Nie rozumiem tego faceta... - Netkobiety.pl

Wysłalam tego smsa około 11tej rano. Doslownie po minucie odpowiedź: "Tak, tylko musimy sobie znalezc nowych partnerów, nie bedziemy ze sobą tanczyc. Dziekuje"
Szczęka mi opadła!!! Ja wyciągam reke na zgode a on mi takie coś! już miałam coś na to odpisać ale sie ledwo powstrzymałam.

Poszlam na kurs sama. On spozniony ale też jednak przyszedl, stał w drugim końcu sali, nie przywitał się. Na początek ćwiczenie krokow w pojedynke-10minut. Nagle pytanie od prowadzącego: "ktore panie nie mają pary?" i musiałam się zglosic:(
Potem pytanie do panów-on stał  gdzieś z tyłu więc nie widziałam, kiedy wyszedł do toalety.
Do mnie przyczepił się jakiś beznadziejny koleś, a gdy on wrocił to już wszyscy tańczyli, nie było dziewczyny do pary.
Spojrzałam mu w oczy, gdy przechodził, zrobiłam "rozczarowany uśmiech" i chwilę potem już tylko widziałam jak wychodził z kurtką...

Dziś na szczęscie nie poszłam z kumpelą do tego studenckiego klubu, gdzie on zawsze w srody z kumplami. Niech korzysta z tej jego "wolności". Na ostatnich 3 imprezach miałam szczescie nie widziec go flirtującego, to on mnie na 2 ostatnich mogl zobaczyc, gdy rozmawialam z jakimis kolesiami.
Chociaż nie wyszło, że się mu narzucam, a raczej że sama korzystam z jego rady ...
Tak naprawdę sprawa za świeża jak dla mnie żebym mogła spokojnie nawiązywać nowe damsko-męskie znajomości

może ktoś mi cośpodpowie czy odczekać jeszcze czy coś zrobić? czy czekać na jakieś przypadkowe spotkanie na mieście?
Zapomniałam wspomnieć że w tym tygodniu jego najlepszy kumpel chyba odwiedzi mnie i moją kumpele (wspolne gotowanie) i pogadamy, będzie niezręcznie tak nie wspomnieć o mnie i o nim, ale nawet nie wiem jak z tym kumplem gadać żeby nie powiedzieć za dużo i żeby tylko nie pogorszyć sytuacji...

Spotykać... już od kilku tygodni sie nie spotykamy, były tylko te dwie lekcje tańca.
Nie musimy już rozmawiać, wiem, że on musi dojrzeć, tak jak po naszym pierwszym rozstaniu na 6 tygodni.
Gdy spotkał moją najlepszą przyjaciolke, przyznał jej że wtedy potraktował mnie nie w porządku... ale gdy znowu wróciliśmy do siebie, nie poruszaliśmy tego tematu, on też nie przeprosił, po prostu ten typ tak ma-reaguje atakiem, mało w nim empatii...
i jak tu takiego w ogóle chcieć na przyszłego meża...

Wkurza mnie tylko że nie mówimy sobie nawet cześć

Pretekstow do napisania to szukałam wcześniej, gdy nie napisał mi jeszcze o tej "wolności" ale wyobraźcie sobie jak się czułam z myślą że idę jednak na ten kurs wiedząc że nie będziemy tańczyc razem.
CIekawość co się wydarzy i czy przyjdzie była jednak większa niż wszystko inne.
Nie przychodząc na tą 2. lekcje pokazałabym że się przejełam, tym co mi napisał w smsie, a on by przyszedł i miałby pewnie satysfakcje.
Spodziewałam się raczej że to ja wyjde z sali bo zeżrą mnie emocje, jednak potoczyło się tak jak w ogole sie nie spodziewałam. POczułam ulgę że to on wyszedł,(bo nie mial partnerki) ale nie czułam satysfakcji. Spojrzeliśmy sobie w oczy tuż przed jego wyjściem, było to smutne spojrzenie, spojrzał wzrokiem zbitego psa

Chciałabym być taką "zimną suką" i chodzić teraz na kurs, na imprezy i móc nie myśleć o nim, że on tam gdzieś jest niedaleko...

Dzięki za słowo November!
Teraz powinnam skupić się na innych priorytetach. Po prostu muszę sobie odpuścić i pogodzić się z faktem, że teraz nie zacznę związku z facetem, że na razie potrzeba bliskości, intymności itd. musi poczekać:(
Nigdy nie chciałam tracić czasu na facetów, których rozum przekreślał z góry. Bo: za mało przebojowi, za nudni, za leniwi, nawet nie dawałam im szansy.  Nie chodzi przecież o to żeby mieć pierwszego lepszego, nie chodzi o zasypianie z kimkolwiek...

Tęsknie jeszcze za tą namiastką związku którą mi dał...

dziś środa i nie przyszedł na 3. lekcję, ufff,
ale i tak wyszło że ja nie miałam partnera, tym razem był nadmiar dziewczyn, wziełam rzeczy i wyszłam z kursu ...

wychodzę dziś z kumpelą do tego studenckiego klubu i to za chwilę,
już się boję że on tam będzie,
byle bym nie musiała go widzieć flirtującego, wtedy wiadomo zaboli:(
już za godzinę z minutami dowiem się czy tam będzie-zawsze przychodził tak do 22giej

Miałam pewnie jakieś koszmary, zaraz po przebudzeniu wszechogarniająca mnie myśl: nie mam żadnego faceta, który mógłby mnie przytulić i znowu obudziła się chęć napisania do niego ale tylko z powodu kursu, np mail "cześć, mozesz uratować nasz kurs, jeśli już przestałeś byc na mnie zły"
Zapisałam się no coś pierwszy raz w życiu, na coś co miało mi sprawiać przyjemność a teraz to jakiś koszmar jak sobie pomyśle że mam do końca stycznia możliwość chodzenia na kurs a nie mogę chodzić na niego z nim!:(

Do koleżanki odezwał się wczoraj jego najlepszy kumpel-okazało się że w piątek minelismy się o pare minut-oni wyszli już z klubu, a my dopiero wpadlysmy po 2giej.
W sobote nawet nie mialam szansy go/ich spotkac bo pojechali do innego miasta na studencką impreze. Faceci lat 31 i 37, ci to mają dobrze. Młodszy w trakcie rozwodu, "mój" ogólnie kocha swoją wolność, więc dobrali się idealnie...

Zrobiłam coś tak głupiego:(((((( i to przed paroma godzinami, ryczę:((((
Potrafiłam nie odzywać się do niego, już 2 tygodnie się nie widzieliśmy, nie mijaliśmy, a dziś poszłam na kurs (nawet na kursie do pary przypadł mi niezły partner).
A tu nagle wszedł ON!

W ogole nie bralam takiej mozliwosci że jeszcze przyjdzie!!!tydzien temu nei byl, dwa tygodnie temu nie mial partnerki bo wszystkie zajete, myslalam że sobie odpuscił...

zacząl rozmawiać z nauczycielem od tańca, ja już tańczyłam z moim partnerem ale...:(((
jestem głupia jak but i podeszłam do niego!!! i jedyne co wykrztusiłam to zdanie "chcesz dzisiaj ze mną tańczyć?"
Do teraz nie wierze że to zrobiłam:(((

On odpowiedział jakoś "nie, nie bede z tobą tańczył" i to w taki sposób, jakby mnie nienawidził i odsunał się jakby się mnie brzydził ((
Odwrociłam się i wrociłam do mojego partnera do tańca.
Na szczęscie musialam wyjsc na pol godziny przed końcem lekcji tańca, tanczyłąm z uśmiechem a w srodku roztrzęsiona jak rzadko kiedy:((( a za chwile mialam isć do pracy (próbna praca- studencka)

Nie wiem jak stałam się jego wrogiem:(((

Środa...
To była 5. i ostatnia lekcja tańca. Poszłam, bo myślałam że partner z ostatniej lekcji bedzie ze mną tanczył, on prowadził jednak zastepstwo na tej lekcji, pierwszą czesc lekcji kazdy tanczyl osobno, drugą polowe lekcji prawie przesiedziałam na lawce bo wszyscy dobrali sie w pary, ja nie, On tańczył z tą samą dziewczyną co tydzien temu...
Nie mogłam jakoś odważyć sie wyjsc z sali przed końcem, chciałam jeszcze słowko zamienić z nauczycielem i ostatnie chwile popatrzeć jak on tańczy, i tak  tańczył tyłem do mnie więc mogłam przyglądać sie spokojnie jak nieudolnie mu to wychodzi...
Wyszliśmy o różnym czasie tak że nie widziałam jak odjeżdzał.
Juz na tej lekcji postanowiłam że już wiecej nie pojde na taniec...

Wieczorem po lekcji poszlam jeszcze do tego stud. klubu, nie mialam humoru, wyszłam przed połnocą:(

wczoraj poprawka, wyszłam znowu... tym razem spotkałam jego najlepszego kumpla, ten wspomnial że wczoraj byli wielką paczką w tym samym klubie co ja, tylko że przyszli pozniej, więc znowu się minęliśmy... Wymieniał po kolei kto był z nim, na koniec wymówił Jego imię i wymownie na mnie spojrzał, na szczescie nie poruszył wiecej Jego tematu w ciągu tych paru minut rozmowy...
Kumpel wspomniał tylko jeszcze, że wpadnie do mnie i mojej kumpeli w przyszlym tygodniu na wspólne gotowanie...

Wyszło jakoś samo że nie będziemy się widzieć... Może łatwiej mi będzie zapomnieć.
Teraz w pamięci mam ostatnie nasze spojrzenie na tańcu, z początku lekcji:(

wiesz smutna, kompletnie nie potrafię Cię zrozumieć. Przeciez facet wybacz za ostre stwierdzenia olał Cie totalnie! po co w ogóle o nim myslisz, czy mało Cie poniżył mówiąc, ze nie bedzie z Tobą tanczył itp., kobieto zacznij myslec o tym, że to zamknięty rozdział. Tu nie ma o co walczyc i nad czym sie zastanwiać, i nie wkręcaj sobie, ze spogląda w Twoją stronę. Gydyby mu choc trochę na Tobie zalezało nie byłby w stanie oprzec się, aby chociaz kilka słów z Toba zamienić, a on nie  chce z Toba gadać ani z własnej ano Twojej inicjatywy!!!

To boli:(
Sąsiadka wyciągneła mnie do tego naszego klubu i ON tam tez był z dwoma kumplami. W połowie imprezy dorwał się do jakiejś laski i niestety nie jeden raz musiałam patrzeć jak z nią flirtuje i tańczy.
Dobrze że miałam przy sobie sąsiadkę, obserwowała go również i powiedziała że ta laska chyba ma 18-20 lat, raz też na nią spojrzałam i rzeczywiście-była młodziutka. Nie wiem czy on upadł na głowę? Czasami mi go żal.
Dobrze, że jak wpadł z nią na parkiet to po zobaczeniu gdzie stoję, zmienił miejsce na trochę dalej ode mnie,
ale i tak gdy od czasu do czasu spoglądałam na nich tańczących to przyłapałam go w momencie, gdy spojrzał w moją stronę "z ramienia" laski, z którą tańczył...
Po jakimś czasie przyszedł po niego kolega i zszedł z Nim z parkietu, my już wychodziłysmy i koło szatni widziałam tylko jego kumpla i Jego wychodzącego z toalety...

... jeszcze się tym wszystkim przejmuje:( i popłakuje dzisiaj.

Patrze na moje wpisy sprzed paru tygodni- wkurzałam sie, że mam wroga, że nie mówimy sobie cześć.
Teraz to boli mnie jakoś bardziej, gdy dociera już do mnie, że to koniec

witajcie,
postaram się streścić... sobota wieczór:

Udało się wyjść do klubu, gdzie miał pojawić się jubilat, ale pojawił się chyba na chwilę bo nie zdązyłam nawet sie z nim zobaczyć. Za to 5 razy po dwa razy mijałam się z Nim... Na początku on z kolega, ja z koleżanką, ale potem niestety tak jak myślałam- z jednego parkietu na parkiet gdzie ja byłam przyprowadził za rekę jakaś kobietę- w ogóle nie w jego typie... ani z niej laska, ani blondyna, ani długie włosym koło 30stki... tańczył z nią niedaleko mnie.
Koleżanka poszła w końcu do domu, a ja zostałam z takim kumplem, bo po prostu chciałam zobaczyć jak się dalej potoczy, mimo że bolało...
Na korytarzu trafiłam na Niego, odwrocilam sie do kumpla i rozmawialam, On to zauwazyl i potem znad jej ramienia mnie obserowował. Tańczylismy potem na jednym parkiecie. On ciało przy ciele z nią, ja z kumplem na odleglosc polmetrową, i dobrze że ten kumpel nie probował inaczej, moze mialabym na chwile tylko satysfakcje że mnie widzi w ramionach innego, ale tak naprawde i tak wiem że byłam przez niego obserowowana,
pod koniec widzialam że kolega do niego doszedł i tak tanczyli, ostatni raz widzialam go gdy nagle sie odwrocilam i doslownie sam sobie gdzieś na parkiecie podrygiwał, a potem z daleka gdy krecil sie kolo toalety...
Przy wyjsciu z klubu widzialam tylko jego kumpla, ktory chyba mnie nie poznał lub udawał...

Tuż przed 6stą rano wysłałam smsa niby przypadkowo do Niego (mają z Jubilatem podobne imiona i stoją obok siebie w ksiązce tel. telefonu) coś w stylu: "czesc jubilacie, chciałam ci zlozyc zyczenia ale nie znalazlam cie w klubie, jutro dostaniesz telefon i drinka w mojej cafe, dzis jeszcze pracuje", i po chwili dostałam "zły numer sorry".
(Do jubilata oczywscie nie wyslałam tak z rana smsa, tylko probowalam sie dodzwonic okolo 15-16, dwa razy i nie odebrał (dziwne) wyslalam w koncu smsa. Do dziś nie dostałam zwykłego "dzięki" za życzenia!!! Czyzby kumpel się obrazil że nie przyszłam jednak do mieszkania na urodziny? W klubie to on zawalił bo od innego jego kolegi wiem że był pijany i się zmył...)

Czy ON przeczytał w ogóle smsy ode mnie? tego nie wiem, dostałam tylko potwierdzenie odbioru od razu z rana.

Jaki efekt osiągnęłam? Czy On powiedział o tych smsach jubilatowi? Czy uwierzył w "pomylkę"?

Od kilku dni myslalam o tym planie i musialam wykorzystac okazje, nawet jesli znowu się ośmieszyłam.
Duma schowana do kieszeni...

Chciałam mu się przypomnieć, żeby wiedział że o nim myśle, nawet jeśli tylko wybrałam jego numer w telefonie

Kurczę, przeczytałam wszystkie Twoje posty, i mogę dojść do jednego wniosku- JESTEŚ SZALONA.

Ten facet ma pecha, że na Ciebie trafił- dziewczynę z manią prześladowczą. Czy Ty masz w ogóle jakieś życie poza nim?

Nic dla niego nie znaczysz. Sam Ci kiedyś napisał: "nie badz na mnie zła, ale w tym momencie nie zamienie mojej wolnosci na nic innego. Baw się i uzywaj życia!" Dla mnie to jest jasny sygnał, że on nie chce być z Tobą i się angażować. Sam też mówił, że nie jesteś w jego typie. Co z tego, że ma 37 lat? Może on chce być wiecznym kawalerem? To jego życie, jego wybory, jeśli chce, może zaliczać codziennie inną dziewczynę. Nie każdy musi mieć żonę i rodzinę, żeby być szczęśliwym- jemu pasuje 'wolność', i tego nie zmienisz.

Jedyne co możesz zrobić, to DAĆ TEMU SPOKÓJ. I przestać się się poniżać, bo ganiając za facetem, który ewidentnie nie jest Tobą zainteresowany, tracisz resztki godności.

a po co Ci to aby on wiedział, ze z nikim nie spałaś??? kobieto jemu kompletnie na tym nie zalezy, ba.... jego nie interesuje już nic co zwiazane z Tobą, więc może własnie używaj życia, a nie wracaj do zakończonego tematu.

Tu nie ma co rozmyślać on skończył z Tobą dawno temu dlatego nie wmawiaj sobie, ze Cię obserwuje czasem w klubie. Nie wiem czy jesteś "ślepa", czy tylko udajesz??

Nie analizuj kazdego swojego kroku: co on powie jak to czy tamto?? zacznij życ dla siebie i nie zawracaj swoich mysli jego osobą, on ma w tym temacie 100/100 punktów - w jego myslach nie ma Ciebie.

Nie widziałam Go od tamtej imprezy, ponad 10dni...

Nie wyszłam (do klubu) nigdzie w zeszłym tygodniu, nawet odmówiłam facetowi, który w sumie już od kilku tygodni mi marudzi o spotkaniu się.
Oczywiście ten koleś sam znalazl mnie na portalu społecznościowym, piszemy po dwa zdania dziennie, ale nie pytałam go ani o wiek ani o życie. Wyobraźcie sobie, że on też po 30stce (widac na focie), też pracuje w sprzedaży i nawet w tej samej branży-zresztą konkurencji eksa, wygooglowałam to. Na dodatek pisze mi że chodzi na sport- i bardzo możliwe że chodza z eksem do tej samej siłowni - bo to wielkie centrum sportowe w centrum miasta, w tym samym budynku, gdzie prawdopodobnie pracuje ten koleś co pisze do mnie maile.
Chociaz  w sobotę randka nie doszła do skutku, to wtedy zażartowałam, że mieszkam daleko od centrum i by musiał po mnie przyjechać. Na drugi dzien ten facet sam zaproponował że po mnie wyjedzie jesli kiedyś bede miala ochote na drinka. -czyzby to metoda na pokazenie facetowi z jaką księżniczką ma do czynienia ?;-)

tak naprawde nie mam ochoty na randki w ogóle, widzialam tego faceta przypadkowo w klubie, wlasnie ostatnim razem, gdy widzialam eksa. Nie poznał mnie, więc i ja nie podeszłam. Wydawał mi sie niższy ode mnie, poza tym myślałam, że już nie bedzie pisał. Na drugi dzien nawet podałam mu moj wzrost i zapytałam czy mnie poznal, a on może niższy a jednak pisze do mnie zaparcie...eh

Nie mam ochoty na stres związany z randką. Ten facet może warty zainteresowania, może tylko zawodowo podobny do eksa, chciałabym go odstawić na połkę z napisem "niech się odezwie jak zapomne o eksie"

Niby to ulga nie widzieć co Eks robi i gdzie i z kim się bawi, ale czuje taki niepokój, jakbym jeszcze jakaś cześć jego życia była moim życiem. Naprzemian widze przed oczami nasze dobre i gorsze i te najgorsze momenty...
Nasuwa się tylko wniosek- On nie chce być odpowiedzialny za drugą osobę, na dłuższą metę woli życie singla...Potrafi planować z kumplem podroz na wiosnę a z dziewczyną może plan na jutro czy na sobotę. Tak było na początku, dlatego przeżyłam szok i wewnetrzną radość, gdy z wyprzedzeniem wspomniał o tym kursie tańca. Niestety moja radość nie trwała długo.

Chciałabym na chwilę wejśc w jego głowę i zrozumieć logikę jego myślenia...

o facetu z randki nei bede wspominac-przypadek beznadziejny, ale tak jak chcialam-wykorzystałam go do pojscia do tego klubu, gdzie spodziewalam sie Go zobaczyc, dobrze że ten od randki nie wyglądał jak ostatnia sierota...
rzeczywiscie- jak wpadłam z tym od randki o 1 w nocy do  klubu to akurat przy barze stał On i jego trzej  kumple, jednego nie znalam wcale. i wlasnie do tego podszedl moj randkowicz-okazalo sie że kurde sie znają!! swiat jest maly ...
"moj" sie ze mna nie przywital:( spojrzal tylko raz na mnie z odleglosci pol metra i stal caly czas (schowany) za naszym kumplem, ktory od swoich urodzin sie do mnie nie odzywal ale wreszcie zamieniłam z nim pare slow, spytal co ja robie w klubie w piatek (zazwyczaj chodze w srody)  i wspomnialam że jestem tu z tym tam typem i że nie bedzie nic z tego juz to wiem.

Poszlam z tym od randki na parkiet, na chwile ten kumpel z Nim też przyszli, wydawało mi się że staneli niedaleko żeby obserwować. Po jakimś czasie poszli. Na szczescie randkowicz tylko stał i ja mogłam tanczyc osobno w poblizu, ufff, chociaz tyle...

I niestety gdy wyszlismy do ogrodka na zewnatrz lokalu- musialam zaczerpnac powietrza- to na szczescie z daleka widzialam jak On już flirtował z jakąś laską... znowu bolało:( i boli do teraz
i co najgorsze- ten nasz kumpel stal z tymi innymi kolegami i rozmawiali a On jak spuszczony ze smyczy juz wyrywał laski! nienawidzę tego w Nim! Nie zaluje że w pierwszej kłotni kiedy pierwszy raz sie rozstaliśmy wyzwałam go od psa! bo tak się wlasnie zachowuje
Juz nie poszlam na parkiet, z ogródka przeszłam do wyjscia obok meskiej toalety i wlasnie widzialam jak do niej wchodził ...

Nie mam pojęcia czy przeczyta smsa ode mnie, czy na niego odpisze a wszystko co chciałabym mu napisać oczywiscie nie zmiesci sie za bardzo w smsie:( mail to jeszcze gorszy pomysł.

myślałam o wysłaniu kartki pocztowej, ale wtedy nie ma odwrotu... musiałabym to zrobić jutro a w ogóle mętlik myśli co do treści...
nie mówiąc o tym jak sie zastanawiam jak zareaguje na moją kartkę -przeczyta i co sobie pomyśli?

od dawna myślałam że wysle mu zyczenia na nowy rok ale... nei chce zeby czytał ode mnie smsa gdy np spedzi tą noc z inną, ja w sylwka pracuje bo jako singielka nie miałabym żadnej zabawy choćbym miała iść do najlepszego klubu w mieście...
poza tym wszystkie pary w tą noc raczej mnie dobijają

swięta są rodzinne i ja też wyjeżdzam z miasta, nie spotkamy się przez następne kilka tygodni bo ja w styczniu nie wychodzę do żadnego klubu, postanowione!

Miałabym wielkiego pecha gdyby przyszedl na sylwka do klubu gdzie bede pracowac, powiedziałam kumplowi wiec mam nadzieje że plotkują i nie bede musiała Go widziec z kimś w sylwestrową noc, kiedy ja bedę pracować, to byłoby przykre dla mnie

Napewno kiedyś zrozumiem czy było warto wysyłać kartkę czy nie. Miałam wątpliwości,ale kupiłam kartkę, znaczek i wysłałam ją wczoraj wieczorem, napiłam się wina, popłakałam sobie, obudziłam się dziś rano i nie żałowałam tego...

Oprócz życzen nawiązałam do mojej trudnej sytuacji rodzinnej, może się domyśla o co chodzi.
i że mineły dwa miesiace i mam nadzieje że kiedys bedziemy mowic sobie czesc.
oraz że cięzko znosze porażki bo najczesciej dostaje to czego chce.
że przegrałam znowu i gorzej przezyłam jego drugie odrzucenie, stąd te maile do niego.
ale nie zaluje niczego
kazdy szuka swojego szczescia
i że mam nadzieje ze wszystko ok u niego
pozdrowienia

taki koniec nieszcześliwego zakochania, On jutro pewnie dostanie kartkę, i nawet lepiej dla mnie gdy nie dostane smsa na święta. Da mi o sobie zapomnieć... Chciałabym już mieć to za sobą! żeby mi po prostu nie zależało!

Po prostu musze zrozumieć, że ten mężczyzna ze swoim ciężkim charakterem nie nadaje się do udanego życia partnerskiego a tym bardziej rodzinnego, bo tylko takie logiczne argumenty jak na razie do mnie przemawiają...

Czemu to wlasnie nieatrakcyjni (fizycznie) faceci są konkretni i mam wrazenie że gdybym się nimi zainteresowała to zrobili by dla mnie wszystko a ja pewnie bym się zakochała?

Jestem estetką, lubię ładnych ludzi. Nie jestem perfekcyjna, ale mogę załozyć mini, ludzie zauwazają długie nogi, gęste włosy, ciekawą urodę ... ale nie bede z facetem, ktory fizycznie w ogole mi sie nie podoba.
Przypadek z dzisiaj: odzywa się do mnie koleś, znajomy kolezanki z mojej pracy studenckiej i proponuje wyjscie do klubu. Chlopak w moim wieku, kiedy wiem, że chce starszego, do tego dosyc gruby itd... razem wyglądalibyśmy jak flip i flap...hahahaha

Ach, samotne wieczory spędzane tylko nad pisaniem pracy magisterskiej, nad ksiązką, notatkami i komputerem stały się dla mnie mega dołujące... marzę o poranku, o tym że pojadę do biblioteki, gdzie spotkam znajomych i o pysznym obiadku na studenckiej kantynie. Oczywiście te wieczory przynoszą też rozczarowanie, że spędzam je sama. Krążą myśli o eksie, ale oczywiście te najgorsze, np. co mi przykrego powiedzial i zrobił, przed zaśnieciem przezywam kulminację tych wspomnień i zasypiam po tym jak urone pare łez. Taki żal teraz siedzi we mnie. NIe mogę się go pozbyć, to mnie też złości, że jestem słaba. On już pewnie dawno zapomniał o mnie, a ja nadal siedzę w tym g.....
Najgorsze jest jednak to że gdyby chciał wrócić, to pewnie znowu padłabym mu w ramiona, naiwna ...
Chcialabym zebym w takiej sytuacji była pewna siebie i powiedziała mu: "nie dziekuje, zasluguje na kogos lepszego" albo "skrzywdziles mnie juz 2 razy, nie dostaniesz juz nowej szansy" ale niestety tak by nie było:(

smutna długonoga, to nie facet jest tu trudny do zrozumienia, ale Ty. Naprawdę widać, że nie możesz go sobie odpuścić. Masz całkiem wysokie mniemanie o sobie- może właśnie dlatego tak trudno jest Ci pogodzić się z porażką? Z tym, że jakiś facet, w dodatku stary kawaler, mógł się oprzeć Twojemu urokowi?

Ale prześladowanie go, wysyłanie 'przypadkowych' SMSów, ciągłe obserwowanie... Nawet odrzucenie nie jest w stanie tego usprawiedliwić, chyba że jakaś zaćma na mózgu... I tak naprawdę, nikt nie jest winny tej sytuacji. On dał Ci do zrozumienia, że nie chce niczego więcej od Ciebie, i takie jest jego święte prawo. Ty jednak dalej napierałaś, miałaś nadzieję, że nagle zapragnie związku? Mógł nie chcieć dalej się z Tobą widywać, i nie widzę powodu, dla którego miałby nie być Ciebie wart.

Daj sobie spokój, bo Twoje szalone próby, by wzbudzić jego zainteresowanie sprawiają, że wyglądasz śmiesznie! I nikt nie lubi desperatów.

Dziekuje Dziewczyny że napisałyście:)

traktuje te forum niejako jako wirtualny pamiętnik, czytam swoje stary posty i widzę sama jak zmienia się moja postawa w stosunku do eksa.
Od "przypadkowego" smsa minely 4 miesiące. Zyczenia na urodziny ponad dwa tygodnie temu wyslalam, ale jego odpowiedz w jednym zdaniu -takie wlasciwie "dziekuje" to to wszystko co dostałam i nie spodziewalam sie wiecej. Nie widzielismy sie na zywo od polowy grudnia a i wtedy to ja bylam z klubie z kolesiem z randki.
Probuje naprawde o nim zapomniec, ale jak na razie wszystko mi o nim przypomina. Samochod widziany na ulicy, obiad na stolowce, kawiarnia, klub gdzie sie poznalismy, chodzilismy jako jeszcze kumple i potem jako para, nawet dział sałatkowy w pobliskim markecie.

Nie mam za wysokiego mniemania o sobie. Walcze z moimi kompleksami jak tylko moge. Wiem że moje "problemy" wynikają tylko z zaniedbania- czyli mankamenty figury. Nosa czy oczu już niestety nie zmienię.
Cieszę się że nie mam za faceta pierwszego lepszego, np kolegi z akademika ktory ze mną studiuje, ani kolegi , ktory ksztalci sie dopiero na kapitana wiec i tak go w domu nie bedzie, wiec nawet nie zaczynam go poznawać bo wiem że to nie dla mnie. Nie jestem już nastolatką zeby nie podchodzic do zwiazku bez odrobiny rozsadku, to nie jakies wyrachowanie to potrzeba rownowagi i tego żeby facet mi czyms imponowal, chce codziennego kontaktu i bliskosci. Moja kumpela powiedziala mi o mnie, że ja wiem jaki moj facet musi byc.
Byle bym tak nie przebierała jeszcze 5 lat ;-)

i oczywiscie napisalam juz pewnie w postach że NIE MOGE ZNIESC tej porażki! że właśnie to on mnie odrzucił, a w myslach się nim coraz czesciej brzydzę, głupie to mysli, bo przeciez wtedy wydawało mi się to jego zachowanie do zniesienia albo przemilczałam temat licząc na lepsze czasy i takie przychodziły. Niestety teraz najczęściej przypomina mi się ta świnia i niedojrzałe dziecko w nim siedzące, gówniarz, który sobie za duzo pozwalał i ktory z wyrachowania skutecznie chronił swojej upragnionej wolności.

Ja zawsze uwazalam, ze kobieta jest tak traktowana, jak sie daje traktowac.

Trzeba miec klase i jak koles mowi: "że nie jest tak zakochany jak w poprzedniej swojej dziewczynie." to trzeba powiedziec do widzenia, nie ma co ratowac.

Mam nadzieje, ze juz u Ciebie lepiej, bo w straszna obsesje wpadlas wczesniej.

Proponuje Ci taki plan: Imprezuj w innym klubie, omijaj ten OGROMNYM lukiem i naprawde usiadz i zastanow sie co dalo Ci takie zachowanie, bo nic nowego Ci nie przyniesie.

Tesknota minie kiedys, po dlugim czasie, ale minie. Nie mysl o takim zwyrodnialcu, bo szkoda Twojego cennego czasu!

Musisz sobie uswiadomic- to koniec, ale Ty nadal zyjesz i mozesz sie tym zyciem cieszyc i skonczyc z umartwianiem!

Chciałam tylko dopisać historię sprzed tygodnia.
Mój eks ze swoim kumplem, z którym mam kontakt, wybrali się wtedy do pubu, gdzie dorabiam... Przyszli, wypili kilka drinków i zostawili pozdrowienia dla mnie, bo akurat nie miałam zmiany, i chyba całe szczęście...

Po co przyszli?, zwłaszcza, gdy ja z eksem nie widziałam się od grudnia i nie rozmawiałam od pazdziernika, od KŁOTNI.
Co oni sobie myśleli, że się ucieszę, usługując im w fartuszku? Faceci naprawdę dziwnie myślą:(

Po życzeniach urodzinowych wysłanych miesiąc temu do eksa powinnam prędzej dostać od niego zaproszenie na kawe by pogadać, bo napewno nie marzyłabym by spotkać się z nim w ten sposób...

no taki pamietnik wirtualny...czytalam z zaciekawieniem..i wiesz,troche cie rozumiem..dalej ci na nim zalezy,dalej za nim tesknisz..i dlatego twoje zachowanie poniekad jest zrozumiale,te 'obsesyjne'...ale powinnas coraz mocniej oswajac sie z ta mysla,ze juz nigdy nic z tego moze nie byc..na to potrzeba czasu..pewnie duzo wiecej niz do tej pory...moze czas pozwoli dostatecznie zagoic bol twoj w sercu i pozbyc sie tych wszystkich mysli i zachowan,a moze ten czas cos zmieni miedzy wami...ale ja cie rozumiem,naprawde...tylko zacznij coraz bardziej hamowac te mysli i zachowania..nie kus sie o napisanie do niego.a skoro on teraz zaproponowal przyjazn ,to ty nie zaczynaj narzucac sie mu z tym.bo znow bedzie jak bylo.bez czesc.niech teraz on zacznie pielegnowac ta znajomosc..pewnie ci to nie odpowiada,bo chcialabys z nim byc,a nie przyjaznic sie?to musisz totalnie go sobie odpuscic i zdawac sprawe,ze to nigdy sie nie stanie...przestawac powoli obsesyjnie sie zachowywac...i nie proboj go rozkminiac w ten sposob jaki bys chciala..jesli jemu naprawde dalej badź znow na tobie by zalezalo,dawal by ci mocniejsze sygnaly.a to co on robil do tej pory to nic konjretnego i o niczym nie swiadczy.mozliwe i zapewne zle to odbieralas...

Jakbym chciala juz nie cierpiec z jego powodu!!!
Czy to musi tak boleć?
dowiedziałam sie od kolezanki, że widziala dzis mojego eksa w kawiarni z jakąs dziewczyną...

no boli...choler nie..szczegolnie jak ty kochasz.a on juz nic nie chce...wiesz,najlepiej bedzie jak ta nadzieja umrze.zycze ci tego z calego serca,zebys juz tak tego wszystkiego nie przezywala i zeby on w jakims wiekszym stopniu stal sie dla ciebie obojetny...dokladnie,zmien nastawienie..na wyleczenie sie z tego wszystkiego potrzeba czaasu...moim zdaniem najlepiej bedzie jak zaczniesz unikac go,kontaktu z nim..przynajmniej dopoki nie umrze w tobie uczucie do niego..nie pisz dalej nic.musisz wytrwac w tym.sama widzisz,ze on chce miec to wszystko juz z glowy..nie idealizuj go tez tak,ze zaden inny nie dorasta mu do piet..bo w takim przypadku nie dasz sobie szansy na innego faceta...wiem,ze ciezko...ale niestety tak to wyglada...zycze ci powodzenia...

wiesz kochana...czytam Twoje wpisy z wielkim zainteresowaniem. Jestem po prostu ciekawa jak u Ciebie sie to rozwinie i co zrobi ten.....pan! szczególnie zainteresowały mnie słowa,które powiedział do Ciebie-"jesteś jedyną dziewczyną itd.." dosłownie to samo usłyszałam od Niego! I też wybrał wolność( nawet mnie nie zdradził z inną) tylko wybrał bycie samemu. Bede czekała na rozwoj Twojej sytuacji...trzymaj sie i nie poddawaj!

" Myślicie, że jestem teraz jego chodzącym sumieniem? że On nie czuje się zbyt swobodnie w podrywaniu lasek, gdy ja jestem w tym samym klubie?"

Smutna długonoga, myślę, że facet jest bardzo cierpliwy i tolerancyjny. Narzucasz się Mu na wszelkie możliwe sposoby, może bardziej Go to bawi, niż irytuje, ale z pewnością Cie nie szanuje. A już na pewno nie Jesteś Jego sumieniem. Po prostu Jesteś Mu całkowicie obojętna, co zresztą cały czas stara Ci się udowodnić. Dziewczyno, spożytkuj swoją energię na jakiś szczytny cel, może na jakiś wolontariat.

Jak dla mnie to jesteś obsesyjnie zazdrosna i zakochana w nim.
zrobiłabyś wszystko żeby on tylko spojrzał na Ciebie, odezwał sie spotkał.
Sama się nakręcasz na niego. To że powiedział Ci że jesteś jego koleżanka jako jedyna...czy coś takiego
a co miał Ci powiedzieć w klubie, po drinkach przy kumplach....?!
chcesz widziec rzeczy których nie ma
wmawiasz sobie, że to juz wielka przyjaźń i miłość...
ale skoro dwa razy Wam nie wyszło to daj sobie spokój!!
Jak ktos tu wyżej napsiał wykorzystaj swoją energię na wolontariat i zajmij się praca magisterską.

a to, że był z kimś na kawie to nic nie znaczy... może jakaś koleżanka Ty też masz kolegów...

friends-> lovers->enemies-> strangers->friends-> lovers->...

i tak to się kręci w kółko
przeszłam 3 etapy, teraz jesteśmy jak obcy ...