Matka alkoholiczka - Netkobiety.pl

Mój wpis będzie długi, ale mam nadzieję, że jeśli się wygadam, trochę poprawi mi to samopoczucie.
Na początku zaznaczę, że bardzo kocham mamę i cholernie mi na niej zależy. Z ojcem wzięła rozwód wiele lat temu i teraz mam z nim słaby kontakt. Niestety to, w jaki sposób żyje i traktuje mnie i moją siostrę moja matka, rujnuje nas psychicznie. Mam 18 lat, ale właśnie przez tę sytuację wyprowadziłam się z domu kilka miesięcy temu.
Piła od kiedy pamiętam, czasem mniej, czasem więcej, czasem robiła sobie przerwy. Jakiś rok temu związała się z panem X i od tego czasu przeżywałam z siostrą w domu istne piekło. Nie raz i nie dwa uderzył mamę, kłótnie i wrzaski się nie kończą, policje potrafili nasyłać na siebie nawzajem, naprawdę czasem byłam światkiem niemożliwie chorych sytuacji. Przez ten rok właśnie kilka razy wyrzuciła mnie z domu, usłyszałam od niej tyle raniących słów, których nawet nie chcę wspominać, dlatego że często się jej stawiałam. Pewnego dnia nastąpiło coś niesamowitego i mama przeprowadziła z nami rozmowę, co nie zdarzało się w sumie nigdy, bo jeśli chodzi o temat alkoholu czy tych afer, odpowiadała tylko wrzaskami. Obiecała wtedy, że coś takiego już więcej się nie powtórzy, no i nie powtórzyło się przez jakieś dwa kolejne miesiące.
Jak można się domyślić, wszystko wróciło do poprzedniego stanu, a właściwie teraz jest nawet gorzej. Założyła własną firmę, z której codziennie wraca pijana autem, jej facet zaczął ją buntować przeciwko nam, a na dodatek jej stosunki z własną matką stały się straszne. Czasem mam wrażenie, że jest jakaś niezrównoważona, potrafi oglądać film oczywiście przy milionie lampek wina i nagle ni stąd ni zowąd zaczyna wrzeszczeć na nas albo na babcię (ktora mieszka kilka domow dalej). Staram się bywać w domu jak najczęściej, żeby moja siostra nie przechodziła przez to sama. Kilka dni temu siedziałam u znajomych w innym mieście, kiedy siostra zaczęła mi opisywać to, co dzieje się w domu, zadzwoniłam wtedy do niej żeby powiedzieć parę słów i od tego czasu się do niej nie odzywam. Wtedy właśnie jej facet zwyzywał moją młodszą siostrę, a na dodatek kazał się jej wyprowadzić (15lat), na co moja matka nawet nie zareagowała - mało tego, kiedy wytrzeźwiała rano, miała do niej pretensje o to, że jest niemiła dla niego (!). Przyjechałam wczoraj do domu na święta, nie odzywamy się do siebie, dzisiaj wieczorem powiedziała mi, że mamy spakować się rano i jechać do ojca.
Zazwyczaj po aferach w domu powoli zaczynałyśmy rozmawiać z nią normalnie, tak, jakby nic się nie stało, ale po tej ostatniej sytuacji chyba nie jestem w stanie tego zrobić, zwłaszcza, że ona zachowuje się, jakbyśmy to my wyrządzały jej krzywdę. Nie da się z nią normalnie porozmawiać, a jeśli już do czegoś takiego dochodzi, mam wrazenie, jakby w ogóle nie przyjmowała do wiadomości moich słów.
Kiepsko, zwłaszcza, że zaczynają się święta, które uwielbiam, mimo że w domu nie zawsze było kolorowo pod względem właśnie jej zachowania. Fajnie było to z siebie wyrzucić. Życzę wam więc na koniec szczęśliwych świąt, oby były spędzone w miłej, rodzinnej atmosferze.