zdrada była straszna; ale to co nastąpiło po niej jeszcze gorsze... - Netkobiety.pl

Mój ex też się głupkowato śmiał, rozmawiał tak, jakby nic się nie stało i jeszcze się dowiedziałam ,że mam co chciałam  . Hmmm   .. ja chciałam kochanki ? dziwne, no ale do rzeczy ...  Twój partner jest niestety niedojrzały .....  obarcza Cię winą , by usprawiedliwić swój występek, ale wina niestety jest zawsze tego, który zdradza .

Zawsze się zastanawiałam dlaczego oni nie mają w sobie tyle odwagi żeby przyznać się do zdrady?Moje poprzedniczki już odpowiedziały ,bo to zwyczajni tchórze,niedojrzali emocjonalnie mali chłopcy,którzy chcieli się przekonać jak to będzie gdy zastawią sidła i wpadnie w nie jakaś zdobycz.Kochana on będzie wypierał się wszystkiego co może mu zaszkodzić ,zacznie ci wmawiać ,że jesteś chora bo ubzdurałaś sobie historyjki,które nie istnieją-słyszałam to samo.Obarczy cie winą za całą sytuacje wmawiając ci ,że to twoja wina ,bo nie dostawał tego czego pragnął więc szukał no i zbłądził ,ale to powie ci dopiero później lub podczas jednej z awantur jaką ci zrobi.Więc musisz ubrać gruby pancerz i walczyć z nim bo inaczej on cię zniszczy.Jeżeli posiadasz dowody jego zdrady ,a może się zdarzyć tak ,że dojdzie do rozwodu to w ten sposób możesz uzyskać rozwód z orzeczeniem o jego winie.I nigdy nie pozwól żeby ciebie obarczył winą za jego zdrade,to on zdradził nie ty.Nie pozwól żeby śmiał ci się w twarz i robił z ciebie wariatke,może myślą ,że takie jesteśmy skoro potrafią tak bezkarnie oszukiwać.Po co im te przysięgi kiedy nie potrafią ich dotrzymywać?Kiedy miałam 33 lata,jak ty teraz też bardzo cierpiałam,myślałam że więcej bólu nie zdołam znieść ,jak bardzo się myliłam.W wieku 40 lat mąż zafundował mi prezent-rozwód.Teraz wiem co znaczy sięgnąć dna ,tylko nie za bardzo wiem jak się od niego odbić.Życze ci dużo siły ,bo zapewne będziesz musiała podjąć decyzje odnośnie swojego życia.Zastanawiałaś się co byś zrobiła gdyby on przyznał się do swojej zdrady,czy potrafiłabyś wybaczyć,zapomnieć?Ja nie potrafie,ale on i tak nie chce wracać.Może jestem wredna ale czekam na moment kiedy on sparzy się tą drugą i kiedy to ona da mu kosza.Dopiero wtedy zrozumie co znaczy cierpieć,a ja już nie będę słyszała pukania do drzwi.
Będzie ci ciężko ,ale nie poddawaj się,trzymam kciuki,powodzenia.

niestety ...nie wiem czy masz o czym myśleć ..jeżeli myślisz oz wiazku z tym czlowiekiem...

Zachował sie chamsko i bezczelnie...
odpowiedz sobie na pytanie- czy potrafisz z nim nadal żyć, ufać mu i go szanować- skoro dla niego te uczucia względem ciebie są obce...

Dziecko ? czy będzie szcześliwe widząc twoje zapłakane oczy? słysząc wasze kłótnie?
Nie podejmuj takiej decyzji dla dziecka!!to jest twoje życie...
Nie stawiaj sie w roli osoby winnej!! to nie ty zdradziłaś!!!

Nigdy nie zapomnisz...ale czy wybaczysz...skoro On nawet nie stara się Ci pomóc w tym...

POjawia się temat zdrady , potem szok co z tym mamy zrobić, jak sobie poradzić. Jesteśmy gotowe wybaczyć żeby uratować związek, niestety nie jest to takie proste. Nie zawsze  zdradzający chce wybaczenia , a my jeszcze nie usłyszymy przepraszam a już chcemy wybaczać.
Jeśli on nie chce pomóc w naprawianiu tego co zepsuł, zastanów się jaki ma sens Twoje staranie się, bo to walka z wiatrakami.

Niestety masz tego pecha, że Twój mąż jest tchórzem, woli Ciebie obwiniać i strugać wariata. No może się wszyscy mylimy co do niego, może to jego pierwsza reakcja- zaprzeczenie. Jeśli nie jest tchórzem weźmie na siebie odpowiedzialność.

Dziewczyny  - dołożę dwa słowa ze swego zycia. Jak męża złapałam na zdradzie  - to usłyszłam. "  Histeryzujesz, przeinaczasz fakty, zobacz do czego doprowadziłaś, co zrobiłaś żeby mnie do siebie przyciągnąć  .... itp......  ja śpię z nią w jednym łóżku bo ma duże, ale seks  - żartujesz - jesteś naiwna    itp  .  To moja przyjaciółka itp........
          Supermen prawda!!!!!   -  wszystko moja wina - i dobrze niech i tak będzie  - ja znam prawdę  - a on niech spada -

Rozstań się z nim.Zrób to dla siebie i przede wszystkim dla dziecka. Dziecko kiedyś zrozumie dlaczego odeszłaś od jego ojca,a Ty na nowo odbudujesz swój zniszczony świat, który w jednej chwili legł w gruzach.
Niesamowicie Ci współczuję, dodatkowo sprawiasz wrażenie roztropnej i miłej osoby.

Zdradę może i można wybaczyć,ALE on nawet nie żałuje tego co zrobił i Ciebie obarczył winą o wszystko. A Ty nie chcesz przecież być z takim tchórzem.

Dzięki Wszystkim za wsparcie. Z tym odejściem to od planowania do realizacji jest długa droga i chociaż wszystko we mnie krzyczy żeby zostawić wszystko za sobą to wcale to łatwe nie będzie. Nie mam zbyt wielkiego pola manewru jeśli chodzi o samodzielną egzystencję ( mam na myśli sprawy finansowe) a co ważniejsze są kwestie religijne bo jestem katoliczką i rozwód nie wchodzi w grę. Nie wyobrażam też sobie życia w zakłamaniu. Na razie to sobie folguję, olewam go i robię zakupy na maksa płacąc jego kartą oczywiście:) no i nie trudno się domyślić że wydaję tylko na siebie - kosmetyki ubrania...chociaż w taki sposób zapłaci za swoje postępki a co dalej robić? muszę się zastanowić jak to rozegrać

Czy on wciaz jest takim dupkiem? Nie poczuwa sie do winy? Bo wiesz, tak sobie przez chwile pomyslalam, ze moze po prostu on tez jest w szoku i nie bardzo wie, jak sobie poradzic z ta sytuacja. Chyba jednak z tego co piszesz wynika, ze jednak to nie szok, tylko bezczelnosc i glupota. Ale ja juz tak mam. Jestem niepoprawna idealistka i najpierw doszukuje sie dobra we wszystkch i wszystkim. Jesli on tego nie potrafi, czy nie chce, to Ty sama dbaj o siebie, dogadzaj sobie i siebie rozpieszczaj. W koncu jestes jedynym, niepowtarzalnym egzemplarzem.

Myślę że trochę już ochłonął, raz nawet zapytał ile będę się na niego wkurzać i jak długo się nie będę odzywać...może myśli sobie że musi przeczekać "moje fochy". Na razie nie chce mi się z nim rozmawiać, zrobię to gdy ja będę gotowa...

Jestem kobietą,mam wrażenie ,że twój mąż dał się głupio przyłapać.Miał nadzieje,że ty nigdy nie odkryjesz jego nazwijmy to -wybryku.Dlatego nie kasował smsów,czy wiadomości na komunikatorach,a tymczasem twoja czujnośc i intuicja cię nie zawiodła.Ja do dziś słyszę od swojego "męża" ,że jestem chora bo wymyślam sobie niestworzone historie.A ja wiem swoje.Trzymaj się tego co już wiesz,on nie traktuje cię poważnie skoro myśli żeby przeczekać twojego "focha",pewnie myśli ,że nic złego się nie stało,ale to jego zdanie.Nigdy nie zapomnisz tego co ci zafundował,zawsze będziesz to pamiętrać.
Ja też jestem katoliczką..w trakcie sprawy rozwodowej i nadal nią pozostane.

nierozumiem, facet cie zdradził, a Ty pocieszasz sie zakupami?... hmm... nic nie robiąc dajesz mu na przyzwolenie jego postepków. Zakupy nie załatwia sprawy, chyba ze pasuje Ci taki układ.. ale pamietaj, ze tak jak powiedziała jedna z osób, w końcu obudzisz sie sama.

Miej odwage powiedzieć NIE! DOŚĆ takiego traktowania!!

A może wydaj tą kase na terapie małżeńską. Terapeuta najprawdopodobniej opowie mężowi o Twoich potrzebach co do szczerości na temat wpadki. Najprawdopodobniej Twój facet tego nie kuma. Jest przekonany o tym że brak pewności w tym przypadku jest lepszy od 100% złej diagnozy.

Loona84 jesteś silną i odważną kobietą. Myślę że najgorsze masz za sobą a on niech żałuje że stracił taką partnerkę. Przed Tobą ktoś napisał że powinnam pójść na terapię, ale ja nie czuję takiej potrzeby. Co mi na niej powiedzą obcy nie znający mnie ludzie że mąż mnie oszukuje i zdradza? To już wiem.Dlaczego to robi? Skoro on mi nie powie to oni pewnie też nie. Nie leży mi rola ofiary bo nią nie jestem, w kompleksy wpadać nie zamierzam. Jestem młoda, ładna niegłupia. Dlaczego to my kobiety mam się zmieniać dla kogoś? Każdy człowiek powinien się zmieniać sam dla siebie jeśli czuje taką potrzebę. Jeśli mój mąż mnie nie kocha i nie jest ze mną szczęśliwy musi mi o tym powiedzieć, jeśli nie powie ja się mogę domyślać wszystkiego. Na razie to jestem mega wściekła i urażona. Co będzie dalej nie wiem, ale wiem że z takim człowiekiem jakim się okazał żyć nie chcę, postępować pod wpływem chwili też nie..

Zostawiła go?   Czyli spotkała kara...niewiernego....małzonka