kiedy kochanek odchodzi - Netkobiety.pl

pierwsze co zrób to odejdź od męża i nie rób cyrków będąc z nim tylko ze względu na dziecko.
a co do tego drugiego to masz to czego chciałaś, chciałaś miłości i zabawy na boku to ją masz, facet wiedział jak męża załatwiłaś więc wiedział że ufać Tobie nie może więc szukał szukał innej a Ty byłaś tylko do jednego. więc musisz skreślić go i zachowywać się jak człowiek mający uczucia i nie niszcz innych to tak na przyszłość.

Bardzo Ci współczuje, taka szarpanina, skołatane nerwy, zrujnowane zdrowie, dziewczyno otrząsnij się, zostaw ten toksyczny związek, bo zapewne i po swoim slubie bedzie Cię dalej nękał telefonami, zmień numer tel, to psychol, jemu sprawia przyjemność mówienie Ci jak jemu jest dobrze z przyszłą zoną bo uwielbia sprawiać Ci ból, znam to z autopsji, mój ex był ze mną i tą drugą o której nie wiedziałam bo była to znajomość wirtualna, ale jak niedawno miał z nią sex bo do niej pojechał, to opowiadał mi że była dziewicą, był przerażony jak musiał się namęczyć, potem po lipcowym urlopie mówił że jest znacznie lepiej a mnie serce rozpadało się na tysiące kawałków, to pijawki energetyczne i popaprańcy, psychole i gnoje, dziewczyno kopnij go w jaja, tez bym tak chciała.

Wschodzące Słońce byłam w podobnej sytuacji. Zakochałam się, zadurzyłam nie wiem jak to nazwać chociaż jestem mężatką od 15 lat. Byliśmy ze sobą 2 lata. Chciałam byc z nim i on o tym wiedział. Jednak jak się okazało w końcu poznał inna dziewczynę. Pewnie by się to dalej ciągnęło, gdyby nie kobieca intuicja. Zadzwoniłam do niego późnym wieczorem, gdy mój telefon był niewygodny bo był z inną.... postanowiłam to zakończyć, on zreszta też. Powiedział mi, że poznał kogos itd., ale chce żebyśmy byli przyjaciółmi (haha), a najlepiej żebym była w dalszym ciągu do jego "dyspozycji" czyli do łózka. Bardzo się pomylił. Jednak cały czas do mnie pisze lub dzwoni. Pod różnymi pretekstami próbuje się ze mną spotkać, jednak ja zdecydowałam , że nie chce byc z człowiekiem który mnie okłamuje i traktuje przedmiotowo. Tym bardziej, że zaangażowałam sie, wiedział jak trudnych wyborów dokonywałam, ile ze soba walczyłam (dla niego!). Rozmawiam z nim w dalszym ciągu jakgdyby nigdy nic. Opowiadam o swoich wyjazdach, o tym jak sie dobrze bawię.... miedzy wierszami daje mu do zrozumienia, że do niczego nie jest mi potrzebny.  Poza tym dbam o siebie i on to widzi.  Powiem Wam, ze jest to najlepszy sposób na utemperowanie takiego facecika. Dałam mu do zrozumienia, że u mnie jest skreślony. Całkowicie zbiłam go z tropu. Myślał,m że będe rozpaczać biegać za nim i w efekcie lądowac z nim w łóżku kiedy chce.... jakże się przeliczył. I to jest piękne. Bądź dzielna.. nie pokazuj słabości. My kobietki jesteśmy silniejsze od facetów...

Szczerze mówiąc mnie tez ukuło Twoje zachowanie. Dostrzegasz tylko swój ból, swoje cierpienie które nawiasem mówiąc sama sobie zgotowałaś.
Taki krótki staż małżeński ?. I do tego ta zdrada?.. Współczuję Twojemu mężowi. Pozbawiłaś go szansy na zbudowanie normalnego  związku z inną kobietą?
Przysięgałaś miłość , wierność i uczciwość małżeńską !? Pozwoliłaś   wierzyć swojemu mężowi  w miłość której nigdy nie było? a Ty wciąż widzisz tylko siebie.

a co ma powiedzieć Twój mąż:
* który cały czas był tuż obok?
* kiedy Ty nie chciałaś spędzić z nim i z Waszą córką świąt?
*kiedy wracałaś cała rozpromieniona ze spotkań z kochankiem?
* kiedy nie mógł poradzić sobie z myślami, że jego żonę dotykał inny facet?
Zastanowiłaś się chociaż przez moment co czuł Twój mąż?

Dunkis nie chce żeby ktoś mnie klepał po pleckach, bo doskonale zdaje sobie sprawę, że popełniłam błąd, że to ja ponoszę winę, podobnie jak wschodzące słońce. jednak facet, który wchodzi w "związek" z mężatka jest tego świadomy. Nie oszukiwałam go.Zresztą chciałam z nim być wiec o tym wiedział, nie był tym drugim był pierwszy, nie był ofiarą. Nie wykorzystywałam  Nie chce się wybielać bo osoby, które zdradzą mają skazę na swoim charakterze już zawsze. Piszę o tym żeby być silnymi, bo to jest potrzebne, żeby znieśc stratę, pogodzić się z tym co się stało. No i więcej tego nie powtarzać. Dunkis i po co ten sarkazm. Chociaż trzeba dostać kopa.. żeby sobie pewne rzeczy uzmysłowić.

Dunkis, wiem jedno takie układy są najgorsze bo sa budowane od samego początku na kłamstwie, oszustwo jest fundamentem. Mam tego świadomość. Niestety musiałam nauczyć się tego na własnej skórze. Poza tym w efekcie nie ma się szacunku do takich osób. Podejrzewam tez, chociaz to sa moje przypuszczenia, że zaczęło go to bolec w pewnym momencie, że ja wracam do domu do męża, pomimo tego, że tak jak pisałam w naszym małżeństwie było tylko jedno - pustka, próznia i my gdzieś w tym. Ta druga kobieta to jego podswiadoma zemsta za mojego męża i za niego samego. Psychika ludzka jest baaardzo skomplikowane nic nie jest tylko czarne albo białe. Dlatego rozmawiam z nim. Staram sie być "normalna"  koleżanką. Bo oprócz seksu staliśmy się w ciągu tych 2 lat dobrymi znajomymi, rozumieliśmy się mamy wspólne tematy.
Nie jestem mściwa, ale chce żeby zrozumiał, że nie jestem nic nie warta.  I nasze drogi się rozeszły w sensie związku i niech tak już pozostanie. Tak tez powinna zrobić Wschodzące słońce, a jeżeli jest to dla niej za trudne zerwać całkowicie kontakt i życ od nowa. I pamiętać o tym, żeby tego nie powtarzać

Oczywiście, że mu było przykro, jeżeli się z Tobą przebywa, to na pewno chciało by się więcej. Nie myśl, że to podświadoma zemsta. Chyba nadal jesteś zapatrzona zbyt mocno w siebie. I ciągle pretendujesz do bycia najważniejszą dla niego. A czy naprawdę masz do tego prawo, nawet po tym wszystkim co ze sobą przeżyliście - Ty wciąż jesteś mężatką. Naprawdę myślisz że facet tylko po to sobie znajduje kobietę, by zemścić się na Tobie? Mściwość - piszesz że nie jesteś mściwa - już samo użycie tych słów o czymś świadczy. Chyba jednak za mało Tobą potrząsnąłem i za szybko zrezygnowałem z sarkazmów, eh.
Nie jestem mściwa...., ale.... Komu to wszystko chcesz udowodnić, że nie jesteś nic warta? Jemu? A po co mu to na co , lepiej mu się z tym będzie żyło? O nie moja droga nie jemu chcesz to udowodnić, ale wyłącznie sobie.

pomijając resztę, .... pomimo strasznych rozterek jakie przeżywam - i tak jesteśmy w oczach wszystkich winne temu wsztystkiemu....
wszystkiemu na pewno nie, bo pominelibyśmy zbyt wiele, choćby to, że coś spowodowało, iż odsunełyście się od swoich ślubnych... a takie rzeczy zawsze mają swoje strony medalu.... ale owszem jesteście winne, choćby dlatego, że wziełyście w tym udział.
Sprawiedliwie?

Cierpienie po stracie kochanka, jest odbiciem się na Tobie zła, które wyrządziłaś.

Nie chcę tutaj pisać co myślę od początku do konca o tej sytuacji bo Dunkis i Zazdrość w zasadzie powiedzieli wszystko, jedyne co chce dodać to to, że masz dziecko i przede wszystkim na nim powinnaś się teraz skupić.

Jak myślisz co czuje malec?
Jesteście 2 lata po ślubie więc przypuszczam, że to malenstwo. Zastanów się... Najpierw widzi twarze obojga rodziców, uśmiechnięte zadowolone, potem słyszy kłotnie, krzyki, dalej traci możliwość oglądania z dawną częstotliwością twarzy taty, a potem słyszy twój płacz i wyczuwa Twoją depresję. Myślisz, że to się na nim nie odbije? Że jest za małe? Uważaj na to bo wiem z autopsji, że nawet maleńkie dziecko odczuwa złe emocje i gromadzi w sobie przeogromny stres. Ja np nie powtórzyłabym Ci słów które padały między moimi rodzicami, ale do dziś pamiętam stres i napięcie panujące w domu. Dlatego apeluję do Ciebie, żebyś skoncentrowała się teraz na spokoju własnego dziecka.

Popełniłaś błąd, zachowałaś się źle, ponosisz tego konsekwencje. Tak bywa, to jest życie, ale nie zapominaj w tym wszystkim o własnym dziecku i odzyskaj równowagę dla niego.

Może fakt, że tak się zachował miał być jakąś formą znęcania się nad Tobą?
Może liczył na to, że padniesz mu do stóp i wyliżesz przestrzeń między palcami, błagając o milość?
Albo po prostu chciał się pochwalić/dowartościować?
Może ten cały ślub to też tylko jego wymysł?

Nie jesteśmy jasnowidzami, nie znamy tego człowieka, a Ty też szczegółowo go nie opisałaś. Przeanalizuj jego osobę pod kątem ww. pytań, może coś Ci się nasunie..

Jak byłby taki czuły i dobry to nie robił by takiego świństwa jak pisanie tych smsów do Ciebie. Taki dobry, a krzywdzi i Ciebie i swoją narzeczoną..

Dzięki za radę, już wiem co zrobić. Tak na przyszłość to zamierzam po ludzku go odbić, a potem zostawić, żeby miał za swoje i sprawiedliwości stało się zadość. Dobrze, że mi otworzyłaś swoim jadem oczy.

To nie jest zabawa w świętą inkwizycję, to jest wyrażanie opinii na temat Twojego zachowania - sama wiesz, ile ludzkiej godności tkwi w skokach w bok. A raczej ile jej ubywa.

Spójrz prawdzie w oczy - Twoje zachowanie było obłudne i obrzydliwe. Twoje małżeństwo nie było szczęśliwe? - mogłaś się rozwieść. I nie rozumiem słów, że mąż miałby Cię zniszczyć - po pierwsze, on pewnie też w pewnym momencie miał już dość (chyba że tak bardzo mu zależały na wizerunku szczęśliwej rodziny na zewnątrz), po drugie - gdybyś kochała i chciała spędzić swoje życie z kochankiem, odeszłabyś mimo wszystko.
A tak? A tak tkwiłaś w tym, bo było Ci wygodnie. Teraz on odszedł (z jakiegokolwiek powodu), a Twój świat się rozleciał.
Cóż - nic nie trwa wiecznie.
A jeśli uda Ci się go odbić - co już w ogóle jest perfidne, kochanym osobom raczej życzy się szczęścia, zwłaszcza jeśli samemu nie chce im się go dać - to oboje jesteście siebie warci.

Jesli obrazisz rozmowce porownaniem do inkwizycji, nie umniejsza to Twojej winy... choc moze latwiej wtedy uspokoic gryzace sumienie, bo z jednej strony ty piekna Helena a z drugiej swieta inkwizycja sprawca mordow na niewinnych.
... rozumiem, jest to mechanizm obronny.

... i "Kramer kontra Kramer", i Anna Karenina i inne
Twoja historia tez nas wzrusza, tylko nie chodzi o to by sobie wspolnie poplakac i wyjsc z kina. Mysle, ze chodzi o cos wiecej. Te spotkania, tu na forum, tych anonimowych zdradzonych i anonimowych zdradzajacych to swoista terapia, ktora wielu pomogla.
Nikt nie zaglad tu by znalezc aprobate dla swoich zlych uczynkow. Najczesciej ludzie tu zagladajacy nie widza sie w roli romantycznych bohaterow telenoweli etc. Sa tu bo chca cos zmienic. Posty innych pozwalaja im spojrzec na siebie z perspektywy a wiec z dystansem.

Nikt nie oczekuje usprawiedliwiania! To nie sad, nie jestes przyparta do muru.
... a masz usprawiedliwienie?... no wlasnie... moze tu problem(?) tak bardzo zajeta jestes soba i usprawiedliwianiem sie przed innymi i soba, ze nie wystarczylo Ci juz energii na spojrzenie uczciwie na siebie sama?

Oczywiscie, ze nie jest szczesliwy, z Toba tez nie byl. Wolal tamta niz Ciebie. I choc jestes w jego snach i wspomnieniach to tamta wolal sto razy bardziej niz Ciebie. Ozenil sie z nia i chce miec z nia dzieci...swoje.
A Ty nie musisz  zabawiac sie w jego osobistego psychologa i dochodzic  dlaczego tak albo inaczej postepuje. To nie jest juz Twoj biznes, zwlaszcza ze osoba najbardziej potrzebujaca pomocy jestes Ty. To sobie powinnas poswiecic najwiecej czasu i mysli. Nad soba powinnas sie zastanawiac. Co Cie pchnelo do takiego zwiazku?
Dlaczego okazalas sie tak slabym ogniwem swojej rodziny? Co z Toba jest nie tak, ze grzezniesz w takich niezdrowych relacjach z mezczyznami?
Toksyny az paruja z Ciebie... Powinnas "nareperowac sie" dla sojego dziecka i dla siebie. Warto, uwierz.
Zacznij od odrzucenia roli wielkiej cierpietnicy milosci, ustawionej przed plonacym stosem inkwizycji. Taka milosc moze jest wspanialym watkiem na fabule filmowa ale jest to"chora milosc".
Masz do wyboru nigdy nie kochac normalnie albo isc na terapie. Twoja decyzja w tej sprawie ma wplyw nie tylko na Twoje losy ale i losy dziecka dla ktorego jestes wzorem do nasladowania... i ono za wszystko zaplaci (wyjasnienie dla milosnikow filmowych romansowi: zaplaci nie dlatego bo to taka moja klatwa inkwizytora tylko, ze taka jest kolej rzeczy)

Dokładnie, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. My tłumaczymy siebie chociaz zrobiłysmy coś co wg większości jest wstrętne, na podstawie czego można mówić o nas egoistki, egoiści itp.
Ale czy Ci którzy zostają zdradzeni przypadkiem sami się o to nie proszą....... Czasami jesteśmy z litości z ludźmi, których nie kochamy, bo boimy się że wyrządzimy im jeszcze większą krzywdę odchodząc od nich, niż ich zdradzając.....
Zazdrośc mówisz o jadzie..... z Twoich postów jad wciąż tryska...... 
I żadna z opinii, która się znajduje nie jest obiektywna ani moja, ani kogolwiek z Was, ponieważ jest oparta na doświadczeniach (totalnie innych).
I nie usprawiedliwiam siebie, bo wiem, że popełniłam błąd, jednak chce wam uzmysłowić, że zdrada nie ma tylko jednego oblicza i nie jedna osoba za nią odpowiada....
To, że przestaje sie kochać zawsze jest trudne dla osoby, która taką wiadomość usłyszy... ale tak  się dzieje na świecie, a serce nie sługa...
Doświadczyłam jednego i drugiego... zdradziłam i zostałam zdradzona. Teraz składam kawałki siebie znowu w jedną całość. Jestem "katem" i "ofiarą".
Życie powtarzam nie jest czarno-białe. Nic nie jest takie proste jakby mogło się wydawać... A najłatwiej jest osądzać...

za duzo chce od zycia, z litości zastanów się czy chciałą byś by ktoś z Tobą był z litości i użalania sie nad Tobą? nie przeszkadzało by Ci to, że inny człowiek wyłącznie dla Twojego jetestwa, kaprysu, ułomności, albo jeszcze czego poświcała swoje życie - czas - szczęście z litości.
Osoba która pozostaje z kimś z litości, jest osobą fałszywą. Taka która pozostaje w związku w gruncie rzeczy jest jego hamulec. Ogranicza rozwój związku do tych które sięgają daleko posuniętej litości, a litośc to nie miłość- to właśnie klatka. Bredzisz dziecino tłumacząc sobie siebie jako litościwą. BYcie litościwym, to bycie katem, ale taka listość jednocześnie ograniczająca osobę nad którą się litujemy nie jest za darmo. Zdaj sobie sprawę, że osoba która się lituje zazwyczaj obarczona jest jakąś winą, w tym że się lituje odszukuje dla siebie kary za to co zrobiła. Kobieta, która z litości jest z mężczyzną, jednocześnie zdradzając go, postawi sobie na szali bycie z kimś z litości jako wyrównanie rachunku za to że go zdradza , że myśli o innych, że go zaniedbuje itd.
Bycie z kimś z listości jest po prostu żałosne. Bycie z litości z kimć, to brak szczerości wobec tej osoby, a brak szczerości to kłamstwo, a kłamstwo - cóż sama sobie dopowiedz jak wygląda związek zbudowany na kłamstwie - właściwi, nie musisz spójrz za siebie.

Dziękujemy Ci Swięta Inkwizycjo- to Zazdrość-  za Twoją opinię. Nie marnuj więcej swojego, cennego czasu i wysiłku na takie kobiety jak ja.

Dobrze Dunkis teraz fakty- sto razy powtarzałam mężowi, że nie chce z nim być, że chce rozwodu. To jak głową w mur... mówiłam już o tym, gdy jeszcze nie weszłam w to bagno - romans....
Twierdzisz, że pisze bzdury, może i tak. Jednak mój mąż miał też swiadomośc, że jest ktoś drugi i w dalszym ciagu nie chciał sie ze mną rozwieść.
Romans się skończył. Nie chce wchodzić w nic innego. Nie mam tez siły na wyrzucanie męża z domu, albo wyprowadzanie się z własnego domu.
Może użyłam niewłaściwego terminu "litość". Sama nie wiem, ponieważ jestem za bardzo skołowana tym wszystkim.

do: wschodzące sońće pije do tego co napisała, za duzo chce od zycia, pare postów wyżej - jak poczytasz to zrozumiesz (skoro akurat to wymieniła jako przykład to... takie przykłady nie bywają zawsze czysto teoretyczne i oderwane od tego kto to poisze) zatem czytaj troszkę uważniej, bo osoba do której było to kierowane zrozumiała o co biega, ok? A potem nabijaj sobie posty.
do: za duzo chce od zycia - sto razy powtarzałaś i co z tego - on do tego że nie chce ma takie samo prawo jak ty do tego że chcesz, za to nawjyraźniej on bardziej nie chce niż Ty chcesz. To Twoje chcę - jest raczej - może chcę albo nie chce, tak mi się wydaje - skoro tego nie zrealizowałaś, oznacza jedno - chcesz niewystarczająco mocno - o to tak jakbyś nie chciała wcale. Teraz jedynie wygodnie Ci dzięki temu wytłumaczyć sobie romans i tyle. Może warto się zastanowić dlaczego nie chciał się z Tobą rozwieść.. nie masz siły na to czy na tamto, ale to Ty nie masz siły, Ty nie umiesz jej znaleźć, Ty za mało chcesz... TY i tylko od Ciebie to zależy. Co do litości, tak jak wcześniej napisałem, może właśnie użyłaś właściwego słowa to pisząc i w cale się tym nie przejmuj. Może właśnie wyrzuciłaś z siebie to, co tak najbardziej trzyma CIę przy nim - to litość, która odbiera Ci siłę do tego, by zrealizować swoje zamiary - odejśc od męża. Jeżeli akurat to Cię powstrzymuje, to najwyraźniej czas, by sobie to uświadomoić i przyjrzeć się temu. Może właśnie pod wpływem tego "skołowania" wyłoniła się Twoja słabość, którą przed sobą ukrywałaś, albo nie chcesz się z nią pogodzić. Może czas by wygasic te emocje, rozliczyć się. Jeżeli romans był spowodowany tym, że od męża nie otrzymywałaś tego czego oczekiwałaś, to w jakiś sposób Cię usprawiedliwia, wystarczy nawet że tylko przed soba jesteś w jakiś sposó to skompensować. To, że się nad nim litujesz i jesteś z nim, z tego powodu - na to nie ma usprawiedliwienia. Krzywdzisz i jego i siebie w ten sposób.
Wiesz co może teraz mnie zrugasz, ale zaświtała mi pewna myśl - może Twój mąż Cię kocha, zdając sobie sprawę z tego, nie jest w stanie Ci  dać tego czego chcesz , pogodził sie z tym, że kogoś tam masz - bo to jest koszt jaki musi ponieść, by być z Tobą - bo CIe kocha na swój sposób i prędzej pogodzi się z tym, że Wasz związek jest . hmmm (trzyosobowy) byle by Cie tylko przy sobie zatrzymać. Może nie umie wyrażać, może nie umie być , może on nie wie jak ---- albo co ... cholera zagalopowałem się chba.

Nie jestem swieta a juz zapewne nie inkwizycja.... roznie mnie od niej chocby open mind.
i wydaje mi sie, ze to ja chce Ci powiedziec, ze slonce nie krazy wokol ziemi... a Ty swoje, ze na odwrot.
Cale szczescie, ze jestem anonimowa bo bys juz mnie skazala na stos... jak.... Swieta inkwizycja(?) hmm
Nie moze byc tak ze oczekujesz tylko pochlebstw i aprobaty a osoby wypowiadajace tresci dla Ciebie niewygodne sa przezywani i obrazani... no i na niczym sie oczywiscie nie znaja bo zyli w skansenie.
Gdybys choc raz uwaznie przeczytala co do Ciebie ludzie pisza to moze zrozumialabys, ze w tych wypowiedziach jest madrosc, doswiadczenie i chec pomocy Tobie.
Jestes jak zraniona kotka, ktora przycupnela w schowku i wyskakuje z pazurami na kazdego... Rozumiem ten stan ducha wiec wcale nie unosze sie honorem, bo choc nie uwierzysz wiem jak cierpisz... i chce pomoc.

Dokładnie, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Swiatly czlowiek potrafi na siebie spojrzec krytycznie i jesli ma odrobine empati potrafi zobaczyc cos z" innego punktu siedzenia"

To co zrobilas jest nie tylko dla wiekszosci wstretne... zdrada i oszustwo powinno byc wstretne dla wszystkich. Wtedy moze bysmy dumnie chodzili po ziemi jako gatunek ludzki.
Nie warto sie tlumaczyc, zwlaszcza na anonimowym forum. Lepiej przysiasc z fajka jak niektorzy i zastanowic sie dlaczego to zrobilysmy, czego nam brakowalo, co sie dzialo z nasza psychika w tamtym momencie... dla siebie te mysli nie dla innych.. pod ocene.

Bycie z kims  z litosci to tez zdrada. Odchodzac wyrzadzamy tylko sobie krzywde a drugie stronie robimy dobra przysluge.
Nikt nie prosi sie o zdrade. To wygodne tak myslec. Ajesli tak myslisz, to czy Twoj kochanek odszedl od Ciebie bo sie o to prosilas?? Sma widzisz, ze to tak nie dziala. Od najwiekszego drania i lobuza mozna odejsc. Nie trzeba sie kalac oszustwem i zdrada

Nie wciaz. Bywa, ze tak.
Bo widzisz czasem trzeba powiedziec cos mocno, zeby kogos przebudzic. A Ty wymagasz przebudzenia. Nie chodzi mi o to bys zrozumiala, ze to co zrobilas jest zle. Ty to sama wiesz, i nie mnie to oceniac. To co ja chce Ci powiedziec nie ma nic wspolnego z ocenianiem Ciebie.
A chce Ci powiedziec: Dziewczyno masz problemy ze zwiazkami mesko damskimi (TAK JAK JA) Nie umiesz sobie z tym pordzic (TAK JAK JA) Przyczyna jest gleboka, wiec nie mozna patrzec powierzchownie (TAK JAK U MNIE). Nie jestem ani lepsza ani gorsza od Ciebie. Rozni nas tylko to, ze ja juz przeszlam baaardzo dluga droge do punktu gdzie jestem teraz. Przeplakalam nie jedna noc, wymiotowalam lazami... Co Ci mam pisac jeszcze...? nie dlatego tak bylo ze bylam zdradzona, tylko dlatego, ze rodzilaam sie na nowo. A porod czlowieka w wieku dojrzalym jest bardzo bolesny (nie moje)
sprobuj poczytac :http://www.kobieceserca.pl/
i pomysl o zbudowaniu sie na nowo...

Ciesze sie, ze zauwazylas, ze Twoja tez. Nikt nie pisal, ze jego wypowiedz jest obiektywna. Wszyscy wiedza, ze nawet obiektyw nie jest obiektywny. Piszemy, zebys poznala nasze opinie. To nie jest to odkrywcze, ze wsyscy sa subiektywni.

Tak za ta zdrade odpowiadasz Ty i Twoj kochanek. Ale przeciez nie chodzi ci o to by znalezc winnego. Czy jak znajdziesz winego to poczujesz sie lepiej?
Odpusc to sobie . Stalo sie i juz. Teraz reorganizacja pogladow i wartosci. Czas dla Ciebie.

Dlatego kochanek odszedl, bo serce nie sluga... i rozumiem ze to trudne dla Ciebie. BARDZO ROZUMIEM.

Jestes dla siebie za ostra. Nie osadzaj sie tak radykalnie. Nie jestes zadnym katem i nie jestes ofiara. Cierpisz zpowodu straty i prawdopodobnie cierpialas w malzenstwie.
Jedyna szansa na odwrocenie losu jest zajac sie soba jak ja to zrobilam. Zajrzyj na stronke ktora Ci podalam. Mozna tam bezplatnie napisac do psychologa. Samo czytanie duzo daje. Sprobuj. Dobra jest tez ksiazka "Nie zalezy mu na Tobie". Mozna ja przeczytac w internecie. Krotka

Nie jest czarno biale. Jedyna osoba ktora w tym watku tak widzi jestes Ty sama Ty ofiara ja inkwizycja, ty cierpisz a ja jadem pluje.... a tak naprawde to sa rozne odcienie szarosci i cala gama kolorystyczna.... A najgorzej ocenilas siebie Ty sama.  Przeczytaj wszystkie posty jeszcze raz, moze napij sie dobrego wina i rozluzniona moze zobaczysz te kolory w wypowiedziach moich, Dunkisa, Falki, Tishy i innych. Czytajac miej swiadomosc, ze kazdy ma inne doswiadczenia i patrzy z innego punktu. Wsluchaj sie w ich glosy... to otwiera umysl. Zawalcz o siebie dziewczyno, bo jak teraz nie przystopujesz to obudzisz sie dopiero tak jak ja prawie w podeszlym wieku
Zycze duzo ciepelka i samych dobrych wibracji. Przykro mi ze niektore moje slowa Cie ranily, ale gdybys miala watpliwosci to jestem po Twojej stronie. Jak kazdy tu. Po to tu jestesmy by sie wspierac albo by dostac kopa w dobrym kierunku.

O i jeszcze masz "spiskową teorię dziejów", nick do Ciebie pasuje, ale jest w konflikcie z obrazkiem serca, lepiej pasowałyby wyszczerzone zęby. I kompletnie nie popracowałaś nad sobą. I do obiektywnego wyrażania opinni jeszcze Ci bardzo daleko.

Nikt nie jest obiektywny. Ty tez.
Nick sama wybralam.
Serducho do mnie pasuje jak nie wiem co... i moze jeszcze taki maly bialy kotek
Zęby.... hmmm mam dzieki Bogu jeszcze wszystkie 32 (moj dentysta sie az dziwi)
Pracuje nad soba.
a jak bede juz do konca wypracowana (co z natury rzeczy jest i tak niemozliwe) to i tak nie bede obiektywna. Sama sie wypowiadalas na temat obiektywizmu wiec wiesz to.

Przeczytalam mojego posta do Ciebie. Bylam ciekawa czy byly tam obrazliwe slowa, choc w polowie tak agresywne jak Twoje... i po przemysleniu wiem co Cie zabolalo.
To nie byl zaden osąd czy skazanie. Mysle, ze zabolalo Cie zdanie :
"Przestan zajmowac sie soba..."
oraz moze w innym miejscu, ze "on Cie nie kocha"

... jesli chodzi o mnie, to tez jestem krytyczna w stosunku do swoich uczynkow,( i to bardzo!)
Tez stawialam sie w roli Pieknej Heleny, matki Polki, zony cierpietnicy, Anny Kareniny.... kiedys przychodzi czas by odrzucic te role i przyjrzec sie sobie.
Nigdy nie chcialam Cie skrzywdzic ani obrazic.
Myslalam, ze potrafisz miec dystans do tego co sie stalo a teraz pracujesz nad soba... ale moze za wczesnie :\

a zatem wycofuje sie ze wszystkiego co napisalam i moja odpowiedz brzmi:

to nic, ze zdradzilas meza... to sie zdarza statystycznie co czwartej Polce... wiec normalka Nie przejmuj sie
Jestes wspanialomyslna, ze bylas z nim z litosci. Masz wielkie serce.
a o kochanka walcz! Tak, to ze dzwonil do ciebie przed slubem z inna kobieta oznacza, ze cie kocha tylko nie wie jak to wyrazic. On jej nie kocha tylko ciebie.
Teskni za toba- to dowod. Moze slub bierze z tanta zeby ciebie zranic.... a moze chce Cie pobudzic do dzialania, zebys wbiegla do kosciola czy urzedu stanu cywilnego i walczyla o niego.... wiec walcz

a ja jestem bezduszna inkwizycja co niekompletnie popracowala nad soba. Nie mam serca i serce do mnie nie pasuje bo meza ciagnelo do innej co nie wyszczerzała zebow tylko co innego.... i nie jestem obiektywna!... w tym zdaniu rowniez.