krótka piłka - Netkobiety.pl

Pytasz o to, czy zauroczenie drugą osobą przejdzie?
Pewnie, że tak.
ZAWSZE mija.
Taka jest biologia.
Po kilkunastu, kkudziesięciu miesiącach drogi dopaminowe stają się mniej wrażliwe na bodźce i kończy się samonapędzający się mechanizm. Wtedy przychodzi codzienność i trzeba umiejętności, aby stworzyć bliską relację z drugą osobą.

Z tego, co piszesz wynika, że jesteś pozbawiony tej umiejętności, więc za jakiś czas znajdziesz się dokładnie w tym samym miejscu, w którym jesteś teraz. Tylko z inna osobą przy boku. Może nawet się okazać, że to stare było lepsze.
Ale nie martw się, wtedy zawsze możesz znaleźć kolejny obiekt, który napędzi twoje hormony i na nowo poczujesz, że żyjesz

a ta nowa to big love? bo piszesz trochę tak, jakbyś jeździł dobrym volvo, ale zamarzył o zmianie na land rovera - budżet trochę nadszarpnie, ale w sumie land roverem byłeś na jeździe próbnej i było spoko.. nie, chociaż nie.. przy samochodach emocji jednak jest więcej.
tak z kobiecej ciekawości - czym Cię ta nowa tak urzekła? skąd wiesz, że to big love?

Jestem za młoda żeby mówić o doświadczeniu ale to o czym piszesz wypisz wymaluj przypomina małżeństwo mojej ciotki i wujka. Czysty rozsądek. Została tylko przyjaźń i zależność jednego od drugiego. Zero miłości. Warto coś takiego ciągnąć siłą rozpędu?

I to nie tak ze miedzy mna a Zona nigdy nie bylo uczucia. Na poczatku bylo potem zwiazek na odleglos ktory nas scementowal. Zona pewnie jakos tam mnie kocha bo nie poddaje sie zupelnie. Ja tez walczylem ale teraz nie mam motywacji.
Mam do niej mnostwo szacunku. Podziwiam ja ale milosci juz nie czuje.
Jak mowie proboje ten ogien big love przeczekac ale jest coraz trudniej.

We wrzesniu powiedzialem nowej partnetce ze porzucenie rodzinynie wchodzi w gre. Ale terazjuz bym tak nie powiedzial.

Żona zdjęła obrączkę, może domyśla się, że pojawił się ktoś w Twoim życiu.
Kobiety często to wyczuwają

"w zasadzie"? może usłyszałeś to, co chciałeś usłyszeć?

Chyba zaprzeczasz sam sobie, chciałbyś, żeby żona Cię już nie kochała, ale jednak nie możesz powiedzieć, że tak jest.
Jesteś pewien, że Wasze rozstanie będzie jej obojętne, zwłaszcza, gdy dowie się, że natychmiast wszedłeś w nowy związek?
Właściwie nie różnisz się niczym od większości bohaterów nieszczęśliwych historii opisanych na tym forum.
Mężczyzna w średnim wieku, znudzony rutyną i spokojnym życiem rodzinnym i...klasyczna zdrada, wielka miłość, oraz klasyczna kolejność zdarzeń, czyli od d..y strony.
Ale tak ładnie to wszystko opisałeś, sypiąc głowę popiołem, że aż zyskałeś sympatię i współczucie większości osób czytających Twój wątek.
Piszesz, że chciałeś się znowu zakochać w żonie, rozumiem, że zanim spotkałeś swoje "polaczenie sharon stone z pippi langstrumpf", ale nie piszesz, co zrobiłeś w tym kierunku.
Moim zdaniem, Twojej żonie nie będzie obojętne Twoje odejście, podejrzewam, że wypalenie uczuć dotyczy przede wszystkim Ciebie.

Klasyka - przykre

...więc chyba już zdecydowałeś

Jeśli jest tak, jak piszesz, to miłość między Wami wygasła.

Warto więc rozstać się w zgodzie, by każde z Was mogło zacząć od nowa z czystym kontem.
Porozmawiaj z żoną, jeśli macie tak dobry kontakt, jak opisujesz.

Niech mi ktoś powie jak to robili nasi dziadkowie i pradziadkowie, że obchodzą lub obchodzili 50 rocznicę ślubu i dalej są razem? Że słowa wymawiane przed ołtarzem "i że Cię nie opuszczę, aż do śmierci" były prawdziwe i wiążące? Mam 26 lat, a czuję jak bardzo nie pasuję do dzisiejszych realiów, jak bardzo takie wątki uświadamiają mi, że postęp technologiczny i przełamywanie przez ludzi coraz większej ilości barier prowadzi do odczłowieczenia, egoizmu i realizacji własnych celów. Przykre to wszystko.

Zostaw żonę wmawiając wszystkim, że i tak chciałeś to zrobić, ale nowa tylko Cię w tym utwierdziła. Wiesz co zrobić więc po co pytasz? Szukasz rozgrzeszenia bo gdzieś tam czujesz, że to jest niewłaściwe? Ale jak odpowiednio ze swojej perspektywy to przedstawisz to społeczeństwo Cię poprze i w sumie tylko tego potrzebujesz?

Skończę z tobą, bo stracę wątek i pogubię się w tym, co chciałam ci napisać.
Tak więc nie wiadomo, jak ułozy ci się z kochanką, bo to dopiero zycie tobie pokaże. Ono zawsze wszystko idealnie weryfikuje- z toba też tak bedzie. Może nowa okaże się wspaniałą kobieta i bedziecie zyli razem w szczęściu oraz w zdrowiu, póki smierć was nie rozlączy? A może szybko przekonasz się, że stało się zadość powiedzeniu, że zamienił stryj siekierkę na kijek?
Nic nie wiesz na temat tej kobiety. Bazujesz tylko na tym, co ona ci nagadała i na swoich pobożnych życzeniach. Balansujesz więc na cienkiej linie. Ja powiem ci tak, chociaż jakby z góry wiem, że to akurat co do ciebie napiszę do ciebie na pewno nie trafi, ale co mi tam. Ale powiem tak- gdybym ja była mężatką, obojętne czy znudzoną, czy nieznudzoną małżeństwem i oto któregoś dnia spotkałabym jakiegos faceta, który jako tako spodobałby mi się jako facet i on zakręciłby się koło mnie pod kątem wyciągnięcia mnie z mojego związku, to sorry, ale dla mnie taki gościu już na dzień dobry byłby skreślony, żeby nie wiem jak mądrze on gadał i nie wiem jak spinał przy mnie dupę, ja takiego bym sobie nie wzięła. Dlaczego? Otóż dlatego, że wiedziałabym, iż ten facet wie, że ja mam rodzinę i mimo to on bez oporów chętnie wlazłby w drogę mojemu mężowi, który żadnej mu krzywdy w zyciu nie zrobił i że chciałby on mnie, kobietę, która okłamuje, zdradza swojego męża. Ja miałabym takiego faceta po pierwsze za idiotę (juz na samym starcie, bo przeciez tylko idiota zainteresuje się kobietą, która kogoś zdradza, prędzej czy póxniej mogłabym zdradzić też i jego, prawda? czy ie jest to możliwe?), a po drugie miałabym go za szuję, która włazi innemu facetowi wzycie i jest zwykłym złodziejem. Ja takiego faceta na pewno bym sobie nie wzięła, nawet gdybym przy swoim mężu ziewała z nudów. Bałabym się związać z kimś takim i kierowałabym się czystym egoizmem, bo jesli zmieniac sobie życie, to ja owszem, ale jak trzeba to zrobić, by sobie polepszyć, a nie pogorszyć. To jest moje zdanie, ale wiem, że takie moje argumenty do ciebie zapewne nie trafią, bo ty zainteresowałeś się babą, która wlazła w twoje małżeństwo.
Jak skończysz? Na dwoje babka wróżyła.
Moja rada, tak ajuz bardziej konkretna. Rozstań się z zoną, a potem zamieszkaj sobie z nową. nie śpiesz się od razu do ożenku. Poczekaj troszkę, a ja zapewniam cię, że za jakis czas bedziesz wiedział czy nowa jest odpowednim materiałem na zonę, czy nie. Może na kochankę jest ona dobrym materiałem, może fajnie ci się z nia gada, ale skąd wiesz czy ona sprawdzi się, jako twoja zona? A może ona kogos zdradzała? A może lubuje się w włażeniu z cudze rodziny? Skąd możesz takie rzeczy o niej wiedzieć? Nie wiesz jak prowadzi się ta kobieta. Na ten moment wiesz tylko to, że ona daje dupu zonatemu facetowi, a to raczej dobrze o niej nie świadczy i nic tego nie tłumaczy.
Ale to moje zdanie, może rodem z prehistorycznej epoki? A może niektóre prawdy są uniwersalne i nie poddaja sie czasowi?

Tak więc gorąco utwierdzałabym ciebie w decyzji pozostawienia swojej żony, bo faktycznie  w imię czego miałbyś dalej marnowac sobie życie i męczyć się z kobieta, której nie kochasz? Żonie dasz tym samym szansę na godne życie, bo wprowadzając dupę do rodziny brukasz tym samym kobietę, z którą przeżyłeś kawał swojego życia. Nie bądź więc świnia i odejdź.
Kochanicę sprawdź sobie dobrze pod kątem tego, jak ona do tej pory się prowadziła. Jeśli wyniuchasz coś, co ci zacapi, to potraktuj ja uzytkowo i nie czyń z niej swojej żony.
doświadczone lowelasy nigdy nie wiążą się ze swoimi bocznymi dupami, bo oni doskonale wiedzą, że byliby idiotami robiąc takie rzeczy. Tylko idioci, fantaści albo niedoświadczeni faceci poważnie traktuja boczne dupy. Od tej reguły sa oczywiście wyjątki- może akurat tobie się zafarciło i jesteś tym wyjątkiem? Nie jestem twardogłową, żebym nie brała pod uwagę także i takiej opcji. Tak czy siak nie śpiesz się do ożenku- odsapnij sobie najpierw chłopie, a potem zobaczysz.
Może byc przecież i tak, że zwiążesz się z całkowicie inną kobietą? Chociaz powiem ci szczerze, że gdyby na mnie cos takiego trafiło, to ja świadomie i z własnego wyboru nie wzięłabym sobie chłopa, który wcześniej kogos zdradzał, tyle tylko, że ja mam naprawdę bardzo specyficzne poglądy, zważywszy na czasy, w jakich zyjemy. Ja jestem po prostu przypadkiem skrajnym- ty nie musisz taki być. Możesz być bardziej wyluzowany- śmieje sie teraz oczywiście.
Włącz myslenie głową, a dobrze skończysz, a i inni mniej sie przez ciebie nacierpią.

Ogólnie kobiecie napisałabym identycznie. Tam, gdzie z obu stron nie ma miłości ani chęci bycia razem - tam nie ma sensu bawić się w dom i kontynuować małżeństwo.

oczywiście, że Autor wątku wie, ze robi źle. Do tej pory w żadnej istotniejszej sprawie nie okłamałem, żony . A teraz robię coś takiego o co nigdy bym się nie posądził.

Ta nowa pani jest ode mnie lekko starsza, po zakrętach życiowych. Przypuszczam, ze dochody ma wyższe ale majątek mniejszy. Pieniadze nie mają tu nic do rzeczy.

Pytałem przed chwilą żony - bo sporo rozmawiamy o dalszych scenariuszach. Jednak jakoś mnie kocha. Chce dla mnie jak najlepiej. Niedawno mówiła, że rozgląda się po ulicy za kobietami i rozkminia czy z którąś z nich byłoby mi dobrze, skoro z nią nie jestem w pełni szczęśliwy.
Żona przyznała, że wie, że od zawsze czegoś mi w niej brakowało. Jednak ona, choć obrączki nie nosi, nadal coś do mnie czuje. Ona też nie jest mi obojętna, chciałbym dla niej jak najlepiej. To wspaniała, dobra, mądra, ambitna i atrakcyjna kobieta. Świetny seks itd.

Co robiłem, żeby się w niej zakochać? Zaproponowałem kilka tygodni temu wyzerowanie związku, pozbycie się stereotypów na swój temat. I spróbowanie od zera. Powiedziałem jej, ze gdybym spotkał ją w knajpie i ona uśmiechnęła się do mnie tym swoim pięknym uśmiechem to na pewno nie wyszedłbym bez jej numeru telefonu. Więc potencjał do tego, żeby coś jeszcze w domu zbudować jest. I dałbym prawie wszystko, żeby się w Żonie zakochać bez pamięci, robić jej niespodzianki bla bla bla. A o kochance zapomnieć. Tak byłoby najlepiej. Wiem to.

Ale na razie to nie wychodzi zupełnie.

Do tej nowej nie mógłbym się wyprowadzić, ani ona do mnie. Każde z nas ma swój świat, jeden od drugiego oddalony o 1,5 tys. km. I ani ja ani ona swojego wszechświata nie rzuci. To oczywiste i dla mnie i dla niej. To istotnie wpływa na postrzeganie całej sprawy. Dlatego też na początku wydawało mi się, że ogarnę tych kilka spotkań w ciągu roku, czyniąc swojej rodzinie kontrolowaną krzywdę i nic więcej z tego nie wyniknie. W najlepszym razie moglibyśmy spędzać ze sobą 3 - 4 dni w tygodniu.

Więc zastanawiam się - bo z Żoną wiemy, że stoimy przez zakrętem i musimy na nowo zbudować nasz świat tak czy inaczej - czy mógłbym wykroić w nowej rzeczywistości miejsce dla obydwu pań. Ale na "legalu". Okłamywanie Żony nie wchodzi w grę.

Tu jest jeszcze jedna kwestia - nierównowagi ryzyka. Ta nowa Pani w zasadzie nic nie ryzykuje, weszła w związek  ryzykując wyłącznie złamane serce. Ja ryzykuję wszystkim co budowałem przez pół życia. I wcale nie jestem pewny czy ona na moim miejscu zdobyła się na takie decyzje, ba, nawet dywagacje... Tak mam, obawy, że gramy do jednej, mojej, bramki i zostałem rozkochany i tez trochę zmanipulowany troche przez kobietę, która nie ma nic do stracenia i zrobi wszystko, żeby mnie przy sobie mieć.

I tak - jak mówił mi wczoraj mój przyjaciel - żeby się nie okazało, ze jestem taki do przodu a z tyłu mi zabraknie. Ja za rok, dwa strace wszystko a moja pani kochanka, po prostu wróci do swojego poukładanego, ale samotnego życia z bilansem w okolicy zera.

Nie no szczerze, to obie powinny cię olać.

Autor, prawdopodobnie, od pewnego już czasu robi bilans zysków i strat, jednak, jak mi się wydaje, nie pod kątem, co ważniejsze, tylko raczej co lepsze i ewentualnie wygodniejsze dla niego. Zresztą ma już pewne doświadczenie. Na początku swojego pierwszego postu wspomniał:

"Bez skoków w bok. Żadnych. Jeśli nie liczyć absolutnie platonicznej miłości parę lat temu."

Domyślam się, że to nie żona zakochała się platonicznie.
snipes, decyzję już raczej podjął, sądząc po tytule wątku - "krótka piłka", pisze też o swoim małżeństwie w czasie przeszłym.
Współczuję żonie, ciekawe, jak ona przedstawiłaby historię ich małżeństwa.
No tak, ale to w końcu wątek męża.
Zgadzam się z większością, a przede wszystkim z Oliwią - "Z niewolnika nie ma dobrego pracownika".
Powinien rozstać się z zżną i zasmakować tego miodu ze swoją big love.

Napiszę Ci trochę inaczej  . Jesteś pewien że nie kochasz żony , odejdź nie oszukuj.
Jeżeli nie jesteś pewien miłości do drugiej kobiety też daj jej spokój . A chyba nie jesteś bo za dużo kalkulujesz ... a w miłości kalkulacji nie ma ....
Piszesz , że tamta kobieta ma do stracenia jedynie złamane serce ...
Zastanów się to bardzo wiele to złamane serce ... i długo się goi .

Na początku przez chwilę Ci współczułam, może patrząc przez pryzmat przytoczonej historii o rozwodzie i powtórnym małżeństwie.

ALE

po tym, co dodałeś, a w szczególności po tym:

uważam Cię za gnoja. Obyś dostał od życia w dupę - nie dlatego, że chcesz się rozwodzić, bo nie wszyscy muszą żyć razem do grobowej deski, ale za to ohydne kalkulowanie, oraz za tekst o "wyłącznie złamanym sercu". Gnój z Ciebie, jeśli śmiesz twierdzić, że złamane serce to "tylko złamane serce".

Mam nadzieję, że "ta druga" szybko wyleczy się z zauroczenia w Tobie, a żona pozna kogoś wartego rozwodu.

Do bólu typowe.
Robią audyt i wychodzi, że najlepiej obie.
Minimalizacja własnych strat.

moze i  jestem frajerem. Ale byłem bardzo fair przez tyle lat, nikt ni nic za darmo nie dał.

MOja żóna ma wszystko, tylko nie ma tego czegoś.

Mam wszystko w życiu. Tylko nie mam miłości.

MIłosć. Dużo to, czy mało?

Dziękuję za wszystkie wpisy , także te mocno krytyczne.

Ktoś wyżej napisał, że autor wątku robi bilans zysków i strat patrząc tylko na swoją wygodę- i miał rację!

Co Ci poradzić?  Zostaw tą żonę i nie zgrywaj kochanego, wrażliwego męża, który za jej plecami wali ją po rogach. Leć nawet w tenisówkach po tę swoją miłość.
Jeśli skrzywdzisz tamtą- wiedziała na co się pisze, ale nie przeciągaj i nie zadawaj więcej bólu swojej żonie zgrywaniem ciepłego faceta, który zdążył już oblecieć znajomych i rodzinę kochanki. Obrzydliwe!

Dokładnie tak. Zostaw żonę i leć.
Jeśli żona jest taka, jak ją opisujesz, niedługo zastąpi Cię ktoś kto jej da szczere uczucie... a nie namiastki rzucane w czasie wzdychania do wyimaginowanej Big Love..(wtf?)
Tamtej zupełnie mi nie szkoda bez skrupułów ładuje się w czyjeś życie... rzeczywiście cudo.

O dzieciach jakoś nie wspominasz... rozumiem że nimi się nie martwisz? Nice.

ta znajomość nie ma papierów na małżeństwo - to co to za miłość?
niewiele warta

ivy71 rozumiem Twoje rozgoryczenie, jednak pozwolę sobie zauważyć, że ta historia jest zupełnie odmienna od Twojej.
Autor od początku nie ukrywał, że ma rodzinę, której nie zamierza porzucać (przynajmniej wtedy tak uważał). Ta pani doskonale wiedziała w co wchodzi i z całą premedytacją postanowiła wyrwać jednak kochanka dla siebie.
Zakochała się? no cóż podjęła ryzyko na własne życzenie.

Bohseonkel
dokładnie tak, żadnego trudu w małżeństwo nie włożył.
Przecież to trwa od września.. 1500 km od siebie, ile ze sobą spędzili łącznie ze 2-3 tygodnie pewnie max. Ale pokochała go miłością doskonałą! Żona, nie wiedząc o niczym, nie ma nawet możliwości manewru a on tu ją wycenia jak samochód.
Taki jest szlachetny i uczciwy.
Klasyczny przypadek, życie spokojne, stabilizacja finansowa, żona jak widać zbyt grzeczna...
Autorze poczytaj sobie trochę forum. Takich "doskonałych miłości" tu pełno. Niestety.

BŁAGAM, PRZESTAĆ PIEPRZYĆ!!!!

Tacy jak Ty powinni mieć na czole napisane, żeby się od nich z daleka trzymac.

bredzisz Ivy.

Panna po 5 minutach powiedziała, że 20 lat temu zostałbym jej mężem.

Przy pierwszym rozstaniu WYRAŻnie powiedziałem, że podwójne życie nie jest dla mnie i że spotkamy się za rok w tym samym miejscu jako przyjaciele.

Ona tym nie była zainteresowana, rozstaliśmy się NAGLE, jej szlochy itd. Więc zaproponowałem wyjazd i wyjaśnienie, że przyjaźń tak, miłość nie.

Tak samo jak sformułowanie - tylko złamane serce - które to ona mi sprzedałą, i z którym się asbolutnie zgadzam w kontekście tego, że ona ryzykuje złamane serce i tylko tyle, a ja złamane serce, rozbitą rodzinę i utracony dom. Każdy ogarnięty człowiek widzi zasadniczą różnicę.

Ona gdzieś tam teraz siedzi i tęskni. A ja tu i teraz tęsnię tak samo i bujam się z rozwalonym na własne życzenie życiem. 

Bla

Yyy? Chcesz mi powiedzieć że się z nią spotkales po to wyjaśnić że miłość nie, a przyjaźń tak? Z kobietą która od początku wiedziała że Cię chce? Tak chciałes pomoc jej nabrać dystansu? JAJA SOBIE ROBISZ?

A co robisz? Siedzisz i tęsknisz za kochanką i rozmyslasz nad (bez)sensem małżeństwa. Czyli kochanką dopiela swego! Wniosek? Stara cwaniara a Ty jesteś zwykłym kretynem.

Brak Ci jaj i tyle.

Sorry, ale to żałosne i beznadziejne.
Jak chcesz ro zrobić? Sprowadzić kochankę do siebie, niech zamieszka z Tobą i Twoją żoną może?

To jest NIEREALNE. Nie bądź tchórzem, podejmij decyzję.

Było powiedziane. Nie kochasz żony, żona nie ma tego czegoś. Zostaw. Masz przecież kochankę, która daje Ci miłość. Więc w czym masz problem?

EDIT:
Nie dopiela? To jakim cudem jest jednak big love a nie tak jak chciałes przyjaźń, albo chociaż kontrolowane skoki w bok. Czemu mówisz o miłości i czemu rozmyslasz nad sensem małżeństwa? Powiedziała, że Cię chce, były szlochy i inne bzdury a Ty to zaczęłes , rozkreciles to, bo chciałes się spotkać, pokazales że nie jest Ci obojętna. Więc pozwalała sobie na więcej bez skrupułów a Ty się jeszcze głupio zastanawiasz aż co zrobić.

Proste, zdecyduj się wreszcie. Tak żebyś był szczęśliwy i byś skończył biednej żonie sieczkę z mózgu robić.

Ivy, Brawo TY:)

Tak jak myślałam, wystarczyło poczekać a i szlachetność Autora jakby zbladła.. i zostało co?
No właśnie niewiele.

PS. Pytanie o zdjęcie obrączki i zdradę emocjonalną omijasz, o dzieci również..
Nie rozumiem więc o co się tak pieklisz, przecież wszyscy doradzają to co chcesz usłyszeć:
UWOLNIJ ŻONĘ OD SIEBIE!

Jestem do tyłu.Gdzie jest Zmierzch?Za co?Nie podoba mi się to,to nie sprawiedliwe.Wywalić mądrą babeczkę?A szmacianki mogą?

Brawo. Pokazałeś klasę.

Autor wątku jest, moim zdaniem, aktualnie na takim etapie, że wydaje mu się, iz to on ciągle rozdaje karty. On mysli, że wszystko zalezy od jego decyzji i zasranej łaski albo niełaski. Żonę chwilowo on postawi sobie w kącie narożnym albo trzymać ją bedzie w przedpokoju, a kochankę ustawi tak albo siak- jednym słowem pan i władca. Dwie kobiety pewnie chwyca się zaraz za kudły, by bić się o tego cudownego faceta, a on stanie sobie z boku i bedzie miał satysfakcję oraz poczucie, że świat obróci swoim ogonem.
Autorze, zejdź na ziemię, bo nie jesteś taki mądry, to tedwie kobiety są takie głupie- to tylko tobie tak się wydaje, że ciągle jesteś panem sytuacji.
Twoja zona już rozgląda się za kobietami, które mija na ulicy zastanwiając się, ktora z nich by do ciebie pasowała- nie sądzisz, że jest to bardzo wymowne? Gdybym ja coś takiego usłyszała od swojego faceta, to dałoby mi to do myslenia. Za chwilę twoja żona sama wypowie ci umowe z tobą i nie bedziesz miał nad nią kontroli. Poniesiesz wielką stratę, ale będzie już za póxno.
Kochanka wygląda na starą cwaniarę, która przeleciała niejednego chłopa, więc i ona szybko zorientuje się, że traci na ciebie czas. Też podziekuje ci za ciąg dalszy.
Więcej pokory ja tobie zyczę, bo życie bywa bardzo przewrotne i chociaz dzisiaj tobie wydaje się, że możesz Bóg wie co, to jutro możesz dostać prztyczka w nos, że z rozumem się nie pozbierasz.
Zacznij mysleć głową, a nie jak jakiś cwaniaczek i asekurant, tylko jak dojrzały i dorosły mężczyzna.

Tak to jest, gdy ktoś wyżej sra niż dupę ma- miał chłop fajną żonę, ale coś mu nie pasiło, bo widocznie za dobrze mu było. Gdyby żona była latawicą, leniem albo babą latającą za nim z tłuczkiem, to pewnie by ją kochał i szanował, a każdy dzień jej dobroci dla niego celebrowałby jako jakies swięto. Żona jednak jest kobietą dobrą, uczciwą i pełną cnót wszelakich, to chociaż zasługuje na na szacunek (objawem tego szacunku jest wprowadzenie wywłoki w rodzinę, w zycie zony), to jednak kochac jej za cholere się nie da. Co innego obca ku...wa- ta to dopiero jest kobietą- gdyby głupota niektórych ludzi mogła fruwać, to unosiłaby się wysoko niczym gołębica.
Za chwilę zostaniesz sam i takim to bedziesz WIELKIM ROZDAJĄCYM.