Jestem z chłopakiem już prawie rok...nigdy w naszym związku nie było idealnie,ale zależało nam więc walczyliśmy o to...od pewnego czasu mój chłopak stał się nawet pantoflarzem i robił wszystko to co chciałam,żeby mnie tylko nie stracić....a wtedy ja poczułam się zbyt pewnie i za bardzo się zdystansowałam...ostatnio ja zaczęłam go troszke olewać,chyba całkiem nieswiadomie i w nim w końcu coś pękło...obraził się,powiedział,że potrzebuje czasu na przemyślenie wszystkiego...ja wtedy przeprosiłam i prosiłam,żeby dał mi szanse,ale powiedział,że nie wie...wtedy ja poczułam się dotknięta,że zdeptał moje uczucia...niby chciał wszystko przemysleć,ale tak naprawde chyba chciał zobaczyć ile bede czekała...aż w końcu po miesiącu sie spotkaliśmy w sobote...ja strasznie tęskniłam,ale gdy go zobaczyłam miałam wrażenie jakiejś blokady...wiem,że popełniłam błąd,bo chciałam się odgryść za to złe traktowanie i powiedziałam że nie wiem czy jeszcze potrafie z nim być...wtedy zrobiło mu się przykro więc mnie serce zmiękło i powiedziałam prawde ze specjalnie chciałam go zranić,a od soboty on się nie odzywa...nie wiem czy powinnam poczekać na jego reakcje,czy się pierwsza odezwać?wiem,że ja też często popełniam błedy...na poczatku związku to on często mnie ranił,a teraz ja w ramach odwetu ranie...żeby poczuł się jak ja kiedyś...czy warto walczyć o ten związek?
- Ilonta
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
- a_normalna
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ile macie lat?
3 2010-07-26 12:37:05 Ostatnio edytowany przez alaclaudie (2010-07-26 12:38:32)
- alaclaudie
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Warto walczyc o poprawne relacje. O wyznaczanie granicy dopuszczalnych zachowan.
Wet za wet - najszybsza droga zeby sie rozstac i nic nie nauczyc.
Jesli chcesz z nim byc to zadzwon i porozmawiajcie.
Warto żebyś go przeprosiła za swoje zachowania.
- Avalla88
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
Jeśli czujesz, że go kochasz to walcz!
- Ilonta
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Oboje mamy po 22 lata
- a_normalna
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
A czy wcześniej byliście już w związkach?
Tak jak napisała alaclaudie - robienie sobie na złość i na zasadzie "Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie" tylko zniszczy związek. To zachowanie godne dzieci albo osób, które nie wiedzą na czym budować zdrowy związek.
Na pewno musicie wszystko sobie wyjaśnić. Tylko bez takich zagrań typu "żeby on poczuł co ja czułam". Szczerze i spokojnie. Dlaczego tak się zachowywałaś i co chciałaś osiągnąć. Musisz go przeprosić i jeżeli Ci faktycznie zależy to walczyć i nigdy więcej nie stosować już takich gierek.
- Ilonta
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Już nie ma sensu zmieniać swojego postępowania...przeprosiłam go za swoje zachowanie,ale on zdecydował że odchodzi...prosiłam żeby dał nam szanse,ale powiedział,że jest pewnien swojej decyzji,bo ja nie potrafie być z facetem w swoim wieku spojżał z dystansem na wszystko,a uczucia zakopał głęboko...przeprosił i powiedział,że nie ma już siły walczyć...tylko,że ja chyba nie potrafie żyć bez niego...ale skoro jest pewien tej decyzji to chyba już nic nie ma sensu...powiedziłał,że może za 2,3 lata dorośnie i będzie myślał inaczej...teraz mam wyrzuty sumienia,że to moja wina bo miałam szanse walczyć w sobote,ale zachowałam się jak smarkula i robiłam mu na złość,a teraz to obruciło sie przeciwko mnie...:(a do niego już nic nie przemawia,nawet to,że go kocham...i co dalej...naprawde odpuścić?
- Ilonta
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Prosze poradzcie mi coś
- Kyaa
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
moim zdaniem jesli powiedził ze to nie ma sensu...heh poza tym skad wiesz ze jak bedziecie razem znow tak nie bedzie co?? moze nie byliscie sobie pisani...z drugiej strony go kochasz jak mowisz ale jesli on nie ma siły moze pozniej nie odwzajemnic Twoich uczuc i bedziesz cierpiec moze lepiej sie wycofac...
- Onorina
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Nawet jeśli nie odpuścisz, to czy coś to da? To jego własna decyzja. Bardzo Ci współczuję.
- Helen22
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Zastanawia mnie to, że jeśli z jednej strony go naprawdę kochasz... to dlaczego z drugiej go od siebie odpychasz? Mam na myśli Twoje zachowanie względem niego? Sądziłaś, że mówiąc mu, że "nie wiesz, czy jeszcze chcesz z nim być", sprawdzisz jego uczucia i słowa te podziałają na niego ostrzegawczo i "przejrzy", że nie chce Cię stracić...? A potem znów zapewniasz go o swojej miłości, że nie potrafisz bez niego żyć itd... Wiesz, w związku żadna ze stron nie lubi niezdecydowania w uczuciach... Może on po prostu nie jest ich z Twojej strony pewien? Bo raz mówisz / robisz tak, raz inaczej... Macie przecież 22 lata, a to co opisujesz wygląda jak zabawa w kotka i myszkę... Zależy Ci na nim naprawdę? Poproś go o ostateczne spotkanie i powiedz mu od początku do końca, szczerze, co do niego czujesz i ile dla Ciebie znaczy. Powiedz, że żałujesz, że potoczyło się między wami tak, a nie inaczej i chciałabyś spróbować jeszcze raz. Powiedz mu to, co nam - że nie potrafisz bez niego żyć. Jeśli po tej rozmowie nadal pozostanie wobec Ciebie obojętny - wydaje mi się, że nie jest Ciebie wart...
