Zrobiło mi się przykro - Netkobiety.pl

Porozmawialem ale on nie widzi tam problemu. Zapytałam wprost  czemu  nie przedstawił. Stwierdził,  że to tak szybko było. I że odkrecajac się może widziała że z kimś jest.
Chciałam zapytać  jak to wygląda  z boku?

Jak do tej pory czułam się z nim bardzo  szczęśliwa. Raz tylko byla może trochę  podobna sprawa.

To poprostu zabolało.

Dziękuję za rady Twoje

Czemu podziękuj? Pytam  wprost  bo to mój pierwszy  poważny związek.  Bo nie ma szacunku?

To już druga taka lekcewazaca sytuacja.  Chlopak nie widzi problemu.

Tak masz rację.  Jestem młoda  ale  nie chce lekceważenia. Bo to nie oto chodzi.

Już była wcześniej tak  też sytuacja.  I też mi przeszło przez myśl że nie chciał mnie przedstawić.  Rozmawiałam  ale on nie widzi tam  problemu.  Mówi to szybko  było.  Tak to była sytuacja  dwuminutowa.

No to może faktycznie było tak, jak mówił?

No to wiesz co robić...  Zrób jak czujesz sama

Według mnie tutaj sprawy nie ma ale - jesteście młodzi i niedoświadczeni i jeśli uważasz ze lepiej się rozstać niż zadręczać i rozkminiac zamiast porozmawiać to faktycznie chyba oboje jeszcze nie dorośliście do bycia w związku.
Poza tym uważam ze pewnie jest więcej problemów w waszej relacji (związkiem tego bym jednak nie nazwała) skoro tak mała rzecz sprawia ze myslisz to co myslisz i czujesz się odrzucona.

Wiesz co Nina...  Odnoszę wrażenie,  że podchodzisz  do związku landrynkowo,  że od początku  wszystko będzie dobrze,  idealnie.  Jesteście młodzi,  niedoświadczeni.  Oboje musicie się nauczyć jak to jest być w związku,  tego że związek to nieustanna praca.  On pewnie nie ma świadomości jak kiedy się zachować,  oboje możecie inaczej widzieć też te sytuacje  Ty naucz się rozmawiać  szczerze,  ale też akceptować niektóre  wady,  potknięcia  partnera. Pracujecie nad związkiem,  jeśli Wam na sobie zależy.

Natomiast  masz prawo się rozstać,  zrób tak jeśli uważasz że to będzie najlepsze rozwiązanie.  Jeśli nie jesteś szczęśliwa i nie widzisz się w związku  z nim. 
Czujesz że w związku coś nie gra? Tak jak wyżej napisano,  może to nie tylko te sytuacje ale coś więcej się w związku  dzieje o czym nie wiemy?

W życiu i w związku nic nie przychodzi  od razu,  trzeba pracować aby mieć coś.  Każdy ma wady,  nad którymi może pracować,  ale grunt to świadomość i chęć.  Ty też masz wady. 

Natomiast widać,  że jesteś młoda i  jeszcze niedojrzala  emocjonalnie,  dlatego tak bardzo rozmyslasz,  przezywasz takie drobnostki.  Idealizujesz też wizję  bycia w 'poważnym' związku.

Ty byś zrobiła inaczej, ale pamiętaj, że on nie jest Tobą i robi po swojemu i zawsze będzie robił po swojemu. Nie ma ideałów. Bycie razem to też te momenty, kiedy druga strona rani Cię nieświadomie i trzeba wtedy pamiętać, że on tego nie robi rozmyślnie, tylko inaczej myśli, inaczej był wychowany, inaczej to postrzega.

Proszę Cię,  nie histeryzuj

Dotarlo do Ciebie co napisalysmy? Jeśli tak,  to co teraz zamierzasz zrobić?

Bo w Twoim przypadku nić porozumienia to oznacza: on ma przyjąć, że było tak jak ja uważam, że jest.
Brakuje nie porozumienia, bo raczej na logiczne argumenty potraficie rozmawiać, Twoje fakty są: chcę być przedstawiana ludziom jako Twoja dziewczyna, nie zrobieś tego. Jego fakty: nie pomyślałem, sytuacja działa się szybko.
Koniec faktów. Reszta to uczucia, których nie uwzględniacie. On nie uznaje tego, że Ty się poczułaś zlekceważona, bo to nagle urosło do rangi powodu do rozstania zamiast do rozmowy o oczekiwania i o tym, że uczucia są ważne, warto je zauważać, uznawać, nie odbierać jako atak i nie wyolbrzymiać jednego zranienia, bo będzie ich wiele, zapewniam.
Ty nie uznajesz tego, że on też jest niedoświadczony, może też ma w tym swoje uczucia - czuł się niezręcznie, nie wiedział jak to załatwić, nie wie teraz jak załagodzić sytuację gdy dla niego to nie jest wielka rzecz, jak uznać Twoje emocje bez poddawania się zupełnie, bez zrezygnowania ze swoich uczuć i racji.

To tylko tyle. Jeszcze oboje nauczycie się, że ludzie się ranią świadomie i nieświadomie, a potem o tym rozmawiają i uznają, że mogli lepiej, albo nie mogli lepiej bo to ich charakter, i buduje się silniejsze więzi przez przegadanie i ZROZUMIENIE, o co chodzi tej osobie, jakie ma przekonania, uczucia i DOCENIENIE że nie ma dokładnie tak samo jak ja, i te różnice mogą też być polem do rozwoju.

Ale on ranił nieświadomie...  Zresztą o jakim ranieniu mowa... 

Dlaczego  jesteś nieszczęśliwa w związku? Opowiedz o tych sytuacjach. Opowiedz czego Ci w związku brakuje. 
Później pokaż ten post partnerowi.

Gdzie na napisałam, że naiwna? Niedoświadczona. Kiedyś myślałam, że da się iść przez życie i mieć autentyczne, głębokie relacje z ludźmi i nigdy nikogo nie zranić i nie zrobić czegoś, co się komuś nie spodoba. Życie zweryfikowało. Nie zawsze się rani świadomie, nie wszyscy są alfą i omegą i wiedzą zawsze i wszędzie jak zachowają się w każdej sytuacji. Okazuje się, że tyle o sobie wiem, ile przeszłam. I mimo że mam 30 lat i wiele o sobie powinnam wiedzieć, to właśnie niedawno odkryłam, że przez swoją zazdrość robię przykrość ludziom zupełnie mimowolnie. Bo jestem człowiekiem i czasem robię głupie rzeczy nieświadomie. Albo czasem świadomie, bo uważam, że to najlepsza droga.

Więc tak, jako zasada na życie "kochasz - nie ranisz" jest wspaniała i jej gratuluje, ale okazuje się, że nasze życie to trochę więcej niż to, na co mamy stuprocentowy wpływ.

A może by się cieszyła?
Ech. Nie umiecie oboje rozmawiać. Masz nauczkę na kolejny związek, bo bez tej umiejętności, to żaden kolejny Ci nie wyjdzie.