Lęki przed chorobą - Netkobiety.pl

Anula napisał:

Mam pewien problem który trwa od ponad roku.A przynajmniej od tego czasu zaczęłam zwracać na to uwagę.Byłam w sklepie na zakupach w pewnym momencie poczułam jakby zaczęło robić mi się słabo myślałam ,że zemdleje przykucnęłam.Jednak nic się nie stało.Od tamtej pory działo się tak ze mną już kilka razy.Przez pewien czas bałam się wychodzić z domu żeby po drodze to dziwne uczucie się nie powtórzyło Innym razem miałam taki uczucie,że kręci mi się w głowie w dłoniach  czułam mrowienie aż po łokcie.oraz mrowienie na twarzy.Byłam przerażona wezwałam pogotowie.Lekarz stwierdził,że to nerwica.Może faktycznie bo wyszedł wszystkie dolegliwości minęły.Po lekarzach chodzę już od roku czasu miałam robione wszystkie podstawowe badania i usg jamy brzusznej wszystko niby jest ok.Jednak mnie się wydaje ze jest inaczej ,straciłam pare kilo na wadze chociaż bardzo się starałam aby do tego nie doszło,ponieważ jestem szczupłą osobą.Teraz czekam na badanie jelit bo może w nich jest przyczyna mojego chudnięcia.Już sama nie wiem co mam o tym myśleć.Czy ja zaczynam głupieć?

Poradzcie mi jak mam sobie z ty radzić.

Ja mam podobnie.W sklepie.bibliotece,kościele robi mi się słabo.Nie wychodzę sama z domu bo boję się że zemdleje.Również chodziłam do lekarzy.Robili badania serca ,żołądka,krwi,moczu,leżałam nawet dwa razy w szpitalu i wszystko wyszło dobrze.A objawy dalej były.W końcu wybrałam sie do psychiatry.Diagnoza  ;nerwica lękowa.Może ty też to masz.Na poczatek wybierz sie do psychologa jeśli wstydzisz sie iść do psychiatry ,ale naprawde on może Ci pomóc.

Wiesz co teraz sobie przypominam ,że miałam jakieś mrowienie w lewym policzku i wogóle sie przestraszyłam ,że to maże jakis guz mózgu albo coś.Poszłam do neurologa a ta kobietka mówi że wszystko oki.Wkurzyłam się bo również myślałam że to coś poważnego .Dopiero jak trafiłam do szpitala(po kilku wizytach w atakach paniki w koncu mnie przyjęli) zrobili mi(z łaską)tomografię.Wyszło wszystko dobrze ,ale swoje przeżyłam.Do tej pory nie wiem skąd to sie wtedy wzięło.Wiesz co? Tak jak ty jestem szczuplutka.Wszyscy mi wmawiali jakieś anoreksje a to ,,tylko nerwica''Idz lepiej do tego psychiatry,to nie boli a naprawde może pomóc i odzywaj sie co tam u Ciebie

Tak .tylko po pewnym czasie człowiek nadal nie może sie do niej przyzwyczaić.Trzeba z nią walczyć

Jeśli to nerwica to zgłoś się od razu do psychiatry, przepisze Ci leki i będziesz normalnie funkcjonować. On Ci pomoże. Ja brałam kiedyś Neospazminę nie miałam takich objawów ale naprawdę byłam nerwowa

witajcie kochani, mam taki problem nie wiem czy to nerwica czy coś? pewnego razu kolega opowiedział mi o swojej nerwicy i depresji no i sie zaczęło doszukiwałam u siebie takich samych objawów i trwa to rok żle sie  czuje trzese sie, niepokój, boje sie wszystkiego ,że zwariuje np. albo cos byłam u psychiatry dał mi leki ale brałam je z przerwami teraz byłam u ogólnego tez postanowił mi dac leki, wczoraj byłam u psychologa porozmawialismy i stwierdził ze nic mi nie jest ze sobie wkręciłam i zakodowałam to i co mam myślec??? pomożcie

zanim mi kolega powiedział wszystko było super, miałam tak jakies stresy na studiach itd.. ale nigdy uwagi na to nie zwracałam, po tym jak mi kolega opowiedział doszukiwałam u siebie wszystkiego co u niegho poszłam do tego samego psychiatry ale on to tak zbagatelizował że lekkie lęki i nerwy dał leki wziął kase kazał przychodzic ale żadnego wywiadu nic....ogólny lekarz mówi ze może nerwica ale w koncu jak posżłam do psychologa wszystko mu opowiedziałam że kolega mi naopowiadał że czytam non stop o tym w necie i myśle i myśle Powiedział że wszystko wkreciłam sobie i zupełnie zdrowiutka jestem!!! a mam wspaniałego narzeczonego wszystko ogólnie super jest.Co myślicie o tym kochani???

HEJ BOŻENKO PSYCHIATRA DAŁ MI FLUANXOL I ALVENTA ALE CZEMU SIE TAK CZUJE? TERAZ WSTAŁAM Z TAKIM NIEPOKOJEM BÓLEM W KLATCE ITD... BRZUCH MNIE BOLI PO TYCH LEKACH SIE DOBRZE CZUŁAM TYLKO PRZERYWAŁAM NA IMPREZY NIEPOTRZEBIE, OGÓLNY LEKARZ TEZ KAZAŁ LECZYC TO JUZ SAMA NIE WIEM.

ANETKAAA85 musisz nauczyć się myśleć pozytywnie,wiem że nie będzie to łatwe ale możliwe.
Tak było w przypadku mojego męża,dostał silnego bólu w klatce piersiowej,wysokiego ciśnienia i kołatania serca.Oczywiście karetka szpital,badania i okazało się że mój mąż jest zdrowy.Tylko że on nie dał sobie tego przetłumaczyć,wmówił sobie że ma chore serce,schudł 10 kg.Kolejne badania oczywiście tego nie potwierdzały,łącznie z koronarografią.......wszyscy lekarze twierdzili że to stres.
Aż trafił do psychiatry,który wytłumaczył mu że musi sam z tym walczyć,nie nakręcać się.....oczywiście wypisał leki ale miał je przyjmować tylko doraźnie.Minął już rok od ostatniego ataku,mam nadzieję że to już więcej nie wróci.
Kochana naprawdę musisz sama zapanować nad tym co się z Tobą dzieje,leki owszem pomogą ale nie możesz ich brać wiecznie.Jesteś młodą dziewczyną więc ciesz się życiem i nie myśl o tym co Cię może spotkać.

WITAJ ATINA MAM NADZIEJE ZE TO PRZEJDZIE TERAZ JESTEM NA ZWOLNIENIU WŁASNIE I NAJGORSZE SA PORANKI GDY MÓJ NARZECZONY DO PRACY JEDZIE JA ZOSTAJE SAMA  I JUZ USNĄC NIE MOGE BO NIEPOKÓJ JAKIS TRZESE SIE MYŚLE ZE COS MI SIE STANIE,ZWARIUJE ITD....JAKOS TO MYŚLENIE SIE TAK WGRYZŁO WE MNIE I MYŚLE I WKRECAM NIC MI SIE NIE CHCE, POWINNAM CHYBA JAKIES LEKI PORZADNE BRAC  DZIEKI WAM ZAW SZYSTKO MAM NADZIEJE ZE TO MINIE CAŁUJE WAS!

Witaj Atinko brałam te leki ale z przerwami na weekendy wiec to takie niebranie było ale od wczoraj wzięłam i mam zamiar nie przerywac ich najgorzej rano sie czuje wstaje z nerwami bólem brzucha i znów sie zaczyna nakrecanie myślenie;/ wszystko mnie denerwuje nie ciesze sie niczym skupic sie nie moge jade dzisiaj na 13 do tego psychologa zobaczymy co mi powie, wiem ze nie powinnam o tym myślec non stop ale to tak jakos samo przychodzi;/

Napisz koniecznie jak po wizycie u psychologa.
Niestety przyjmując takie leki musisz zrezygnować z picia alkoholu,wierz mi bez niego można żyć a Twoje zdrowie jest najważniejsze.
A takie raz branie a raz nie to nie jest żadne leczenie,są to leki do długotrwałego przyjmowania żeby przynosiły zamierzony skutek.
Zobaczysz teraz czy po kilku tygodniach będzie poprawa,jeżeli nie to musisz udać się po raz kolejny do lekarza.
Myślę jednak że leki,wizyty u psychologa i pozytywne nastawienie przyniosą znaczną poprawę.
Pamiętaj nie możesz tych leków też ot tak sobie odstawić,odstawia się je pod kontrolą lekarza,stopniowo zmniejszając dawki.
Głowa do góry!!!!