Jak poznać wymarzonego ? - Netkobiety.pl

to sie czuje,motyle w brzuchu,nagrzanie itd.moze jeszcze nie spotkalas tego wlasciwego po prostu.

Gdzie tu jakis blad ? oprócz drobnych literowek to ja tu nic nie widze z bledow ortograficznych....a co do doswiadczenia , to wiek nie jest jego podstawowym wyznacznikiem ...owszem ma ogromne znaczenie ale nie to podstawowe, wiec Twoja ocena wydaje mi sie delikatnie przesadzona...

Uwierz, to nie jest żaden problem ! To jest jakś presja rówieśników, ale dla Ciebie naprawdę to nic nie znaczy. Nie przejmuj się.

Tym się przejmujesz? Nie warto ! To o niczym nie świadczy! To nie jest żaden wyznacznik ! Bądź wyjątkowa !

Jeżeli będziesz czekała na ten cud to możesz się rozczarować. Nikt nie ma całkowitej władzy nad sferą uczuć. To właśnie życie potrafi nas zaskakiwać. Na razie jesteś bardzo młoda. Wiele młodych ludzi marnuje swój czas, próbując ciągle stawać się kimś innym, naśladują narzucane wzorce.
Olej ich wszystkich !
Spotykaj się z innymi, ale staraj się być wspaniałym, dobrym człowiekiem.  Skup się na sobie. Bądź mądrą i rozsądną kobietą. Nikt nie zna swojej przyszłości. Wtedy dopiero spotka cię jazda !

Dużo dziewczyn spotyka się z facetami, tak po prostu, bez większego zaangażowania. Z jednej strony może być w tym coś fajnego, ale mi chyba taki układ by nie odpowiadał. Myślę sobie, że masz rację, że wolisz poczekać aż poczujesz coś do faceta. Jesteś jeszcze bardzo młoda, więc nie masz się czego obawiać do starej panny jeszcze Ci daleko. Gdzieś w innym temacie pisałam już, że nie da się znaleźć miłości na siłę. Na to trzeba po prostu poczekać.

Nie szukaj nikogo na siłę, nie warto na swoją prawdziwą miłość trzeba poczekać, i warto czekać, wiesz ona przyjdzie do nas w najmniej oczekiwanym momencie.

Zegarek- chciałabym być w Twojej sytuacji, w wiesz dlaczego??
Powiem tak, przeszłam przez trzy nieudane związki, jestem przez to znerwicowana, lękam się kolejnego rozczarowania, boję się bliskości z kolejnym mężczyzną tylko dlatego, żebym znowu nie musiała dopisywać go do listy pt: "Kolejny, który zranił i zostawił"
Zazdroszczę Ci tego stanu rzeczy. Spotkasz jeszcze tego "jedynego" i nie można wykluczyć, że będzie to ten pierwszy. który stanie na Twojej drodze.
Ty masz czystą kartę, zapewne nie masz takich lęków- dlatego Ci zazdroszczę
Pozdrawiam

aga303, ja jestem trochę starszy a mam dokładnie to samo co Ty Ja też mam czysta kartę ale sam sobie mogę tłumaczyć to spędzaniem 90% czasu w robocie.

P.S. Ja nie wierzę, żeby miłość była mi przeznaczona. Już się przyzwyczaiłem, że zawsze będzie tak jak jest teraz. Mimo to staram się trzymać fason

Skoro nie chcesz czekać, chcesz mieś faceta teraz i już, to sobie go znajdź - tak naprawdę znaleźć jakiegokolwiek faceta, tylko po to żeby był, to nie jest wielka filozofia. Jeśli chcesz mieć swojego wyśnionego i wymarzonego mężczyznę, to musisz poczekać. Jeśli nie chcesz czekać, to wystarczy obniżyć poprzeczkę, zrezygnować z części wymagań... Innego wyjścia nie masz.

Osobiście uważam, że warto czekać. Masz 22 lata, jesteś młoda. To, że koleżanki mają faceta (pierwszego, piątego, dziesiątego...) nie oznacza, że z Tobą jest coś nie tak, bo nie masz. Mam koleżanki, w moim wieku, które nigdy nie były w związku - i co są gorsze ode mnie? Niby w czym?

Nie wiem skąd się bierze taka presja na bycie z kimś. Nie piszesz nic o bliskości, o samotności - piszesz, że czujesz się dziwnie, bo nie masz faceta a inne dziewczyny mają, że nie masz nic do powiedzenia...

Aga303, nie odbieraj mojej wypowiedzi jak atak. Nie o to mi chodziło.

Chciałam tylko powiedzieć, że jeśli chce się z kimś być na poważnie, to trzeba poczekać. Nie da się inaczej. Nie można na siłę znaleźć prawdziwej miłości...

Jeśli się nastawisz, że zawsze będziesz sama i nigdy nikogo nie znajdziesz, to pewnie tak będzie. Jest coś takiego jak samospełniające się proroctwo... Nasz sposób myślenia ma ogromny wpływ na to, co nas w życiu spotyka.

Ja nie chce mieć kogoś dla pochwalenia się...tylko dla przytulenia i spędzania z nim czasu.

Ja też coś nie moge znaleźć tego odpowiedniego. Poznaje jakichś tam chłopaków..ale żaden nic w soibie nie ma, nie potrafi mnie oczarować sobą. Jedynie ostatnio była taka znajomość, ale została przerwana. Mój problem polega na tym, że nie mam o czym gadać z chłopakami. Moge na palcach u ręki policzyc chlopaków, z którymi mogłam długo pisać( z reguły znajomsoci zaczynały sie przez gg). Co nowy chłopak, to to samo. Nie ma o czym pisać. A potem spławienie. Uważam, że jesli cos ma byc ze znajomości, to tematy powinny same sie nasuwać, a rozmowy trwac godzinami. Dwoje ludzi powinno rozmawiac tak,jakby znali sie od dawna. A u mnie non stop jest to samo-brak tematów. Mam juz 20 lat. Dlaczego z żadnym poznanym chlopakiem nie mam tematów do rozmów?

aha i mam jeszcze jedną małą uwage. probowałam troche grać, bo z natury jestem skromna i dosc niesmiala dziewczyna, ale zauwazylam ze po alkoholu włącza mi sie funkcja pewnosci siebie (oczywiscie nie mowie o nawaleniu sie, zawsze jestem w pelni swiadoma), tak wiec troche grałam taką kokietke i zauwazylam ze im bardziej jestem wyzwolona i kokietujaca tym wiecej facetow sie kręci i szuka ze mna kontaktu. obawiam sie jednak ze chodzi tu o seks. nie mowie ze ja nigdy nie bede tego robic, ale jednak cos we mnie pragnie kochac sie z jednym i tym konkretnym facetem w moim zyciu. a nie tylko dla zabawy...

Do dziewczyny która boi sie wyjsc za maz w wieku 30 lat - słuchaj, nawet jezeli poznasz jakiegos teraz, bedzie wielkie wow, namietnosc i te sprawy, a okaze sie dla ciebie nieodpowiedni, albo bedzie szukał dalej, to co? bedziesz probowala go zatrzymac na sile?? albo stosowala sztuczki zeby cie kochal? takie cos nie ma sensu. trzeba byc soba i wiedziec czego chcesz a czego nie i mowic facetowi co ci sie podoba a co nie. nigdy nie mozna nic taić i udawac ze wszystko ci pasuje bo tkwisz w czyms co cie zniszczy.
ja probowalam zatrzymac chopaka na sile. tylko sie ponizylam bo oddalam mu serce a on to olał, ale wiem ze sam mial ze soba problemy wiec go nie winie i zycie mu wszystkiego dobrego, zbey byl szczesliwy. teraz juz wiem ze on byl dla mnie nieodpowiedni i ciesze sie ze miedzy nami do niczego nie doszlo. ale zakochana bylam do szalenstwa... takze wiem, ze nic na sile bo tylko siebie mozna znienawidziec...

to prawda ze w internecie mozna udawac kogos zupelnie innego, albo tez mozna pokonac swoja niesmialosc i wlasnie byc soba. to zalezy od czlowieka. ja wybieralam ta druga opcje, az w koncu w relacjach na zywo stalam sie rownie pewna jak w internecie.

a ciebie niby zupelnie nie przekonuja rozmowy przez internet, to co tu robisz?
i jesli uwazasz ze moze twoja dziewczyna sie podszywa pod kogos i cie szpieguje to chyba powinniscie sobie szczerze pogadac

muminek, spieszę z odpowiedzią
Miałem na myśli portale dedykowane do poznawania drugiej połówki, w szczególności portale randkowe. Tutaj jest forum ogólnodyskusyjne, więc włączyłem się w dyskutuję. Nie spodziewam się znaleźć tutaj miłości życia, lecz raczej ciekawej dyskusji  :-)  z tą podszywającą się dziewczyną to tylko pstryczek w nos wymierzony w inny wątek ;-)

Natomiast zgadzam się co do nieśmiałości - pewnym osobom internet może pomóc się przełamać.

-abstrahując, raz spróbowałem przez internet, gadało się bardzo przyjemnie i miło, a gdy rozmowa nie szła, można było znaleźć jakiś pretekst i zmienić status w gadu. Jakoś tak wyszło, ze po kilku tygodniach w końcu spotkałem moją internetową znajomą i choć przegadaliśmy wzajemnie wiele godzin w świecie wirtualnym, w rzeczywistym wyszło zupełnie inaczej. Chyba przez ten czas wytworzyłem sobie wyidealizowany obraz dziewczyny jaką chciałbym mieć, zresztą podobnie w drugą stronę. Randka się spaliła. Od tego czasu mówię internetowym znajomościom zdecydowane =nie= .

Ja jestem mało rozmowna na żywo, wolę słuchac. Poprostu taka juz jestem.Dlatego nie chcę chłopaka,którego trzeba ciagnąc za język. Zginelibyśmy chyba xP

karpod,
muminek mądrze pisze

Być może nie spotkałaś się jeszcze dobrego faceta, który przy którym czułabyś się zupełnie bezpiecznie i mogła całkowicie otworzyć? Być może w wieku szczeniackich miłości nie nauczyłaś się tej lekcji życia a teraz to pokutuje?

karpod,
Z tymi szczeniackimi miłostkami chodziło mi o zdobycie takiego podstawowego doświadczenia z płcią przeciwną. Mam tu na myśli flirtowanie, wspólne wyjazdy, rozmowy; także umiejętność kłótni, także umiejętność akceptowania drugiej osoby w całości, z jego wadami i zaletami. Nie wiem czy w twoim konkretnym przypadku było podobnie.

Odpowiadając ogólnie: Znam wiele osób, które 'z wierzchu' wydają się dość szorstkie a nawet wrogie, ale gdy przebije się przez tą skorupę to okazuje się, że są to całkiem dobrzy ludzie. Idąc tym tokiem, ludzi byle jakich jest naprawdę bardzo mało, znam natomiast kilku fajnych facetów, którzy wyglądają i zachowują się nieco odpychająco, ale po bliższym poznaniu, gdy zaufają i otworzą się - złote serca i umysły...

Witam wszystkich na forum , zarejestrowałem się tutaj by móc podzielić się moimi przemyśleniami o życiu człowieka oraz wzajemnych relacjach między ludźmi .
To pierwszy temat na jaki wszedłem i od razu mi się spodobał , ponieważ rozumiem doskonale troski jego autorki , nawet sam takie miewam/łem , chociaż niezbyt często , ponieważ mój obecny stan jest moim świadomym wyborem braku partnerki .
Chciałbym od razu dodać trochę optymizmu do dyskusji , choć nie wiem czy mój argument będzie dla Was przekonywujący , ale uważam ,że w wieku , w którym jesteście nie musicie się jeszcze spieszyć na "łeb na szyję" z polowaniem na tą drugą połówkę , wiadomo ,że już by się chciało mieć do kogo przytulić , jednak pamiętajcie ,że co nagle to po diable
Ja postanowiłem się tak jakby przygotować do roli współbudowniczego mojego związku z drugą osobą , tak by nie popełnić falstartu (a takich przypadków z życia wziętych mógłbym już parę podać i myślę ,że wy również) i móc sobie pod koniec mojej życiowej drogi powiedzieć ,że podjąłem dobrą decyzję , która pozwoliła mi bez większych perturbacji być szczęśliwym .

Jako przedstawiciel płci z reguły brzydkiej , chciałbym zaapelować do Was drogie dziewczęta , jeszcze bardzo młode kobiety , abyście tak bardzo nie przejmowały się swoją sytuacją braku partnera , bez względu na to jak to komentuje środowisko i jak bardzo czarne myśli co do swojej przyszłości przychodzą Wam do głowy , a bardziej skupiły się na sobie , np. na swoim rozwoju emocjonalnym czy też edukacyjnym .
Jak wspomniałem obecnie coś takiego praktykuję z paru powodów , ale głównym jest to , iż nie czuję się jeszcze wystarczająco dojrzały emocjonalnie by pojąć takie wyzwanie . Jednak proces ten staram się wspomóc np. analizą tego co mogę na co dzień zaobserwować, a to już jest temat rzeka i to na wiele wieczorów . Jedna banalna , podstawowa rzecz jaką już się o relacjach w ten sposób dowiedziałem i którą we współczesnym świecie uważam za spory problem :
    Ze "związków" , które obserwuję dookoła , które są budowane przez moich rówieśników i które różnie się kończą zauważyłem ,że większość tych relacji jest pozbawiona jakiejkolwiek dozy szacunku wobec siebie , co wcześniej czy później rujnuje ją i nie ma tu do rzeczy nic ,że osobiście nie byłem w związku i ktoś mi może zarzucić ,że nie wiem jak to jest . Po prostu uważam ,że mając pewne zasady zachowań do wielu rzeczy się nie posunę , wiele złych rzeczy osobie , z którą planuję dzielić życie nigdy nie powiem , choćbym nie wiem jak bym miał być zdenerwowany .
   Trochę się zbyt rozpisałem i wyszedłem poza temat (a może tylko pozornie), ale niestety tak mam ,że w internecie łatwiej mi się przelewa myśli , albo inaczej w internecie mam komu je przelewać .

Na koniec chciałbym Was drogie dziewczęta jeszcze podnieść na duchu (przynajmniej w moim mniemaniu) ,że nie ma wiele lepszych rzeczy na świecie niż kobieta niezależna , samodzielna , niewspominająca starych uniesień (oraz upadków) , realnie patrząca na życie , posiadająca własne wartości , zasady i światopogląd , a to ,że nie była w żadnym poważnym związku przez 20-kilka czy 30 lat nic nie zmienia , a nawet dla wielu będzie plusem . Padł argument ,iż chłopak sobie może pomyśleć , że jak nie miała nikogo , to pewnie z nią coś nie tak , to ja się pytam po co Wam taki baran , co żyje domysłami , a nie chce Was poznać , odkryć i się zakochać ...

Pozdrawiam , i kończę swój przydługi wywód , może jutro przy chwili spokoju postaram się popytać w tym temacie parę osób co autor miał na myśli

Nie wchodziłam na forum 2 dni a dyskusja już się ciekawie rozwinęła:)Zgadzam się z wieloma tutaj sygnałami iż lepiej poczekać niż być z kimś kto nam nie odpowiada.Natomiast dla dziewczyn takich jak ja,czy dla założycielki tego wątku czy dla innych znajdujących się w podobnej sytuacji to wszystko nie jest takie proste.W moim przypadku chęć posiadania jest ogromna i prawdopodbnie na tym polega mój największy problem.Jest mi z tym bardzo źle,z tym że oprócz studiów nie mam żadnego innego priorytetu.Chciałabym skupić się na czymś poważnym,być dla kogoś najważniejsza itd.Rodzina czy przyjaciele już mi nie wystarczają...a większość osób w moim otoczeniu tego nie rozumie.Wszyscy uważają,że mam jeszcze mnóstwo czasu...a ja nie chce żeby moja znajomość z kimś rozwijała się w szybkim tempie bo mało czasu już jest.Do tego dołujące są docinki członków rodziny (nie mam tu na myśli rodziców)-"tyle lat już masz a jeszcze nie jesteś w żadnym związku,bierz się do roboty,znajdź sobie chłopaka",do tego dochodzą wszystkie związki wokół...którym po prostu czasem się zazdrości.Im się udaje a ja ciągle trafiam jak kulą w płot.Do tego dochodzą imprezy np.rodzinne na które jest się zapraszanym z osobą towarzyszącą,czy zbliżający się sylwester.Mam kuzynke która zawsze zaprasza mnie do swojego grona na sylwestra ale tam są same pary..więc po co mam iść ja...sama..jak piąte koło u wozu.Takie sytuacje powodują (przynajmniej u mnie) smutek z powodu nie posiadania bliskiej osoby i koło się zamyka:(

-aga303 , a próbowała ,jak to napisał facet3 po prostu otworzyć się na ludzi ? Ktoś wcześniej również napisał ,że może warto by było szczęściu dopomóc i samemu się zabrać za poszukiwania . Na pewno masz jakieś hobby , może sport lub coś innego czym się szczególnie interesujesz są różne kluby , stowarzyszenia zrzeszające ludzi o podobnych zainteresowaniach , można zapisać się na jakieś kursy językowe , czy pasujące do naszego kierunku studiów , jakieś koła naukowe , dzięki temu można spotkać wiele ciekawych osób , którym się po prostu "chce" i o coś im w życiu chodzi . Oczywiście faceci mają trochę łatwiej , bo nie goni ich tak matka natura i maja teoretycznie więcej czasu na znalezienie drugiej połówki , jednak mając dopiero 22 lata na prawdę jeszcze daleko Ci do starej panny , a czarne myśli nic tu nie pomogą . Są dwie drogi wyjścia , albo czekasz na tego wymarzonego , albo sama zaczynasz działać lub jeżeli już działałaś to może trzeba pomyśleć nad zmianą strategii

zgadzam się z powyższymi,
Jeśli do tej pory miłość sama nie zapukała do twoich drzwi, czas zrobić pierwszy krok. Poznawać nowych ludzi, odświeżać stare znajomości. Nawet jeśli 9 razy będzie to próba spalona to za 10tym się uda. Próbować, próbować i jeszcze raz próbować. Otworzyć się, wychodzić, rozmawiać.

Co więcej, nieudany związek może być cenniejszy niż samotność. Uczy jakich błędów nie popełniać, jak rozmawiać i słuchać drugą stroną.

Analogicznie - jak wysyła się 80 CV dziennie, to pracę można znaleźć niemal z dnia na dzień, jak się wysyła 2 CV tygodniowo to można i przez rok nie znaleźć roboty...

Szczerze powiem, że śmieszy mnie znajdowanie faceta wymarzonego. Sztywne trzymanie się jakiegoś wydumanego wzorca do niczego nie prowadzi ( nie mam tu na myśli zaniżania wymagań ale uporczywe trzymanie się wytycznych np. niebieskie oczy, przynosi kwiaty itp.). Po ziemi chodzą tak fajni faceci, że nawet trudno byłoby sobie wymarzyć taki ideał i można go przegapić jak się ślepo podąża za fantazją. Rzeczywiście dobra radą jest nie robienie niczego na siłę i polubienie siebie.

Polecam Ci książkę "Pokochaj siebie" Weyna W. Dayera to będzie dobry początek, żeby trochę polubić siebie, zaakceptować sytuację, w której się znajdujesz i zacząć myśleć pozytywnie na tyle, żeby przyciągnąć do siebie pozytywnych ludzi i zdarzenia.

Dziękuje:)Napewno skorzystam z tej książki bo musze coś ze sobą zrobić.

Aga mam to samo że tylko jestem facetem ;p Jestem nieśmiały a przez to nie nawiązuje dużo znajomości. Coraz bardziej tracę nadzieję na to iż z kimś będę a samotność doskwiera;/ Wole siedzieć w domu niż wyskoczyć na dyskotekę czy do pubu.  W dobie dzisiejszego internetu coraz ciężej się porozumieć z drugą osobą...  Jako iż nie piję piwa ;p czasami tylko do towarzystwa  ale nie przepadam za nim jakoś specjalnie  pije bo pije ;p Redsa jabłkowego jeszcze jakoś mi smakuje to i nie rozplątuje mi się język ;p  Powoli zaczynam już myśleć fiutem ;p brak mi zbliżenia ale też nie szukam kogoś na chwilę tylko na dłuższy okres;/  też lubię się przytulać  ale nie ma do kogo;/ a jakoż iż pasjonuje się jeszcze fantastyką lubię grać w gry mmo gdzie jednocześnie się gra i rozmawia z ludźmi to jeszcze gorzej czasami już wole siedzieć w domu   grać w grę i rozmawiać z osobami które jednocześnie w nią grają niż gdzieś wyjść i znowu być rozczarowanym i kółko się zamyka;/

Jeszcze z 2 lata i chyba popadnę w paranoję jakoś i zacznę umawiać się na seks randki mimo iż nie jestem jakoś doświadczony i to nie jest w moim stylu;/

Nie rozumiem co jest nienormalnego w tym, że dziewczyna, która ma dopiero 22 lata nie miała jeszcze faceta. Ludzie w różnym tempie dorastają - również do związków.

Mam przyjaciółkę, która jest w moim wieku. Bardzo fajna, inteligentna dziewczyna. Podoba się facetom, ale nie ma szczęścia do związków. Nigdy nic jej nie wychodzi, po dwóch randkach kończą się znajomości z facetami. Ostatnio uznała, że w takim razie pozostaje jej tylko przypadkowy seks. Straciła dziewictwo z facetem, którego znała kilka dni i nie zamierzała z nim być. Nie wiem, czy to dobre.

Druga koleżanka, podobnie jak część z Was, chciała mieć chłopaka, bo czuła się niedoświadczona. Zakochała się w facecie, który w ogólne do niej nie pasował. Na całe szczęście rozstali się, ale niestety zbyt późno. Po tym jak poszli do łóżka, facet ją zostawił. Ona teraz czuje się jeszcze gorzej niż przedtem.

Dziewczyny, uważam, że na miłość zawsze jest czas. Nie ma nic na siłę. Rozumiem, że chcecie z kimś być, mieć kogoś bliskiego, bo to naprawdę wielkie szczęście, ale tylko pod warunkiem, że trafi się na tego jedynego, na którego warto poczekać. Takie jest moje zdanie.

Wypowiadają się tu też panowie, więc słowo do nich. Pan który ma lat 22 i jest, nie miał nigdy kobiety to nie to samo co kobieta, która 22 lata jest sama, i nigdy nie miałam faceta.
Drobna różnica polega na tym, że ów pan ma pełnię wyboru. Może nawet jeszcze poczekać 2 lata i znajdzie niedoświadczoną (18-20 takich jest sporo )oraz doświadczoną w tej dziedzinie czyli (22-22). W przypadku pani sprawa się komplikuje, ona mając 22 lata już ma problem, czekając nawet te 2 lata jej problem jest ogromny. Dlaczego ma chcieć faceta po przejścia, którego łączyło coś kiedyś z kimś i do kogo wraca myślami? Jeżeli nie chce żyć z ciężarem innej, to pozostaje jej 20 latek, a związek 24 latki z 20 latkiem jest śmieszny
Co do kwestii którą opisała MagdaEM doskonale rozumiem jej koleżanki Niestety syty głodnego nie zrozumie, kiedy ktoś ma kogoś bliskiego świat mu się wydaje piękny i zaczyna uważać, że każdy może kogoś mieć, otóż nie każdy. Człowiek, który przeszedł ileś związków może mówić, też chciałabym nie mieć bagażu doświadczeń, ale z tymi doświadczeniami wiążą się też piękne chwile
Bardzo trudno jest pogodzić się z tym, że ten człowiek kogoś kochał wcześniej, i nie będzie już tej wyśnionej wymarzonej pierwszej miłości

Jak to co? Wyjść do ludzi! Poznawać nowych facetów
Mój ostatni post może był rzeczywiście niezbyt miły, ale chodziło mi o to, że raczej twój facet będzie miał już jakieś doświadczenie
Ja mam prawie 22 lata nie miałam faceta, jeszcze mam przed sobą min 6 lat nauki, 2 ciężkie kierunki, więc nie mam czasu, a tez jakoś żyję

Agnieszko dlaczego czujesz się gorsza od swoich koleżanek? Ja sie nie czuję gorsza, może stratna i właśnie to próbuję Ci uświadomić, że jedyne co możesz czuć to, że jesteś stratna o te lata które minęły. Nie możesz czuć się gorsza!
Mam do Ciebie pytanie, Ty studiujesz pracujesz, nic nie robisz?

Famme fatale, sądząc po innych twoich wypowiedziach Ty nie miałaś takiego problemu jak brak faceta. Cieszę się że nie skierowałaś swojej wypowiedzi do mnie , bo piszemy o 22latce a nie o 20. W takim wieku to jest jednak różnica

Jeszcze raz podkreślam syty głodnego nie zrozumie