on odszedł na zawsze - Netkobiety.pl

Nie przeżyłam czegoś takiego,ale często myślę o tym co bym zrobiła gdyby mojemu mężowi coś się stało i na samą myśl potwornie się boję.Współczuję ci z całego serca i życzę powrotu do siebie  jak najszybciej.Nie pozwól żeby wasze dziecko straciło kolejnego rodzica,spróbuj żyć dla niego na pewno tęskni za ojcem,jeżeli ty zamknęłaś się w sobie pomyśl jak cierpi dziecko które nie ma kontaktu ani z tobą ani z tatą.
Powodzenia.

Bardzo Ci współczuję,spotkała Cię wielka tragedia.Jedno jest pewne musisz być silna,masz synka,musisz być dla niego teraz i matką i ojcem.
Przśledż wątek"śmierć bliskiej osoby-jak sobie z tym poradzić" w temacie Psychologia.W nim sonia opisuje różne etapy żałaby,być może w jakiś sposób Ci to pomoze.

Postaraj się zacząć żyć na nowo. Zacznij zabierać dziecko na spacery, zacznij z nim chodzić na siłownie na basen. Czasami jedz z nim na jakąś wycieczkę do zoo. Masz zapewne znajomych zaproponuj im wyjście na kawę - zapewne też mają dzieci. Twoje dziecko się pobawi ty porozmawiasz. Najlepsza jest szczera rozmowa. Daj teraz temu dziecku dwa razy tyle miłości. Usypiaj je wieczorem . Rób sobie z nim wspólne wieczory. Pomyśl, że Twój mąż zapewne chciałby, abyś się teraz najbardziej zajęła synkiem. Jego grób traktuj tak jakbyś przychodziła z nim porozmawiać a w sercu dostaniesz odpowiedź. Ja tak mam z grobem dziadkien. Jak jade do niego to zawsze moge mu o wszystkim powiedzieć porozmawiać i wiem, że zawsze jest przy mnie. Zawsze Cię wysłucha. Z czasem kogoś poznasz i zaczniesz żyć na nowo. Nie broń się tylko przed uczuciem . Zadbaj też o siebie - raz na jakiś czas pozwol sobie na wizytę u kosmetyczki. Jesteś zapewne młodą, piękną kobietą i uda Ci się ułożyć życie na nowo. Życie wystawiło Cie poprostu na próbę widocznie tak miało być i już nie jesteś w stanie nic zrobić. Nie martw się. Głowa do góry.

Gruba- jest taki wątek-podobny do Twojego- wiem,bo się tam dużo wypowiadałam.Przeżyłam śmierć i męża i rodziców...... wiem jakie to ciężkie.Nie chcę się powtarzać- ale jak mówi wiele osób...... czas złagodzi wszystko.Nie wierzyłam w to,wściekałam się jak Ktoś tak mówił- teraz wiem,że mieli rację. Jednak to Ty sama musisz sobie to wytłumaczyć .... to co się stało.Bez pretensji do Nikogo...... ot....... zły los.Ja wiem- byłam starsza- ale tez nie było mi lekko- miałam pracę- nie dostawałam pensji,dzieci uczyły się,moja mama była sparaliżowana........ czasem teraz z perspektywy czasu zastanawiam się- czy można było sobie z tym poradzić? Tak....... można........a nawet trzeba.Wbrew wszystkim przeciwnościom- a jeśli uda Ci się jeszcze nie być zgorzkniałą .... to zupełny sukces. Twój sukces... dla siebie i dziecka,które tak bardzo Cię  potrzebuje.