Czy to prawda, że.... - Netkobiety.pl

Masz teraz cudowna rodzine, skup sie na niej. Zadze zemsty przemien w laske wybaczenia. Nie obarczaj dzieci nauka odplacania za krzywdy, bo to bledna i bolesna droga. Zostalas gleboko zranina, nie do konca sie z tym uporalas i dlatego wychodzi to z Ciebie czasami. Moze cos sie wydarzylo, o czym nie wiesz, czegos nie rozumiesz i ciezko Ci to zaakceptowac. Powtarzaj sobie az do znudzenia, ze gorszy odszedl, zeby mogl przyjsc lepszy i dziekuj kazdego dnia za to, ze go masz. Ja sama ma ciezka sprawe do przerobienia, podchodze do niej, jak do jeza i nie umiem sie z tym uporac. I choc to mnie spala od srodka, pewne rzeczy nie zostaly do konca wyjasnione a ja nie umiem zostawic przeszlosci za soba. Masz rodzine, kochajacego meza, udane dzieci... Patrz teraz w te strone.

Lupus, jestes nastepna osoba, ktora zle tlumaczy to powiedzenie. Nie wejdziesz dwa razy do tej samej rzeki, bo to ona wlasnie plynie i caly czas sie zmienia i chocbys chcial nie wiem jak bardzo to zrobic i wejsc do niej drugi raz, to juz Ci sie nie uda, wiec sie nie obawiaj. Co najwyzej mozesz nie jesc dwa razy odgrzewanej zupy, ha, ha, ale nie martw sie, zycie moze Cie jeszcze zaskoczyc.

Może źle to nazwałam. Nie chodzi mi o taką prawdziwą zemstę. Chciałabym aby poczuł  to co ja czułam, kiedy wypowiadał te cholerne słowa.
Ja już wiem, że nigdy o tym nie zapomnę:(
AGA333 chyba masz rację, że nie do końca się z tym uporałam. Zawsze, kiedy wyznaczam sobie cel, dąże do niego i go osiągam. Jednak wtedy mi się nie udało. może dlatego tak trudno mi się z tym pogodzić. To ciągle we mnie siedzi. Dlatego chcę żeby wrócił i błagał tak jak ja wtedy.A poza tym AGA, ja się bardzo cieszę z tego co mam, dziękuję losowi za to co mi dał, i za to że w końcu jednak jestem szczęśliwa i najważniejsze, że mój synek ma rodzinę o jakiej marzyłam dla niego.
Tylko ten żal.
Może podasz mi linka do twojej historii (jeża)

Morfeusz73 Dałeś mi odrobinkę nadziei   Długo to u Ciebie trwało, aż doszedłeś  do tego momentu, kiedy chciałeś to naprawić? Tak rozmawiałam o tym z moim mężem i wiem, że On pomoże mi we wszystkim:)

UN HOMBRE- Nie jestem próżna, ale tak , dla satysfakcji. Nawet po rozstaniu mnie upokarzał. Ale po tylu latach przemyśleń mogę stwierdzić, że nie byłam niczemu winna. Oczywiście, na początku wzięłam całą winę na siebie. Wmawiałam sobie, że to może ja byłam zła i okropna. Ale nie teraz.
Dla satysfakcji chcę żeby czuł się jak ja, kiedy to ja płaszczyłam się przed nim.

Myślę, że Morfeusz dobrze pisze, dlatego też zastanawiałabym się nad tym co będzie, gdy ojciec Twojego syna będzie chciał naprawić swój błąd w inny sposób. Po prostu poprzez chęć widywania się z nim i chęć spędzania z nim wolnego czasu. Co wtedy? Myślę, że większość ludzi w końcu dochodzi do tego, że popełniło w pewnym momencie błąd i chcą naprawić to co schrzanili. Czy Ty jesteś gotowa na to, że on się może pojawić w Waszym życiu, ale tylko ze względu na to, że jest ojcem Twojego syna...

Fafcia, tu jest moja historia
http://www.netkobiety.pl/t7734.html

Tez mam czasem chwile, ze przychodzi do mnie   pragnienie zemsty, i nie tyle w stosunku do meza(choc i to sie czesto zdarza), ale przede wszystkim w stosunku do niej. Oszukala mnie, zmanipulowala, nie wiem, co jeszcze zrobila. Ja jej takie komplementy pod aresem meza, ze on nigdy, nigdzie, z nikim, a on do niej polazl, jak kundel. Upokorzenie pali jakby ktos polewal wrzatkim. Ale jakbym teraz miala mozliwosc zemsty, czy myslisz, ze to by cos zmienilo, ze moglabym patrzec na niego inaczej? Na pewno nie. Nawet jakby sie przyznala, ze czyms go nakarmila, i tak mialabym do niego zal, ze nie przyszedl z tym do mnie od razu. Zawsze cos by bylo. Nigdy nie bede mogla zrzucic winy tylko na nia. Nigdy nie bede mogla zrzucic winy tylko na niego.
Mysle, ze to sa takie niedokonczone sprawy, w ktorych ponioslysmy porazke i chcialybysmy, zeby mialy ciag dalszy, zeby je zakonczyc zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Ale, niestety, musimy przyjac do wiadomosci, ze jest to malo prawdopodne. Dlatego teraz probuje skupic sie na sobie, na postawionych sobie celach, zupelnie oderwanych od mojego meza i tej historii.

Mam nadzieje, ze Twoj ex pozostanie nadal nieczuly na to, ze jest ojcem, niepotrzebnie tylko skomplikowalby zycie dziecku. Swoja droga moze moglabys pozbawic go praw rodzicielskich, jesli ma jakies. W koncu i tak nie poczuwa sie do zadnej odpowiedzialnosci. A gdzies tu na forum przeczytalam, ze jakis ojciec w ciezkiej sytuacji finansowej, ktory nigdy nie interesowal sie swoja corka, teraz czeka na jej pelnoletnosc czy podjecie pracy, zeby obciazyc ja alimentami. Chore. Wiec moze warto zrobic porzadek w papierach. Zawsze bedziesz mogla wystapic o zakaz zblizania sie, czy zalozyc sprawe o nekanie. A dziecko ma czas, zeby poznac prawde. Choc mysle, ze nigdy nie bedzie na nia dostatecznie przygotowane. Ciezka sprawa.

Co do checi naprawiania krzywd. Czasem bywa za pozno, zeby cos naprawiac, a czasem nie ma to juz znaczenia, bo jak w przypadku Twojego dziecka, moze to tylko przyniesc wiecej zlego niz dobrego.

woda jednak w tej rzece już inna jest...

jakiś skorpion czy co ?

Aga
lat 38. Co do miłości, to już było, się skończyło i za dokładkę podziękuję

Nie, nie mam widzenia w barwach czarno-białych. Uważam, że jest zło subiektywne, co do którego każdy może mieć swoje zdanie i zło obiektywne, czyli jakby nie podlegające dyskusji. Zdrada w związku dobrym, satysfakcjonującym jest złem obiektywnym i do tego gigantycznym idiotyzmem. A ja się brzydzę nawet nie tyle złem, co głupotą. Jak czytam tu historie panienek, które mają taki problem: "Byłam w fajnym związku, zdradziłam, on się dowiedział i zerwał, jak zrobić, żeby wrócił" - to już się zastanawiam ile szarych komórek ma autorka i wychodzi mi, że jedną więcej od kury - wie, że się nie wali kupy na podwórku.

A po chwili czytam posty kibicek wypisujących kretynizmy, od których włos jeży się na głowie, typu: "Jak z tobą zerwał, to nie jest ciebie wart". I wtedy znowu refleksja: ile trzeba mieć szarych komórek, żeby takie brednie sadzić? Nie wiem, ale mam wrażenie, że te panie jak najbardziej kupę na podwórko walą.

Co do moich poglądów na zdradę, to jeszcze dodam: każdy może i zasługuje na drugą szansę, ale na pewno nie ze mną.

TOSIU Tak, rana się wciąż otwiera bo.... wychowuje jego syna. Patrząc na niego, starając się o jego szczęście obawiam się, że mimo wszystko to, do mnie będzie mieć żal, że ma dwóch ojców i tak dziwne życie. To dla synka błagałam go żeby Nas nie zostawiał ja chciałam żeby moje dziecko miało szczęśliwą rodzinę, jakiej ja nie miałam. To było cholernie upokarzające. Teraz marzę żeby on się tak upokorzył albo żeby wcale nie pojawiał się w naszym życiu. Przeżyję jakoś swoją porażkę, ale nie przeżyję jeśli on zniszczy spokój mojemu dziecku.

Mój nr.gg

fafcia e To twój syn i człowieka który kocha go jak swoje dziecko.
dawca nasienia się nie liczy.
Powinnaś w sobie zamknąć ten rozdział. Nie wracaj do tego co było żyj tym co tu i teraz jest ważne.
jest takie chińskie przysłowie

Wczoraj to historia,
Jutro to niewiadoma,
a dziś to dar,
a z daru należy się cieszyć.

Ciesz się życiem, tym co masz, a to co przyjdzie jutro, z nie takimi problemami już się uporałaś moja droga.

I przestań już rozmyślać co będzie jak wróci. Twój mąż pomoże Ci jakby nawet było to piekło Trzymam kciuki

A ja sie nie zgodze, 2 razy w odstepie dlugiego okresu probowalam z tym samym mezczyzna cos stworzyc i sie nie udalo. Wydawalo sie, ze kompletnie sie zmienil dojrzal, a po latach wyszlo, ze jest dokladnie taki sam Charakteru czlowieka nie zmienisz.
Co do zwiazkow moge tylko dodac, ze moze nie tyle czlowiek sie zmenia co przy innej osobie jest inny, takze jak przykro mi o tym pisac, tak mysle, nawet wiem, ze 2 razy z ta sama osoba nie ma co probowac, szkoda czasu.

Biblia mowi "Nie wchodz do tej samej rzeki dwa razy"
A przyslowie ludowe: "Odgrzewane jedzenie tylko szkodzi na zoladek"

Cala prawda