Jestem zła na siebie i swoje postępowanie, nie wiem jak się z tego wyplątać i jak to naprawić. Zacznę od początku ponad rok temu uwikłałam się w romans z innym mężczyzną, przyczyn było wiele między innymi bieda, problemy zawodowe męża, dużo obowiązków w domu przy dzieciach, brak czasu i pieniędzy na szaleństwa we dwoje, w tej sytuacji uśmiech prawnika, który przyjeżdżał do firmy, w której pracowałam stawał się coraz bardziej kuszący, zaczęło się niewinnie od kilku wyjść na obiad, niezobowiązujące rozmowy żarty, w końcu wspólna impreza i stało się. Mąż w tym czasie znalazł pracę w innym mieście, przyjeżdżał tylko na weekendy więc niczego się nie domyślał. Po trzech miesiącach mojego romansu zdecydowałam się go zerwać i przeprowadzić do męża. Było to o tyle łatwe że mąż od dłuższego czasu nalegał na przeprowadzkę. Znowu zamieszkajmy razem, a ja próbowałam i próbuje dalej być przykładną żoną. Jednak obecne życie to ruiny tego co było przed romansem, W moim zachowaniu, poglądach, podejściu do dzieci, mąż szybko doszukał się nieszczerości, a ja pomimo wielu starań już nie umiem mu dać tej czułości i bliskości co wcześniej. Po dwóch czy trzech miesiącach mąż wypunktował zmiany jakie zaszły w moim zachowaniu podejściu do rodziny do niego, zażądał wyjaśnień. Oczywiście do niczego się nie przyznałam, wymyśliłam historię w którą on raczej nie uwierzył, do tego momentu w domu zaczęło się piekło, kłócimy się regularnie co tydzień lub dwa, jak staram się spełnić jego oczekiwania ale czasami nie zawsze mi się to udaje, Widzę że on mnie podejrzewam o zdradę ale nie ma twardych dowodów, a ja nie umiem grać przez 24 godziny na dobę, nie umiem być dla niego, dla nich taka jak przed zdradą, nie wiem co mam dalej robić. Myślałam że z czasem sytuacja zacznie się normować, z czasem pretensje osłabną i jakoś uda się to posklejać, Nic bardziej mylnego niestety straciłam zaufanie męża zachowuje on coraz większy dystans do mnie, Ostatnio odkryłam że szuka sobie innego mieszkania. Tak za chwile posypią się posty krytykujące mnie, wiem że zrobiłam źle, chcę to wszystko naprawić ale nie wiem jak, nie umiem Proszę o jakąś podpowiedź, radę, cokolwiek. Mam już dosyć pilnowania każdego słowa które wypowiem jeżeli się coś niezgadzań wybucha kolejna kłótnia, która szybciej czy później sprowadza się do niezagojonego tematu, newralgicznego tematu, dłużnej tego nie wytrzymam. Jak wrócić do relacji sprzed zdrady, co zrobić aby rozwiać wątpliwości męża? Może któraś z Was miała lub ma podobny problem? Jak sobie z tym poradziłyście? Proszę pomóżcie ...
Nie byłem w takiej sytuacji, ale chyba jedynym wyjściem jest bycie szczerą osobą. Przyznaj się, przeproś i pokaż, że Ci zależy na przebaczeniu. Lepsze to niż to co masz teraz. Tak myślę.
Zastanow sie czy naprawde chcesz ratowac relacje z mezem? Jesli nie chcesz, nie potrafisz to nie kzywdz go bardziej I odejdz.
Piszesz, ze od momenu zdrady zmienilas sie. Nie wiem, czy zmienilas sie ze wzgledu na wyrzuty sumienia ktore Toba targaja, czy dlatego ze tesknisz za kohankiem I nie umiesz kochac meza...
Zastnow sie wiec najpierw jak naprawic siebie I czego tak naprawde chcesz.
- Iza Nowalska
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Katarzyno, przyłączam się do Kasia-Kicia, zacznij od tego, czego Ty tak naprawdę chcesz. Trudno się tego doszukać w Twojej wypowiedzi. Jeśli zależy Ci na mężu, to zawalcz o ten związek. Zdaje się, że próba odbudowy oparta na kłamstwie nie do końca się sprawdziła.
Zastanawiam się też z jakiego powodu próbowałaś wrócić do tego, co było przed twoim romansem. Bo to znane i bezpieczne? Bo zależy Ci na tej relacji?
- apologises
- Net-facet
- Nieaktywny
Najpierw dwie rzeczy-sama zdrada i przyczyny zdrady. Za zdradę jesteś odpowiedzialna Ty i na Tobie leży niejako obowiązek rozliczenia się przed sobą i mężem. Tajemnice mają to do siebie, że przestają nimi być, a jak sama zauważyłaś mąż sporo rzeczy wyłapał, sporo się domyśla. Dowody? To żaden problem przy współczesnej technologii. Odzysk danych, bilingi co tylko mąż znajdzie.
Przyczyny zdrady, konfliktów w związku do tej pory zostały nieruszone? Jak ma być więc lepiej?
I co już przedmówcy napisali-czego Ty chcesz? Kim mąż jest dla Ciebie? Słowo mąż to zaledwie formułka.
- Atelka
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Miałam tu napisać, że walcz, że romans wpadka trudno stało się, ale w sumie faktycznie nie wiadomo, czego chcesz. Jeśli chcesz z nim zostać, bo boisz się zmiany (wydaje mi się to najbardziej prawdopodobne) to nawet jeśli uklepiesz ten związek i będzie dobrze, to wkrótce i tak pewnie poczujesz się nieszczęśliwa i być może wpadniesz w nowy romans.
Ja świetnie rozumiem, że nie chcesz przyznawać się do zdrady, ale może zakomunikuj problem w jakiś inny sposób, może znajdźcie psychologa, a może sama udaj się do kogoś. Chodzi o to, że masz myśli takie nieposkładane to jak chcesz związek poskładać.
Życie się różnie układa, czasem szczerość wobec bliskich osób jest trudna a nawet niemożliwa. Ale wobec siebie mogłabyś być szczera.
Problemy w malzenstwie i bach od razu najlepszym lekarstwem na to jest zdrada. Swietny sposob na rozwiazywanie problemow bo prawnik sie usmiechnal a z mezem to bieda, problemy zawodowe meza, duzo obowiazkow przy dzieciach, brak czasu i szlenstwa. Znalazl sie za to czas dla kochanka i zamiast spozytkowac go na poprawe relacji z mezem to poswiecilas go kochankowi. Sama jestes sobie winna. W taki sposob problemow sie nie rozwiazuje. Dolalas oliwy do ognia i teraz jezeli chcesz cos naprawiac to nie tylko kryzys w malzenstwie ale wasze relacje ktore po przyznaniu sie mezowi do zdrady ciekawe nie beda. Nie widze tego dobrze.
Miałam tu napisać, że walcz, że romans wpadka trudno stało się, ale w sumie faktycznie nie wiadomo, czego chcesz. Jeśli chcesz z nim zostać, bo boisz się zmiany (wydaje mi się to najbardziej prawdopodobne) to nawet jeśli uklepiesz ten związek i będzie dobrze, to wkrótce i tak pewnie poczujesz się nieszczęśliwa i być może wpadniesz w nowy romans.
Ja świetnie rozumiem, że nie chcesz przyznawać się do zdrady, ale może zakomunikuj problem w jakiś inny sposób, może znajdźcie psychologa, a może sama udaj się do kogoś. Chodzi o to, że masz myśli takie nieposkładane to jak chcesz związek poskładać.
Życie się różnie układa, czasem szczerość wobec bliskich osób jest trudna a nawet niemożliwa. Ale wobec siebie mogłabyś być szczera.
Zgadzam sie w 100% - nie chodzi o przyznanie sie do zdrady ale o poszukanie rozwiazania problemow w zwiazku.
uwazam, ze autorka watku powinna przemyslec czego naprawde chce I ewentualnie probowac ratowac malzenstwo, ale nie uwazam, ze nalezy przyznawac sie do zdrady.
Teraz to juz nie ma znaczenia, a moze wszystko przekreslic.
Kasiu-kiciu czy Ty wolalabys nie wiedziec? Wlasciwie to nieraz mnie zastanawialo czy lepiej wiedziec czy nie. Chyba to sprawa dyskusyjna. Z jednej strony lepiej bo uniknelo by sie cierpienia z drugiej strony to tak jakby ktos zrobil z Ciebie kretynke a Ty bys nie wiedziala o tym.
