Stary temat - facet i Internetu - Netkobiety.pl

Hmm jestem w młodym wieku ,ale co tam, może weźmiesz pod uwage to co napisze ;p Moze jego zainteresowanie się zmniejszyło bo go zbywasz ,jesli chodzi o spotkania np i nabrał troche dystansu.Wsparcie u mężczyzny to jedna z najważniejszych rzeczy, jeśli nie kochasz męza i nie zalezy Ci na nim może powinnaś pomyslec o rozstaniu, jesli nie macie dzieci i oboje stwierdzicie ,ze to nie to.Bo po co tkwić w czymś gdzie nie ma uczucia,ale przed tym powinnaś sprawdzić dokładnie tego faceta bo w sumie to nie wiadomo co tak naprawde się kryje za tym miłym facetem ,który ma żone. Może czas się spotkać? Ja na Twoim miejscu bym sie spotkała ,byłabym ciekawa, aczkolwiek ciekawość to pierwszy stopień do piekła ,ale jeśli nie spróbujesz to się nie dowiesz.

Kochane jesteście...

Sprawdziłam go trochę, bo stworzyłam taką postać internetową bardzo zachęcającą i wyzywającą i proponowałm spotkanie i on napisał, że nie ma ochoty na skok w bok i spławił tę postać

On chciał albo zostawić, albo zdradzić żonę ale kiedy zaczęliśmy pisać to prosiłam by się zastanowił i posłuchał.
Ale czemu nadal pisze?

Co mi radzicie?

Dziękuję Wam za słowa, ale bardzo dziękuję też Włóczykijce " jesteś szczera, ale prawdziwa"

Jeśli masz dzieci to powinnaś starać się z mężem odbudować wasze więzi ,może porozmawiajcie .Powiedz mu ,że nie czujesz wsparcia z jego strony , bo faktycznie internetowe znajomości nie są bezpieczne a w 100% faceta nie sprawdziłaś , a po co unieszczęśliwiać dzieci .

Właściwie to ja na brak zainteresowania nie narzekam, ale jestem bardzo krytyczna wobec mężczyzn.

Co do mężą to wiele osób już próbowało mi uświadomić, że powinnam się z nim rozstać.
Nie jestem rozpuszczoną kobietą i dużo przeszłam ze swoim mężem.
Nie, nie wymagam aby facet z internetu żucił żonę bo sama go od tego odwiodłam.
On nigdy jej do mnie nie krytykował, ale tak go pod but wzięła jak mało która i nie szanuje go chyba za bardzo a on jeszcze pisze, że kłutnie są przez niego.
Nie jest też ideałem ale oboje jesteśmy chyba przeciwieństwem swoich partnerów.
Ja też nie czuję, że mogłabym wiązać z nim jakieś plany.
Gdyby tak było spotkałabym się z nim przecież.
Czy zauroczenie?
Nie wiem, ale jak jest to jest mi z tym dobrze i o dziwo niczego więcej nie oczekuję.

No dobra, ale jak z tego wszystkiego wybrnąć i jak  nie pisać?
I kiedy się to skończy, bo jakoś nie jest mi lekko z tym.

Nie był
On może dominować w pracy nad innymi i pewnie przenosi to na dom.
Sam może wszystko a ja nic.
Z czasem dam radę :-)
A facet z I nie wypłakuje mi się - tylko ja wyciągam te wszystkie wnioski obserwując go.
Ja już staram się ograniczać ten kontakt, ale czasem im dłużej książkę się czyta tym mniej jest ciekawa więc może trzeba jak się zaczęło.
Może to tylko drobne pisanie i więcej nic które z czasem nas znudzi.

Co jeszcze mogę zrobić?

Właśnie napisałam  niegrzecznie żeby poszedł spać zamiast czekać na  mnie.
A on godz czekał bo byłam wyłączona a widziałam że jest.
Kiedy się włączyłam to się ucieszył i zapytałam dlaczego tu jest i nie śpi a on na to chciałem Ci powiedzieć dobranoc.
A mąż nigdy mnie nie uderzył gdyby ktoś pytał.
Lubi popić.
Ale najgorsze jest to że  od dawna o nic nie dbał.
Ani o rzeczy , ani osoby.
Do psychologa nie pójdzie nigdy, bo to przecież ze mną jest coś nie tak a nie a nim:-)
Tylko teraz chce się nauczyć zdystansować do pana z I i czy napewno powinnam?

Chyba nie powinnam być naiwna i się zastanowić.
Najlepiej jesli zakończę tę znajomość.
Najlepiej dla mnie.

Dziekuję za pomoc.

I się uzależnia
Jak wchodzę na maila i widzę, że też jest to szybko się wyłączam i zeram ile czasu siedzi i  jakaś złość mnie na niego bierze.

Co do współuzależnienia to dużo czytałam o tym. Nie żyję życiem mojego męża i nigdy nie płacze, bo nie umiem:-)
Nauczyłam się radzić sobie kiedy z nim jest coś nie tak i serio już dawno mnie to nie rusza.
Tak musi być widocznie.
Ale niestety kobiecie też potrzeba tego ciepła i wsparcia.
Słabość jest naszą cechą.
Myślę, że ktoś na górze wie co to z tego galimatiasu ma być.
Ale za łatwo byłoby gdybym i ja wiedziała:(

Jestem Ci wdzięczna Włóczykijko, bo monolog to nic przyjemnego i pozostałym też.

Tamolu przecież Katia napisała że jest z nim tylko ze wzgl. na syt. mater. ( a nie jest do końca tak że byś sobie nie poradziła ponieważ dostawałabyś alimenty i rodzinne + Twoja wypłata= przekalkuluj sobie to). Poza tym nie mamy tu do czynienia z człowiekiem zdrowym tylko z uzależnionym od nałogu- czyli nie myśli i nie czuje tak jak inni ludzie. Nawet stwierdzono u takich osób brak zdolności do uczucia jakim jest miłość.

Katia- cieszę sie że dzieki moim paru bazgrołkom jest Ci lepiej
Płynąć czyli poddać sie temu co się dzieje, tak?
Ja za to jestem trochę inna. To prawda potrzeba bycia kochanym potrafi wywiercić niezłą=bolesną dziurę.
Jednak myślę że brnięcie dalej w tą relację może Ciebie zranić i podniszczyć.