Niechęć do imprezowania... - Netkobiety.pl

LostBoy, a może po prostu dojrzewasz, hmm? Taki wiek, ze imprezowanie przestaje sycić...a czasami męczy

Ale jeśli to dla Ciebie powód do niepokoju-warto przyjrzeć się temu bliżej.
Wspominasz, ze zaczynasz się denerwować tuż przed wyjściem.
Mógłbyś napisać czym konkretnie się denerwujesz, czego obawiasz, co sprawia, że masz ochotę wrócić do spokojnego (jak sądzę) domu?

LostBoy, proponuję abyś na jakiś czas przestał pojawiać się na imprezach. Wtedy zobaczysz,czy tak naprawdę Ci ich brakuje. Może nadszedł taki czas,w którym imprezowanie Ci się znudziło. W końcu ileż można

Dziękuję za porady .

Imprezy o których pisałem to także rodzinne imprezy, spotkania świąteczne. Wszystko co wiąże się z jakimś świętowaniem.
Stało się to dla mnie problemem dopiero kiedy uświadomiłem sobie że osoba z którą jestem pewnie chciała by się zabawić, ma dość kłamania dlaczego mnie z nią nie ma na rodzinnych rautach, a moja rodzina, znajomi uważają że się na nich obrażam.
Wszyscy uważają mnie za wyluzowaną dowcipną osobę która łatwo nawiązuje kontakty itp itd.

Jedyny sposób na moje imprezowanie to spotkanie z bardzo wąską grupą najbliższych przyjaciół.

Tosia.
Czym się denerwuję, wszystko mnie drażni, jestem strasznie zmęczony, w moich myślach pojawiają się inne imprezy na których się źle bawiłem.

LostBoy - mam podobny problem ale to ja jestem osobą która lubi zjazdy rodzinne, święta  itd.... natomiast mój mąż ma chroniczną "alergię" na tego typu zabawę. I powiem ci z perspektywy tej dugiej strony ( w Twoim wypodku twojej Pani) to koszmar przed każdym wyjściem jest nerwowo, czasem kłótnia bo on pyta czy musi iść, jak długo tam będziemy itd... ja mam dość tłumaczyć gdy go nie ma że chory itd.. lub wcześniej wychodzimy bo on siedzi jak na szpilkach i wymownie zerka na zegarek a ja znowu przepraszam za nas ( w sumie za niego) że jutro to czy tamto, że zmęczony, że MNIE boli głowa. To naprawdę potworny stres nie chcę ranić bliskich, ale nie chcę też żeby mąż przeżywał katusze - sytuacja patowa. Niestety nie ma dobrego rozwiązania dlatego postawiłam sprawę jasno - mąż musi się "poświęcić" bo kontakt z rodziną jest ważny nie tylko dla mnie ale i dla naszego dziecka - i on z miną cierpiętnika poświęca się. Trudno czasem nie we wszystkim ludzie się dobierają i wtedy jeśli nam zależy to musimy iść na kompromis. I tobie też tak radzę jeśli zależy ci na twojej Pani i na tym żęby nie zamieniać przyjemnych dla niej imprez w horror.
Pozdrawiam

Szczerze mówiąc, miewam podobnie przez jakiś czas, co jakiś czas. Zazwyczaj przechodzi, gdy najzwyczajniej w świecie odpocznę, lub sie wynudzę na tyle, żeby za tym zatęsknić. Nie wiem czy chodzo Ci dokładnie o to samo uczucie, ale czasami mam też tak, że gdy namnoży się wokół mnie za dużo spraw, nie mam czasu odetchnąć, zdystansować się do pewnych rzeczy- nie mam na nic ochoty i wołami nikt mnie nigdzie nie wyciągnie, na rzadną imprezę, czy to w klubie czy to w rodzinnym gronie... Więc może poprostu potrzebujesz oczyścić swój umysł i wszystko wróci na stary tor?