Od niedawna jestem mężatką. Znamy się 3 lata i od razu coś "kliknęło". Od razu czuliśmy że to TO i już po kilku miesiącach związku zaczęliśmy snuć poważne plany.
Jednocześnie z naszym związkiem rozwijała się firma mojego już teraz męża. Od samego początku bylam dumna z jego odwagi, zaangażowania i satysfakcji, jaką mu to daje. Starałam się go wspierać. Jedynym problemem był czas, którego dla naszego związku zrobiło się bardzo mało, ponieważ firma nie mogła być jedynym źródłem utrzymania i oprócz tego była jeszcze praca na etat. Mieszkaliśmy bardzo blisko siebie, a czasem nie było okazji żeby się spotkać. Rozmowy telefoniczne czesto opierały się na tym, co dzieje się w firmie.
Bolało mnie to, potrzebowałam od niego więcej zaangażowania, próbowałam mówić co czuję, tłumaczyć, nierzadko kończyło się to kłótnia. Zwykle stawało na tym, że na tym etapie firma tego wymaga, że kiedyś się to zmieni, a teraz musimy zagryźć zęby i dorobić się na nasze wspólne plany.
Nie mogę powiedzieć, że mój mąż się nie starał, bo owszem, próbował organizować swój czas tak, aby wszystko pogodzić. Zatrudnił nawet kogoś do pomocy, żeby móc więcej czasu wygospodarować dla nas. Bardzo się kochaliśmy i dobrze się dogadywaliśmy, więc doszło do zareczyn i potem do ślubu.
Mój mąż świetnie dogaduje się z całą moją rodziną oraz z przyjaciółmi - wszyscy również darzą go duza sympatią. Zwykle w ważnych kwestiach mogę na niego liczyć. Wspiera mnie, kiedy tego potrzebuję. Czuję, że to TEN, którego szukałam. Jednak w dalszym ciągu problemem jest firma. Pochłania bardzo dużo czasu i zaangażowania. Brakuje mi wspólnych "zwykłych" chwil, wspólnego popołudnia, wspólnych zakupów, wspólnego sprzątania... chciałabym móc po pracy relaksować się u jego boku. Myślę, że po prostu mamy inne podejście do tej kwestii - on chce poświęcić wszystko, żeby za jakiś czas wybudować dom, ja uważam że będziemy szczęśliwi gdziekolwiek, byle razem, jako rodzina. Niejednokrotnie budzi to we mnie frustrację, którą czasem ciężko mi powstrzymać i czuję złość na tą firmę. Za zabieranie mi męża i za to że mimo tego, że się świetnie rozwija, wciąż nie przynosi zadowalających efektów, a mój mąż ciagle mówi, że to jedyna droga do zbudowania potrzebnego budżetu.
Wiem, że nie jestem jedyna żona w takiej sytuacji, i wiem że w związku są dwie różne osoby, które nie powinny się wzajemnie ograniczać. Dlatego nie chce ograniczać mojego męża, ale czuję że chcialabym aby nasze życie wyglądało inaczej, tym bardziej że chcielibyśmy mieć dzieci i to być może niebawem, a ja boję się jak to będzie wyglądało.
Na ten moment nie wiem już czy przesadzam i wymagam zbyt wiele, czy mam prawo wymagac od niego więcej czasu...
- Lady Loka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Czy ta firma nie wystarcza dlatego, że przynosi zbyt mały zysk, czy dlatego, że Wam jest ciągle mało i mało?
Na ten moment jeszcze nie dalibyśmy rady się z niej utrzymać.
- Lady Loka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Na ten moment jeszcze nie dalibyśmy rady się z niej utrzymać.
To średnia ta firma, skoro 3 lata już ją rozwijacie i póki co nie przynosi wystarczających profitów. Ja bym się zastanowiła czy faktycznie jest sens poświęcać na to czas. Bo jeżeli nie macie w perspektywie 1-2 lat że firma nagle skoczy i nagle będziecie się z niej utrzymywać (btw wiesz, że finanse firmy i Wasze powinny być rozdzielone, a mąż powinien normalnie wypłacać sobie pensję?), to bez sensu taką firmę trzymać, bo tylko zjada Wam czas.
Coś za coś... Ciesz się życiem, bo w związku też trzeba mieć swoje życie, nie tylko opierać się na partnerze.
Zakupy, to nie ma jak z koleżanką, bo faceci są zbyt niecierpliwi 
On jest w swoim żywiole, ma swoje plany, pewnie jest pracoholikiem, więc tylko dyplomatycznie go odciągaj od pracy.
Jak będziesz miała dziecko, bardziej licz na pomoc opiekunki niż męża... Ala zadaj sobie pytanie czy by było lepiej jakby mąż nie dbał o finanse i wszystko by było na Twojej głowie.
Nigdy tak nie jest, żeby nam wszystko pasowało...
- Be.
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Czyli fajnie bo mąż zapierdziela na rodzinę, ale nie do końca fajnie bo nie umie rozciągnąć doby. Zastanów się czy zależy ci bardziej na nim czy na jego zasobach. No, ale odpowiedzi można się domyślać...
Zależnie od branży czasem jest tak, że albo właściciel zasuwa (jakiś tam czas - dłuższy lub krótszy) i się rozwija, a jak robi na pół gwizdka to działalność robi się nieopłacalna - wtedy nie da się znaleźć złotego środka. Jeśli to jednak działalność usługowa (nawet zwykłe usługi remontowe), to trzeba brać po prostu mniej zleceń, bo doby nie rozciągniesz. Też miałem okresy bardzo wytężonej pracy, ale jak potem zszedłem do jakichś 30-35h w tygodniu to i tak było "za dużo". A "kupmy zabytkowy dworek" pojawiało się regularnie 
Generalnie wielu mężczyzn miłość okazuje dbaniem o byt rodziny (czasem też tym tłumaczy swój pracoholizm) - jak mąż będzie chciał zmienić auto na nowsze, to pogadaj z nim, że wolisz pojeździć starym autem a zamiast wakacji nad morzem pojechać pod namiot, żeby spędzić razem więcej czasu - to pokaże mu, że nie stawiasz nierealnych wymagań (więcej kasy, więcej czasu, więcej wszystkiego) - może zadziała:)
- MagdaLena1111
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Też jestem z mężem w związku od 3 lat i też świeżo po ślubie :-)
Podzielam po części opinię Loki, że być może Twój mąż przeszarżował, skoro po kilku latach ciągnięcia biznesu nie może się z niego utrzymać. Miał jakiś biznes plan, kamienie milowe do osiągnięcia? Bo jak poszedł na żywioł i ciągnie to z dnia na dzień, to możesz do emerytury widywać go od święta. Czasami okoliczności pomagają, bo jak poznawałam mojego męża, to on też pracował jakby na dwa etaty, w jednej pracy dobrze zarabiał, ale druga była rozwojowa i przyszłościowa oraz go pasjonowała. Ale potem przyszła pandemia i została mu ta przyszłościowa, więc się na niej skupił i to był strzał w 10tkę. Może Twój mąż powinien jasno określić sobie cele, realne sposoby na ich osiągnięcie i skoncentrować się tym.
Ogólnie to dobrze, nawet bardzo dobrze, że dba o swoją pracę, firmę i status, bo to świadczy o tym, że jest odpowiedzialny. Ale może źle podszedł do swojego pomysłu na biznes, czegoś zabrakło. Trudno teraz przewidzieć, czy jak pojawi się dziecko, to zmienią mu się priorytety i rodzinę potraktuje nadrzędnie.
Inna sprawa to czy Ty masz swoje sprawy i jakieś rzeczy, którym poświęcasz swój czas, które budują Ciebie jako osobę i którymi mogłabyś teraz się zająć, gdy jeszcze nie ma dzieci a partner skupiony jest na swojej firmie.
9 2022-07-27 19:55:39 Ostatnio edytowany przez blueangel (2022-07-27 19:56:40)
w koncu nie chodzi na balety, tylko do pracy. i robi to dla was. ja go rozumiem, ale moze dlatego, ze sama sie rozwijam i zagryzam zeby, bo rowniez kosztuje mnie to duzo czasu, wysilku i czasem mam ochote to wszystko poprostu rzucic. jednak w moim przypadku to byloby poprostu glupie. u was rozkrecanie firmy moze potrwac jeszcze ze 2 lata.
a ty co robisz? pracujesz? co oprocz pracy? moze poszukaj czegos dla siebie, w czym moglabys sie spelniac? a jesli nie ma czegos takiego to moze to wlasciwy czas na dziecko? mialabys zajecia po dniach i wieczorach. uwierz mi, nie nudziloby ci sie. akurat by podroslo, firma zostalaby na tyle rozwinieta, ze moglby oddelegowac czesc obowiazkow, albo.. faktycznie by nie rokowala i zawiesilby dzialalnosc. a wy moglibyscie delektowac sie wspolnym czasem.
sorry, ze podchodze do tego tak na zimno, ale czasem trzeba.
