Jego zachowanie i moja naiwność czyli o co tu chodzi? - Netkobiety.pl

Sorki, ale Ty zachowujesz się jak nastolatka.
Nie odpiszę Mu, bo On nie odpisał mi od razu.

Wiem Ja po prostu nie chce się narzucać i nie wiem jak powinnam się zachować żeby było dobrze.

Dzięki Czasami jednak lepiej jak ktoś obiektywny powie wprost, że jestem porąbana, przejmuje się głupotami i robię z igły widły zamiast po prostu być sobą i robić to na co mam ochotę

Chciałabym żebyśmy mogli dalej rozmawiać, to wszystko. Nie chcę deklaracji, obietnic i jakiegoś konkternego określenia tej znajomości. Chcę żeby po prostu trwała i żeby bīł "obok".

Jeśli tyle czasu spędzaliście ze sobą, mogliście o wielu rzeczach porozmawiać, to zapytaj go wprost czy ostatnio nie jest czymś zajęty, czy może jakiś nowy projekt w którym mogłabyś mu pomóc radą. Jeśli powie, że to tylko jakiś trudny okres to możesz zaproponować wspólną kawę na wyluzowanie czy coś takiego i porozmawiaj z nim na spokojnie. Nie utrzymywaliście bliskich relacji, więc facet nie jest aż tak przywiązany, a z resztą nie będzie się domyślał, że Tobie zależy i jest Ci smutno po utracie kontaktu, to musisz mu powiedzieć.

Po prostu się do Niego przyzwyczaiłaś, do Jego obecności.
Tylko nie pisz z wyrzutem, że sobie sama poradziłaś, napisz tak na luzie.

Oboje jesteśmy hm... dość zachowawczy. Ja mam trudności w nawiązywaniu nowych znajomości (boję się nowych ludzi, ale pracuje nad tym - długa historia) On z kolei wycofuje się przy jakiejkolwiek próbie zbliżenia się (poruszenia innego tematu). Dopiero ostatnie dni, tygodnie jakoś tak sprawiły, że nasze relacje się zmieniły nieco (ale ciągle bez romantycznego podtekstu). Lubię pomagać mu w pracy, lubię gdy prosi mnie o pomoc, bo jego praca mnie interesuje i on o tym wie.

Moja koleżanka powiedziała ostatnio, że takie przerwy w kontakcie mogą wynikać też z tego, że to on nie chce się narzucać bo ostatnio kilkukrotnie prosił mnie o pomoc i mógł uznać, że nasze codzienne kontakty to za dużo. Nie wiem, to jest już wyższy stopień analizy, na który wolę nie wchodzić.

Nie powiem mu, że jest mi smutno, bo nie pisze. No way.
Ale mogę napisać coś miłego, np. powiedzieć, że oglądnęłam w końcu ten film, który tak bardzo mi polecał

dopiero teraz przeczytałam Twojego posta...

cóż... napisałam wtedy czyli 5 dni temu. Nie odezwał się do dziś. Myślę, że to o czymś świadczy - po prostu nie chce ze mną rozmawiać. Może kogoś poznał (nie ma dziewczyny z tego co wiem), a może jest tak jak pisałaś, że pewne kwestie musi przemyśleć.

Przeczytałam dziś kilka naszych rozmów, to o czym i jak rozmawialiśmy jeszcze 2 tygodnie temu. Naprawdę się dogadywaliśmy, rozmawialiśmy o różnych rzeczach, pomagaliśmy sobie nawzajem w pracy. Nie wiem co się stało, że tak nagle to się skończyło Nie napisałam nic złego i nic złego też nie zrobiłam. Nie stawiałam mu żadnych warunków, nie oczekiwałam, że ta znajomość przerodzi się w coś więcej (tzn. nie powiedziałam mu nic takiego). A mimo to w ciągu kilku dni widziałam jak ogranicza nasz kontakt do minimum, żeby teraz całkowicie przestać się odzywać.

Komunikujemy się tylko przez internet, mieszkamy w różnych miastach, więc nie mam możliwości bycia "miłą dziewczyną" gdy się spotkamy, mog by miła jedynie wirtualnie Nie mam zamiaru też robić mu wyrzutów czy oczekiwać wyjaśnień w razie gdyby jednak jakimś cudem się odezwał - ja po prostu taka nie jestem.

Szczerze mówiąc jest mi trochę przykro, bo mam bardzo poważne problemy w pracy, powinnam jak najszybciej znaleźć nową, żeby nie wpaść w depresję, albo jakąś nerwicę i chciałam z nim pogadać. Niekoniecznie na ten temat, wystarczyłoby mi żebyśmy pogadali o jakimś filmie, jego pracy czy o muzyce - mogłabym się oderwać wtedy od tego bagna. Niestety, w związku z tym, że się nie odzywa, a ja nie mam zamiaru się narzucać to pogadać z nim nie mogę i tego mi najbardziej brakuje.

A no i on jest ode mnie młodszy, może to w sumie też sporo wyjaśnia.