kolejny raz nie wyszło... - Netkobiety.pl

"Wygłodzona uczuciowo" z pewnością na jakimś tam poziomie jestem, do tego doszłam jakiś czas temu.  Po raz pierwszy jednak zrobiłam sobie coś takiego, że weszłam do łóżka z kimś będąc w tzw. relacji nienazwanej. Powiem szczerze też, że nie bardzo wiem kiedy jest to "pospieszył się ktoś", bo niby kiedy jest ten moment, że się nie pospieszymy? Ile ma być rozmów, spotkań, czy to się ma po prostu poczuć. Jest we mnie dużo smutku teraz, i nie bardzo umiem sobie z nim poradzić.

No tego się nie da dokładnie określić kiedy jest ten właściwy moment. Ale najwyraźniej w Twoim przypadku nie był to ten moment. W każdym przypadku jest to kwestia indywidualna. Są kobiety dla których seks już na pierwszej randce nie stanowi problemu. Ty najwyraźniej musisz się poczuć z kimś bardziej bezpieczniej. Seks chyba nie powinien być u Ciebie pretekstem do ewentualnego przejścia relacji na wyższy poziom, tylko rezultatem tego przejścia relacji na wyższy poziom. Może tutaj za bardzo teoretyzuję, ale podejrzewam, że jesteś osobą wrażliwą i przez to bardziej podatną na zranienie.

Dziękuję Wam za wypowiedzi. Ta cała sytuacja mnie zaskoczyła, bo nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy już po. Podobnie jak Piegowata, tak potrzebuje bliskości i poczucia bezpieczeństwa przy facecie, i notabene przy nim to poczułam. Poczułam tez i wzajemne zainteresowanie, ale może to było tylko moje wyobrażenie, teraz tak to wygląda. Z pewnością tez poczułam coś do tego faceta, co nie wiem, na tyle było to silne, ze weszłam z nim do łóżka, wydawało mi się też, że na tyle go znam, że do głowy mi nie przyszło, że może po seksie zacząć milczeć. A co poczułam, tego nie wiem, nie widzę też sensu by się nad tym zastanawiać, bo żadnej relacji z tego nie ma dalszej, niczego poważnego tez przynajmniej z jego strony nie było.
Jedyne nad tym nad czym się zastanawiam, to to czy to było jakieś uczucie do niego jako osoby, czy stąd ten ból teraz, czy ból wynika z poczucia samotności, ale powoli to rozgryzę.
Nie wydaje mi się tez by seks był narzędziem przeskoku relacji na inny poziom w moim postępowaniu, ale zastanowię się nad tym.
Teraz chciałabym już o nim nie myśleć i tyle.

Punkcik, jasne że można się pomylić.
Dwa lata temu poznałam przez internet mężczyznę, który ogromnie mi się spodobał z rozmów. Myślę, że moglibyśmy stworzyć fajną relację. Niestety...
Smarkulą już nie byłam, zdawałam sobie sprawę, że czarusiów i bawidamków nie brakuje, a w internecie mają szczególne pole do popisu, więc pomimo całej sympatii stosowałam zasadę ograniczonego zaufania. Po prostu mialam się na baczności (szczerze mówiąc dziwię się ludziom, którzy migiem się zakochują po same uszy). "Pożyjemy, zobaczymy" - powiedziałam sobie i gdy znajomość zaczęła nabierać rumieńców, po prostu sprowokowałam rozmowę na temat oczekiwań. Jestem sobie za to OGROMNIE wdzięczna.
Okazało się, że mój uroczy znajomy oczekuje tylko rozrywki, a do tego od lat związany jest z... żoną.
Kategorycznie wycofałam się ze znajomości, ale przyznam, że te dwa spotkania i pocałunek po dwóch latach zupełnej abstynencji wspominam z przyjemnością. Po tej znajomości nie mam urazów, choć oczywiście zawód trochę zabolał. Jednak nie przeżyłam nic, czego bym nie chciała i nie zrobiłam nic, czego mogłabym potem żałować.

Warto ustalić pewne rzeczy ze sobą, a potem z innymi.

Wilczysko, Piegowata
Oczywiście, że warto ze sobą pewne rzeczy ustalić, mi osobiście wydawało się, ze to zostało ustalone, tzn. oczekiwania niby były te same koleżeństwo, przyjaźń, partnerstwo. Ale gdzieś po drodze za szybko wskoczył ten seks, i choć w sposób subtelny, on zasugerował, ze gdzieś mu on po głowie po tych naszych rozmowach lata, to inicjatywa wyszła z mojej strony. Mam poczucie, że sama się nabrałam, że może to poczucie jakby mi siedział w głowie i myslał tak jak ja było tylko poczuciem, bo on mnie dobrze rozczytał, sama nie wiem, psychoterapia powinna mi otworzyć w tym kierunku oczy.
A z tym "zakochaniem się po uszy", nie wiem, tak silne zauroczenie spotkało mnie pierwszy raz, ale widać jest to możliwe.
Czy żałuje, że go spotkałam - nie, ale żałuje, że jeszcze mi siedzi w głowie, chociaż ja jemu z pewnością nie.

Dzięki wilczysko.