Dziewczyna w ciąży wyjechała do rodziny - czy to koniec? - Netkobiety.pl

Ale Ona i tak chciała sobie iść. Ja już emocjonalnie nie wytrzymałem i jej to wykrzyczałem za co przeprosiłem. Ile razy można przepraszać za to samo? Mam jej pozwolić wejść sobie na głowę? To też uważam że nie jest dobry pomysł bo ja też chcę żyć a nie być pod pantoflem.

Była wręcz nieznośna od kilku dni i sama postanowiła że wyjedzie , 4 godziny przed po prostu nie wytrzymałem. Ale ona nie jest bez winy doprowadziła do tego , czuje się jedynie winny za to że wybuchłem...

Czy to nie jest przypadkiem próba manipulacji ?

Jeśli będę się kajał to straci resztę szacunku do mnie i co mi to da jak i tak nie będzie chciała wrócić , wręcz uzna że pękłem.

Uważam, że powinieneś z nią porozmawiać - to podstawa. Ustalić pewne rzeczy.

A dojrzałość nie oznacza bycia pod pantoflem.
Pomyśl, czy przez taką sytuację zamiast tworzyć normalny dom, będziesz płacił alimenty i dziecko widywał raz na dwa tygodnie przez 2 dni.
Rozumiem, że się docieracie i jest walka o wyznaczania granic, ale spróbuj pomyśleć bardziej przyszłościowo, spojrzeć jakie konsekwencje może spowodować takie stawanie okoniem i Twoje i jej.

Ja sobie zdaje z tego sprawę , ale chyba nie polega to na tym bym ja robił 100% drogi a ona nic od siebie. Zaczeła traktować mnie jak śmiecia dlatego na sam koniec po prostu wybuchłem. Oczekuje że będę pracował , w domu się zajmował a sama by lezała tylko ? To tak ma wyglądać zdrowa rodzina? Według mnie nie.

Ona jest w ciąży z TWOIM dzieckiem.
Nie tylko Twoje życie się zmieniło. Najbardziej zmieni się jej życie. Jak Wam się nie uda, to odejdziesz i na nowo sobie życie ułożysz. Ona już zawsze będzie miała bagaż w postaci dziecka.

Chcesz obiektywnej opinii, podaj wszystkie fakty. Co ona takiego zrobiła?

Kobieta w ciąży jest o wiele bardziej wrazliwsza na słowa i czyny. Hormony buzują więc nie dziw się,ze tak zareagowała. Jedź do niej , przeproś, okaż trochę skruchy a przede wszystkim bądź miły i przez okres ciąży wytrzymaj jej fanaberie , bo to jest normalne . Pozniej wszystko się zmieni. W końcu to jest matka Twojego dziecka i kłótnie przes ten okres będą nieuniknione. Walcz o Wasz związek !

Napiszę tylko tyle - jesteś prawie 30letnim facetem, który sobie wziął gówniarę do związku - powinieneś ją uczyć, czym jest dojrzałość i odpowiedzialność, a tymczasem zachowujecie się oboje jak dzieciaki. Halo, pobudka - dziecko się dopiero urodzi.

sandokanpl88, rozumiem Twoje rozterki i nie potępiam Cię tak totalnie, ale muszę zgodzić się z Cyngli, obydwoje zachowujecie się niedojrzale. Niestety, nic nie usprawiedliwia Twojego agresywnego zachowania wobec dziewczyny, ale też nie usprawiedliwiałabym jej zachowania...bo jest w ciąży. Owszem buzują hormony, ale są jakieś granice, ciąża nie odbiera rozumu.
Związałeś się z małolatą, więc nie oczekuj dojrzałych decyzji.
Powinieneś mieć wzgląd na jej stan, tak, jak ona powinna zrozumieć, że masz prawo być zmęczony po pracy i docenić, że ją utrzymujesz.
Czy ona się uczy, studiuje? Bo może trafiła Ci się księżniczka, której celem w życiu jest złapanie sponsora, uwiązanie go dzieckiem i bujanie się tak przez lata.
Jest wiele kobiet, które oczekują od mężczyzny utrzymania i pieniędzy, a jednocześnie mają pretensje, że ci pracują i  nie ma ich w domu
Popełniłeś błąd, przeprosiłeś, ale ona też nie jest bez winy. Pojedź do niej skoro ona chce rozmawiać, ale nie płaszcz się już, bo Ci panienka będzie kołki ciosać na głowie jeszcze długo.
Musisz liczyć się z tym, że nadal będzie miała focha i nie jest takie pewne, czy zechce wrócić. Zachowaj się więc jak dżentelmen, zapewnij, że ją kochasz , ale skoro jest to uczucie jednostronne, to nic na to nie poradzisz.
Zaproponuj jej wożenie do lekarza, pokryj koszty wizyt, oczywiście partycypuj w zakupie wyprawki dla dziecka, ale nie dawaj jej żadnych pieniędzy, skoro zdecydowała się na odejście, niech utrzymują ją rodzice. Bądź konkretny i spokojny.
Bardzo prawdopodobne jest, że ona jeszcze wielokrotnie zmieni zdanie, gdy zobaczy, że się nie podkładasz zrozumie, że nie żartujesz. Może przemyśli, ale do niczego jej nie zmusisz jeśli ona już się odkochała.

to ze jest w ciąży nie usprawiedliwia ja  ze wyzywa ciebie
i robi taki szopki
fakt ty tez nie wytrzymałeś ale myślę ze to jest spowodowane tym zachowaniem
i ja bym zażądała żeby ta koleżanka mniej pisała i dzwoniła skoro ewidentnie chce was skłócić

pierwsze moje skojarzenie było takie że ty jesteś winny i ze traktujesz ja jak inkubator bo te słowa o partnerce: mloda kobieta w ciąży itd. dziwnie brzmiały
ze ma ciebie szanować i sobie nie pozwolisz

obydwoje macie dużo do przemyślenia
jej zachowanie tez z czegoś wynika
nie wiem jak tam u was jest na codzien ale macie dużo do naprawienia, do przegadania

lilianna90, zwróć uwagę, że autor nie wypomina jej utrzymania. Stwierdził tylko fakt, że dużo pracuje i jest zmęczony po pracy. Zgadzam się natomiast, że obydwoje zachowują się niedojrzale.
sandokanpl88 znalazł się w sytuacji patowej, młoda strzela fochy, obrabia mu tyłek przed koleżanką, której zdanie liczy się bardziej niż relacja z partnerem.
Trudno mu będzie dojść do porozumienia, bo panna jak widać niedojrzała do związku, a jemu puszczają nerwy. No ale widziały gały co brały.
Niestety, może być tak, że zostanie weekendowym tatusiem, bo też nie zamierza tańczyć, jak mu panienka zagra i trudno się dziwić.

Przykro mi, ona ma prawo być niedojrzała - z racji wieku. To jeszcze nastolatka.

Witajcie,

Z góry chciałem podziękować za odpowiedzi , za te bardziej krytyczne również chodź nie mogę się do końca zgodzić z nimi , ale postaram się ustosunkować do każdej z Waszych wypowiedzi. Dzięki nim jestem  wstanie spojrzeć na to wszystko z innej strony. Jak większość z Was się zgadza w pewnych kwestiach to coś musi być w tym. Chodź wiem że kobiety potrafią zrobić z igły widły , to jednak zdaje sobie że tutaj bez winy nie jestem.

Dziękuje za zrozumienie , wiem jak ciężko jest zrozumieć płeć przeciwną. Dlatego tutaj piszę , gdybym się nie pogubił w tym nie zakładał bym tematu. Wybuch agresji oczywiście jest moją winą i zdawałem sobie z tego sprawę dość szybko po wydarzeniu , ale też jestem człowiekiem i niestety nie idealnym.

Niemniej moje wkurzenie nie wzięło się z nikąd , uważam siebie za bardzo dojrzałego. Dlatego dziwi mnie ta krytyka , jestem facetem który sam utrzymuje dom , kobietę , nie mam nałogów , nie przychodzę nawalony , może mi ufać , nie musi mnie ściągać z jakiś barów etc , jestem odpowiedzialny bo bez tego nie utrzymałbym bym tego wszystkiego i nawet jeśli się rozejdziemy to biorę odpowiedzialność za dziecko bo była to świadoma decyzja - nie mam zamiaru uciekać. Nie jestem damskim bokserem , wręcz tępie damskich bokserów. Moja agresja polegała na tym że się wydarłem na nią , jak widać to wystarczyło że się mocno przestraszyła. Jestem również zbudowanym facetem PS to nie reklama

Czy taki materiał nie nadaje się na na męża i ojca w rodzinie? Ona nie musi pracować i obecnie nie pracuje. Będzie chciała to pójdzie , nie to nie. Obecnie i tak jej nikt nie przyjmie. W Edukacji też sobie przerwę zrobiła przynajmniej narazie , namawiam ją do kontynuowania , ale z drugiej strony rozumiem sam nie lubiłem szkoły i dość szybko ją skończyłem a mimo to jestem Przedsiębiorcą.

Nie chodziło o zrobienie na złość bo sam tego nie lubie , ale wyobraź sobie że nawijałem nawijałem iak do ściany , nic a nic nie docierało. Po prostu uważała że moje słowo to można wpuścić jednym uchem drugim wypuścić , ale jak przyjaciółka coś mówiła to święte. Jestem cierpliwym facetem , ale jak widać nawet cierpliwy potrafi stracić Panowanie nad sobą. Nie usprawiedliwiam się , bo tu jest winny tej agresji i ją przeprosiłem ale zaznaczyłem za co ją przepraszam.

Ja wiem że czeka mnie dużo pracy zarówno nad nią jak i nad sobą w stosunku do niej. Zdaje sobie sprawę , ale żeby móc pracować nad tym ona przede wszystkim musi chcieć dojść do porozumienia i wrócić. Potem można to ułożyć i napewno będę starał się nauczyć ją pewnych normalnych zachowań i sam jednocześnie nie popełniać głupich błędów. Dzięki za zrozumienie.

A czemu nie spróbujesz spojrzeć na to z mojej strony. Próbowałem z nią rozmawiać , tłumaczyć że to boli żeby tak nie robiła. Nic nie docierało , więc jaki widzisz złoty środek na przyszłość?

Bo ja uważam że to była jedyna możliwość by odczuła to na sobie że kij ma dwa końce i jak się kuje z jednej strony to druga też może ukuć. Najłatwiej jest zrozumieć na sobie.

Kiedyś też byłem bardzo krytyczny wobec innych , niestety z boku to innaczej wygląda oraz nie ma tych emocji to wydaje się to takie proste i może być proste. Ale jak sie Kocha to jednak się to komplikuje bo Ci zależy.

Zdarzyło mi się jej powiedzieć że ją utrzymuje , chodź cel był taki żeby w domu od czasu do czasu coś robiła. Bo mi ciągle narzekała że przychodzę z pracy i jej nie pomagam. A sama leżała cały dzień , to jest też jakiś problem aby go rozwiazać. Co innego gdy obie osoby pracują , a co innego gdy facet sam zasuwa. Takie jest moje założenie , oczywiście jak mam wolne to nie widzę problemu.

Widziały gały co brały , ja decyzji o byciu z nią czy też o dziecku nie żałuję , dziecko napewno owocem mojej miłości do niej , czy jej do mnie - to się okaże.

Nie weryfikuje jej telefonu codziennie , widziałem zmianę w jej zachowaniu. Więc nie trudno się domyślić że ktoś nią pilotuje stąd zabrałem telefon by się dowiedzieć co jest grane. Jechał po nią facet też nie wiedziałem kto , a jestem za nią odpowiedzialny więc musiałem się dowiedzieć co to za typ i co ona ma z nim wspólnego. Dojechała szczęśliwie. Po prostu się o nią martwię też , sam bym ją odwiózł i jej to zaproponowałem żeby wycofała go , ale nie chciała.

Jak wspomniałem bolało mnie to bardzo że jej odmówiłem ale nie widziałem co mogę innego zrobić , jeśli masz złoty środek chętnie posłucham i go zastosuje w przyszłości.

Tak też jej powiedziałem jak mi napisała czy przyjadę. Że przyjadę i chcę porozmawiać - zobaczymy co z tego wyniknie. Ja jestem spokojnym człowiekiem bardzo trudno mnie wyprowadzić , raczej to uczucia spowodowały że puściły nerwy. Nigdy jej nie chciałem zamykać w domu , generalnie w domu sama siedzi bo tak chcę no i tutaj nie ma znajomych tylko u siebie. Wiem że nie jest jej łatwo , ale nie może mieć ciastka i jeść ciastka.

Jeszcze raz dzięki za wszystkie odpowiedzi.

sandokanpl88, piszesz, że Wasza decyzja o dziecku była świadoma (jej też?), co świadczyłoby o tym, że miałam rację pisząc, że dziewczyna nie ma planów na życie, a porzucając naukę nie grzeszy ambicją. Domyślam się, że do matury nie przystąpiła, zawodu nie posiada, a do tego jak piszesz niewiele robi w domu, czyli znalazła sponsora w Twojej postaci i chce leżeć i pachnieć - taki ma pomysł na życie. Gdy pojawi się dziecko tym bardziej nie będzie miała głowy do nauki.
Tobie to nie przeszkadza, bo wygląda na to, że cenisz sobie tradycyjny model rodziny tzn. mąż pracuje, żona dba o dom.
O Twojej niedojrzałości świadczy fakt, że świadomie związałeś się i zdecydowałeś na dziecko z dzieckiem. Z biologicznego punktu widzenia ona jest już kobietą, ale emocjonalnie niezbyt mądrą smarkulą, którą próbujesz wychowywać i urabiać: "ale wyobraź sobie że nawijałem nawijałem iak do ściany , nic a nic nie docierało........Ja wiem że czeka mnie dużo pracy zarówno nad nią jak i nad sobą w stosunku do niej........napewno będę starał się nauczyć ją pewnych normalnych zachowań..............to była jedyna możliwość by odczuła to na sobie że kij ma dwa końce..........Zdarzyło mi się jej powiedzieć że ją utrzymuje...........Nie weryfikuje jej telefonu codziennie"
Nie wiem jakie ona ma układy w domu, czy rodzice zechcą ją utrzymywać, wspierać i pomagać przy dziecku. Ona jeszcze nie zdaje sobie sprawy z "uroków" samotnego macierzyństwa i albo wróci do Ciebie z rozsądku, ewentualnie nadal będzie oczekiwała obsługi od rodziców, a od Ciebie na tyle wysokich alimentów, żeby mogła się za nie utrzymać razem z dzieckiem i korzystać z uroków młodości. Praca i obowiązki raczej nie są w tej chwili jej priorytetem, a Ty nic na siłę w tej kwestii nie zmienisz.
Myślę, że dużo czasu upłynie, zanim dotrze do niej jaki błąd popełniła, bawiąc się w dorosłość, gdy całe życie przed nią.
Może być też tak, że zawiedziona ciężkim życiem samotnej matki, wróci do Ciebie i będzie odgrywać rolę kury domowej z lepszym, lub gorszym skutkiem, ewentualnie znajdzie innego chętnego.

Autor napisał, że ona już wcześniej podjęła decyzję o powrocie do rodziców, ale jego wybuch tylko ją w tym utwierdził:

" No było coraz gorzej wkońcu napisała mi jak byłem oczywiście w pracy smsem że przemyślała i jedzie do domu. Próbowałem ją przekonać , przytulałem się i prosiłem - odpychała. Poszedłem do auta by ochłonąć , wróciłem i zabrałem jej kluczyki od mieszkania , następnie sprawdziłem komórkę i wtedy zdażyłem rzeczytać jak na mnie jechała ta koleżanka i kto po nią jedzie. W tym momencie wybuchłem i powiedziałem by wypierdalała , przestraszyła się zaczeła płakać"

Jak dla mnie to jasny sygnał, że autor dał ciała znacznie wcześniej, dziewczyna nie wytrzymała i po rozmowach z przyjaciółką doszła do wniosku, że wraca do rodziców. Autor zamiast przeanalizować co się stało, wysłuchać jej wcześniej, nagle zaczął się przytulać i namawiać by została. Jak dziewczyna powiedziała kategorycznie "nie", autor się wkurzył i kazał jej "wypier...". Stąd moje wnioski- autor pracował, fajnie chwali się to, w końcu jak stwierdził świadomie zdecydował się na dziecko z 19latką, która nie ma szkoły, ani pracy. Wiedział, że będzie musiał utrzymywać ją i dziecko. Dziewczyna głupia, że się na taki układ zgodziła. Autora nie było w domu, ona sama w ciąży zaczęła myśleć o tym wszystkim. Zaczęło do niej docierać co się właśnie dzieje w jej życiu, próbowała z autorem rozmawiać, ale On jej wyrzucał, że przecież ciężko na nią pracuje i nie ma czasu żeby z nią być. Dziewczyna zaczęła żalić się przyjaciółce, mieć fochy i okazywać niezadowolenie. Autor zbaraniał bo w końcu spełnia swoją rolę i przynosi ciężko zarobione pieniądze, czego ona jeszcze od niego chce?! Dziewczyna po namowach przyjaciółki postanawia wrócić do domu skoro on ma gdzieś jej odczucia i potrzeby. Komunikuje mu to, może też chcąc zwrócić jego uwagę.  Udaje się jej to, autor zwraca na nią uwagę, ale w zupełnie inny sposób niż chciała. Wybucha, ona jest przerażona i upewnia się, że jedynym rozwiązaniem jest powrót do rodziców.

Warto rozmawiać szczerze i wprost.
Zawsze.

Jutro jadę właśnie po to do niej by szczerze porozmawiać i na spokojnie ją wypytać oraz przede wszystkim wysłuchać. Moze problemem jest to że ja generalnie zawsze mówiłem a jej nie wysłuchałem. Zapytam jakie podjęła decyzje i chodź będą mi nie odpowiadały to po prostu je uszanuje i nie będę jakoś komentował.

Co mogę zrobić by to że się boi mnie zniwelować? W jaki sposób chciałybyście być zapewnione? Oczywiście słów na wiatr nie rzucam i jeśli mówię że się nie powtórzy to się nie powtórzy. Gnębiło mnie to bardzo że ona mnie nie szanowała bo byłem za miekki stąd ta moja zmiana którą ona odczuła.

Planuje na tym spotkaniu ograniczyć się tylko do rozmowy , bez jakiś czułości. Czy dobrze myślę?

Ja umiem Panować nad emocjami , jest bardzo opanowanym człowiekiem. Po prostu uczucia i fakt wtedy myślałem że może mnie zdradziła spowodowało to że wybuchłem. Zdrady nigdy nie wybaczyłbym i wtedy z mojej strony byłby to koniec.

Przed tym właśnie się bronię , byłem bardzo miły dla niej i zaczynała mi wchodzić na głowę. Właśnie dlatego postanowilem się nieco zmienić na chłodniejszego , żeby zaczęła mnie szanować. To był główny powód mojej zmiany. Miała plany , chciała wyjechać za granicę ale została ze względu na mnie.

A  czym są osiągnięcia? To tylko materialne papierki jak szkoła etc. Zapewniające byt. 
Ja jej zapewnie wszystko , tylko chciałbym po prostu stworzyć zdrową rodzinę.

Jeśli chodzi o Ojca to ma podstawy by go nie szanować.

Oczekujesz złotej rady, jednocześnie nie przyjmujesz krytyki. To nie tyle krytyka, tylko ocena sytuacji jaką przedstawiłeś, bo kryzys, jaki między Wami nastąpił wynika właśnie z Waszej niedojrzałości.  Nikt Ci tutaj nie powie, jak spowodować, żeby ona do Ciebie wróciła, bo problem jest znacznie szerszy.
Piszesz że mieszkacie razem od 2 m-cy, ona pochodzi z innej miejscowości, tam ma znajomych i rodzinę. Jeśli można; jak długo jesteście w związku, w którym miesiącu ciąży ona jest, a w ogóle jak się poznaliście? Może przez internet?
To wszystko jest istotne, ponieważ jak podejrzewam, znacie się krótko i raczej nie na tyle dobrze, żeby budować wspólną przyszłość, a już decyzja o dziecku na tym etapie znajomości i dojrzałości, to kompletne nieporozumienie.
Pomyślałam, że ona nie mając lepszego pomysłu na życie, zdecydowała się na dziecko i zabawę w dorosłość, a może to Ty chciałeś ją w ten sposób uwiązać przy sobie?
Tyle, że obydwoje macie inne wizje szczęścia.
Ty preferujesz kobietę uległą, zależną od faceta  kurę domową, która w zamian za utrzymanie będzie tańczyć tak, jak jej zagrasz.
Sam dałeś tutaj do zrozumienia, że dla Ciebie kobieta wykształcona, pracująca, niezależna finansowo, a do tego mająca własne zdanie to "babochłop".
Ona z pewnością nie chce tańczyć tak jak jej zagrasz, chyba w ogóle nic jej się nie chce, po za tym, żeby żyć wygodnie i mieć święty spokój.
Trudno będzie się Wam na tym etapie dogadać, ale oczywiście próbować zawsze można.
Nie bierzesz także pod uwagę tego, że ona w końcu dorośnie, dojrzeje i zupełnie mogą jej się zmienić priorytety, takie są efekty związku z małolatą.

Tak chciała też dziecko. To była wspólna decyzja a nie moja.

Zacznijmy od tego że ona czuje do mnie to co ja czuje do niej. Dziecko jest owocem miłości a nie rzecza do wykorzystania , tak do tego podchodzę.

Mówiąc babochlop mam namyśli baby które lubią rzadzić , a potem zdziwienie że facet to cipka. No niestety jeśli harmonia jest zachwiana.

Lubię Kobiety które mają swoje zdanie , wręcz taka która tylko by mi przytakiwała nie pasowałaby mi , jedynie wyznaczam granice i nie dam sobie wejść na głowę , a jeśli widzę że wchodzi to odpowiednio reaguję.

Związki na odległość czy związki do spotykania to zupelnie co innego niż mieszkanie razem. A młoda dziewczyna zawsze może się nauczyć pewnych nawyków z racji że jest młoda , przy starszej już niestety nic nie można.

Co dla Ciebie znaczy kobieta wykształcona? To znaczy że jest mądra?

Jestem innego zdania , byłem z kobietami wykształconymi. A głupszymi od tej właśnie małolaty. Wiedza nabyta to nie mądrość.
Nie przyszedłem też tutaj po krytykę tylko po radę drogie Panie bo wy lepiej zrozumiecie dziewczynę niż ja. Z racji że też jesteście kobietami.

Ważne może są dla Ciebie , nie dla niej. Jak widzisz wyjechała. A ma u mnie wszystko czego dusza zapragnie. Powiem Coś jeszcze lepszego , ja daję pracę ludziom a ledwo mam średnie i taki z wyższym jest podemną? Boli nie ? To są tylko papierki , rzecz stworzona przez człowieka by kontrolować grupę Kobietom się to podoba bo zdobywają to , czy tamto. Podbudowują się.

Tak też to zauważyłem że jest niedojrzała , ale dopiero w ciąży to okazała. Nawet jeśli ja nie żałuję decyzji odnośnie dziecka. Wiele kobiet tak wcześnie zachodzi w ciąże i szybko dojrzewają.

josz nie bede już się rozwijał bo chciałbym zakończyć temat , nic nowego już nie wyciągniemy. Odnośnie tańćzenia to żadna z Pań nie chce tańczyć jak chłop zagra

Jutro mam poważną rozmowę z nią i zobaczymy co z tego wyjdzie , jakby nie było myślę że z czasem uda mi się zbudować tę relację chyba że sam będę miał dość. A piorytety mogą jej się zmienić tyle że i tak teraz będzie matką i za samo to że mi dziecko urodzi ją szanuje

A może ona z miłości chciała? Czy trzeba od razu szukać drugiego dna? Ach te kobiety

Moim zdaniem zniszczyłeś młodość dziewczynie i tyle, bo jesteś egoistą:)

A moim zdaniem ludzie zbyt pędzą za tą karierą , ta kariera na niszczy wszystko to co jest dużo ważniejsze od niej wartości. Szczęście itp.  Ludzie się budzą w wieku 30 - 40 lat że są nieszczęśliwi.

Ja ją Kocham szczerze i z tego co wiem ze wzajemnością. Rodzina , dom  , najbliżsi to jest najważniejsze , a nie kariera i gonienie za papierkiem. Ovzywiście papierek jest potrzebny do życia, ale nie zawsze i nie każdemu więc nie oceniałbym tak pochopnie na podstawie tego czy ktoś się uczy czy też nie.

Dobranoc.

Nie chodzi o wykształcenie, ale o jakiś cel w życiu. Czy to praca na kasie w netto czy w sądzie mi jest obojętne, ale jeśli jej jedynym celem jest leżenie z wywalonymi nogami do góry to ja jej bardzo współczuję. I Tobie też.
Jeśli jej już się nie chce ani pracować ani uczyć ani w domu robić to myślisz że przy dziecku jej się zachce?
O byle co będziecie się kłócić to jesteś na wygranej pozycji , bo ona nic nie ma i nic sama nie jest w stanie zapewnić sobie, a co dopiero dziecku. Jako matka powinna czuć się za to odpowiedzialna. A dziewczyna jest leniem, a Ty widzisz to za zasłonką szczęśliwej i kochającej się rodziny

Nie potrzebujesz rad, dziewczynę przerośnie fakt bycia samotną mamą i wzięcia pełnej odpowiedzialności za siebie i dziecko i któregoś pięknego dnia powie Ci, że no kurczę da Ci szansę bo jesteście przecież rodziną

Nie miałam myśli bycie matką, sam autor napisał że dziewczyna nie robi nic, bo na razie nie chce, poza jakąś szkołą albo pracą ma problem nawet z prowadzeniem domu, więc wybacz , ale dla mnie dziewczyna jest typowym leniem bez celów w życiu, nie ma żadnego poczucia obowiązków i moim zadaniem decyzja o dziecku nie była dość dobrze przemyślana lub w jej mniemaniu jest to nie zbyt trudne wyzwanie.

Czemu? Z całym szacunkiem Cyngli, ale dziwi mnie, że w ogóle zadałaś to pytanie.

Brak chęci-> brak ambicji -> brak szkoły/pracy->brak pieniędzy-> zero niezależności.
Facet już wypierdziela ją z domu i tym samym daje do zrozumienia, że to on ma tu do gadania, bo to jego, a ona nie ma nic. Dziewczyna zwija manatki do rodziców, no bo gdzie? Podjęła decyzję o sprowadzeniu dziecka na świat bez żadnego planu na życie, nie mając nic. No bo jej się nie chciało. Siedzi z tyłkiem w domu i nawet za prowadzenie domu nie chce jej się wziąć odpowiedzialności. To coś chyba nie tak? Dziewczyna już histeryzuje, bo jest niepewna swojej sytuacji i w sumie się nie dziwię.
Załóżmy że autor czego nie życzę po 20 latach ją zostawi, myślisz że coś go ona obchodzić będzie jak dziecko będzie dorosłe? A jeśli coś pójdzie nie tak i będzie musiała odejść z małym dzieckiem to dokąd i z czego? Nie mówię o tym, że z papierkiem byłaby lepszą matką, ale byt też trzeba zapewnić, z resztą żyje się łatwiej i czuje się lepiej jak się coś w życiu robi, a jej się nie chce i wymagania z kosmosu ma. Zero stabilności, ani finansowej ani emocjonalnej. Też nie jestem taka żeby mówić, że to zły pomysł, bo dziecko urodzi się i tak, ale niestety to się wiąże z tym że do pewnych rzeczy trzeba dojrzeć i za pewne rzeczy wziąć odpowiedzialność.
Więc wybacz bardzo ale to co oni dwoje odwalają to godne pochwały akurat nie jest.

Może ją zmusi, może nie. Mało to matek, które dla spokoju włączą bajkę, dadzą telefon czy coś innego by w spokoju poleżeć na kanapie? Może ją odmienić, może ją przerosnąć, a Ty jak na loterii liczysz na szczęście.

Papierek , praca nie da jej gwarancji, że facet jej nie zostawi. Tu się zgodzę. Ale da jej gwarancję na szybkie postawienie na nogi, ułożenie sobie bez bez faceta. Bez żadnych środków do życia jak ma to niby zrobić?

To czy Ty jej nie zostawisz- wypierała się żaba Błota. Znamy się na tyle , na ile zostaliśmy sprawdzeni. Wystarczy to forum poczytać , że zdarza się iż sypie się nawet po 20-30 latach zupełnie niespodziewanie oczywiście. I na wielu z tych wątków kobiety zaczynają od zera, bo wcześniej uważały że nie potrzebują pracować.
Mam nawet przykład z życia. Po 40 latach przykładny facet z przykladnej rodziny zostawił przykładną żonę, która przez te lata nie pracowała, bo mogli sobie pozwolić. Zaczął się prowadzić z nową miłością po wsi, tam gdzie mieszkał z żoną. Miał czelność przyjść do niej przyjść i zapytać czy może kupić jej kawalerkę a on ze swoją miłością wprowadziłby się do jej domu rodzinnego. Żona na psychotropach do tej pory, a minęło jakieś 5-6 lat. Dalej gdy o tym myślę ciężko mi uwierzyć, że to TEN facet jest odpowiedzialny za takie numery. Jednak widzisz różnie się w życiu układa, a Twoja pewność że to love forever może pęknąć w każdej chwili jak bańka mydlana.

Ale nie mój wóz......
Powodzenia

ehh , lubisz tak krytykować co  ?

Znowu naprostuje , ona nie jest typem kobiety która właczy bajkę dla spokoju , jeśli chodzi o dzieci to je bardzo lubi i chętnie się z nimi bawi więc tutaj jestem spokojny.

Nie mogę się zgodzić że praca daje jej gwarancje na szybkie postawienie na nogi , zauważ że dużo zależy od psychiki kobiety. Jeśli się załamie to i praca nie pomoże , ale wracając do mojego tematu moja nie musi się tego obawiać. Zakładając nawet najgorsze żebym się rozstał to i tak zapewiłbym jej byt i dziecku. Może nie taki jak przy mnie , ale spokojnie na dziecko starczyłoby i jeszcze dałaby radę siebie utrzymać. Dziecko musi mieć matkę szczególnie w pierwszych latach i to jak najwięcej. Tak więc miałaby czas.

Jak wspomniałem , jestem dojrzałym facetem i stałym w uczuciach jeśli jej mówię "KOCHAM  CIĘ" to znaczy że kocham i nie zamierzam zostawiać i naprawdę inne panienki mnie wtedy nie interesują. Musiała by sama to zniszczyć , ale wtedy też bym jej dał czas.

Reasumując , naprawdę by musiała sama chcieć swojej krzywdy.

I Proszę Cię nie wrzucaj mnie do jednego worka bo to że jakiś tam facet zrobił to i tamto , nie znaczy że ja zrobię to samo... Totalna bzdura. Bańka może oczywiście pęknąć , ale nie z mojej strony. Ja jestem pewny czego chce.

Gdybym jej nie słuchał to bym tutaj nie pisał i nie szukał odpowiedzi tylko miał to w czterech literach. Ja jej do niczego nie namawiam , a rozmawiam.
Akurat to nie jest powodem , powodem jest to że generalnie ogarneło mnie wkurwienie a ona mnie nie znała od tej strony i dla niej to był szok. Ja widząc jej reakcje od razu spuściłem powietrze z siebie.
Oczywiście to że tu nie ma znajomych i rodziny ma jakiś wpływ , napewno jest jej ciężej ale rozmawiam z nią szczerze i mówi że nie jest to powodem , a powodem jest że się mnie boi. Podrążyłem i okazuje się że boi się że to się powtórzy , chodź ja wiem że nie mówiąc PRZEPRASZAM nie powtarzam tego samego błędu i wyciągam wnioski.
Myślę że wróci tylko potrzeba troszkę czasu by się przełamała , ale jednak brakuje mi jej tu.

Wspomniałaś żebym zostawił wszystko i do niej się przeprowadził. To by była dopiero niedojrzała decyzja , rzucić wszystko polecieć jako bezrobotny do niej , wtedy to by mi całkowicie na głowę weszła a co lepsze traktowała jak nieroba. Ja tak nie chce , wyobraź sobie że jej łątwiej tu się przeprowadzić.

Ma tu wszystko zapewnione od mieszkania po utrzymanie i czego dusza zapragnie. A ja nie mogę rzucić wszystkiego i od tak się do niej przeprowadzić.
Kobieta nie jest do ukladania pod siebie , a facet jest? Bo sugerując mi bym się przeprowadził tak właśnie myślisz. A może lubisz rządzić facetem ?

Ja jestem raczej za tradycjnym zgodnym z naturą modelem rodziny. Jest to zdrowy model pod warunkiem że facet jest odpowiedzialny , wierny etc. i Kobieta może mu zaufać. Nowoczesne związki to jakaś pomyłka tak myślę.

W obecnej chwili nasze relacje są super. Zobaczymy co czas przyniesie , a ja błędu tego samego już nie popełnie i tym razem mocno się ugryzę zanim z czymś wypierdzielę

Może macie jakieś pomysły jak podejść do tematu odnośnie tego strachu żeby przestała się bać , bo ona chce wrócić chce być ze mną , kocha - ale twierdzi że się boi iż to się powtórzy. Co by Was przekonało do tego że to się nie powtórzy? Czy po prostu czekać?

No właśnie w tym rzecz że nie , zwyczajnie takiej kobiety nie chce. Moja Kobieta ma swoje zdanie , ale też nie pozwolę sobie wejść na głowę. Nie czarne , ani białe a może szare ?

A mam jakąś wizję  ?

Między 20 a 30 już wiek nie gra takiej dużej roli. Ja po prostu lubię młodsze i tyle.

No tak, ale dobra kobieta to tylko taka co myśli tak jak Ty: tradycyjna rodzina, zona co zna własne miejsce, kariera zawodowa jako taka opcja w ramach hobby

Uroilo Ci się, ze urobisz malolate, a tu doopa, bo malolata chociaż w ciąży, to zaczela pyskować. To, ze jest niedojrzala, to oczywiste (no ale czego się spodziewać po 19nastce?), ale trzeba przyznać, ze jakiś instynkt samozachowawczy tam jest.

Klaskam dziewczynie, ze się w pore obudzila do tego iż jej facet jest normalnym dupkiem

Jedna rzecz to cielesne obcowanie, inna to robienie dzieciaczka i musztrowanie, co by za dobra zone robila.

Zazdrość o com przepraszam? Bo chyba nie o ciebie..

Swoją dojrzałość pokazałeś podwójnie: 1. robiąc dzieciaczka dzieciaczkowi i 2. Zachowując się jak na świra przystało wyrzucając przyszłą Matkę własnego dziecka z domu ze słowami , których nie powstydziłby się Charles Bukovsky

A teraz do meritum.. Skoro ten wasz związek taki 'dojrzały' to jakim cudem nie potraficie się w tak elementarnych rzeczach dogadać?
Podobno jesteś tym, który 'moderuje' ten związek, jako starszy, poważniejszy, dojrzalszy.. a tu zmiękła kicha szybko.
Oj chłopaku, chłopaku..

Dokładnie.
W ogóle trzeba być nieźle zakompleksionym żeby wybierać sobie dziecko na partnerkę, wiadomo że 'Tatka' dominuje wtedy.
Tzn. tu autor też nie podołał

Może następnym razem będzie celował mądrzej - nie wiem, może jakaś 15-ką, 16-ka.. istnieje cień szansy, że będzie lepiej.