Ja, ona, jej dziecko no i...były mąż. - Netkobiety.pl

Gdzieś na pewno tkwi problem, choć trudno powiedzieć, w którym miejscu...
Z mojej perspektywy (a jestem 4 lata po rozwodzie, mam 10 letniego syna) nie jest zwyczajne nic z tego, o czym piszesz i ja - jako osoba w takiej sytuacji - nie chciałabym w taki sposób...
Nie dziwię się, że masz tyle wątpliwości...

Prawda? Absolutnie dziwne to jest. Raczej kobieta w takiej sytuacji odwrotnie by reagowała...

I ona deklaruje, że chce z tobą być i jakoś wspólne życie organizować? Czy to ma tak trwać, a ty masz się dostosowywać?

Jednoczesnie zapewnia, ze chce ze mna byc i ulozyc sobie zycie...tylko nie wie kiedy... Tylko kiedy ja zaczynam temat bylego i dziecka, juz taka skora do wspolnego zycia nie jest..

To naprawdę dziwna sytuacja.
Biorąc pod uwagę odległość, która Was dzieli śmiem przypuszczać, że byli(?) teściowie ojca dziecka mają nadzieję, że rodzice wnuka zejdą się. Oczywiście, "dla dobra dziecka".
Moim zdaniem, kobieta jest uzależniona bytowo, przede wszystkim od rodziców. Kwestie ekonomiczne przekładają się na mniej lub bardziej wymuszane ustępstwa z jej strony. Jednym z tych "ustępstw" jest godzenie się na to,  Autorze, by wszyscy z tamtej strony (może oprócz niej samej) traktowali Cię, jako epizod w życiu tej pani.

Tez tak podejrzewalem, niby mnie lubia ale... Niby to tez jest "dla dobra dziecka", tylko ze skoro ona decydowala sie na rozwod i chce rozpoczac nowe zycie, wciaga chcac nie chcac dzieciaka w te sytuacje... I nie wiem co by nie robila, to i tak syn bedzie w tym wszystkim.

W sumie chyba trzeba by było znać wszystkie osoby tej sztuki, żeby móc się pewniej wypowiedzieć. Nie wiadomo, jakie tak naprawdę są te ich relacje...
Jako rozwiedziona kobieta mogę ci tylko powiedzieć tyle, że absolutnie nie życzę sobie obecności byłego męża w moim życiu (moi rodzice tym bardziej!), choć oczywiście spotykam go z racji wspólnego dziecka... Do wspólnych zdjęć mam wręcz awersję Byłam też już w związku po rozwodzie i w mojej hierarchii wartości były mąż był jednak zawsze na ostatniej pozycji....

Zapewne szukałabym przyczyny takiego stanu rzeczy aż do skutku.. choć to niełatwe... Być może maluch zwyczajnie nie pogodził się jeszcze z rozwodem rodziców? Niestety, oni sami postępując tak, jak teraz, nie pozwalają mu na to, dając do zrozumienia, że możliwe jest nadal życie jak rodzina..
Osobiście nie chciałabym w taki sposób... W końcu nie po to się rozwodziłam, co by czas z eks mężem spędzać.
I nie mylmy pojęć: ojcostwo to relacja ojciec - syn, podobnie macierzyństwo... Nie ma potrzeby składać tego na siłę po rozwodzie....

Na pewno inni też się wypowiedzą, a ty swoje wnioski wyciągniesz.. Tego życzę. Poza tym, tak mi teraz przyszło do głowy, że może to pierwsza taka sytuacja w życiu twojej partnerki po rozwodzie? Może jeszcze nie umie się w tym odnaleźć, określić własnych priorytetów?
Tak, czy inaczej: powodzenia!

Hm, tak, to jej pierwszy powazny zwiazek po rozwodzie, dodam jeszcze ze byly to bardzo inteligentny facet, typ Piotrusia Pana, sterowany mamusia, wiedzacy jak wykorzystac jej slabosci, nawet raz wezwal policje gdy ona odmowila mu spotkania z dzieckiem i jeszcze musiala zaplacic kare... A podobno zrobil im wiele zlego, rozprawe ciagnal 4 lata prawie...poslugiwal sie dzieckiem jak karta przetargowa w sadzie...a oni go wpuszczaja do domu (syndrom sztokholmski??), mam niekiedy wrazenie ze ona i rodzice boja sie go i dlatego godza sie na takie cos...

Rozmawiamy, jednak to jest uparciuch i konsekwentnie broni swego nawet kosztem zwiazku, dochodzi do tego ze przerywa rozmowe i sie rozlacza, a potem pisze smsy ze mnie kocha i chce ze mna byc

Przepraszam, ale nie przypominam sobie abym zakladal inny watek odnosnie tego zwiazku... Jesli Kolezanka mysli o watku w innym dziale (zwiazki na odleglosc), dotyczy on zupelnie innego zwiazku ktory juz poszedl w niepamiec

Do dziecka? Nie pasuje mi to. Poza tym, byli mężowie zwykle chcą całkiem sami (czytaj: bez udziału byłych żon) układać sobie kontakty z dziećmi... Tak twierdzą wszystkie moje rozwiedzione znajome: raczej problem jest odwrotny niż piszesz: czyli byli małżonkowie z różnych przyczyn unikają ze sobą kontaktu...

Żeby nie robić off topu, wysłałam do Ciebie wiadomość. Odbierz, proszę, pocztę .
Z pozdrowieniami, Olinka

Jeszcze raz przepraszam, mialem zapelniona skrzynke i nie moglem odczytac wiadomosci od Ciebie, ale chyba wiem o co chodzi, po prostu mialem sie podczepic pod stary temat, mimo ze juz jest nieaktualny... No i przepraszam za zamieszanie, juz wiecej nie bede :-D

Dzień dobry.
A co by było, gdybyś przyjeżdżał w  weekendy ojcowskie i zabierał ją na wycieczki, spacery, by wspólnie spędzić czas?
Dziecko widzi ojca, Ty widzisz ją, ona ciebie -wszyscy syci.
A rozmowy na ważne i bardzo ważne tematy przez telefon to kiepski pomysł (już przez skyp'a przynajmniej widzisz twarz i emocje). Nic nie widzisz, tylko słyszysz głos.
Nic nie wyczytasz, nie wyciągniesz wniosków, nie zaglądniesz w oczy ani w reakcje. A jeszcze ten "przywilej" zakończenia rozmowy, kiedy komuś pasuje, ot tak, jednym przyciskiem... hmm

Prawda jest taka, że przyczyn takiego zachowania może być wiele. Może kobieta nie chce, by dziecko spędzało czas tylko z ojcem, bo się o nie martwi?
Najprawdopodobniej wiesz bardzo mało o tym, jak naprawdę wyglądało ich małżeństwo i rozwód, bo pewnie powiedziała Ci tylko to co chciała lub na co była gotowa. Poza tym znasz sytuację tylko z jednej strony, a to też może wypaczać jej obraz.
Może być również tak, że ona wcale nie jest jeszcze gotowa na nowy, poważny związek.

Zresztą, wiązanie się z kobietą będącą w takiej sytuacji wiąże się niestety z tym, że będziesz musiał tolerować obecność jej byłego męża w jej, a później może Waszym życiu.

Jeżeli Ci na niej zależy, to powinieneś przede wszystkim dać sobie czas na poznanie jej.

Powtórzę jeszcze raz, drogi Autorze (wybacz że nie zwracam się do Ciebie Twoim nickiem, ale dla mnie zbyt on skomplikowany. ), musisz przeprowadzić naprawdę, poważną rozmowę.
Bo według mnie, oboje odkładacie rozstrzygnięcie "na później" (na zasadzie: "bo susza w Afryce, bo populacja delfinów zmniejsza się gwałtownie albo Bangladesz znajdzie się wkrótce pod wodą", jak któryś z kolegów raczył sarkastycznie wymienić powody braku decyzji w innym wątku) i w końcu "jakoś to się rozwiąże".
Jeśli chcesz z nią być, to owe "jakoś to będzie" może potrwać lata.
Stać Cię na czekanie?

no właśnie o tym napisałam... zabierasz ją czyli nie pojawiasz się w domu jej rodziców. Ta daam!

nie rozumiem trochę jak dziecko może czuć się niekomfortowo z rodzicem. bił? krzyczał? poniewierał?

trochę to dla mnie grubymi nićmi szyte

Jeżeli jej ex znęcał się nad dzieckiem to czemu ona nie próbowała mu ograniczyć praw rodzicielskich? Cała sytuacja jest bardzo dziwna, "przemocowiec" ojciec potulnie co 2 weekend przychodzi do domu teściów i w obecności wszystkich spędza czas z synem, czasami matka, ojciec i dziecko wypadają wspólnie na zakupy;). Hmmmmm, moim zdaniem oni nie chcą byś zobaczył jaka jest rzeczywistość. Być może twoja nowa partnerka rzeczywiscie ma nadmierną potrzebę kontroli otoczenia. Fakt, że ona wcale nie chce z tobą wyjaśnić tej kwestii przemawia na jej niekorzyść. Przyjrzałeś się jej relacji z synem i rodzicami? Myślę, ze tutaj leży odpowiedź.

Nie wiem czy już pisałeś, ale kto właściwie chciał się rozwieść i kto kogo zostawił? Nadal nie rozumiem z jakiego konkretnego powodu nie mógłbyś być w tym domu, kiedy odbywa się widzenie z ojcem.

Głupie tłumaczenie. Dziecko jest zdezorientowane przede wszystkim tym, że tata przychodzi, wychodzą w trójkę, spędzają czas jak normalna rodzina. Już tu ktoś pisał, mącą mu w głowie. Musisz z nią pogadać i twardo postawić warunki. Według mnie to wcale nie miłość do dziecka nią kieruje. Masz poważne zamiary wobec niej, ona rzekomo wobec Ciebie również, więc Twoja obecność nie jest niczym nienormalnym.

Ewidentnie nie jest autorze z Tobą szczera. Jej wytłumaczenie sytuacji przegrywa w konfrontacji z logiką. Jedyna droga to postawienie sprawy na ostrzu noża i bycie przygotowanym na potencjalny koniec. Na pewno nie powiniensz trwać bez końca w tej dziwacznej relacji, bo szkoda czasu, nerwów, zaangażowania. Masz prawo wymagać szczerości.

Przerywa rozmowę? Trochę to niekulturalne, czyż nie? Emocje mogą czasem ponieść człowieka, oczywiście, ale w tej historii to chyba to ty jesteś ten dobry, nie? Więc kogo ona w tobie widzi?  (takie trochę spojrzenie advocatus diaboli, może coś wniesie?)

No ok. Czyli za 2 lata nadal możesz być w tej samej sytuacji skoro ona nie chce rozmawiać.  Chcesz tego?

Źle mnie zrozumiałeś. Nie krytykuję twojej chęci rozmowy, ale niechęć do niej twojej partnerki. A celem tego jest próba odpowiedzi na pytanie: kim dla niej jesteś, skoro odmawia ci prawa poruszania istotnych tematów i zwyczajnie cię lekceważy nie rozmawiając o tak ważnej sprawie?

Screwdriver, napisałeś :

co bedzie, za rok, dwa, jezeli nadal bedziecie w związku ?
np. mieszkacie razem i przychodzi czas widzenia ojca z dzieckiem ?

Bierzesz manatki i szukasz lokum  na czas wizyty ojca ?
Niby dlaczego i co by się wtedy zmieniło ?

Skoro wizyty męża maja miejsce co 2 tygodnie... to jak długo trwają ?
kilka godzin czy całe dwa dni weekendu ?
Spędzają ze sobą czas, nie tylko w domu ale i w czasie wycieczek, przy synu...
Tak właściwie to trudno mieć jej to za złe, moze ma nadzieję na odbudowanie rodziny.
Jednak nie powinna Ciebie mamić obietnicami, skoro nie jest jeszcze zdecydowana zerwać definitywnie kontakty z mężem.

Gdzieś tam zaspokajasz jej potrzeby - poczucia adorowanie, seksu, poczucia że ktoś się o nią stara, troszczy ale...
Zdaje się, że jesteś w "odwodzie" a już  z pewnością na szarym końcu jej hierarchii.
Najpierw są potrzeby syna, potem prawo męża, zdanie rodziców a samym końcu pałętasz się Ty....

Przykre ale prawdziwe.
Czas spojrzeć prawdzie w oczy.

Gdyby naprawdę dążyła do związku, kochała...to nie byłoby przeszkód by się spotkać a co dopiero urywanych rozmów na skypie.

36-letnia kobieta potrzebuje zgody mamy i taty na cokolwiek?
Nie daje Ci to do myślenia?

Pewnych rzeczy przeskoczyć się nie da, niestety.
Ważne, że oboje zrozumieliście wreszcie, że nie po drodze Wam obojgu.

Jak to nie ma? A zyskanie czasu, który Screwdriver straciłby na latanie do kobiety, która "sama nie wiem czego chcę, muszę spytać mamy" to nie in plus? A szansa na lepszy związek bez ogona w postaci ex męża to źle?
Ja tam widzę happy end.

W sumie, jak tak na to spojrzeć, to ewidentnie jest.