Mama każe nam się wynosić z domu - Netkobiety.pl

Trudno w to uwierzyć jak ktoś tego nie przeżyje na własnej skórze. Aż same łzy płyną. Bo jak tak można traktować swoją córkę. Jak śmiecia którego można za drzwi wyrzucić. Płacz ciągły płacz same łzy płyną już nie mam siły

Szukamy mieszkania. Jak tylko coś znajdziemy to bez chwili zastanowienia przeprowadzamy się. To już nie jest moja mama to jest kobieta która mnie urodziła i skrzywdziła.

Caameron dzięki że tak mnie wypierasz. A z mężem pogodziłam się bo mieliśmy mały kryzys ale jest dobrze. Mogę na niego liczyć staje w mojej obronie jest kochany. Tak naprawdę mam tylko jego i synka. Kochane skarby moje tylko oni mi zostali. Teraz siostra z matka siedzą i debatują dosłownie już nie mam siły

Z czasem każde rany się goją piekna86. Zobaczysz, że jak pójdziecie na swoje to wszystko się zmieni. Dobrze, że masz wspierającego męża no i synka, który na pewno wynagradza Ci swoim uśmiechem wszystkie nieprzyjemności ze strony matki i siostry skup się teraz na nim żeby nie pamiętał takiej babci jaką Ty znasz. Mam nadzieję, że na nim to się nie odbija za bardzo.

Na zakrecie? współczuję... Utrzymujesz teraz kontakt z mamą?

Piekna86, rozumiem Twoje uniesienie i złość... Teraz czujesz się skrzywdzona, bo to wszystko jest za świeże. Jednak pamiętaj, że co by się nie działo, to matkę ma się tylko jedną (jaka by nie była). Jednak przez ten cały czas mieszkałaś pod jej dachem; urodziła Cię...wychowała. Nie zapominaj o tym

Masz już swoje lata, swoją rodzinę - może czas się w końcu odciąć od pępowiny rodziców Wiem, że w dzisiejszych czasach nie jest łatwo, ale jednak się da Wyjdzie to na dobre Tobie jak i Twojej rodzinie.

Co do Twojej siostry... Rozumiem, że czujesz się przez to wszystko gorsza - to zrozumiałe. Nagle ona stała się ważniejsza, wyróżniona. Przyznaję, że Twoja mama nie zachowała się fair w tej sytuacji... Tylko coś mi mówi, że kiedy Ty potrzebowałaś pomocy też Ci pomogła (chociażby pozwoliła byś mieszkała pod jej dachem).

Kilka lat temu też przechodziłam swój "mały" koszmar... Często wtedy słyszałam takie słowa. Tylko, że ja byłam wtedy jeszcze dzieckiem i choć bym chciała nie mogłam się usamodzielnić ;/ Jednak zrobiłam to w wielu 17 lat. Wyprowadziłam się z domu, wynajęłam mieszkanie, zaczęłam pracować. Dziś, po długim czasie jestem wdzięczna mojemu ojcu (alkoholikowi)...  dzięki ciężkiej szkole życia, jestem kim jestem i osiągnęłam co osiągnęłam. Więc, jak by nie było, nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło ;P
Co Cię nie zabije, to Cię wzmocni Ciesz się tym, że masz męża, który Cię wspiera i nie musisz walczyć z tym sama

Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę powodzenia

Popieram poprzednie wypowiedzi, sytuacja nabrzmiała na tyle, że czas się usamodzielnić, czas się wyprowadzić. To wszystkim wyjdzie na dobre. Trzymam kciuki

Dzisiaj mój synek powiedział mi MAMO NIE PŁACZ ZNAJDZIEMY NOWY DOM I ZNÓW BEDZIESZ SIĘ UŚMIECHAĆ.  Kochany skarby mam dobrze że ich mam. Wiem że damy radę i będzie dobrze bo musi być.

Hej dawno mnie tu nie było ale nie miałam zbytnio czasu. Bo Znaleźliśmy Mieszkanie Już Mieszkamy Na Swoim:) pozdrawiam was serdecznie. Ps. Mama prawie codziennie do mnie dzwoni dosłownie jestem w szoku:):)

ineczka napisał/a:

Piekna86, rozumiem Twoje uniesienie i złość... Teraz czujesz się skrzywdzona, bo to wszystko jest za świeże. Jednak pamiętaj, że co by się nie działo, to matkę ma się tylko jedną (jaka by nie była). Jednak przez ten cały czas mieszkałaś pod jej dachem; urodziła Cię...wychowała. Nie zapominaj o tym

No tak, ale fakt bycia matką nie obliguje to używania słów "wynoś się" - nie wiem jak jest u was, ale dla mnie to jedne z najbardziej raniących słów, zwłaszcza jeśli padają z ust najbliższych. Można powiedzieć to samo, ale w bardziej cywilizowany sposób.

Piękna86 - cieszę się że wszystko się ułożyło.

Witaj doskonale Cię rozumiem jak to jest. Powiedz to pierwszt raz tak się zdarzyło? Ja na Twoim miejscu to bym matce ustąpiła ale więcej by mnie nie zobaczyła ani dziecka.

ONI już rozwiązali swoje problemy !!! Z korzyścią dla wszystkich. I trzeba się z tego cieszyć i życzyć im powodzenia. Jakby słuchały radykałów to córka straciłaby matkę a matka córkę. O co wam chodzi???
Ps. Starszy człowiek też człowiek i ma swoje potrzeby i racje - tylko młodość uważa się za pępek świata. I po co - jak można polubownie