Życie w kłamstwie - Netkobiety.pl

a nei uwazasz ze zycie w prawdzie byloby latwiejsze? spotkac sie z tamtym i po postu sprawdzic, moze dorosl, moze wtedy bedzisz szczesliwa ty, on i wasze dziecko.
mysle ze nie masz nic do stracenia, a moze wlasnie odnajdziesz siebie

jesli on się odezwał, zacznie się kręcić wokół ciebie, moze dowiedzieć, się, ze dziecko jest jego, wiec może lepiej wybadać czy z nim sie da żyć i już teraz  powiedzieć mu prawdę, tym samym poinformowac męża o tym, że nie jest ojcem.. czy ojciec dziecka ma rodzinę ? jakie są jego intencje? może nie chce być ojcem, zachwyci się tylko na chwilę i zniknie

a jak ci się żyje z mężem.. ? jakim jest ojcem ? kocha ciebie i małego ? ale pokomplikowana sytuacja .. moze mu powiesz po latach, ty kiedyś wybaczyłaś mu zdradę ..

nie wiem co bym zrobiła, na pewno tym razem postąpiłabym rozsądnie, dla dobra dziecka

TY masz męża, ON ma swoją rodzinę. Wasz czas na wspólne życie chyba minął... Aczkolwiek jeśli oboje byście tego chcieli możecie być jeszcze razem szczęśliwi, tylko jakim kosztem? Kosztem zakończenia dwóch związków, porzucenia dwóch partnerów i unieszczęśliwienia dwojga dzieci.

Strasznie to zagmatwane:( Może lepiej zostawić to wszystko tak jak jest i spróbować stworzyć szczęśliwą rodzinę? Tylko z drugiej strony można tworzyć szczęście na kłamstwie?

Współczuję ci, bo sama nie wiem jak ja bym postąpiła w tej sytuacji.

Wiesz szczerze mówiąc to ja myślę, że prawda i tak wyjdzie na jaw. Wcześniej, czy później. Albo Ty nie wytrzymasz albo wykrzyczysz swojemu mężowi, kiedy Cie kolejny raz zdradzi. Ja myślę, że powinnaś powiedzieć o tym prawdziwemu ojcu. Mój ojciec dowiedział się, że ma jeszcze jedno dziecko po 20 latach, chyba nie muszę pisać co było dalej z moją rodziną...

A tak po za tym, to nie zastanawiające jest to, że on się odezwał do Ciebie po tylu latach? Wtedy kiedy jego dziecko (to drugie) przyszło na  świat? A może go przerosło ojcostwo i szuka odskoczni? Nie pomyślałaś o tym?

Dobrze, a gdzie prawo męża do wiedzy, że dziecko, które wychowuje nie jest jego dzieckiem?
Mamy takie czasy, że w ciągu kilku dni, za 900 zł każdy może sprawdzić, czy to jest jego dziecko. I co wtedy?
Ostrzegam - większość mężczyzn nie podchodzi do tematu "ja wychowałem - moje dziecko". Przeważnie odchodzą.
Jak mamusia wytłumaczy to wtedy dziecku?

Batrix, bądźmy szczere - ona żyje w kłamstwie, bo tak wybrała. A biedny mąż żyje w nieświadomości - bo ona tak zadecydowała. Kto dał jej prawo o decydowaniu o jego przyszłości?
Wracając do męża nie myślała w ogóle o nim - tylko o sobie. Wybrała "lepszego" ojca. I ja mam powiedzieć, że to jest w porządku zachowanie?
Nie, to jest PODWÓJNA MORALNOŚĆ.
Mąż prawdopodobnie nie jest idiotą - potrafi policzyć, kiedy mogło dojść do zapłodnienia, prawda? A badań DNA nawet nie będzie musiał robić - może się okazać, że jak będzie konieczność oznaczenia grupy krwi - sprawa się "rypnie".

Chcecie mi wmówić, że jak facet okłamuje kobietę, to mówimy że jest okropny, a jak robi to kobieta, to znajdziemy jakieś pasujące usprawiedliwienie? Nic z tego!
Gorszej rzeczy już autorka posta nie mogła zrobić - i jak widać, sumienie nie daje jej spokoju...
Batrix -uwierz, że widziałam już wielu ojców odwracających się od swoich-nieswoich dzieci. Taka praca...  Wyobrażasz sobie, co czuje tak okrutnie oszukany mężczyzna? Oni nie są aż tak "biologicznie" związani z dziećmi. MY mamy na to 9 m-cy ciąży. Właśnie tyle potrzebuje kobieta na wytworzenie tak mocnej więzi z dzieckiem. Mężczyzna jest w pewien sposób tego pozbawiony - tej nierozerwalnej więzi 24 godz. na dobę. Ale potrafi pokochać równie mocno jak kobieta.
A teraz wszystko to okazuje się od początku fałszem.
Szczerze mu współczuję.
Poza tym najważniejsze zdanie - ONA WCIĄŻ KOCHA TAMTEGO.
Teraz się odezwał - i co ? Zabierze dziecko i odejdzie?

Wiem, że mężczyzna nie może być w takiej sytuacji Wyraźnie napisałam o kłamaniu
Zdziwiłabyś się, po jakim czasie mężczyźni robią badania - czasem dzieci są już całkiem dorosłe.
Przyznam się, że przez skórę czuję, że chodzi tu o potencjalny powrót do "prawdziwego" ojca.
I naprawdę jeśli mam rację - to już będzie DNO. Bo oznacza, że mężczyzna został potraktowany jak sponsor do wychowania dziecka. Bo to oznacza, że nigdy go tak naprawdę nie kochała i nadal nie kocha.

Znamienne, kiedy "były" postanowił "odświeżyć" kontakty, prawda? Proza życia...

Loloalola.. a czemu on się odezwał ? jakie sa jego intencje ?

Znam przykład, gdzie mąż po zdradzie zaakceptował nie swoje dziecko tak bardzo, że stało się jego ulubionym. Myślę, że jeżeli Twój mąż Cię naprawdę kocha, to pokocha i Twojego Krasnala. Być może będzie potrzebował czasu, może na chwilę ucieknie. Ale sam też ma problemy ze sobą (jego zdrada już na początku małżeństwa!) - taki lodowaty prysznic mógłby mu pomóc przewartościować życie, być może coś ważnego odkryć.

Złoto próbuje się w ogniu.

Bardzo rozsądny głos męski.

Kochana, to że on zrobił źle ma Ciebie rozgrzeszać? Nie - zniżyłaś się do jego poziomu, a potem poszłaś jeszcze dalej.
Poza tym jeśli był taki kiepski ten Twój mąż, to dlaczego do niego wróciłaś?
Trzeba było się przyznać od razu - była szansa na stworzenie czegoś uczciwego. A jeśli nie - dziecko nie musi mieć obojga rodziców - ważne jacy są. Przez głowę mi nie przeszło, że miałabyś żałować, że krasnalek się urodził
A jesteś gotowa na to, że jak sprawa wyjdzie na jaw, to dziecko może Ci nie wybaczyć?

A ja wcale nie chcę Cię dobijać - wierz mi. Tylko rady "nic się nie stało", "on sobie zasłużył" wbrew pozorom nic Ci nie pomogą, prawda? Tak naprawdę Ty to wiesz - sumienia nie da się uspokoić frazesami.
Bardzo ciężka decyzja przed Tobą - zawsze ktoś będzie skrzywdzony.
Czy uważasz, że mąż naprawdę nic nie podejrzewał - w sensie Twój powrót - ciąża?

No właśnie, a tego jednego nie da się zrobić.
Myślę, że powinnaś poszukać pomocy psychologicznej, bo nie da się tak cały czas żyć w oczekiwaniu na najgorsze.

LOLALOLA123 pyta co ma teraz zrobić....nie o to co zrobiła,bo jak widać doskonale sobie zdaje z tego sprawę.Lola dobrze ,że tu jesteś...trzeba mieć takie miejsce do spowiedzi.Ja będę obstawała przy swoim zdaniu...nikt tu na pewno święty nie jest,a Tobie karze być.Zrobiłaś złą rzecz..ale "zrobiłas"..teraz musisz jakoś to przetrwać.Piszecie dziewczynie,ze ma sie przyznac ,2 rodziców nie potrzebnych..da radę.No ok...ale po co teraz rozdzielac dziecko z ojcem który je kocha???Czy te plemniki dla Was w tej sytuacji są az tak istotne?A może Jej mąż tak naprawdę się domysla, ale świadomie nie chce tego miec w głowie bo kocha ją i dziecko..
Tu wina jest po obu stronach..ale pamietajmy ze zycie jest jedno,i lepiej pewnych rzeczy nie byc swiadomym...Co da prawda??Pytam co??To ze dziewczyna dostanie kare po mąż się odwróci a tamten da dyla??Albo rozwali własną rodzinę???Lola ma już karę...żyje z tym i nie karzcie jej wiecej żałowac.STAŁO SIĘ.Ma dziecko..ma dla kogo żyć.Ma rodzinę.Są teraz 2 rodziny..pełne rodziny.
Lola...masz okropnie trudna sytuację,ale nie zadreczaj sie już..starczy.Popatrz na swoich chłopaków jak sie bawią ,przebywaja razem..chcesz im teraz to odebrać??W imię czego?Z tamtym nie utrzymuj kontaktu dla Waszego dobra i jego rodziny.Ty żyj swoją rodziną,decyzją sprzed 4 lat...co ma byc to będzie..a strach i ciagły stres, nie wpłynie dobrze na ciebie i Twoich bliskich.Nie wierze w to ,co przeczytałam wyzej ,ze dziecko wyczuwa czy to ojciec biologiczny czy nie..bzdety.Dziecko wyczuwa TWOJE emocje..twój lęk,dlatego zacznij życ..bo rozwalisz tą rodzinę .
Nie jesteśmy tu by osądzać takich ludzi w takich dramatycznych sytuacjach..którzy załuja i przyszli sie wyzalic..wspierajmy ich i doradzmy ewentualnie.Dziewczyna nie potrzebuje batów,a pomocy.
Lola weź się w garść , nie podejmój decyzji tylko dlatego bo ktos cie znienawidzić moze..jak ma to zrobić to przyjdzie na to czas...nie odbieraj im siebie....wszystkim im..
Niech Bóg Ci pomoże...i doda sił,by żyć...
PS:Czy Ty spałaś z 2 na raz???Jak udało Ci się mężowi wmówic ,ze dziecko jest jego??Nie umie liczyc miesiecy???
Czy może jednak umie..tylko chce Was miec mimo wszystko...?Dziwne to trochę.

przestancie sie oburzac.. stalo sie trudno!  teraz co?? wyprowadzic sie od dbajacego... na -2-3 miesiace wprowadzic sie do prawdziwego ojca  -poseksic  bo tyle on chce z pewnoscia nie wydoroslal!!!- on ucieknie  dziecko bedzie miec metlik w glowie  a Ty Kochana zostaniesz sama!   postawcie sie w jej sytuacji.. zle sie stalo.. czasu nie cofniemy..  znam takich co dziecku wykrzykiwali "Twoj ojciec to..."   .. jestes matką mysl  za dwoje..    nie daję rady Ci Kochana tylko sie trzymaj i nie miej az takich wyrzutow... dbaj o siebie i Aniolka!

Batrix,

".Ja będę obstawała przy swoim zdaniu...nikt tu na pewno święty nie jest,a Tobie karze być."

Nikt nie kaze byc Loli swieta,bo na to juz za pozno,jak sama stwierdzsz.
Czasu nikt nie cofnie.
I znow Cie Batrix zacytuje:
"Czy te plemniki dla Was w tej sytuacji są az tak istotne?"

Te plemniki nikogo nie interesuja.Istotna kwestia jest PRAWDA.

I znow cos,co napisalas:

"A może Jej mąż tak naprawdę się domysla, ale świadomie nie chce tego miec w głowie bo kocha ją i dziecko.."

Zatem uwazasz,ze nie nalezy o to zapytac meza? Tak wprost,on do tego nie ma prawa?

"ale pamietajmy ze zycie jest jedno,i lepiej pewnych rzeczy nie byc swiadomym...Co da prawda??Pytam co??

Prawda,Moja droga da Ci wolnosc.
Prawda oznacza - jestem dorosla/y ,zdaje sobie sprawe,z tego kim jestem,ze wszystkimi moimi ulomnosciami,
i potrafie ocenic siebie,relacje,w ktorych tkwie,i co wazniejsze,wiem,w ktorym momencie popelnilam blad....

BATRIX,
nikt tutaj nie zamierza LOLI ukrzyzowac,na milosc Boska
I znow posluze sie tym,co napisalas:

"a strach i ciagły stres, nie wpłynie dobrze na ciebie i Twoich bliskich"

Wiec,co Ty Batrix radzisz,bo zdajesz sobie (chyba)sprawe,ze ten strach i stres tak po prostu,nie rozplyna sie w mgle..........

LOLA,
nikt tutaj Cie nie osadza,a kazda stara sie pomoc.
Czytaj,postaraj sie zrozumiec i zaakceptowac inny punkt widzenia.
Wybierz z tego koszyka to,co Ci pasuje,potem uzgodnij to ze swoim sumienim i nie zapominaj o prozie zycia.....

Tylko Ty wiesz,co w Twojej sytuacji zrobic........

uuu   wydaje mi sie ze matki mysla prze pryzmat dzieci tzn kochaja je tak bardzo ze chca dla nich lepiej..    zle mnie zrozumialas!
chcialam zeby Lola nie czula sie tak potwornie z tym co sie stalo I NIE ODSTANIE!!   dzieecko jest... sytuacja jest..  latwo zyczyc inaczej gdy sie ma gotowke na koncie i jest sie samemu/samej!

pomoc psychologiczna to jej radzisz?? smile mieszkasz w polsce??   przeciez ja wygnaja z miasta/ ze wsi  dziecko wytkaja palcami!!!  moze pracy nie znajdzie... rozumiem-sumienie,prawda... to wszystk jest wazne KIEDY NAS STAC!!!!!!!!

nie wyceniam go.. niegdy nie mialo ceny!  jak bedziesz matką i miala do wyboru  -prawde +cierpienie swego dziecka u boku kochasia i   -klamstwo +dobro aniolka   nie bedziesz taka SUROWA  poki co znalazlas kogos do zaczepki rozumiem? oceniasz mnie nie znajac mnie.. nigdy na tym forum nikogo nie ocenilam...przez sekunde nie chcialam by ktos poczul sie gorszy.. nie kaz Loli tak sie czuc bo popelnila blad!!  wystarczajaco zle sie ztym kobieta czuje  kazesz jej cierpiec bardziej? wszystkie tu popoelniamy bledy i myslalam ze forum jest bysmy mogly choc chwile poczuc sie lepiej.. POMIMO BLEDOW.. Ty ich z pewnoscia nie popelnilas?? mi nie odpowiadja! sama sobie odpowiedz!

ONA 32,
mam syna,cudownego,ktorego kochm bardziej niz zycie.......
Gdyby ktos postawil mi ultimatum: moje zycie,badz zycie mojego syna....
Nie mialabym zadnego dylematu.
JEGO ZYCIE I ZAWSZE ON!
Jestem matka na zaboj.......
I nic i nikt tego nie zmieni.
Czy moglabym oszukiwac moje dziecko,kto jest jego ojcem,oszukiwac czlowieka,z ktorym dziele zycie,wiedzac,ze on nie jest ojcem mojego dziecka - NIE!

Jak piaslysmy wczesniej(czytaj - nie osadzamy,RACJONALIZUJEMY problem)
LOLA,postapi tak,jak zechce.....
I daj Jej Boze sile .
Bedzie jej potrzebowala .......
I ten ciagly strach,ze kiedys,szydlo,jednak wyjdzie z wora......

LOLA,
zrobisz,co dla Ciebie najlatwiejsze,bo takie jest zycie i ludzka natura.
A co z Krasnalem?
Czy kiedys powiesz mu prawde?

Prosze,
nie bierz tego,co napisalam do serca.
Ja moge zniknac z tego forum jutro.......

Twoje sumienie i Twoja decyzja.
Zycze Ci szczescia i spokoju sumienia,cokolwiek to znaczy w Twoim wydaniu.....

malina zazdroszcze.. masz kogos kogo nie warto oszukiwac.. na to tez trzeba sobie zasluzyc..przyznaj...  maz loli chyba nie do konca..

maz uslyszy "to dziecko nie jest Twoje".. "oszukiwalam Cie 4 lata" "dalej go pragnę".. pewnie pozwoli jej zostac i pokocha malenstwo jeszcze bardziej..      bedą odtad szczesliwa rodzina.. bez klamstwa!    mowisz o sobie cierpia uczciwi i niewinni? ludzie są uczciwi dopoki nie doswiadcza od ukochanej osoby nieuczciwosci i zostana zranieni na zawsze.. dobranoc "niekochana"  łeb mi peka.. zostalam na dodatek 2 dni temu sparalizowana-dlon:)  mam nadzieje ze wroci sprawnosc  jesli nie zmienie nicka na "inwalidka" i dalej praktycznie pomysle o zyciu..  jedzenie i dach nad glowa dla mnie i syna za wszelka cene bo nawet skonczone studia nie pozwola mi sie utrzymac..

No widzisz, sama oceniasz, że prawda brzmi kiepsko - czy to oznacza, że on na nią nie zasługuje?

Aż tak zapatrzona w siebie nie jestem Myślałam o dzieciach. Idąc Twoim tokiem rozumowania, to po doświadczeniu nieuczciwości sami stajemy się nieuczciwi? No to smutny obraz świata sobie fundujesz.... Uwierz - świat jest pełen dobrych i uczciwych ludzi, może trudno ich rozpoznać, ale jak w to nie uwierzysz, to się nie przekonasz.

Ja wczoraj wcześniej odpadłam wcześniej, więc nie podziękowałam na "dobranoc". Ale życzę Ci dobrego dnia - wielu dobrych dni. Trzymaj się- ręka pewnie boli, a myśli w głowie nie są zbyt wesołe. Wierzę, że wszystko będzie dobrze - Ty też uwierz. To już będzie nas dwie Heh..ten "nowy" nick na tym forum i tak zostałby odczytany w "sferze uczuciowej".

Lola: już więcej nie będę pisać. Zrobisz, jak będziesz chciała. Prawda przeważnie jest bolesna, ale często oczyszczająca. Nie wiem, czy zniesiesz bez konsekwencji życie w kłamstwie - stąd propozycja konsultacji z psychologiem. Trzymaj się, niech dobro krasnala będzie najważniejsze.

Niekochana72...ale to właśnie przez zdrajcę-męża cała ta sytuacja.To co działo się później to tylko efekt uboczny całej tej sytuacji.Można oburzac się tu facetami i kobietami bez skrupułów ,którzy przychodzą tu i udają,że ich zdrady i błedy to nic takiego,szczycą się nimi ,a nawet próbują znalesc poparcie gdy rozwalają rodziny i życie innych.Lola wie co zrobiła.Boli ją to. W tej sytuacji co napiszemy nie będzie złotym środkiem.mówisz ,że zyje w nieuczciwosci ....ale z 2 strony,czy w takim przypadku ta nieuczciwosc  nie ratuje trochę życia całej tej 6-ki ludzi??Bo jest ich 6-ro....2 rodziny.Nigdy nie mówmy nigdy...ludzie sie zapierają ,że gorszyh rzeczy w życiu nie zrobią....a głodni są gotowi do kanibalizmu nawet i morderswa by ratować siebie i bliskich.W brew pozorom,Lola teraz sie poswięca..poswieca swoją moralnosc dla dziecka i dobra reszty,sama cierpiąc.CO SIĘ STAŁO TO SIĘ NIE ODSTANIE......Być może Bóg dał jej wsłaśnie szanse po tym wszystkim by było w miarę normalnie?...Kłamstwo nie zawsze jest grzechem,np.śmiertelna choroba nie powinna byc ujawniana choremu...bo wtedy traci chęć życia.Nie twierdzę ,że okłamywanie jest dobre...ale tu moze okazac się szansą na normalne życie innych.
ps...pomyślcie ile kłamstw jest wszedzie...reklamy,promocje,obietnice polityków,akcje policyjne..dzieki udawaniu dają efekty....itd łacznie z robieniem makijazu czy poprawianiem urody nie chcemy być piękniejsze???...większymi opakowaniami produktów niż zawatrosc by oszukac nasze oczy....
(Bóg nie spada na nas by się nami bawić,lecz aby nas podziwiać,gdy się podnosimy,nawet kosztem naszego JA)

Gdyby tylko była pewność, że autorka wątku będzie niosla swój krzyż i los sie w to nie wtrąci....
Ale takiej pewności nie ma! Ta niepewnośc jutra może być dla LOLI  nie do zniesienia, szczególnie ze ma trwać w zasadzie do końca życia.  Czy naprawdę zrobiła coś tak strasznego, że ma nieść ten krzyż w nieskończoność? Zabiła kogoś? Nie, ona została zraniona przez męża, poszukała pociechy u innego i zaszła z nim w ciążę. Urodziła dziecko i okłamała męża. Czy z powodu tego kłamstwa ma żyć w lęku i niepewności przez reszte swoich dni? To chyba zbyt ciężki ten krzyż.
Jaki ciężar prawdy dostaną inni? Mąż pozna prawdę i będzie mógł zadecydować czy nadal chce być ojcem dla nieswojego dziecka. Biologiczny ojciec też ją pozna i tez będzie miał prawo zadecydować czy chce utrzymywać kontakty ze swoim synem, czy tylko płacić alimenty. Rodzina biologicznego ojca nie została okłamana ani zdradzona, bo wszystko stało sie gdy nie miał on jeszcze żony i dziecka. Syn LOLI jest mały i będzie dorastał w wolnej od kłamstw atmosferze i przy matce nieprzytłoczonej ciężarem niesionego krzyża. A upływający czas bedzie goił rany, a nie jak teraz wzmacniał lęk i niepewność.. LOLA odetchnie pełną piersią i będzie mogła planować swoje życie bez lęku, że prawda wyjdzie na jaw i zmieni jej zycie w zgliszcza. Nie da się nieść krzyża i normalnie życ jednocześnie, to ponad sily zwykłego człowieka. Mówie o psychice człowieka. To dla psychiki rujnujące.

Lolalola...chciałbym cię zachecic i dodac odwagi, żebyś wyjawiła prawde męzowi, kto jest jego ojcem. dziexcka
  Tez myśle, jak niektórzy tutaj, ze nie ma szansy na spokojne, szczesliwe życie w kłamstwie.

  Z tego, co piszesz, wynika, że męczysz cię , czujesz się z tym żle, boisz się co będzie z twoja rodziną jak powiesz. Na pewno będzie inaczej, wierze, że lepiej, w tym sensie,że zdejmiesz z barków ten ciężar .
  Rozumiem, że boisz sie konsekwencji...ale kto miałby  je poniesc  za Ciebie?

   O męża sę nie martw, da sobie radę, może teraz bardziej go krzywdzisz?
Jęśli Ty bedziesz sie czuła lepiej, dziecko też, jesli będziesz sie zadręczac, na innych tez będzue to miało wpływ.

Tez uważam, że dziecko czuje i wie , jaka jest sytuacja. Tzn, wie, że coś jest nie tak jak byc powinno, że matka oszukuje.
To, ze widzimy kłamstwa naokoło, nie znaczy , że sami tacy musimy byc dla swoich dzieci , bliskich i innych ludzi.

Po tym co piszecie jest jeden wniosek nie ma dobrego wyjścia z sytuacji:
1/dalsze kłamstwo - uważacie że ona temu nie podoła - ja mam odmienne zdanie czlowiek gdy naprawdę ma cel to potrafi znieść wszystko oczywiście kosztem siebie samego ale LOLA podjęła tą decyzję lata wsecz nie mówiąc prawdy. Ze dziecko będzie miało żal - pewnie tak ale jeśli pozbawi go jedynego ojca jakiego ma to też będzie mialo żal.
2/prawda - obecny ojciec nie odejdzie  (może całkiem zmienić stosunek do dziecka i myślicie że dziecko tego nie wyczuje i nie będzie przeżywać tego że inaczej odnosi się do niego i jego mamy a narazie nie będzie umiało zrozumieć dlaczego) odejdzie - dziecko zostanie bez ojca którego kocha (biologiczny dla niego to obcy czlowiek - po prostu on nie istnieje) LOLA zostanie sama z synem który bardzo przeżyje rozwód jedynych rodziców jakich ma co doda jej kolejnych stresów, brak wsparcia, samotność może problemy finansowe i mieszkaniowe - nie będą ułatwiać życia . Biologiczny ojciec - może obarczać ją dodatkowym poczuciem winy że zniszczyła jego życie i rodzinę bo może jego żona nie będzie umiała sobie poradzić ze świadomością żę nagle w życiu jej męża a co za tym idzie i jej rodziny pojawia się dziecko i jego matka o którym nie mieli pojęcia że jej dziecko ma przyrodnie rodzeństwo.
Więc z mojego punktu widzenia łatwo jest radzić powiedz prawdę bo próbujemy stać na straży "prawa i moralności" tylko żę to nie takie proste kiedy dotyka istot ludzkich.

Może nie widzę ale dośc często spoykam się z radami osób które mówią coś bo tak powinno to wyglądać według "prawidłowych" norm społecznych a nie dostrzega się tego wszystkiego co jest wokół - ludzi. Żal mi LOLI ale jak pomyslę co kosztem jej spokoju może się stać z wieloma innymi zupełnie niewinnymi ludźmi to uważam żę jej ybór kłamstwa był jej wyborem natomiast wplątane w prwdę osoby nie mają żadnego wyboru bo jaki - jej mąż kocha małego i co dalej nie każdy mężczyzna przejdzie do porządku dziennego nad tym żę dziecko nie jest z jego krwi (chyba żę sam świadomie podejmie tą decyzję zanim je pokocha i przyzwyczai do niego) biologiczny ojciec - jaki ma wybór jak wejść w życie dziecka (jeśli będzie tego chciał) kim będzie tatą nr 2, wujkiem, nie wejść - to ja spojrzę sobie w twarz, jego żona wyszła za wolnego czlowieka , dała mu dziecko - czuje się szczęśliwa i co teraz zabronić kontaktu, opiekować się dzieckiem które zaburzylo szczęście itd....
Dlatego wy próbujecie ulżyć LOLI  bo uważacie żę "prawda ją wyzwoli" a ja myślę żę może wcale tak się nie stać i będzie gorzej niż jest teraz.

Jeszcze jedno się tu nie zgadza, Atinasarz: dwie rodziny, które rzekomo miałyby utracić swoje szczęście. Gdzie Ty je widzisz? Bo przecież Lola kocha tamtego, a "tamten" odzywa się do Loli. Ja myślę, że każdy dzień zwłoki tylko pogarsza sytuację. Przedtem tylko obgadałbym sprawę z prawnikiem, bo nie wiadomo jak zechce się zachować "nieodpowiedzialny łobuz" - tata dwójki alimentów.

Jeżeli mąż rzeczywiście kocha Lolę i dziecko - zostanie. Jeżeli nie - lepiej rozstać się teraz, niż za rok. Albo za dziesięć straconych lat.

podpisuje się pod tym...już napisałam tu wiele ,co sądzę o tej sytuacji,myślę że nie mam nic do dodania.Moja opinia nie jest 100% jednoznaczna.Nie można gdybać co bym zrobiła gdyby to mnie dotyczyło,bo to tylko gdybanie.Myślę jednak ,ze ja bym nie doprowadziła do takiej sytuacji,od razu powiedziała co i jak...błąd męża pociągnął lawinę błędów kobiety.Co teraz nie zrobi..nie będzie to właściwym rozwiązaniem,ale może wybrać znów..... wybrać oczyszczenie czy burzę którą dopiero rozpęta.Facet chce się z nią spotkać..nie wiemy po co,może tak tylko na kawę i wspominki,a może szuka "byłej"która obecnie ma rodzinę ,bo to najbezpieczniejsza,najmniej wymagająca kochanka??Nadal nie wiemy skąd u męża przekonanie o ojcostwie,jesli nie spali 3 miesiące??....Jest parę niespójności w tej historii,myslę ,że LOLA nie do konca jest szczera z nami,może nie do konca chce się tu jednak wyzalic..z 2 strony takie rzeczy nie łatwo wchodza w literki..wiedzą Ci co tu opisywali choc jedną swoja historie.Jedno jest w tym wszystkim pewne..dobry strateg wybiera dobro ogółu nie jednostki...a Lola objeła pewna taktykę dla dobra dziecka kilka lat temu....a prawda..no cóż nie wierzę ,że w tym przypadku moze oczyścić..a wręcz przeciwnie...spojrzenia bliskich,gadanie ludzkie....dziecko tez zacznie pytac po kilku latach ,
-a gdzie i kim jest mój tata???Inne dzieci mają...czemu mamo ja nie??
Co mu wtedy powie??Miałes 2 ale obydwaj przez mamusie się na Ciebie wypieli???Pomyślcie ..prawda tu niczego nie oczysci...to juz sie stało i tyle.

LOLA..a co by Ci dała taka wiedza???Co byś z tym zrobiła???
Po pierwsze.....prawie kazdy facet,zwlaszcza młody tatuś...lubi sobie ponarzekać ..założe się ,że jako byłej kobiecie, chetnie by się pożalił;))))zwłaszcza gdy by miał w tym  swój cel.
po drugie....co nagle stał się myślisz inny???Że go te lata zmieniły???Musiał byc niezły aparat ,jak uciekłas już po 3 miesiacach..

Daj sobie spokój kobieto...myślę ,że w głowie masz jakieś złudzenia...pamietaj jednak ,że los długo nie da sie za nos ciągać,a ty cały czas to robisz,utrzymujac z tamtym kontakt,zwłaszcza ,ze tak On na Ciebie działa.Nie przeciągaj struny bo pęknie w końcu...a Panu napisz ze jak szuka odskoczni od płaczu dzidziusia to pomylił adres..;)

Twojemu mężowi tylko współczuć takiej żony...
tego to nawet nie będe komentowac bo żal