Moi rodzice twierdzą, że budując się na wsi, zrobimy dziecku krzywdę - Netkobiety.pl

A dlaczego mielibyście zrobić dziecku krzywdę? Jakie konkretnie są argumenty?

Bo też to prawda, są plusy, ale też minusy takiego mieszkania.
Dojazdy, zależy gdzie mieszkasz, do mojego miasta trudno rano dojechać z powodu korków i dzieci spoza...często sie spóźniają.
Pół biedy, gdy dziecko jest małe, wiadomo jest odwożone i przywożone z przedszkola, ale problemy zaczną się już w szkole podstawowej, jeśli oczywiście zapiszecie dziecko do szkoły w mieście. Od czwartej klasy nie zapiszesz dziecka do świetlicy, szkoła tez nie zapewni zajęć pozalekcyjnych 5 dni w tygodniu, więc takie dzieci siedzą po lekcjach godzinami na korytarzu, czasami w czytelni (jeśli taka jest) i czekają, aż rodzice po pracy po nie przyjadą. Szkoła nie ma obowiązku zapewniać opieki po lekcjach.
Im starsze dziecko, tym większy problem z dojazdem i ewentualnymi dodatkowymi atrakcjami.
A plusy - na ogół cisza, ładna okolica, ogród i lepsze warunki mieszkaniowe.
Ważne jest też, żeby dziecko miało jakiś kolegów na miejscu, co nie jest łatwe, gdy chodzi do szkoły w mieście.

I do knajpy, i do narkotykowego dilera...

A Twoi rodzice się po prostu wtrącają, Twoim (a nie Twojego męża) zadaniem jest to uciąć.

Jeśli się martwisz o rozrywki to Twoje dziecko będzie mogło urządzać grille i imprezy dla znajomych i jeszcze ich po tym przenocować. Dzieci z miasta nie mają takiej możliwości.

Nie no, przestrzeń jest nie do przecenienia.

Zgadzam się z dziewczynami. Równie dobrze można powiedzieć, że krzywdzi się dziecko, kiedy rodzina mieszka na 40 metrach w jakiejś klitce w mieście, między hałaśliwymi sąsiadami. Mój kuzyn właśnie teraz buduje sobie dom 18 km od miasta, chociaż całe życie mieszkał w mieście. Dzieci będą wozić do szkół w mieście, więc po prostu będą musieli logistycznie to wszystko ogarnąć. Ja co prawda przez większość życia mieszkałam 5-10 minut od uczelni/szkoły/pracy, ale nie widzę niczego krzywdzącego w dłuższych i bardziej kłopotliwych dojazdach. Może to nie jest idealne, ale każde rozwiązanie ma plusy i minusy.

Hej.
Nie wiedziałam, że tak to wyszło...
Musisz stać murem za mężem. To Twoje życie. Musisz dbać o siebie i swoją rodzinę. I działaj według swojej intuicji.
Tak jak kiedyś Ci pisałam ja też jestem z takiej wsi gdzie wszędzie daleko i wierz mi gdybym miała teraz możliwość chciałabym żeby moje dzieci miały tak samo. I jestem zdania tak jak ktoś wyżej pisał, na wsi jest bezpieczniej.
Jeszcze raz porozmawiaj z mężem, jeśli oboje tego chcecie to reszta świata się nie liczy. A dziecku na pewno krzywdy nie zrobicie.
Uważam, że wręcz przeciwnie. Dobre argumenty poprzedniczki wypisały.
Trzymaj się Kochana :*

Córka ma obecnie ile lat?

Tutaj polaczenie do miasta jest swietne, co chwile autobus, tylko ze 3 km do przystanku i miejscowej podstawowki i to jest problem. Ponoc jezdza jakies prywatne busy i zabieraja dzieci spod domu do szkoly, ale na jakich zasadach to dziala nie wiem. Gybym wiedziala ze zawsze corke bedziemy mogli wozic to bym sie nawet nie zastanawiala. Ale maz pracuje roznie, ma sluzby 24h i poligony gdzie nie ma go nawet miesiac w domu. Ja dyzury 12h prawdopodobnie bede miala. Co jak bedzie zima, ciemno jak corka lekcje skonczy a my w pracy. Maz twierdzi ze zawsze ktos sie znajdzie, jak nie my to dziadek, sasiad, wujek. Ktos pytal ile corka ma, dopiero pol roku ale ja daleko w przyszlosc wybiegam bo czas leci szybko. Kto wie moze do tego czasu ta wies sie bardziej zurbanizuje, ale tego nie wiem. Co do miasta tam tez jest sie gosciem w domu, chyba ze sie ma do pracy 2 minuty. Ja pracujac i studiujac w miescie tez wstawalam o 5 i wracalam do mieszkania o 18, 20 wiec w tej kwestii nie widze roznicy. Tylko noce nie przespane bo czesto w bloku halasy. Chodzi mi o corke tylko i wylacznie.

Wydaje mi się, że w Waszej sytuacji, gdy dziecko jest jeszcze malutkie, wybudujecie się, a Wasza córeczka pójdzie do szkoły na miejscu, to będzie własnie jej środowisko.
Będzie miała na miejscu koleżanki i kolegów, a dziadkowie, jak sądzę, nie są jeszcze w podeszłym wieku, więc przez długie lata mogą służyć pomocą w podbramkowych sytuacjach.
Zanim córka pójdzie do gimnazjum, będziecie mieli wszystko poukładane.
Ja opisałam sytuacje z perspektywy rodzin, gdzie dzieci są w wieku gimnazjalnym, z na wsi mieszkają zaledwie od 3, 4 lat.

Błąd życia, to po pierwsze!

Ludzie (w sensie rodzice twoi) mówią z sensem i mają 100% racji. Dzieci z miasta są śmielsze, odważniejsze, mają perspektywy, dzieci ze wsi niestety nie mają w 50% nawet dostępu do tego co Ci z miasta.

Kochanie, przyjdzie zima auto się zepsuje, raz drugi zamarzniesz na pipidówie, lecąc na przystanek swoją drogą (sorry) co za zadupie na przystanek kilka km??   bez obrazy takie są fakty.

Mieszkając w mieście dziecko samo może wracać ze szkoły, chodzić na ciekawe zajęcia pozalekcyjne bez angażowania w to dziadków.

Ja Ci powiem, z miasta jesteś nie znasz realiów życia na wsi, znam całe mnóstwo ludzi które bardzoooo żałowały przeprowadzki na wieś, na krótko dla mieszczucha to może i fajna perspektywa, Z perspektywy czasu, będziesz żałować!!!!

Wojskowy i domek na wsi to już faktycznie czyste szaleństwo
Zobaczysz sama się zamordujesz w ziemie, odśnieżanie, piec, palenie w piecu, zamarznięte auto, ślizgawica, wszędzie daleko, ani iść ani jechać, w lato roboto na działce, burze, podtopienia, kto tam wie co jeszcze.

Nie tescie tylko moi rodzice nie sa za, bo cale zycie mieszkalismy w miescie. Malym miescie, wiec paradoksalnie to tu kolo duzego miasta sa wieksze mozliwosci rozwoju, lepszy dostep do wszystkiego niz ja mialam. Dziecko mamy jedno, narazie. Gdyby mialo rodzenstwo nie wyobrazam sobie ze musialoby z nim siedziec w jednym pokoju w bloku, jak ja z bratem. Dlatego chce dom i o te dwa pokoje wiecej niz w miescie bysmy mogli sobie pozwolic. Nie zauwazylam by znajomi ze wsi byli mniej smiali, a mam ich sporo. Mysle ze te czasy juz sie skonczyly. Uwierz mi ze nie jestem typowym mieszczuchem, zawsze nienawidzilam miast, chodzilam znerwicowana sasiadami i brakiem spokoju, w kazdej wolnej chwili wsiadalam na rower i robilam po 40km byle jak najdalej,dlatego inaczej odnajduje sie na wsi. Sa ludzie co mysla tak jak Ty, lecz ja do nich nie naleze. Nie znam nikogo kto zalowal przeprowadzki na wies, za to znam ludzi ze wsi co poszli do miasta i zaluja. Wiem ze wszystko ma swoje plusy i minusy.

Pisalam juz ze tu do duzego miasta jest 20 minut a nie 2 godziny... Obok sa miasteczka dosc zurbanizowabe, wiec zalezy o jakiej wsi mowimy... Jedyny minus 3km do przystanku.
uwierz mi ze mi sie bedzie chcialo jechac w zimny, mokry wieczor na basen, lodowisko czy narty. Dla mnie slowo nie chce mi sie nigdy nie istnialo. Nie w tym tkwi moj problem.

Nie no aż tak bym nie przesadzała wjazd na działkę przy samej drodze asfaltowej, odśnieżanej i posypywanej jak w mieście. Palenie w piecu to nie jest jakaś wielka robota, ale i tak myślimy o gazie. Zamarznięte auto... hmm... Dom ma być z garażem. O podtopieniach nie ma mowy, bo jesteśmy na górze.

Dlatego zalozylam ten temat, zeby posluchac ludzi co patrza na to z boku, a moze maja podobne doswiadczenia. To fakt, rodzice namieszali mi w glowie, ale zaloze sie, ze kazdy z was gdyby uslyszal od wlasnych rodzicow ze zrobi swojemu dziecku krzywde przez jakas decyzje to by sie zaczal grubo zastanawiac.

Widzę że zdania są mocno podzielone

O matko, Vinnga naprawdę ja mieszkam na wsi, mieszkałam też w miescie i jest odwrotnie. po miescie nie bałam się chodzic gdy było ciemno, oświetlenie było, zawsze jacyś ludzie, nie musiałam mieć odblasków, bo było mnie widać. Na wsi u mnie nie ma zadnej latarni i jest okropnie ciężko zarówno dla kierowców jak i pieszych, zachować ostrożność. Blisko lasy i pola gdzie w ciągu dwóch lat już 2 razy kogoś zabili, zgwałcili i było kilka kradzieży a jest to mała wieś. Jest szczególnie niebezpiecznie gdy latem zjezdzaja się Ukraincy itp. typki do pracy, bo ludzie w okolicach ich zatrudniają. Zdarzylo się ze babce gardło podcięli jakies 1,5 km od miejsca gdzie mieszkam, o kase poszlo.
Narkotyki mówisz... są dostępne wszędzie, wiem widziałam i znam osoby, które biorą, brały oraz takie które są w ośrodku przez to. I to właśnie w dobrych szkołach na wsi. Mowie o gimnazjum oraz o szkole sredniej. Ja chodzę obecnie do szkoły w małym miescie i ten problem tez jest.
W miescie prędzej ktoś zauważy, gdy się cos dzieje i zareaguje, choć teraz w ogóle ludzie maja problemy z odróżnianiem dobra od zła. na wsi można po cichu zaciągnąć gdzieś do lasu czy w pola, zgwałcić, okraść, zadźgać i nikt Cię nawet nie usłyszy. Policja na wsi to rzadki widok, w miastach czasem się zauważy jeszcze funkcjonariuszy.
Nie jest wcale w obecnych czasach na wsi bezpieczniej.

Yessa, żadnej krzywdy dziecku nie zrobicie to pewne :)To Wy będziecie żyć tam, nie Twoi rodzice i to Wasze życie więc Wy decydujecie. Nie dziwię się reakcji Twojego męża, bo najpierw umawialiście się na co innego, macie gotowy plan a nagle mama Ci mówi, że to jest be a Ty zaczynasz się wahać.. przykro się chłopu zrobiło i się wkurzył. Ja sama mieszkam teraz w mieście, mój TŻ jest ze wsi oddalonej 25 km od miasta, w planach mamy przeprowadzkę właśnie na tą wieś. i powiem Ci, że nikt mi nie wmówi, że w takiej wsi pod miastem jest zacofanie, nuda, brak dostępu do świata. Bzdura. Jest internet, busy do miasta co chwilę, basen 10 km dalej, apteka, sklep, ośrodek zdrowia, bankomat, szkoła. Czego mi więcej potrzeba? Kino mam 20 min jazdy samochodem w mieście, jak trzeba gdzieś dziecko zawieźć to po prostu wiozę albo wsadzam w autobus. Jest z tym więcej zachodu, ale ten spokój, cisza, inna mentalność, tryb życia.. to jest warte tego dla mnie

Co do bezpieczenstwa, ja w rodzinnym miescie tez nigdy nie balam sie chodzic sama po zmroku, nigdy nic tam sie nie dzialo, ale jak poszlam na studia do wiekszego miasta to sie nawet nie wypuszczalam, same podejrzane typy, co chwile ktos mnie ostrzegal zebym tam sama nie chodzila. Tu na wsi jedyne kogo mozna spotkac na ulicy po zmroku to emeryci z kijkami od nordic walkingu. Wszystko kwestia miejsca jak widac.

Male mieszkanko ok, ale nie jak posiada sie dzieci. Cale zycie w malym mieszkanku zylismy, uwierz mi, ze meczarnia dla nas i naszej mamy, ale ojciec nigdy nie zgodzil sie na budowe domu, ani zmiane mieszkania, bo z nami na codzien nie mieszkal wiec go to nie obchodzilo. Wyobraz sobie dorastanie z bratem w jednym pokoju, po prostu super opcja... Nie masz racji piszac ze budowa nas wiecej wyniesie bo nie mamy zamiaru stawiac pietrowego wielkiego domu, tylko wlasnie taka parterowke z 4 pokojami.

Juz pisalam ze tu wszystko jest ok i ja bym sie nawet nie zastanawiala gdyby nie brak przystanku w poblizu. To jest jedyny moj problem, ale przeciwnicy mieszkania na wsi znalezli ich milion... wiekszosc jest przesadzona i za mna jednak nie przemawia. Tylko ten przystanek daleko mnie martwi. Co do tej wsi to co chwile rosna nowe domy, tylko w tym roku 2 a na kolejne 2 juz stoja pustaki, Ci ludzie jednak sie decyduja. Tylko ze kazdy w zyciu ma inne priorytety. Z ta 4 miesieczna zima to tez bym nie przesadzala, w moim regionie od kilku lat porzadna zima trwa max 2 tygodnie

schód czy schodów ważne, że pomoc była natychmiast i faceta uratowali

W bloku wcale się sama nie boje, ani w nocy też nie, a pamiętam, że w domu się bałam, nawet jak dziadkowie byli na dole, nie byłam spokojna.
Nawet jak się źle czuje, czy jestem niespokojna, wyglądam przez okno a na ulicy lampy, widać ludzi, auta, no nie ma się czego bać. Od czasu do czasu słychać ludzi na klatce. Można spać spokojnie. Na wsi zawsze się bałam. Wieś dla dzieci nie jest przyjaznym miejscem.

No to ostatecznie sprzedać obecną działkę i kupić jakąś bliżej przystanku, szkoły itp...
Daleko do przystanku to największe utrudnienie życia jakie może być

Skoro jak twierdzisz, budują się nowe domy w pobliżu, to w dłuższej perspektywie postawią pewnie i przystanek.

Yessa,mam  na wsi,taki letni i mimo,że w pięknej okolicy to wiem jedno: za nic w świecie się tam na stałe przeprowadzę.Jak już gdzieś kiedyś pisałam:zadupie zabija talenty.Wyobraź sobie,masz zdolne dziecko chodzące do szkoły muzycznej.Cztery razy w tygodniu wozisz je na zajęcia,prócz tego ma normalną szkołę a Ty masz pracę.
Jak długo można tak pociągnąć?
Ja tak mam właśnie i wiem,że gdyby nie to,że mieszkam w mieści moje dziecko nie chodziłoby do muzycznej bo zwyczajnie byśmy z mężem tego logistycznie nie ogarnęli.
Poza tym dziecko chce czasem pojechać do koleżanki/kolegi po lekcjach,trzeba je zawieźć na urodziny,do kina.
Na tej mojej wsi moje dziecko nie miałoby żadnych rówieśników,tu nawet nie ma żadnego sklepu.Autobus jeździ dwa razy dziennie,jest autobus szkolny.Tylko w dni szkolne.

Mam uczniów dojeżdżających do mnie na lekcje i każdy narzeka z tego powodu,że nie mieszka w mieście i że wszędzie ma tak cholernie daleko.

Może to mało znaczące ale na tej mojej wsi jest po prostu cholernie ciemno,że wyjście z psem o 20-21 to mega wyzwanie.Dlatego wychodzę wieczorem na 10 minut z latarką koło domu.A moja sucz potrzebuje być wybiegana i to jeszcze jeden argument za by mieszkać w mieście:)

U mnie w mieście do lekarza rodzinnego zjeżdżam windą na dół,szpital i SOR mam po drugiej stronie ulicy,sklep widzę z okna a 300 metrów dalej mam pola,łąki i bażanty

yessa, zawsze sa tesciowie, moga pomoc. U mnie do przystanku bylo co prawda krocej bo okolo kilometra, ale byla kolezanka mamy, ktora czasami nas odbierala, byly inne mamy i pare innych osob. U nas nie bylo problemow.

Po jakims czasie sie samemu chodzilo na przystanek i z tego co kojarze to sam wychodzilem jako dzieciak po mlodszych kolegow/kolezanki, czasami jezdzilem rowerem do szkoly(okolo 5km) i to nie byl problem. Moze u Ciebie tez znajdzie sie pare mam, ktore beda odbieraly dzieciaki z przystanku, mozecie sie wymieniac.

Ewentualnie jesli to autobus szkolny to mozna zagadac do kierowcy czy zglosic prosbe do dyrektora szkoly, aby ze wzgledow bezpieczenstwa zrobic dodatkowy przystanek blizej domu.

Mysle, ze to wszystko jest do przebrniecia

Rojko,
niepotrzebnie się zaperzasz.Napisałam jak mam.Chyba nie chcesz żeby wszystkie mieszczuchy przeprowadziły się do Twojej wiochy? Wtedy ona nie byłaby już taka piękna i zabita dechami:)
A że mam chorowite dziecko,że sama też chora jestem nie będę jeździć do szpitalnej mordowni,którą mam 5 km od wiejskiego domu.Miałam taką przyjemność już dwa razy i nigdy więcej.
O pola i bażanty się nie martw aż tak bardzo,ja z tego powodu naprawdę nie umrę.

Wieś niestety,albo i stety nie jest dla mnie do całorocznego zamieszkania.

Twoi rodzice strzelili poniżej pasa. Widząc wasze zaangażowanie w projekt, waszą radość, podjęte decyzje, użyli najgorszego argumentu, argumentu zwalającego z nóg, pokusili się o szantaż emocjonalny. Przyznaję, taki "argument" zwala z nóg. Zastanowiłabym się nad tym, czego faktycznie się obawiają. Może mniejszej liczby kontaktów z wnuczętami? Może przemawia przez nich zazdrość, że rodzice męża będą obecni w waszym życiu na co dzień?

Nieprawdą jest to, że jesteście złymi rodzicami, nieprawdą jest to, że mieszkając na wsi skrzywdzicie dziecko.

Macie bardzo dobrze sprecyzowane plany, wiecie na czym wam zależy i jak chcecie żyć.
Zapewniam Cię, że można żyć na wsi, z dala od hałasu i smrodu miejskiego i mieć szczęśliwą rodzinę ze szczęśliwymi dziećmi. Dziecku, by było szczęśliwe, by miało warunki do własnego rozwoju nie jest potrzebne życie w mieście. Gdyby prawdą było, iż tylko żyjąc w mieście jest się szczęśliwym, dobrze wykształconym, bezpiecznym, etc., to wśród osób z wyższym wykształceniem nie byłoby nikogo, kto wychował się na wsi, a osoby pochodzące ze wsi nie zajmowałyby żadnych odpowiedzialnych stanowisk, etc..

Dziecku dużo zdrowia życzę o Ciebie się nie martwię a bażantów szkoda.
A moja wieś zabita  dechami przetrwa.

Bez urazy, ale chyba sama siebie przekonujesz, że to nie jest zadupie i, że będzie fajnie, ale podświadomie rzeczywistość jednak daje o sobie znać

Yessa-zdaje się,że mam dom letni w podobnym miejscu.Do miasteczka mam 5 km.W miasteczku jest szkoła muzyczna,biedronka,delikatesy,szpital i szkoła.
Dla mnie jednak te 5 km były nie do pokonania.Pojechalismy jednym autem przed świętami a dziś mąż tym autem pojechał do pracy.Jest okres wolny od szkoły,nie jeździ żaden autobus,więc zakupów nie zrobiłam.

Ja na twoim miejscu dawno bym się w  pozbyła tego domku na wsi, tylko tracicie tam czas, niepotrzepanie inwestujecie, lepiej sprzedać i zainwestować w coś co ma przyszłość. No bądźbym szczerzy co robicie na wsi, przecież się nudzicie. Rolnicy, farmerzy to mają zajęcie, a tak to to co można ciekawego robić?

To dlaczego taka tania ta działka jak tyle ma plusów i tylko jeden minus?
Jakby to rzeczywiście takie super było, to sprzedaż działki+ ten kredyt to 4 pokoje by były śmiało. Jednak jak widać to chyba ta działka, atrakcyjna  nie jest, skoro nawet nie da się jej zamienić na taką bliżej przystanku.

Hej przypadkiem tu trafilam ale wciagnal mnie ten temat poniewaz jestem tzn bylam w podobnej sytuacji. Yessa nie sluchaj co ci tutaj pisza, nie wiem czy to z zazdrosci czy jakis uraz wychowanych na wsi co sie wyrwaly do wielkiego miasta. Im to miasto kiedys bokiem wyjdzie, ale na starosc. Ja juz mloda nie jestem, ale kiedys musialam podjac bardzo podobna decyzje. Uwierz mi ze trafilas na zyle zlota, dzialka 20km od duzego miasta, czy wiesz jak rosna wartosci takich dzialek? Sprzedawac taka dzialke? Byloby glupota zycia. Kiedy wszytsko sie rozwija. Ilu ludzi pragnie mieszkac w takim miejscu, ilu bierze kredyty zeby moc sie przeprowadzic na takie obzeza. Wsie przestaja byc wsiami z krowami i zawistnymi sasiadami. Wsie i miasta mieszaja sie, miejscy ludzie uciekaja na wies. Nawet sie nie zastanawiaj, macie samochody, twoje dziecko bedzie mialo piekne zycie, jezeli bedziecie sie kochac i szanowac. Powodzenia

Apropo psa, zawsze podziwiałam ludzi trzymających psy w blokach. Bez urazy, ale podziwiałam ich głupotę. Jako dziecko marzyłam o psie, kocie lub innym zwierzaku wymagającym spędzania czasu na dworze, ale moja mama nigdy się na to nie zgodziła, i chwała jej za to. Wyprowadzanie o 5 rano psa przed pracą, w zimie i sprzątanie po nim kup jest pewnie tak samo przyjemne co odśnieżanie przydomowego podwórka. Jak pies zostaje zamknięty w mieszkaniu na pół dnia, podczas kiedy rodzice są w pracy a dzieci w szkole, to też dla niego nie lada atrakcja. Pies sąsiadów moich rodziców ujada wtedy kilka-kilkanaście godzin bez przerwy. Jest to tak samo przyjemne zarówno dla niego, jak i sąsiadów. Zwierzęta koło domu to już inna bajka, trzymasz w ogrodzie i jest ok.

Yesso-bez urazy-ale jesteś kompletnym laikiem w kwestii posiadania.I chwała Ci za to,że psa nie masz.Fakt trzymania psa w ogrodzie jest dla mnie głupotą.Bo pies to nie trampolina,to nie kura,to nie alarm ani płot by go trzymać w ogrodzie.Pies potrzebuje kontaktu z człowiekiem,nie tylko jak chce mu się latem wyjść na dwór-no bo zimą albo w deszcz kto by wychodził doglądać psa? Pies ma przecież budę by się do niej schować!
Ja mam tak,że trzy razy w tygodniu wychodzę z psem o 5 bo potem jadę do pracy.I traktuję to jak fakt,żer muszę dziecku naszykować ciuchy do szkoły albo zrobić śniadanie.Pies tak samo jak dziecko jest dla mie członkiem rodziny i nie wyobrażam sobie wywalić go z domu bo psa powinno trzymać się w ogrodzie.
Wiesz,moja mama,mało tego,że się na psa zgodziła to jeszcze przygarniała różnie bezdomniaki i zaszczepiła to we mnie.Więc ja,mieszkając w 40 metrowym mieszkaniu miałam DT dla 4 psów.I tak,bywali tacy jak Ty-podziwiając moją głupotę bo przygarnęłam psa-który cztery lata spędził na łańcuchu metrowym,ciężkim i większym od niego, przy budzie nigdy nie spuszczany-bo miejsce psa przecież jest w ogrodzie.Miałam także psa,który całe swoje życie był właśnie w tym ogrodzie,puszczany luzem ale że polował na kury to go wkurzony wieśniak chciał siekierą zabić.Piesek po starciu z siekierą z  paraliżem tylnych łap-miał wózeczek zastępujący mu łapy.Wyobraź sobie,że nie trzymał moczu i jak zdjął sobie w nocy pieluchę to miałam zsikaną podłogę.I wiesz,uważałam zawsze,że sprzątanie jego zasikanego legowiska i podłogi za przyjemniejsze niż odśnieżanie podwórka bo POMAGAŁAM ŻYWEMU STWORZENIU,KTÓRE KOCHAŁO MNIE BEZWARUNKOWO.
To,że pies sąsiadów Twych rodziców zostaje przez kilkanaście godzin sam w domu i wyje podpada pod znęcanie się i to trzeba zgłosić do TOZ zamiast pisać bez sensu o tym na forum.Każdy myślący człowiek bierze psa by się nim opiekować.Ale skąd Ty możesz o tym wiedzieć skoro obracasz się wśród ludzi trzymających psa w ogrodzie?
Przecież to dla psa mega frajda!
Moja jamnica uwielbia swój dom i nie bawi ją siedzenie całymi dniami w ogrodzie.Owszem,w ogrodzie jest fajnie jak jest ciepło i jest w nim człowiek.Kiedy wracam z pracy budzi się dopiero do zycia.A że miałam kamerkę zainstalowaną gdy była szczeniakiem to wiem,że nie ma lęku separacyjnego i po prostu śpi albo wygrzewa się na nasłonecznionej podłodze.
Trzeba niestety mieć nieco pojęcia o potrzebach rasy zamiast tak pisać,że każdy pies w bloku się męczy.
Psu wystarczy by był wybiegany i miał przy sobie swojego człowieka i będzie mega szczęśliwy.
Kura się męczy w kurniku,świnia męczy się w chlewie,koń męczy się w stajni, a rybka męczy się w akwarium-taki jest mniej więcej Twój tok myślenia.