Przwrażliwona z niską samooceną ? - Netkobiety.pl

powiedz ile masz lat i skad jestes

Przeczytałem twoją historię z najwyższą uwagą. Pierwsze co nasunęło mi się na myśl - jesteś bardzo wrażliwą osobą.

znaczenie ma takie jak tu wczesniej napisano
a jesli chodzi o miejscowosc, to bylabym gotowa wyjsc na kawke pogadac
brakuje mi ludzi w okol mnie

"Nie wiesz w którą stronę zrobić krok na przód."
Kroku w przód nie robi się w żadną stronę. Robi się go po prostu w przód.

Chłopak będzie  tobą zainteresowany wtedy kiedy Ty choć trochę uśmiechniesz się do siebie.
Nikt nie może wiedzieć jaka jestes dobra,miła,wrażliwa bo nie chcesz im na to dac szansy.
Jak sama widzisz wszędzie są ludzie ,którzy mogą się tobą zainteresować.
Szukanie pocieszenia w jedzeniu -musisz z tym walczyć od teraz,nie chodzi o diety ale o nie zajadanie prolblemów.
Kiedy masz wielką ochotę na coś smakowitego wstań i zacznij coś robić nie koniecznie ćwiczyć-wyjdź na spacer i podnieś głowę.
Nie jesteś beznadziejna,nie wszyscy musza mieć ukończone studia żeby być wartościowym człowiekiem.
Fajnie skoro poszukujesz kierunku dla siebie może znajdziesz coś co lubisz.
Teraz jest teraz i nie drąż i nie katuj się .
Nie ma wyjścia musisz się polubić wtedy dasz szanse na to innym.
pozdrawiam

Tak Robson, to jest najistotniejsze w całym wątku. Ja tam uważam, że można na skos. A jakieś bardziej konstruktywne rady odnośnie problemu?
Może w kierunku "do ludzi", bo sami nieproszeni rzadko zajrzą pod naszą "strzechę"? Jest tyle różnych miejsc gdzie można pójść do ludzi. I nie mam na myśli pubów ani dyskotek - raczej ośrodki dla osób niepełnosprawnych, hospicja, szpitale dla dzieci - jakiś wolontariat?
Może dla samorealizacji - studia, kursy? Przy okazji też można spotkać nowych ludzi, innych niż w dotychczasowym środowisku

lubie Cie- wiesz?:)
Jak cie czytam to widze siebie sprzed paru lat....
Zycze Ci z calego serca zeby to sie zmienilo-i niekoniecznie zycie bo ono jest jakie jest ale Twoje podejscie do niego. Uwierz w siebie kochana i bedzie latwiej! Pozdrawiam

nie chcę Wam psuć antyparytetowych statystyk, bo kiedyś prosiłem tu o pomoc i bardzo się sprawdziły więc powiem tylko, że jest tu tyle lepszych odpowiedzi że nic nie straciłaś

Czy jest coś co Cię interesuje co mogłabyś polubić .
Czy jakiś kierunek studiów szczególnie Cię pociąga-czy jest to Ci zupełnie obojętne?

Wiesz, na studiach miałam paru kumpli z policji i straży miejskiej, oni studiowali resocjalizację, ja pedagogikę specjalną - wszyscy razem zaś byliśmy słuchaczami Kolegium Nauczycielskiego. Może to by Ci się spodobało?

Nie, potrzebna tylko matura

Jak chcesz ludzi resocjalizować to może bardziej służba w SW? Ja osobiście w resocjalizacje nie wierzę. Ludzie z pierdla w cale nie wychodzą lepsi.

I to i to jest ok. No i PRAWO, INFORMATYKA czy PSYCHOLOGIA też na TAK jak interesuje Ciebie Policja.

Ja studiuję fizykę Nic wspólnego z Policją. Do fizyki mam zamiłowanie z Gimnazjum. Jeśli chodzi o rekrutacje do Policji to sprawa nie wygląda tak, że ktoś chce iść na studia do Szczytna a po uzyskaniu mgr ma się już pierwszy stopień oficerski - podkomisarza. Aczkolwiek studiować w Szczytnie mogą również osoby cywilne. W sensie, że nie funkcjonariusze. Jeśli chcesz służyć w Policji to musisz złożyć odpowiednie papiery w Wydziale ds. Doboru we właściwej Komendzie Wojewódzkiej Policji. Później wysyłają Cię na testy sprawnościowe, potem są psychologiczne i komisja lekarska. To wszystko oczywiście trwa sporo czasu. Jak się przejdzie wszystko pozytywnie to wysyłają Cię do jednej ze szkół Policji: Szczytno, Słupsk, Piła, Legionowo, Katowice. Jest to SZKOLENIE PODSTAWOWE, które musi ukończyć każdy funkcjonariusz. Trwa ono 6 miesięcy i odbywa się w systemie skoszarowanym. Wolne są weekendy (no chyba, że ma się akurat służbę). A potem jest się policjantem Co do oceny z WF, a raczej jej braku, to nie będzie problemu I jeżeli będzie się kilka lat dobrym policjantem i będzie się miało dobrego przełożonego to może akurat wyślą Cię na kurs oficerski. Noo ale nie rozpędzajmy się tak daleko na razie z tymi kursami oficerskimi

pomyłko droga super ,ze juz masz jakiś cel-choć jeszcze nie sprecyzowany .
Moja rada : wejdź na strony uczelni,tam są telefony,informacje,fora  gdzie wielu rzeczy się dowiesz
To jest ważne bo nie możesz tylko myśleć i czekac ,aż ktos podsunie Ci gotowa odpowiedź -musisz się mocno w to sama zaangażowac najlepiej od dziś bo kolejny semestr tuż ,tuż
A siłownia i pływanie dobrze robią na wszystko więc nie zwlekaj i zapisz się-
Czekam na jakies konkretne plany
pozdrawiam

Bezpieczeństwo Wewnętrzne to w cale nie jest to samo co administracja. Na BW masz takie przedmioty jak: "zwalczanie przestępczości", "bezpieczeństwo państwa", "zwalczanie terroryzmu", "ochrona danych osobowych i informacji niejawnych",
"zarządzanie kryzysowe". A takich przedmiotów na administracji nie ma. Piszesz, że po tym ma się tylko mgr ale czy Twoim zdaniem mgr to mało? Patrząc pod kątem Policji to zrobienie mgr z bezpieczeństwa wewnętrznego ... całkiem spoko opcja.

I bum pójdziesz sobie do straży miejskiej albo bum do BOR-u! W Rembertowie (na Akademii Obrony Narodowej) jest kierunek Bezpieczeństwo Narodowe.
Czy podołasz! Jak nie spróbujesz to nie będziesz wiedzieć. Też nie wiedziałam czy dam radę na studiach idąc tam w wieku 45 lat. I bałam się jak jasna cholera - 20 lat przerwy w nauce i sami młodzi, energiczni, wyszczekani i asertywni, w przeciwieństwie do mnie! Dałam.

DO STRAŻY NIE CHCĘ! OJEJ TO ŚMIESZNY ZAWÓD
JAK COŚ TO TYLKO GLINY HEHE:)
ALE ILE TAKI POLICJANT ZARABIA NIE PO STUDIACH POLICYJNYCH? TYLKO ZWYKŁYCH PO TEJ ADMINOSTRACJI?????

Anhedonia a ty co studiowałaś?

Jak wyżej. Kolegium Nauczycielskie, Kierunek Pedagogika Specjalna, specjalność oligofenopedagogika. Chłopaki zaś i parę dziewczyn - resocjalizacja

Koledzy rozważali Akademię Obrony Narodowej - kierunek Bezpieczeństwo Narodowe oraz Akademię Pedagogiki Specjalnej. Nie wiem jak który i gdzie.

ehehe czytając ten wątek czytam własną historie prawie to samo wręcz.Te same dylematy ,depresja powodowana moja slabizna emocjonalna,tak tez sie czuje nie madra w otoczeniu wszyscy sobie radzą tylko nie ja na studia nie poszlam bo zapewne bym sobie nie poradzila kierunek trudno mi wybrac zmarnowane 2 lata nie mam pracy uzalam sie nad sobą jestem beznadziejna ludzi sie boje nie mam kolezanek nie mam o czym z ludzmi gadac bo o czym moje zycie to nuda zero rozrywki, moj facet mnie nie rozumie.on ma swoje zycie ja swoje. Wiekszosc ludzi uwazam za wrogow,szybko mozna wyprowadzic mnie z rownowagi nie stabilna emocjonalnie nieudacznik itd itd (sorki za bledy chwilowo uzywam klawiatury ekranowej).

Wysłałem Ci link o zarobkach policjantów. Jak dalej nie będziesz mogła przeczytać to wejdź na stronę KGP i poszukaj. Jak to powiedział Jezus "szukajcie a znajdziecie". Ja dziś wyjeżdżam tak więc przez kilka dni nie będę miał dostępu do neta tak więc Ci nie będę mógł pomóc jak będziesz miała jakieś pytania

witam. Czytałam Twoja wypoiwedx a raczej opowieść kilka razy. Wiesz dlaczego? Bo to o mnie. Nie wiem czy to pocieszające ale mam tak samo. Jestem beznadziejna. Spotykam sie z facetem, nawet Go kocham, ale co z tego jk On ma inną i nigdy Jej nie zostawi. Wczoraj postanowiłam to skończyć. Teraz wiem że nikt sie mną nie zainteresuje, bo wszyscy zajęci. Praca jaką mam średnia. Pracuje bo trzeba. Nigdzie nie wychodze bo dokąd? Nie wiem co ze soba zrobić. wzyscy są lepsi i mają to czego chcą. Moje zycie też jest pomyłką. \nie jestem i chyba nigdy nie byłam szczęśliwa. A czy będę? WĄTPIĘ.

Co ja robie? siedze w domu i użalam sie nad sobą ,ja nie wiem jak dalej bedzie juz nic mnie nie cieszy moi byli znajomi  sobie radza rozwijaja sie zakladaja rodziny po prostu zyja a ja? unikam kazdego kogo znam bo o czym mam gadac o tym jak mi zle? nikt nie chce sluchac marudzenia. Brak pracy a co za tym idzie kasy ,moj facet tez grosze zarabia jeszcze doklada do interesu nie mamy tu szans na rozwój nie chce cale zycie mieszkac z rodzicami w miescie bez perspektyw.Z moim wyksztalceniem moge jedynie liczyc na prace pokojowki bo nie znam jezyków w moim rejonie panuje hotelarstwo wiec np.na bycie recepcjonistka konieczny jest jezyk obcy.Oczywiscie to moja wina ze tak jest moje ogromnie niskie poczucie wartosci pamietam odkad zyje, niesmialosc totalna,brak ambicji ehhhh szkoda gadac. Nie chce tak zyc ale jak mam stanac na nogi ,ostatnio zastanawiam sie wogole nad sensem mojego zwiazku wszystko spieprze przez ta depreche. Tak moje zycie to pomylka chwilami mysle o zejsciu z tego swiata ale i na to mi brak odwagi jestem tchórzem. pozdrawiam

Ksiazka od anglika lezy na biurku od tygodnia nie moge sie za nia wziasc ciagle mowie jutro jutro i leci dzien za dniem ale postaram sie w koncu do niej zajrzeć. Jestem zalosna.

dzisiaj z poniedziałkiem zacznij, a jaka to książka???
Anhedonio to nie jest takie proste, można iść na studia, ale jak sobie nie poradzisz to co z tych studiów?
lubie bardzo policjantów i sama chciałam z nimi wiązać przyszłość zawodową, ale no właśnie doszłam do wniosku,że nie posiadam takiego wzrostu, gdyż mam 161 cm i nie nadaję się chociażby pod tym względem, no i nie mam odpowiedniej budowy! kto się mnie przestraszy?? hehe  MOŻE TO GŁUPIE, ALE CHCIAŁABYM MIEĆ NP.CHŁOPAKA POLICJANTA HEHE ZA MUNDUREM PANNY SZNUREM!!! TO JEST TO ! POLICJANT TEŻ CZŁOWIEK

mnie od tego myślenia to już głowa boli ...

a na podjęcie decyzji na studia? co można robić po zdrowiu publicznym? to taki ogólny kierunek, słyszałam,że o wszystkim i o niczym...
tak tylko pytam jakie jest wasze zdanie?
każdy coś studiuje,ja też chce, ale im głębiej się nad tym zastanawiam tym bardziej nie wiem, z obawy,że na technicznych kierunkach sobie nie poradzę, a po humanistycznych,że krucho z kaską

ale mam doła wszyscy mnie olewaja, nikomu nie chce się gadać,pewnie bo i o czym ze mną?!
nikt nie odpisuje,ale te życie mnie wnerwia! chcę mieć dobry kontakt a wychodzi wszystko odwrotnie! chce dobrze, a robię źle!
i kogo mam za to winić? jestem zła na cały świat, na wszystkich ludzi, a na siebie zwłaszcza,że sama nie rozumiem swojego zachowania, nie wiem jak się zachować i wszystko się we mnie rodzi na nowo, kiedy pomyśle o ludziach, z którymi coś nie tak, a jest ich sporo, to popadam w melancholie
jestem takim kopciuszkiem bez przyjaciół i księcia

Jesteś dla siebie zbyt wymagająca,nie akceptujesz się  jestes rozgoryczona bo w środku serce ciepłe a na wierzchu lód.
Polubić siebie to nie jest proste ale dopiero wtedy inni polubia ciebie.
Nie analizuj wszystkiego,nie bierz winy na siebie-ludzie teaz są bardzo zamknięci w sobie,śpiesza się i nie chcą bliskości-tzn chcą ale grają twardzieli-bo po co uśmiechać się na ulicy,po co zagadać z nieznajomym itd
potem tych wielu biegających z pewną miną sieda wieczorami do komputera i tu szuka znajomych -bo jakoś łatwiej być sobą a potem okazuje ,ze nas lubią,że mamy w sbie coś inspirującego
-od tego można zacząc a potem bez zrażania się rozmawić z saruszkiem w sklepie,z dzieckiem na placu zabaw i chłopakiem niechcący potrąconym.
Uśmiechnij się do siebiepomyłkoi nie zdajmuj tego uśmiechu

Mam to samo też nie umiem gadać w towarzystwie, obecnie jestem pozbawiona jakiegokolwiek towarzystwa nie wliczając tu mojego chłopaka który jest moim stałym towarzyszem i rodziców.   Wogóle gówno mam ,że tak powiem. Tydzień było dobrze jakoś sobie dawałam rade ale przed chwilą  wybuchłam płaczem znowu te myśli dołujące że nic nie mam nie mam pracy pieniędzy całe życie bedę musiala mieszkac z rodzicami w tym moim małym pokoiku przeraża mnie to naprawdę wiem że tego nie wytrzymam bo jak to ma być , z moim chł. nie mamy szans nawet na wynajecie mieszkania nie mówiąc już o swoim własnym co jest dla nas marzeniem i marzeniem pozostanie. Nie mam sie z czego cieszyć ciągle jest to samo.
Nie wiem jak przetrwam tą zimę przypuszczam ,że mój dół będzie  sie pogłębiał poprzez kolejne sytuacje ,dobre na to aby sie załamać. Pozdrawiam wszystkich załamanych pozwoliłam sobie na uśmiech dla Was.