Zostawilam chlopaka w okropny sposob... - Netkobiety.pl

Skoro postąpiłaś w sposób jak postąpiłaś to się nie dziw reakcjom ludzi. Tu są też dwie sprawy - sposób załatwienia zakończenia związku, który powinien być oparty na poszanowaniu drugiego człowieka (nie miałaś wzorców zachowań w domu?) oraz pewien Twój egoizm. Trudno to pochwalać. Druga sprawa to zakończenie niechcianej relacji. I tu dobrze, że to zrobiłaś bo na kłamstwie i oszustwie budować się nie da.

A dla każdego kto to czyta taka rada. Jeśli coś się psuje w związku to należy reagować natychmiast. Tutaj przez wiele miesięcy działo się źle w kwestii utrzymania więzi, autorka oszukała chłopaka, że to nie ma znaczenia, a tak naprawdę to właśnie był ten początek końca, już w postaci przekierowania uwagi  na coś innego. Być może to nie było celem jej życia.

Autorko, powinnaś się zastanowić na czym chcesz opierać swoje relacje i jak je potencjalnie weryfkować. Możesz się też zastanowić co spowodowało, że były chłopak nie był dla Ciebie tym czym powinien być a może nigdy nie był. Jemu możesz wyjaśnić, że choć nigdy go nie zdradziałaś to po prostu zabrakło Ci uczuć do niego i że tak nie można życ. Że po prostu go oszukałaś. Że dochodziłaś do tego.

I jeszcze raz. Jeśli coś takiego zaczyna się dziać to jest zwykle początek końca związku a nie czas na jego weryfikacje. Owszem, czas na weryfikacje związku wogóle,

Moniczko, tu nie chodzi o to, że zerwałaś, tylko JAK zerwałaś z kimś, kto był twoim najlepszym przyjacielem. Spróbuj jakoś to naprawić, porozmawiać z nim, wytłumaczyć. Na pewno będzie cię unikał, ale spróbuj dla jego i swojego dobra.

Nie mam jak z nim porozmawiac, musiala bym tam przyjechac ale nie potrafie, jak mam sie tam pokazac Tego faceta poznalam juz po tej całej akcji, wypalilo sie to zanim go poznalam. Nawet sobie nie moge wyobrazic jak on sie moze teraz czuc, odstawilam go na bok jak zwykla zabawke. Ja sie nie nadaje na zwiazki, juz chyba zawsze bede sama

Dobra,faceta poznałaś później,ale sam fakt wyjazdu i nowego miejsca,nowej pracy,tej chęci zmiany zrobił swoje.Coś Cię do tego popchnęło,i to jest dobre,ale nie było w tym miejsca dla Twojego eks.Nawet nie chodzi o to wszystko,czy Go kochałaś,czy nie,czy On dla ciebie coś zrobił,czy nie itp.itd.Związek to nie spółka z o.o.,żeby się nastawiać na zysk,że jak coś komuś daję,to druga osoba MUSI mi się odpłacić.To tak nie działa.
Chodzi o to,w jaki sposób go zostawiłaś,i tutaj on ma prawo być wk...,zasłużył sobie na uczciwe wyjaśnienie w 4 oczy powodów,dla których go zostawiasz.Do tego miał święte prawo,a tego mu "oszczędziłaś".

Mam takie coś podobnego.
Także dziewczyna, poznaliśmy się przypadkiem. Było to lata temu, zanim poznałem moją obecną żoną.
mieszkałem wtedy we Wrocławiu. Zaangażowałem się na maxa. Odwiedzałem jej dom rodzinny, poznałem jej rodzeństwo (dość spore), można powiedzieć, że pokochaliśmy się wzajemnie.
Pomagałem w napisaniu pracy magisterskiej, wynająłem mieszkanko dla nas ( tak myślałem), pomogłem poszukać pierwszej sensownej pracy. I okazało się że jestem za bardzo nadpobudliwy i nie odpowiedni.
Oczywiście nastąpiło to po kilku wypłatach, gdzie sama już sobie wynajęła mieszkanie.
Nawet jej rodzina mnie przepraszała.
Nie ma usprawiedliwienia dla czegoś takiego. jesteś zimna i zapewne los tobie odda podobnie. Oby mocniej.

Nie obraź się,ale z poprzednich postów wynika,że jesteś totalną egoistką.
Czy "skrzywdziłaś"? oczywiście,że tak i najlepsze co teraz możesz zrobić,to niekierowanie się swoimi egoistycznymi pobudkami w celu "podreperowania" swojego ego,bo na wyjaśnianie jest już za późno.
Najlepsze co możesz zrobić,to dać swojemu byłemu chłopakowi spokój i być może za parę miesięcy zapomni o Tobie i pozna "normalną" dziewczynę.

Jestem beznadziejna spac ostatnio nie moge tak mnie wszystko boli... nie mam sie nawet komu wyzalic. Skoczylam na gleboka wode i dalam ciala Tak jak czytam tu historie niektorych zwiazkow, to ja mialam super faceta a to zostawilam Jak mowicie ze jestem egoistka to juz wogole chyba nie poznam fajnego faceta... nie wiem czy to wina charakteru mojego? czy moze musiala bym isc na jakas terapie? Nie chce zrobic w zyciu wiecej takich bledow...

Po prostu go wykorzystalam musze sie przejsc do psychologa jakiegos chyba, nigdy nie bylam. Zawsze myslalam ze bylam dobra dziewczyna i ogolnie. A tu taka bomba
Mam nadzieje ze on sobie ulozy zycie jakos.

Wiesz, znam wiele przypadków, gdzie wieloletnie pary rozstały się zaraz po studiach, choć teoretycznie planowały po nich ślub. Na studiach powiedzmy, że wszyscy są niejako równi, mają podobne życie, zajęcia + ew dorywcza praca. to dopiero po nich zaczyna się "kariera", dorosłe życie. Wtedy wychodzą różnice w ambicjach, priorytetach itd. Bo w sumie jaka róznica czy ktoś na studiach zaliczał egzaminy na 5 czy na 3, jeżeli chodzi o "studencki" związek.. Inaczej sprawa wygląda, jeśli oboje zaczynają pracę...i jedno zaczyna zarabiać nieporównywalnie więcej. Znam przykład takiej pary, zresztą z bliskiego otoczenia. Cała szkoła średnia, studia razem. Ona mega inteligentna, 2 kierunki studiów, ambitna.. on dobry, porządny facet, ale nie aż tak zdolny, bez takich ambicji. Ona zaczęła karierę już na 4 roku studiów w dużej korporacji. On się do pracy nie śpieszył. Ona się rozwijała,  wyjeżdżała na szkolenia rożne, pisała 2 prace magisterskie, on "tylko" studiował. Jednak dalej byli wzorową wręcz parą, na pewno wśród przyjaciół. W końcu dostała pierwszy awans... wyjechała na pierwsze poważne i ważne dla niej szkolenia za granicę. Wtedy dostała od niego wiadomość, że po powrocie chce czy musi z nią porozmawiać o czymś ważnym. Była przekonana, że chce się jej oświadczyć... a on z nią zerwał. Tak nagle, bez uprzedzenia. Dziewczyna się załamała bo nawet nie zauważyła, że coś źle się działo, że on źle się czuje w tym związku. A on odszedł ot tak, kompletnie odciął, bez jakichś większych tłumaczeń (ale przynajmniej się z nią spotkał).  Dziewczyna dochodziła do siebie bardzo długo, ale na szczęście nie zaniedbała pracy. Dziś jest dyrektorem finansowym w dużej firmie i zarabia (dokładnie nie wiem) ale na pewno około 20 tys. miesięcznie, jak nie więcej. On jakoś skończył studia, pracuje gdzieś za max 3 tys., jak nie mniej.
Niby miłość wszystko przezwycięża, może gdyby z nią był zmotywowałaby go do czegoś bardziej ambitnego, ale z perspektywy czasu sama dziś mówi, że ciężko by było z nim tworzyć związek, bo to jest zupełnie inny poziom życia. I wcale nie uważam, że jest materialistką. Po prostu na to co ma zapracowała ciężko. I jest naprawdę dobra w tym co robi.
Czy może mieć do niego pretensję, że nie chciał jej hamować w rozwoju? Nie!
Ty z kolei nie chciałaś by twój chłopak Cię hamował, chciałaś lepszego życia.. To są trudne decyzje, ale szacunek się każdemu należy, tym bardziej że sama przyznajesz, że on był dobry dla Ciebie. Nie wyrwałaś się z jakiej patologii. Rozstania są naturalną koleją rzeczy, kiedy ludziom przestaje być po drodze i zawsze ktoś wtedy cierpi. Jeżeli wiedziałaś, czułaś, że to nie to, nie musisz się za to winić. Zrobiłaś to jednak nieładnie. Ale to już wiesz. Chciałaś wszystko zakończyć smsem i wyjechać bez konsekwencji zaczynając nowe życie.
Tak, to egoistyczne. Jednak trzeba powiedzieć szczerze, że większą krzywdę zrobiłabyś gdybyś go nadal zwodziła. Teraz jednak musisz ponieść konsekwencje swoich wyborów. Nie wiem czy spotkanie jest dobrym pomysłem, bo on ma na pewno do Ciebie dużo żalu, ale według mnie dobrze by było, gdybyś wysłała mu list albo maila, zatytułowanego "Przepraszam" i dokładnie opisała co Tobą kierowało. Tak dla "oczyszczenia'. Nie śpiesz się, przemyśl co chciałabyś mu powiedzieć.. Nawet jeli nie chce Cię znać, przeczyta za jakiś czas.. Może zrozumie..
A Ty się skup na tym co jest dla Ciebie priorytetem i już się nie zadręczaj.. masz jakąś tam nauczkę.. ale to nie koniec świata! Bo jeszcze pracę zawalisz..

Wiesz, ja sama miałam podobna historię do tej mojej koleżanki, choć może mniej "dramatyczną" za to bardziej podobną do Twojej, choć też nie do końca. Też na studiach miałam faceta. Nie jakiś długoletni związek, ale poznałam go już jak dostałam się na na studia. On też tylko szkoła średnia, ale umiał robić interesy i dobrze mu się powodziło, miał też rodzinę w USA i też od niej jakieś tam wsparcie. Jak byłam na studiach byliśmy "równi", ale ja też miałam ambicje. W końcu po 1 roku zaczęłam 2 studia za granicą, w końcu pracę, poznawałam nowych ciekawych ludzi. Kiedy wracałam i spotykaliśmy się, nasze tematy zaczęły być zupełnie rożne. On nie rozumiał a może nie chciał nawet rozumieć, tego mego "nowego" świata, że dużo podróżuję, poznaję nowe miejsca, na czym moja praca polega itd. A ja się chciałam z tym, moimi wrażeniami, doświadczeniami z nim dzielić. no i tak oddalaliśmy się.. aż w końcu on wyjechał do USA. Też nie miał honoru i odwagi mi o tym powiedzieć prosto w oczy (ale też wtedy mnie nie było w Polsce). Przeżyłam, wybaczyłam. A on chyba dopiero po kilku msc może roku do mnie napisał właśnie list (dlatego Ci go doradziłam), w którym dokładnie opisał co nim kierowało. M.in. to, że nie chciał mnie hamować i czuć się przy mnie gorszym itd.  Ok.

Tu już wyjaśniać niczego nie trzeba. Chłopak zrozumiał, więc się odciął zupełnie. I bardz słusznie.
Nie wiem, co przeżywa, ale jakieś tam usprawiedliwienie takiego poziomu zerwania tylko go upokorzy. Jeszcze bardziej, niż ten nieszczęsny sms.
Mam nadzieję, że w proponowanym przez Anastacjęę liście nie zaoferujesz mu przyjaźni z okazji świąt i życząc wszystkiego najlepszego nie zapytasz o jego samopoczucie?
Bo w swoim rozumieniu, już to miał. I przez jakiś czas nie będzie wiedział, czym poza tym, jest to "najlepsze".
I ostatnia rada. Jeśli był Tobie bliski kiedykolwiek i zależy Ci na jego dobrym życiu, po prostu nie zawracaj mu więcej d..y. Ani teraz, ani po tym, gdy się nasycisz wielkim światem. Zwłaszcza wtedy.

Tak, Anastacjoo. Tobie to wystarczyło. Oceniasz to jednak po latach, z innej już perspektywy, z pewną tkliwością właściwie.
Tymczasem u tych dwojga to sprawa świeża, której symptomy chłopak musiał zauważyć. I tym bardziej, takie zakończenie związku jest tchórzostwem.
Byle nie spojrzeć w twarz i nie widzieć w oczach niemego pytania, "dlaczego?".
Dlatego twierdzę, że list sprawy nie załatwi. Bo nie przeniesie emocji, a w swym założeniu ma uwolnić Autorkę jedynie od poczucia winy.

"Nie chce zeby mnie skasowal ze swojego zycia calkowiecie przez moje glupie zakonczenie zwiazku"

Ja mam nadzieję,że "skasował" i nie będzie zatruwać już sobie Tobą życia.
Dlaczego to piszę?
Mój ostatni związek skończył się niemal identycznie.
Bez jakiegokolwiek słowa wyjaśnienia tylko sms i nic więcej.
Po rozstaniu nie potrafiłem się długo pozbierać,a moje poczucie własnej wartości spadło poniżej zera,bo z ex mieliśmy wspólne plany itd itp,a okazała się zwykłą egoistką niemal identyczną do Ciebie.
Po pół roku od zerwania zaczęła do mnie wypisywać co u mnie słychać itd[ta sama sytuacja jest u Ciebie,bo chcesz wysłać chłopakowi list,sms,etc] ale miałem jej już dość i nawet gdybyśmy wrócili do siebie to żył bym z pewną obawą,że za parę miesięcy znowu mnie zostawi,bo nie widzi niczego więcej poza czubkiem swojego nosa.
Dlatego jeżeli masz do niego choć odrobinę "szacunku",to daj mu spokój.

Ambitna, bez problemow z nauka ( nieumiejetnosc myslenia, tylko zapamietywanie i powtarzanie), bez hobby, zestresowana bo bez papierka nie przezyje...nuda. I nazywasz go glupkiem?

Mysle, ze to lepiej dla chlopaka, nie pasowaliscie do siebie w ogole i calkiem mozliwe ze myslal o tobie tak jak ty o nim piszesz

Nie mam czasu na hobby, zadnych pasji tez nie mam. Zyje praca i szkola... Jak znajde wolna chwile to ogladam serial jakis. Byly chlopak, albo pojdzie pokopac w worek treningowy, pojdzie na basen lub na silownie. STalam sie okrapna materialistka Nic mi nie sprawia przyjemnosci. Jedynie zakupy... Nawet zaczalam sie wstydzic swojego ciala przy swoim chlopaku. Zawsze mowil mi ze jest ze mna wszystko ok i wygladam uroczo, , mam bardzo niska samoocene, dlatego potrzebuje sie ladnie ubrac, kupic dobre perfumy i wtedy czuje sie lepiej... A do tego trzeba miec pieniadze

Czytam co sama o sobie piszesz i ..przeciwnie jak większość wypowiadających się, uważam, że zrobiłaś mu dużą przysługę. Wygląda na dosyć 'ogarniętego' i wartościowego człowieka, w przeciwieństwie do Ciebie.
Jeśli faktycznie jest tak jak piszesz, to zachowujesz się jak typowy pustak i niewiele byłabyś w stanie na dłuższa metę mu zaoferować. Dobrze zrobiłaś, choć nie robiłaś tego z nastawieniem na JEGO dobro, ale Ci przypadkiem wyszło

Chłopak ma szansę poznać kogoś z kim będzie nie tylko szczęśliwy, ale przede wszystkim kto nie będzie chodzącym pasożytem. Chłop się co do Ciebie pomylił, zdarza się.
A teraz odejdź w pokoju i nigdy więcej nie zawracaj mu głowy, bo nie ma czym