rozważania - Netkobiety.pl

mam45 lat mam rodzine dwoje dzieci z malżeństawa kture po ltatach okazalo sie błedem,dlugo zyłam sama ,zamknełam serce bo od życia dostałam niezłego kopa,rzucilam sie w wir pracy aby nie myślec i nie miec czasu na nic oprucz dzieci,terz dzieci sa samodzielne i maja swoje zycie a ja kontynuowalam swoja droga az do zeszlego roku ,we wrzesniu spotkalam w pracy mężćżyzne a raczej zwrucil mi swoja uwage na siebie,ma 48 lat pracujemy razem ,sppotakalismy sie kilakakrotnie i uderzyla mnie strzala amora niespodziewanie bez mojej woli zakochalam sie byl taki czuly troskliwy pamietajacy ,na kazdym krku nawet w pracy z ukrycia przekazywal mi sygnaly milości,smsy ,rozmowy nocne,bylo fantastycznie.Musze nadmienic ze on jest rozwodnikiem z25 letnia corką którą bardzo kocha- to normalne,corka ma swoje zycie,mial kilka przgód z kobietami ale bez rezultatu bo jak powiedzial jak tylko chcial cos powaznie to one sie wycofaly,ale wrucmy do nas,kiedys podczas rozmowy powiedzialam mu ze chyba sie zakochlam w nim byl mile zaskoczony też przyznal ze z nim cos podobnego sie dziejei nie myslal ze majac tyle lat jescze mu sie to przydarzy,jeszcze troche po tych wyznaniach spotykalismy sie i bylo jak wczesniej ale potem ni ztad ni zowad zaczely zanikac tel smsy nie mial czasu zadzwonic lub odbieral smsy odemnie na drugi dzien mowiac ze byl zapracowany i wogule w pracy byl na dystans nie tak jak przedtem,zdecydowalam sie na rozmowe,czy jestesmy jescze razem bo jezeli chcesz zakonczyc to nie ma sprawy- powiedzialam wystarczy ze mi powiesz,
odpowiedzial przepraszam potrzebuje czasu mam tyle problemow(corka poronila,o tym wiedzialam dalam mu wsparcie w tym momencie)ale on potrzebowal czasu na pogodzenie sie z tym faktem,ok ale nie zmienilo sie nic w jego zachowaniu,spotakalismy sie raz w miesiacu u niego w domu ,kolacja spacer,seks,potem okazalo sie ze ja jestem w ciąży zdiwil sie ale zapropnowal mi oschle ze moze mi pomoc z aborcja,uderzylo mnie to jak holera ,myslalam jak on moze..... doszlam do wniosku koniec powiedzialam mu o tym ,po tygodniu przepraszal prosil o spotkanie no wiec spotkalismy sie w styczniu tego roku po licznych jego telefonach kture ja nie odbieralam,rozmawialismy powiedzial ze mu sie podobam i chcialby bym byla przy nim ze mu mnie brakuje ale nie wie czy da rade bo tak dlugo mieszkal sam i ma swoje przyzwyczajenia ze nie wie czy da rade ,powiedzialam ze jak nie sprubujemy to nie bedziemy wiedzieli i ze ja tez sie boje z tych samych powodow,ustalilismy ze ok sprubujemy,on bedzie bral dyzury tak abysmy sie mogli czesciej widywac,ale po czasie okazalao sie ze nic sie nie zmienilo,zglupialam zainicjowalam spotakanie w sobote 13 lutego tego roku zeby sie ostatecznie rozmowic,kolacja okazywal mi sygnaly milosci przytulenia i rozmowa czego oczekujesz odemnie jak bys nazwal nasza znajomosc -----odpowiedz przyjażń wiesz jestes wspanialatylko ja taki jestem glupi i zimny i tak od slowa do slowa zmieklam znalezlismy sie w sypialni calusy przytulenia iseks i potem o 2 w nocy przyszedli rozum boze co ty robisz?????? ubralam sie i wyszlam oczywiscie sie obudzil chcial wiedziec co sie stalo ze tak robie ja mu odpowiedzialam myslam ze szukasz kobiety -partnerki ale ty nie jestes gotowy jak bedziesz wiesz gdzie mnie znależc bardzo mi przykro ,wydawalo mi sie ze mial lzy w oczach,prze dwa dni dzwoil ale ja nieodpowiadalam potem znowu uleglam ppodnioslam tel i powiedzialam mu ze wiem ze zachowuje sie tak dlatego ze mnie kocha ale niechce nawet sie wyslisc zeby sprubowac ,moglbys miec tak wiele a ty to zostawiles ,przepraszal mnie za swoje zachowanie...nie moglismy dokonczyc rozmowy bo mial pilne wezwania-dzwonil z pracy ,powedzial ze zadzwoni ale to juz nie raz slyszalam i oczywiscie nie zadzwonil od 17-03 tego roku.widzimy sie w pracy mamy czesto razem dyzur,jest mily dziwnie mi sie przyglada .
kocham go i chcialabym byc z nim ale nie wiem czy to ma sens wypowiedzcie sie kobiety doradzcie,prosze