Czego żałujecie w swoim życiu? - Netkobiety.pl

Kiedyś gdzieś przeczytałam, że najbardziej żałuje się niepopełnionych błędów... I chyba się z tym zgodzę. Mnie najbardziej uwierają właśnie takie sprawy - "a gdybym zaryzykowała? postawiła wszystko na jedną kartę?". Całe szczęście mało jest takich momentów w mojej przeszłości, bo zwykle dawałam się ponieść. Jasne, że były decyzje które niosły negatywne konsekwencje, których żałowałam - ale z perspektywy czasu cieszę się, że zapadły. Nawet tak zwane błędy mogą być konstruktywne, o ile wyciąga się z nich wnioski - dzięki moim błędom stałam się silniejsza, bardziej odporna, odważna.
A poza tym cała moja przeszłość, to co było dobre i to co było złe, to wszystko doprowadziło mnie do momentu, w którym jestem teraz. A teraz jestem szczęśliwa .

A ja żałuję nie moich błędów. Żałuję, że zostałam przywieziona z powrotem do Polski w dzieciństwie - bo ciekawi mnie kim bym mogła być i jakbym żyła gdybym dorosła tam. Żałuję, że moja matka nie spisała testamentu z czym się nosiła miesiącami i w efekcie w spadek po niej wszedł mój ojciec (mimo rozwodu - bo nie było podpisanej konwencji prawnej między tymi krajami) Takie tam - coby było gdyby było

Nie nie - chodzi mi o to, że żałuje się błędów, które mogło się popełnić - a z jakiś przyczyn zabrakło nam odwagi przed zaryzykowaniem. Że się stchórzyło.

A ja żałuję, że brakowało mi odwagi 20 lat temu, aby iść za głosem serca i brakuje mi jej dziś choć historia w jakiś sposób się powtarza. żałuję, że taki ze mnie tchórz

Żałuję czasem swoich myśli:(:(

Ja jestem osobą, która zawsze ryzykuje, żeby potem nie żałować, żeby nie mówić, że mogłam spróbować czy coś... Ale naturalnie są rzeczy, których żałuje...

Niepotrzebnego związku z pierwszym facetem, problemów i kłopotów związanych z nim...
Skrzywdzenia bliskich osób...
Braku wdzięczności względem mamy, która poświęciła swoje życie dla mnie, bym miała wszystko kosztem jej samej...
Że czasem nie umiem zawalczyć przez pesymistyczne myśli, co wpływa na moją samoocenę...

Trochę mnie to dziwi. Jak można żałować niepopełnionych błędów ? To chyba dobrze że się czegoś nie zrobiło skoro to byłby błąd czyż nie ? Myślę że żałować można błędów które się popełniło, a które zaważyły na naszym życiu.

Najbardziej żałuję, że w pewnym momencie swojego życia nie umiałem "zatrzymać się" na chwilę, rozejrzeć "dookoła" i zadać pytania, co tak naprawdę dla mnie jest najważniejsze i jak dalej postępować. Po czym odpowiedzieć sobie na to pytanie...

Hmmmmmmmm ja żałuję czasami,że się urodziłam nic mnie w życiu dobrego nie spotkało same przykrości..., rozczarowania..., ból...,łzy... . I żałuję tego ,że kocham faceta który jest zwykłym D....... ale nie potrafie przestać  go kochać najgorsze w tym wszystkim jest,że kocham go jeszcze bardziej... i nie daję już rady.

Żałuję, że jestem tylko człowiekiem który po odkryciu, że został zdradzony i oszukiwany przez dwa lata o orientacji seksualnej partnerki, nie potrafił Jej tak po prostu po tym wszystkim przytulić i powiedzieć 'Nic się nie stało. Wiem, że się bałaś. Rozumiem to. A ja jestem wciąż Twoim przyjacielem'. Wprawdzie próbowałem, ale byłem niestety zbyt słaby...

Z czasem emocje opadają, a duma przestaje mieć już takie znaczenie jak kiedyś. Tego nauczył mnie tamten związek. Natomiast zwykle słowo 'przebaczam', potrafi przynieść ukojenie zarówno krzywdzącemu jak i pokrzywdzonemu

Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

Żałuję, że słuchałam się ludzi, przez co robiłam, rzeczy na które nie miałam ochoty, ale chciałam sie przypodobać..
Żałuję, że wybrałam złe towarzystwo, ( mając dobrych przyjaciół i na poziomiomie)
Żałuję, wyboru szkoły, przez którą nie widze perspektyw na znalezienie dobrej pracy, niestety jestem za daleko żeby zrezygnować.
Żałuję, że dałam 3 szanse, kiedy zdradzał mnie facet.
żałuje również, że za bardzo ufałam ludziom, i mowiłam o swoich problemach, które zostały poźniej wykorzystywane dla ich własnych korzyści,
żałuje, że byłam za dobra dla osób, które sie odwróciły ode mnie kiedy potrzebowałam pomocy.

hej,tak czytam wasze posty i tu raczej maz znecal sie nad zona a u mnie w domu matka znecala sie nade mna,chodzilam cala siwa,nogi,plecy,rece na glowie guz na guzie,dlaczego nic nie zrobilam,nie powiedzialam tacie,zaluje ze 13 lat temu wzielam slub,ze wybaczylam matce  ze gdy mialam 7 lat to powiedziala ze zaluje ze mnie w szambie nie utopila,zaluje ze wybaczylam mojej matce to ze przespala sie z moim m,ezem gdy ja k....a rodzilam syna,zaluje ze jemu wybaczylam to a teraz zaluje ze jestem miekka dupa zebrajaca o milosc matki, u niej byla tylko moja siostra,zaluje ze jak sie poklocily choc wtedy bylam najlepsza corka dazylam do tego zeby sie pogodzily i co? siostra lepsza ja juz nie A NAJ NAJBARDZIEJ ZALUJE TEGO ZE MAJAC 30+ NIE WIEM CO ZNACZY MILOSC MATKI,NIGDY JEJ NIE CZULAM ale teraz jestem matka i okazuje ja jak tylko moge i dumna jestem z tego ze moj syn 13 nie wsydzi sie dac buziaka  mamie przed szkola gdzie sa koledzy aha i napewno zaluje te bledy ktore jeszcze popelnie.

Witaj Markoss kazdy jest kowalem wlasnego losu doszles do tego sluchales bliskich a nie samego siebie,po Twoim poscie zrozumialam ze chciales boksowac to z szefem tez pewnie sobie poradzisz                                                                                                                                                                                                      gg35549209

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi pkt 11 naszego Regulaminu. (Moderatorka Olina)

Żałuję, że pokochałam Go zbyt mocno... to już przeszłość, ale czasem wraca...
Żałuję, że nie potrafie pomóc sama sobie i pogrążam się jeszcze bardzie...
Czasem żałuję, że żyję. ale jednak mam dla kogo...

Ja żałuję, że z powodu niskiej samooceny nie wykorzystuję całego swojego potencjału i marnuję szansy.

Żałować czegoś można, gdy się już nie da się tego naprawić.... tak jak pisała Olinka na przykład. Ostatnie dwa posty - to można i trzeba naprawić Dokładnie, czasami lepiej zrobić i żałować, niż czegoś nie zrobić i żałować )) to jest ta sytuacja

Żałuję, że nie byłam, nie jestem i nie będę nigdy odważna, żałuję że nie potrafię o nic walczyć, tylko świadomie chylę głowę i poddaję się bez walki.

Żałuję kilku znajomości, które rozpadły się, a ówcześni przyjaciele stali się nieznajomymi..

Żałuję wielu wypowiedzianych w emocjach słów, żałuję że nigdy wcześniej nie umiałam docenić tego co miałam a dziś, niestety, już tego nie ma.

Żałuję, że kiedyś tak łatwo dałam się nabrać i zaufałam nieodpowiednim ludziom.

"czego żaluje w swoim życiu" jest przyznaniem sie poniekąd do swoich błędow...czy mnie na to stać...hm...przynac sie...przed sama soba...ale publicznie...

w każdym bądź razie, to co zostaje po tym, czego się nie udało zrobić to DOŚWIADCZENIE życiowe, dlatego raczej robić, niż nie robić. Robić i nie żałować

Żałuję, że nie potrafie pomóc sama sobie i pogrążam się jeszcze bardziej...

Mówi się, iż  najbardziej żałuje się tych rzeczy zaniechanych, o błędach popełnianych przy podejmowaniu życiowych decyzji szybko się zapomina. Tak mi się wydaje że to zawsze tak jest że po pewnym czasie człowiek zaczyna się zastanawiać, że może nie zbyt często i mocno się kochało, nie dość głośno balowało itp. Ale czy to jest żal, nie wydaje mi się. W życiu jest czas na wszystko

Żałuję że nie słuchałam mądrych rad.
Żałuję ślubu.
Żałuję że pokochałam (dzięki Bogu to już za mną)
Żałuję że...nie panuję nad swoimi emocjami.

Dziewczyny, warto pamiętać, że na samym końcu i tak nie będziemy żałować tego, co zrobiłyśmy, tylko tego, czego nie zrobiłyśmy. To bardzo mądre słowa moim zdaniem i staram się tego trzymać.

żałuję, że bardzo źle, okropnie i wstrętnie zachowywałam się w tym buntowniczym okresie!
żal mi samej siebie, że tak bardzo ufam wszystkim ludziom.
żałuję, mogę powiedzieć, 1/3 swojego dotychczasowego życia..

Witam
Żałuje ,że bezgranicznie ufałam.
Żałuje ,że bezgranicznie kochałam.
Żałuje ,że zapomniałam o sobie.
Żałuje ,że zapomniałam o swojej mamie.
Żałuje ,że nie chciałam żyć dla siebie.

Załuję,bo zbyt póżno dowiedziałam się że życie to nie bajka.
Bo tylko w bajce kopciuszek zostaje królową - i mało tego -żyje długo i szczęśliwie.W życiu nie wolno być kopciuszkiem ...

A tak naprawdę żałuję że nie krzyczałam wtedy gdy krzyczeć powinnam,że nie potrafiłam stanąć po swojej stronie.Nie potrafiłam się bronić.Ważne było dla mnie  było co inni o mnie mówią i myślą.
Żałuję że nie byłam wierna sobie...

Nie żałuję niczego w swoim życiu.

Nie żałuję ani jednej trudnej chwili.
Nie żałuję ani jednego trudnego wydarzenia, których w życiu miałam sporo.
Nie żałuję późnego wstawania z łóżka.
Nie żałuję swoich głupich wyborów.
Nie żałuję ani swojej pracowitości, ani swojego lenistwa.
Nie żałuję tego, że praca nad sobą była tak bolesną.
Nie żałuję tego, że miałam złudzenia.
Nie żałuję tego, że prysnęły złudzenia.
Nie żałuję tego, że ufałam i ufam ludziom.

Wszystkie to (i wiele innych rzeczy) ukształtowało mnie, dało siłę i mądrość.
Dzięki temu wszystkiemu jestem, jaka jestem.
Dzięki temu lubię siebie.
Dzięki temu wiem, że praca nad sobą skończy się dopiero w chwili śmierci (a może i nie).
Dzięki temu spokojnie patrzę w lustro.
Dzięki temu cieszę się, że żyję.

Podpisuje sie pod wypowiedzia Wielokropka.

A ja żałuję, że nie mam tyle siły ile bym chciała mieć...

Żałuje że byłam zbyt słaba by powiedzieć NIE

Chcialam uratowac caly swiat ,zapomonajac o sobie, ze mam charakter, osobowosc i jestem kobieta .
No ale wtedy nie bylo waszego Forum i Wielokropka .
Zaluje ,zaluje bardzo, bo czasami slysze slowa -jestes glupia i naiwna .

Ale to nie Ty powinnaś była reagować, tylko twoja mama. Strasznie mi smutno jak czytam te posty dziewczyn, które żałują, że nie broniły matki przed agresją ojca, bo to matki powinny ich bronić. To matki wybrały życie z osobami, które używają przemocy i tak samo skrzywdziły dzieci jak ojcowie.

A czego żałuję? Czasem niektórych decyzji w życiu żałuję, ale jak sobie wszystko przemyślę, to nawet najgorsze błędy miały jakiś sens i przyniosły coś dobrego.

Ja żałuje tylko tego, czego nie zrobiłam.
To co zrobiłam jest cennym doświadczeniem, a więc nie ma czego żałować.