dlaczego małżonkowie pozwalają naruszać swoje granice? - Netkobiety.pl

Myślę, że to jest kluczowe zdanie. Nie każdy jest gotów odejść.

Może ja coś od siebie.
Tez jestem świeżo upieczona mężatką.
Matka mojego męża, to jedna z najbardziej toksycznych osób, jakie w życiu spotkałam.
Nie bede opisywać dokładnie tego co mi/nam zrobiła. Teraz wiem, ze z "chorej"milosci do syna.
Przez nia przekladalismy 4razy termin ślubu/groziła nam samobojstwem/ublizala mi/nachodzila nawet o ósmej rano/zaczęła się"upodabniac"do mnie z zazdrości o uwage jej syna (chociaż uważam, ze teść to taka starsza wersja mojego męża) szantażu emocjalnego nie było końca. W zasadzie przez nią wyladowalam u psychologa.
Dlaczego na to przyzwalałam? Nie wiem..chyba chora mentalność wyniesiona z domu-to matka męża/rodzina/starsza osoba.
Gdyby mąż jej nie wystawił za drzwi pewnie bym dalej to znosila (zrobił to nie raz-to ja na niego naciskalam by nie urywał kontaktu z matką)
Ostatnie zdanie jej jakie mi utkwilo w pamięci (tuż przed wyproszeniem jej przez męża)"ja jestem jedyną kobietą w jego życiu"
Pewnie gdyby nie stanowcza reakcja męża-dalej bym to znosila. Dlaczego? To matka męża/jego rodzina itd
Przyznam jedynie, ze brak kontaktu z nia zaczyna mi włączać obojętność na jej osobę.
Niestety mamy dom 5km od niej.To dosc blisko jak na"wroga"

JaMajkaa to już jest hardcore. Dla mnie tacy ludzie jak Twoja teściowa są chorzy psychicznie po prostu i niezrównoważeni emocjonalnie.. O widzisz, ważną kwestię poruszyłaś - nie stawiamy granic, nie mówimy nie bo "nie wypada". Nie wypada zwrócić uwagi starszej osobie czy właśnie rodzicom męża, bo w domu rodzice nauczyli nas że tak jest niekulturalnie. Kurczę jasne, że chamskie odzywki są niekulturalne, ale szkoda że rodzice rzadko uczą swoich dzieci takiej asertywności po prostu. Powiedzenie np. "mamo wybacz, ale my z Piotrkiem mamy już plany na dziś, więc wpadniemy do Was chętnie ale innym razem czy mamo to jest nasze dziecko i nie chciałabym żeby jadło codziennie słodycze". To są proste komunikaty które nikogo by nie obraziły.. Wiesz Jamajkaa szacun do męża, że stanął po Twojej stronie i jesteście jednym frontem, i który notabene wyznaczał te granicę bardziej niż Ty.
Niesia zgodzę się z Tobą, że samo nic się nie zmieni po ślubie - jak było tak i będzie. Każdy w takiej sytuacji natomiast ma nadzieję, że jakoś to się ułoży, że jak będę żoną/mężem to moja pozycja i autorytet wzrośnie.. Ja jestem zdania , że to co wypracujemy w związku przed ślubem, będziemy celebrować i po ceremonii.

JaMajkaa strasznie Ci współczuję.. ale rozsądna i silna z Ciebie babka dasz sobie radę, grunt żebyście razem z mężem się wspierali. I fajnie, że Ty masz ŚWIADOMOŚĆ tego co się dzieje. A zgadzam się z Tobą w 100% że społeczeństwo nie jest gotowe na asertywność. Dlaczego? Moim zdaniem to jest wysiłek komuś odmówić. To dużo emocjonalnie kosztuje i trzeba liczyć się z tym, że możesz zostać przez to czasem odrzucona. Ja na swoim przykładnie relacji z toksyczną matką mogę powiedzieć, że asertywność i wyznaczenie granicy to była orka na ugorze. 2 lata pracy z terapeutą, ciężkiej pracy. Skutkiem tego jestem uznana za "dziwną", "cudaka" czarna owca w rodzinie, która jest egoistką. Na początku płakałam z tego powodu, ale terapeuta powiedział: "Będziesz zaakceptowana tylko wtedy w rodzinie, jeśli nadal będziesz popychadłem. Chcesz tego?". Gdybym się nie uwolniła, miałabym dziś problem i na głowie rodziców, teściów i kogo by się dało. Ale z kolei teraz panicznie boję się takiej bliskości.. pomoc czy troskę ze strony np. teściów odbieram jako włażenie w moje życiu z buciorami, a tak nie jest.. niestety to zawsze będzie we mnie siedzieć, taka czujność i obawa z tyłu głowy.