We wszystkich czterech Ewangeliach Jezus wypowiada następujące słowa: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”.
Słowa „syn” nie można rozumieć dosłownie, ponieważ w Biblii Bóg najwyraźniej zwraca się do wielu swoich wybranych sług, używając słów „syn” i „synowie”. Hebrajczycy wierzyli, że Bóg jest Jeden i nie ma, ani żony, ani dzieci w sensie dosłownym. Dlatego oczywiste jest, że wyrażenie „syn Boży” oznaczało po prostu „Sługę Bożego”; kogoś, kto dzięki wiernej służbie był bliski i drogi Bogu jak syn swojemu ojcu.
Chrześcijanie wywodzący się z greckiego lub rzymskiego pochodzenia później nadużywali tego terminu. W ich dziedzictwie „syn Boży” oznaczał wcielenie boga lub kogoś zrodzonego z fizycznego związku bóstw męskich i żeńskich. Można to zauważyć w Dziejach Apostolskich 14:11-13, gdzie czytamy, że gdy Paweł i Barnaba głosili w pewnym mieście w Turcji, poganie twierdzili, że są wcielonymi bogami. Nazywali Barnabę rzymskim bogiem Zeusem, a Pawła rzymskim bogiem Hermesem.
Co więcej, greckie słowo w Nowym Testamencie tłumaczone jako „syn” to „pias” i „paida”, które oznaczają „sługa” lub „syn w znaczeniu sługi”. W niektórych przekładach Biblii są one tłumaczone jako „syn” w odniesieniu do Jezusa i „sługa” w odniesieniu do wszystkich innych. Zatem, zgodnie z innymi wersetami, Jezus po prostu powiedział, że jest sługą Boga.
Dodatkowe problemy z Trinity
Dla chrześcijanina Bóg musiał przyjąć ludzką postać, aby zrozumieć pokusę i ludzkie cierpienie, ale koncepcja ta nie opiera się na żadnych jasnych słowach Jezusa. Wręcz przeciwnie, Bóg nie musi być kuszony i cierpieć, aby móc zrozumieć i odpuścić ludzkie grzechy, ponieważ jest wszechwiedzącym Stwórcą człowieka. Wyraża to werset:
„I rzekł Pan: «Zaiste napatrzyłem się na udrękę ludu mojego, który jest w Egipcie, i usłyszałem krzyk ich z powodu ciemiężców ich, bo znam bóle ich». (Wyjścia 3:7)
Bóg przebaczył grzechy przed pojawieniem się Jezusa i nadal przebacza bez żadnej pomocy. Kiedy wierzący zgrzeszy, może przyjść do Boga w szczerej skrusze, aby otrzymać przebaczenie. W istocie, oferta ukorzenia się przed Bogiem i dostąpienia zbawienia jest skierowana do całej ludzkości.
„I nie ma innego Boga oprócz Mnie, Boga sprawiedliwego i Zbawiciela, oprócz Mnie nie ma nikogo. Zwróćcie się do Mnie, a będziecie zbawieni, wszystkie krańce ziemi, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego”. (Izajasz 45:21-22, Jonasz 3:5-10)
Biblijnie rzecz biorąc, ludzie mogą otrzymać odpuszczenie grzechów poprzez szczerą skruchę, której bezpośrednio domagają się od Boga. Jest to prawdą zawsze i wszędzie. Nigdy nie było potrzeby, aby tak zwana wstawiennicza rola Jezusa w osiągnięciu odkupienia. Fakty mówią same za siebie. Nie ma prawdy w chrześcijańskim przekonaniu, że Jezus umarł za nasze grzechy, a zbawienie jest możliwe tylko przez Niego. A co ze zbawieniem ludzi przed Jezusem? Śmierć Jezusa nie przynosi ani odkupienia grzechów, ani w żaden sposób nie jest wypełnieniem biblijnych proroctw.
Chrześcijanie twierdzą, że w narodzinach Jezusa dokonał się cud wcielenia Boga w postaci człowieka. Stwierdzenie, że Bóg stał się prawdziwie człowiekiem, rodzi szereg pytań. Zadajmy sobie następujące pytanie o człowieka-Boga Jezusa: Co stało się z jego napletkiem po obrzezaniu (Łk 2,21)?
Czy wzniosło się do nieba, czy też uległo rozkładowi jak każdy ludzki kawałek ciała? Co za jego życia stało się z jego włosami, paznokciami i krwią przelaną z ran? Czy komórki jego ciała obumarły jak u zwykłych ludzi? Gdyby jego ciało nie funkcjonowało w prawdziwie ludzki sposób, nie mógłby być prawdziwie człowiekiem, a zarazem prawdziwie Bogiem. Gdyby jednak jego ciało funkcjonowało dokładnie w ludzki sposób, unieważniłoby to wszelkie roszczenia do boskości. Żadna część Boga, nawet wcielona, nie mogłaby ulec rozkładowi i nadal być uważana za Boga. Wieczny, jedyny Bóg, w całości ani w części, nie umiera, nie rozpada się ani nie ulega rozkładowi: „Albowiem Ja, Pan, nie odmieniam się” (Malachiasza 3:6).
Czy ciało Jezusa pozostało bezpieczne po Jego śmierci?
Gdyby ciało Jezusa nie uległo „rozkładowi” za jego życia, nie mógłby być Bogiem, ale jeśli nie uległo „rozkładowi”, to nie był on prawdziwym człowiekiem.
Biblia mówi, że Bóg nie jest człowiekiem
„Bóg nie jest człowiekiem” (Lb 23,19)
„Bo Ja jestem Bogiem, a nie człowiekiem” (Ozeasz 11:9)
W Biblii Jezus jest wielokrotnie nazywany człowiekiem
„człowiek, który wam powiedział prawdę” (J 8,40)
„Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, znakami i cudami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie” (Dzieje Apostolskie 2:22).
„Będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił” (Dzieje Apostolskie 17:31)
„człowiek Chrystus Jezus” (Tym. 2:5)
W Biblii jest napisane, że Bóg nie jest synem człowieczym
„Bóg nie jest człowiekiem ani synem człowieczym” (Lb 23,19)
W Biblii Jezus jest często nazywany „synem człowieczym” lub „synem człowieczym”.
„tak będzie z Synem Człowieczym” (Mateusz 12:40)
Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie” (Mateusz 16:27)
„aż ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w swoim królestwie” (Mateusz 28)
„Abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma władzę” (Mk 2,10)
„ponieważ jest Synem Człowieczym” (Jana 5:27)
W Pismach Hebrajskich określenie „syn człowieczy” jest również wielokrotnie używane w odniesieniu do ludzi (Hi 25,6; Ps 80,17; 144,3; Ez 2,1; 2,3; 2,6-8; 3,1-3). Ponieważ Bóg nie zaprzeczyłby sobie, najpierw mówiąc, że nie jest synem człowieczym, a następnie stając się człowiekiem zwanym „synem człowieczym”, nie uczyniłby tego. Pamiętajmy, że Bóg nie jest sprawcą zamieszania. Ponadto ludzie, w tym Jezus, są nazywani „synem człowieczym” właśnie po to, by odróżnić ich od Boga, który według Biblii nie jest „synem człowieczym”.
Biblia mówi, że Jezus zaprzeczył, że jest Bogiem
Jezus zwrócił się do człowieka, który nazwał Go „dobrym”, pytając: „Dlaczego nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg” (Łk 18,19).
A On mu rzekł: „Czemu pytasz mnie o dobro? Tylko Jeden jest Dobry. Ale jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania” (Mt 19,17).
Jezus nie nauczał ludzi, że jest Bogiem
Gdyby Jezus mówił ludziom, że jest Bogiem, pochwaliłby tego człowieka. Zamiast tego Jezus go zganił, zaprzeczając, że jest dobry, czyli zaprzeczając, że jest Bogiem.
Biblia mówi, że Bóg jest większy niż Jezus
„Ojciec mój większy jest ode mnie” (J 14,28)
„Ojciec mój jest większy od wszystkich” (Jana 10:29)
Jezus nie może być Bogiem, skoro Bóg jest od Niego większy. Chrześcijańska wiara w równość Ojca i syna stoi w jawnej sprzeczności z jasnymi słowami Jezusa.
Jezus nigdy nie nakazał swoim uczniom, aby Go czcili
„Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie” (Łk 11,2)
„W owym dniu o nic Mnie nie będziecie prosić. O cokolwiek prosić będziecie Ojca w imię moje” (J 16,23).
„Nadchodzi godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec” (J 4,23).
Gdyby Jezus był Bogiem, szukałby czci dla siebie
Ponieważ tego nie uczynił, szukał czci Boga w niebiosach, a zatem nie był Bogiem.
Jezus oddawał cześć jedynemu prawdziwemu Bogu
aby poznali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa” (Jana 17:3).
„I trwał całą noc na modlitwie do Boga” (Łk 6,12)
„Tak i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć” (Mt 20,28)
Jak Jezus modlił się do Boga?
„upadł twarzą na ziemię i modlił się słowami: Ojcze mój” (Mt 26,39)
„Za dni swego życia na ziemi Jezus z głośnym wołaniem i płaczem zanosił gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swemu pełnemu szacunku poddaniu się” (Hebrajczyków 5:7).
Do kogo modlił się Jezus, gdy upadł na twarz?
Czy Jezus płakał do siebie, błagając o ocalenie od śmierci? Żaden człowiek, zdrowy na umyśle czy obłąkany, nie modli się do siebie! Z pewnością odpowiedź brzmi: „Nie”. Jezus modlił się do „jedynego prawdziwego Boga”. Jezus był sługą Tego, który go posłał. Czyż może być wyraźniejszy dowód na to, że Jezus nie był Bogiem?
Koran potwierdza, że Jezus wzywał do oddawania czci Jedynemu Prawdziwemu Bogu:
„Bóg jest moim Panem i waszym Panem. Czcijcie Go więc! To jest droga prosta.” (Koran 3:51)
Uczniowie nie wierzyli, że Jezus jest Bogiem
Dzieje Apostolskie w Biblii szczegółowo opisują działalność uczniów w okresie trzydziestu lat po wniebowstąpieniu Jezusa. Przez cały ten czas nigdy nie nazywali Jezusa Bogiem. Na przykład Piotr stanął z jedenastoma uczniami i zwrócił się do tłumu, mówiąc:
Mężowie izraelscy, posłuchajcie tego: Jezusa z Nazaretu, męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie. (Dzieje Apostolskie 2:22)
Dla Piotra Jezus był sługą Boga (potwierdzone w Ewangelii Mateusza 12:18)
„Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg naszych ojców, wsławił Sługę swego Jezusa” (Dzieje Apostolskie 3:13).
„Bóg wskrzesił swego sługę” (Dzieje Apostolskie 3:26)
W obliczu sprzeciwu ze strony władz Piotr powiedział:
„Musimy być bardziej posłuszni Bogu niż ludziom! Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa” (Dzieje Apostolskie 5:29-30)
Uczniowie modlili się do Boga tak, jak nakazał im Jezus w Ewangelii Łukasza 11:2, i uważali Jezusa za sługę Bożego.
„Wznieśli głosy do Boga w modlitwie. 'Wszechwładny Panie', mówili, 'Tyś stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest'” (Dzieje Apostolskie 4:24).
„Twój święty sługa Jezus, którego namaściłeś” (Dzieje Apostolskie 4:27)
„Twojego świętego Sługi Jezusa”. (Dzieje Apostolskie 4:30)
„Zaprawdę, jestem sługą Boga” (Koran 19:30)
W Biblii jest napisane, że Jezus był sługą Boga
„Oto mój sługa, którego wybrałem, w którym moja dusza ma upodobanie” (Mt 12,18). Skoro Jezus jest sługą Boga, nie może być Bogiem.
W Biblii napisano, że Jezus nie mógł niczego dokonać sam
„Syn nie mógłby niczego czynić sam z siebie, może tylko czynić to, co widzi, że czyni Ojciec” (Jana 5:19).
„Nie mogę nic uczynić sam z siebie” (Jan 5:30).
W Biblii napisano, że Jezus nie uważał się za równego Bogu
i że Bóg czynił cuda za pośrednictwem Jezusa, a możliwości Jezusa były ograniczone:
„A gdy tłumy to ujrzały, zlękły się i wielbiły Boga, który taką władzę dał ludziom” (Mt 9,8).
„Mąż, którego świadectwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, znakami i cudami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was” (Dzieje Apostolskie 2:22)
„Chodził, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z Nim” (Dzieje Apostolskie 10:38).
Gdyby Chrystus był Bogiem, Biblia po prostu mówiłaby, że Jezus sam czynił cuda, nie odnosząc się do Boga. Fakt, że to Bóg udzielał mocy do czynienia cudów, dowodzi, że Bóg jest większy od Jezusa.
Jezus miał również ograniczone możliwości dokonywania cudów
Pewnego razu, gdy Jezus próbował uzdrowić niewidomego człowieka, człowiek ten nie został uzdrowiony po pierwszej próbie i Jezus musiał spróbować po raz drugi (Marek 8:22-26).
Pewnego razu kobieta została uzdrowiona z nieuleczalnego krwotoku. Kobieta podeszła od tyłu i dotknęła Jego płaszcza, i natychmiast została uzdrowiona. Jezus jednak nie miał pojęcia, kto Go dotknął:
Jezus natychmiast poczuł, że moc wyszła z Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: „Kto dotknął mojego płaszcza?” (Mk 5,30)
„I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, tylko na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich” (Mk 6,5).
Oczywiste jest, że ktoś z takimi ograniczeniami nie może być Bogiem. Jezus nie posiadał mocy cudów.
W Biblii jest powiedziane, że w chwilach słabości aniołowie dodawali Jezusowi sił
Bóg jednak nie potrzebuje wzmocnienia. Człowiek potrzebuje wzmocnienia; Bóg nie potrzebuje, ponieważ jest Wszechmogący. Gdyby Jezus potrzebował wzmocnienia, nie byłby Bogiem.
„Anioł z nieba ukazał mu się w ogrodzie Getsemani i umacniał go” (Łk 22,43)
„Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i zaczęli Mu usługiwać” (Mk 1,13)
„I przebywał na pustyni czterdzieści dni, kuszony przez szatana. I żył wśród zwierząt, aniołowie zaś usługiwali Mu” (Marek 1:13).
W Biblii napisano, że Jezus chciał, aby wypełniła się wola Boża
„Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”. (Łukasza 22:42)
„Nie szukam własnej woli, lecz woli Tego, który mnie posłał” (J 5,30).
„Ponieważ zstąpiłem z nieba nie po to, aby spełniać swoją wolę, lecz wolę Tego, który mnie posłał” (Jan 6:38).
Czy niektórzy członkowie Trójcy Świętej są podporządkowani i nierówni innym członkom? Chociaż mają odmienną wolę („Nie szukam własnej woli”), czy bez sprzeciwu słuchają poleceń innych („woli Tego, który mnie posłał”)? Jezus przyznaje się do podporządkowania swojej własnej, odrębnej woli, jednak zgodnie z doktryną trynitarną wszyscy powinni mieć tę samą wolę. Czy jeden z trójjedynych partnerów musi zrezygnować z własnej woli na rzecz woli innego członka Trójcy Świętej? Czy nie powinni oni wszyscy mieć dokładnie tej samej woli?
W Biblii napisano, że Jezus postrzegał siebie i Boga jako dwie osoby
„Ja jestem Tym, który świadczy o sobie samym, a moim świadkiem jest Ojciec” (J 8, 17-18:)
„Niech się nie trwoży serce wasze. Ufajcie Bogu! Ufajcie i mnie!” (J 14,1)
Gdyby Jezus był Bogiem, nie traktowałby świadectwa Boga jako czegoś odrębnego od swojego własnego.
Biblia mówi, że Jezus jest podporządkowany Bogu
„Chcę, abyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety mężczyzna, a głową Chrystusa Bóg” (1 Koryntian 11:3).
„A gdy to uczyni, wtedy i sam Syn będzie poddany Temu, który mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Koryntian 15:28).
Biblia mówi, że Jezus wzrastał w mądrości i nauce
Ale Bóg jest wszechmądry i nie musi się uczyć: Jezus wzrastał w mądrości, ale Bóg jest wszechmądry. „Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc, a Jego mądrość jest nieskończona” (Psalm 147:5).
„A Jezus wzrastał w mądrości” (Łk 2:52)
Bóg nie musi się uczyć, ale Jezus się uczył: „Chociaż był synem, nauczył się posłuszeństwa” (Hbr 5,8)
Jezus miał ograniczoną wiedzę, ale wiedza Boga jest nieskończona. Skoro Jezus nie wiedział, nie był wszechwiedzący, a zatem nie może być Bogiem, którego wiedza jest wszechogarniająca.
„A o tym dniu i godzinie nikt nie wie – ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec” (Mk 13,32).
Biblia mówi, że Jezus był kuszony, ale Bóg nie może być kuszony
„Doświadczeni we wszystkim, podobnie jak i my” (Hbr 4,15)
„Bóg bowiem nie jest podatny na pokusę zła” (Jakuba 1:13)
Ponieważ Bóg nie może być wystawiony na pokuszenie, a Jezus był, Jezus nie był Bogiem.
Biblia mówi, że nauki Jezusa pochodziły od Boga, a nie od niego samego
Jezus im odpowiedział: Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał. (Jana 7:16)
Gdyby Jezus był Bogiem, nie mógłby tego powiedzieć, ponieważ ta nauka byłaby Jego.
Biblia mówi, że Jezus umarł, ale Bóg nie może umrzeć
Biblia naucza, że Jezus umarł. Bóg nie może umrzeć. List do Rzymian 1:23 i inne wersety mówią, że Bóg jest nieśmiertelny. Nieśmiertelny oznacza „nie podlega śmierci”. To określenie odnosi się tylko do Boga.
Biblia mówi, że Jezus żył dzięki Bogu
„Ja żyję dzięki Ojcu” (Jan 6:57)
Jezus nie mógł być Bogiem, ponieważ jego istnienie zależało od Boga.
Biblia mówi, że Jezusowi dano moce
„Dana mi jest wszelka władza” (Mt 28,18)
Bóg jest wszechmocny, nikt nie daje Mu swojej mocy, w przeciwnym razie nie byłby Bogiem, ponieważ byłby słaby. Dlatego Jezus nie mógł być Bogiem.
Biblia mówi, że Jezus był nauczany i nakazywany przez Boga
„Tak mówię, jak Mnie nauczył mój Ojciec” (Jan 8:28)
„Ojciec, który Mnie posłał, On Mi dał przykazanie” (Jan 12:49)
„Przestrzegałem przykazań Ojca mego” (Jana 15:10).
Nikt nie może nauczać Boga, bo w przeciwnym razie Bóg nie mógłby być Wszechwiedzący i byłby winien Swojemu nauczycielowi. Skoro Jezus był nauczany i nakazywany przez Boga, nie może być samym Bogiem. Nauczyciel i uczeń, dowódca i nakazywany nie są jednym.
Biblia głosi, że Bóg uczynił Jezusa „Panem”!
„Bóg uczynił tego Jezusa i Panem, i Mesjaszem” (Dzieje Apostolskie 2:36)
Słowo „Pan” jest w Biblii używane na wiele sposobów, a oprócz Boga i Jezusa, używa się go także w odniesieniu do innych osób. Na przykład:
1) właściciele nieruchomości (Mt 20:8)
2) głowy rodzin (Mk 13:35)
3) właściciele niewolników (Mt 10:24)
4) mężowie (1 Piotra 3:6)
5) syna, którego ojciec nazywał Panem (Mt 21,30)
6) Cesarz rzymski był nazywany Panem (Dzieje Apostolskie 25:26)
7) Władze rzymskie nazywano Panami (Mt 27,63)
„Pan” to nie to samo co „Bóg”. „Pan” (greckie słowo to kurios) to męski tytuł wyrażający szacunek i szlachetność, wielokrotnie używany w Biblii. Gdyby Jezus był Bogiem, to biblijne stwierdzenie, że został „uczyniony” Panem, nie miałoby sensu.
Biblia mówi, że Jezus był niższy od aniołów
„Widzimy jednak Tego, który na krótko został uczyniony mniejszym od aniołów, mianowicie Jezusa” (Hebrajczyków 2:9).
Bóg, Stwórca aniołów, nie może być niższy od swojego stworzenia, ale Jezus nim był. Zatem Jezus nie był Bogiem.
W Biblii napisano, że Jezus nazywał Ojca „swoim Bogiem”
„Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Mt 27,46)
„Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego” (Jan 20:17)
„Świątynia Boga mojego, imię Boga mojego, miasto Boga mojego zstępuje z nieba od Boga mojego” (Obj. 3:12).
Jezus nie uważał się za Boga. Jego Bóg jest taki sam jak nasz.
Biblia mówi, że Boga nie można zobaczyć
Ale inni widzieli Jezusa: „Żaden człowiek nigdy nie widział Boga” (Jana 1:18).
W Biblii jest napisane dwa razy, że Jezusa oskarżono o bycie Bogiem
Ale on temu zaprzeczył: Według Biblii, Żydzi sprzeciwili się Jezusowi tylko w dwóch przypadkach, twierdząc, że udawał Boga lub był Mu równy. Gdyby Jezus, niech miłosierdzie i błogosławieństwo Boże będą z nim, twierdził, że jest Bogiem, prawdopodobnie częściej spotykałby się z takim sprzeciwem.
Ponieważ w tych dwóch przypadkach, gdy oskarżono go, w jednym przypadku o uczynienie siebie Bogiem, a w drugim o uczynienie siebie równym Bogu, zaprzeczył tym zarzutom. W odpowiedzi na zarzut bycia równym Bogu, mówi natychmiast:
„Syn nie może nic czynić sam z siebie, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni”; a zaraz po tym „Ja sam z siebie nic nie mogę uczynić” (Jana 5:19, 30).
W odpowiedzi na zarzut, że czyni siebie Bogiem, zwraca się do Żydów w następujący sposób: Wasze Pisma nazywają Mojżesza bogiem, a wasi urzędnicy bogami. Ja przecież nie jestem od nich gorszy, ale nie nazywałem siebie Bogiem, lecz tylko „synem” Bożym (Ewangelia według św. Jana 10, 34-36).
Jak Kościół Katolicki sfałszował Ewangelie, by wprowadzić Trójcę jako złoty środek dla poganskich rzymskich wierzeń
Proroctwa mające na celu identyfikację Mesjasza, których Jezus nie spełnia:
1. W Księdze Izajasza 7:16 zdaje się być powiedziane, że zanim Jezus osiągnie dojrzałość, oba państwa żydowskie zostaną zniszczone. Jednak w Nowym Testamencie nie ma wzmianki o spełnieniu się tego proroctwa wraz z przyjściem Jezusa, a zatem jest to kolejne proroctwo o Mesjaszu, które się nie spełniło.
2. Ewangelie (zwłaszcza Mt 21,4 i J 12,14-15) twierdzą, że Jezus wypełnia proroctwo z Księgi Zachariasza 9,9. Jednak kilka kolejnych wersetów (Zach 9,10-13) pokazuje, że mowa w tym wersecie o królu wojskowym, który będzie panował „od morza do morza” . Ponieważ Jezus nie miał ani armii, ani królestwa, nie mógł spełnić tego proroctwa.
3. Mateusz (Mt 2,17-18) cytuje Jeremiasza (Jr 31,15), twierdząc, że jest to proroctwo o rzekomej rzezi dzieci w Betlejem i okolicach, dokonanej przez króla Heroda po narodzeniu Jezusa. Fragment ten odnosi się jednak do niewoli babilońskiej, co jasno wynika z lektury dwóch kolejnych wersetów (Jr 31,16-17), a zatem nie ma nic wspólnego z masakrą dokonaną przez Heroda.
4. Kiedy Izrael był jeszcze dzieckiem, umiłowałem go i wezwałem syna mego z Egiptu”. Ozeasz 11:1. Mateusz (Mt 2,15) twierdzi, że ucieczka rodziny Jezusa do Egiptu jest spełnieniem tego wersetu. Jednak Ozeasz 11:1 wcale nie jest proroctwem. Odnosi się do wyjścia Hebrajczyków z Egiptu i nie ma nic wspólnego z Jezusem. Mateusz próbuje ukryć ten fakt, cytując jedynie ostatnią część wersetu ( „Z Egiptu wezwałem syna mego” ).
Trójca: Do trzeciego wieku naszej ery w piśmiennictwie wczesnochrześcijańskim na temat tzw. „Trójcy” nie ma dosłownie NIC. Za początek tej doktryny wielu uznaje to, co wydarzyło się w Nicei w 325 roku, a więc blisko 300 lat po śmierci Jezusa. Nie znajdziemy w Piśmie Świętym nauki o jednym Bogu w trzech osobach ani w Nowym ani w Starym Testamencie.
W judaizmie(który jest starszy od Chrzescijanstwa i Islamu)Bóg jest bytem niepojmowalnym, jedynym i niepodzielnym. Bóg nie może dzielić się na 2 (dualizm) lub 3 Osoby (Trójca Święta), ani tym bardziej miec dzieci. Taka koncepcja uznawana jest za pogańską.
niektórym chrześcijanom doktryna Trójcy wydawała się sprzeczna z jednością Boga ... dlatego też ją odrzucili i przyjęli Jezusa Chrystusa nie jako wcielonego Boga, lecz jako najwyższe stworzenie Boże, przez które wszystko inne zostało stworzone.
Muzułmanie od dawna jednoznacznie odrzucają chrześcijańską doktrynę Trójcy Świętej
Jezus nie umarł na krzyżu i został ocalony od upokorzenia, jakie niesie ze sobą śmierć na krzyżu. Biblia mówi:
„Kto wisi, jest przeklęty przez Boga”. (Powtórzonego Prawa 21:23)
Wszechmogący Bóg dokonał dzieła, aby ocalić swego ukochanego proroka przed przeklętą śmiercią na krzyżu. Jezus żarliwie modlił się o odsunięcie kielicha śmierci na krzyżu. Powiedział:
„Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech mnie ominie ten kielich”. (Ewangelia Mateusza 26:39)
Biblia informuje nas dalej, że prośby te zostały wysłuchane i przyjęte:
„Który za dni ciała zanosił z wielkim wołaniem i łzami modlitwy i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany przez to, że cierpiał”. (Hebrajczyków 5:7)
Jezus przepowiedział, że da znak Jonasza:
„A On im odpowiedział i rzekł: Pokolenie złe i cudzołożne znaku żąda, ale nie będzie mu dany żaden znak, tylko znak proroka Jonasza.
„Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce w brzuchu wieloryba, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w sercu ziemi”. (Ewangelia Mateusza 12:39-40)
Aby znak był podobny do znaku Jonasza, Jezus musiał pozostać żywy w grobie po incydencie ukrzyżowania.
Jezus żył, gdy zdjęto Go z krzyża. Żołnierz przebił Jego bok włócznią i wypłynęła krew i woda, co zazwyczaj oznacza życie. Biblia mówi:
„Lecz jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda” (Jan 19:34).
Jezus spotkał się ze swoimi uczniami po ukrzyżowaniu i zapewnił ich o swoim życiu.
„A po ośmiu dniach uczniowie Jego znowu byli w domu, a Tomasz z nimi, gdy drzwi były zamknięte, przyszedł Jezus i stanął pośrodku, i rzekł: «Pokój wam!». Potem rzekł do Tomasza: «Włóż tu swój palec i obejrzyj moje ręce, i włóż tu swoją rękę, i włóż ją w mój bok, i nie bądź bez wiary, lecz wierz». (J 20,26-27)
Jan (20:28)
28 Tomasz rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»
Ewangelia Jana 20:28 jest problematyczna, ponieważ przeczy narracji Łukasza. W Ewangelii Łukasza czytamy, że Jezus po raz pierwszy ukazał się WSZYSTKIM swoim uczniom (Łk 24:36-51) i wstąpił do nieba tego samego dnia, w którym im się ukazał (Łk 24:51).
W relacji Jana Jezus po raz pierwszy ukazał się 10 swoim uczniom, gdy Tomasz był nieobecny (J 20:19-20).
Dopiero tydzień później Jezus ukazał się wszystkim swoim uczniom, w tym niedowiarkowi Tomaszowi (J 20:26-28).
Jak mam uwierzyć w te dwie relacje, które sobie przeczą?
Istnieje sprzeczność między Ewangeliami Łukasza i Jana. Jak chrześcijanie mają oczekiwać, że uwierzymy w sprzeczne narracje?
Nie ma na świecie cywilizowanego sądu, który mógłby zaakceptować sprzeczne zeznania
Jeśli wyrażenie „Ja jestem” jest ważne dla udowodnienia boskości Jezusa, to dlaczego ewangelie synoptyczne (Ewangelia Marka, Mateusza, Łukasza) nigdy tego nie odnotowują? Nawet jedno wyrażenie „Ja jestem” w Ewangelii Jana nie zostało odnotowane w żadnej ewangelii synoptycznej.
, [28.10.20 11:36]
2_
#Thomas_Mój_Pan_i_mój_Bóg_JEST_Jezusem.
Wszyscy wierzący byli nazywani „bogiem”, a Mojżesz był „bogiem” wierzących, Aarona i Faraona:
Mojżesz został nazwany „bogiem” (Wyjścia 7:1) przez wierzących, Aarona i faraona.
Uczeń Tomasz nazwał Jezusa „Panem moim i Bogiem moim” (J 20,28). Jezus zaprzeczył, że jest Bogiem Wszechmogącym. (Mt 7,22-23) (Mk 12,29)
Wszyscy wierzący byli w Biblii nazywani „bogami i synami Najwyższego” (Psalm 82:6).
„Bóg” w Biblii oznacza również pana, przywódcę, kapłana. Zatem stwierdzenie wątpiącego Tomasza nie sugerowało, że Jezus był jego Stwórcą.
Chrześcijanie powołują się na Ewangelię Mateusza 28:19 jako dowód na istnienie Trójcy. Jest to jednak interpolacja do tekstu. Szanowani bibliści twierdzą, że formuła ta była wstawką i pierwotnie brzmiała: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody w imię moje”. Ewangelia Mateusza 28:19 to jedyny werset w całym Nowym Testamencie, w którym występuje formuła „Trójcy”. Wszystkie pozostałe wersety wskazują na chrzest udzielany wyłącznie w imię Jezusa. Weźmy na przykład apostoła Piotra w Dziejach Apostolskich. Zawsze chrzcił w imię Jezusa. Zobacz następujące wersety:
Dzieje Apostolskie 2:38 – Wtedy Piotr rzekł do nich: Upamiętajcie się i niech każdy z was da się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Dzieje Apostolskie 8:16 – Na żadnego z nich bowiem jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa.
Dzieje Apostolskie 10:48 – Piotr więc rozkazał ochrzcić ich w imię Jezusa Mesjasza. Potem poprosili go, aby pozostał tam jeszcze kilka dni.
Jeśli Ewangelia Mateusza 28:19 jest prawdziwa, a Jezus rzeczywiście nakazał swoim uczniom chrzcić „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, to dlaczego Piotr miałby sprzeciwić się poleceniu Jezusa i chrzcić tylko w Jego imię? Odpowiedź leży w tekście. Formuła „Ojciec, Syn i Duch Święty” nie jest częścią oryginalnego tekstu Ewangelii Mateusza
Głos z nieba i gołębica nie są logicznym dowodem na Trójcę
W opisach ewangelicznych (np. Mateusz 3:16–17) pojawia się głos z nieba: „To jest mój Syn umiłowany”, a Duch zstępuje jak gołębica.
„Syn Boży” to metaforyczne określenie w językach semickich — oznacza kogoś umiłowanego lub wybranego przez Boga, a nie dosłownego syna Bożego.
„Zstąpienie Ducha” można rozumieć jako Boże wsparcie lub błogosławieństwo (rūḥ al-qudus), a nie dowód na istnienie trzech równych osób boskich.
Cała scena pokazuje więc uhonorowanie proroka przez Boga, a nie objawienie trzech współistotnych osób boskich.
Wiemy ,więc, że zarówno Judaizm jak i Biblia(chociaż częściowo sfrabrykowana przez Kościół Katolicki) potwierdzają,że Bóg jest Jeden
A co na to Islam?
Koran wyraźnie odrzuca naukę o Trójcy i potwierdza absolutną jedność Boga:
Powiedz: On jest Allah, Jedyny. Allah, Odwieczny, Niezależny. Nie zrodził i nie został zrodzony.” (Koran 112:1–3)
„Zaprawdę, ci, którzy mówią: ‘Allah jest trzecim z trzech’, popełniają niewiarę. Nie ma boga prócz Jednego Boga.” (Koran 5:73)
Allah to nie imię Boga. Allah to po prostu po arabsku Bóg. W arabskiej Biblii czytamy "
فِي الْبِدَايَةِ خَلَقَ اللهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ.
Transliteration:
Fī al-bidāyah khalaqa Allāhu as-samāwāti wal-arḍa.
“Na poczatku Bóg stworzył niebo i ziemie.”
BÓG JEST JEDEN.
