życie po zdradzie jego zachowanie - Netkobiety.pl

Mąz mnie zdradzil był z nią ok 4 mcy ale ja mam wrażenie że jest z nią nadal może jestem przewrażliwiona.

Droga Ewko, na pewno nie masz komfortowej sytuacji i jestem pewna, że musi być Ci teraz bardzo ciężko. Zdrada męża, osamotnienie, a za chwilę narodzi się nowe życie. To bardzo ważny moment w życiu kobiety i w ogóle małżeństwa. Mój mąż mnie zdradził, ale żałował, był dla mnie bardzo czuły, cierpliwy, widziałam, że sam bardzo cierpi kiedy patrzy na konsekwencje tego co zrobił. Nie wiem, może Twojego męża przerosła sytaucja, może sam poczuł się zagubiony, a wtedy czasami już tylko wystarczy, że znajdzie się ta druga-wspaniała, wyrozumiała, która rozumie, potrafi sprawić, że się zapomni o codzienności. Niestety to jest powtarzający się schemat.
Wracając do problemu... Mój mąż też często nie rozumiał, że właśnie ,,po" potrzebowałam szczególnie dużo uwagi, zapewnienia mnie, że jestem najważniejsza, że jestem wciąż dla niego piękna. Jego zdaniem to było oczywiste, ale ja potrzebowałam to wciąż na nowo słyszeć. Wszystkie kochające i zdradzone kobiety nagle tracą poczucie właśnej wartości, kobiecości, czują się gorsze i wstydzą się tego co się stało, nawet jeśli nie one są winne. Tu jest największa rola mężczyzny, aby pomóc im tę swoją wartość odbudować. Naprawdę trudno mi sobie wyobrazić co teraz czujesz. Może zachowanie Twojego męża to reakcja na jego poczucie winy, na ciągłe wytykanie tego co zrobił? Pomyśl czy nie za często mu to wykrzykujesz? Może to odrzucenie wynika z lęku przed odrzuceniem? Ja robiłam dokładnie tak samo... Każda rozmowa kończyła się jednym tematem, każda do tego samego sprowadzała. Nie masz pojęcia ile razy wykrzyczałam mu tę zdradę. Ale on cierpliwie to znosił, choć zdarzało się, że nie wytrzymywał. Wtedy mnie stawiało to do pionu, zaczynałam się zastanawiać. Twój mąż jest po prostu inny.
Sądzę, że musisz spokojnie przeanalizować co skłoniło go do zdrady i dlaczego teraz tak się zachowuje. Niestety czasami rzeczywiście uczucie się wypala, a wtedy wszystko staje się już bardzo trudne. Współczuję Ci ogromnie. Pisz do nas, wykrzycz swój ból, to naprawdę pomaga. A jeśli lepiej naświetlisz swoją sytuację spróbujemy Ci coś jeszcze podpowiedzieć. Trzymam kciuki!

Hej ewka1727 skąd ja to znam...? Doskonale Cię rozumiem...Ja obecnie przechodzę to samo! i za 3 miesiące rodzę... Tyle, że ja już jestem myślami dalej i zastanawiam się nad odejściem od niego... Wiem jak Tobie ciężko, chcesz z nim szczerze rozmawiać i żeby Cię rozumiał, przytulił powiedział dobre słowo...to chyba nie wiele prawda? tym bardziej, że kiedyś Cię zdradził i nie ufasz już mu...to chcesz dowodów na to że to już naprawdę przeszłość...a on co tylko potrafi się denerwować na Ciebie obrócić się i wyjść Ty się tym bardziej irytujesz...i wszystko nabiera bez sensu...bo gdy nawet znowu nabierasz odwagę (tak zbierasz się na odwagę) żeby znowu mu jak najdelikatniej dać do zrozumienia, że chcesz żeby Cię przytulił że brakuje Ci tego to On znowu : - "Znowu zaczynasz? o co Ci chodzi?!" itp. Czy tak nie jest?? bo ja widzę tu strasznie podobną sytuację do mojej...może się mylę...? no i pewnie gdybyśmy zniknęły to by tego nie zauważyli... ewka1727 jak Ci pomóc..?jak sama sobie nie mogę na razie poradzić...Ale wiedz że doskonale Cię rozumiem! i wspieram Cię w tym żebyś miała dużo siły i wiary że będzie lepiej (może on w końcu coś zrozumie) A jak nie to wiele straci...bo jesteś na pewno wartościową osobą i silną kobietą!

dziekuje za zrozumienie i słowa naprawde wiele dla mnie znaczy to że moge sie komuś wygadać bo czasami czuje sie samotna i nie mam komu sie wyżalić.
Jakoś nie wyobrażam sobie życia bez niego , On był moja pierwsza miłościa partnerem i nie wiem czy mogłabym zapomnieć.
Poczekam jeszcze jakiś czas i zobarcze co bedzie sie działo.
Może ja też jestem winna za dużo wymagam od niego i powinniśmy sie oboje postarac. Ja bynajmniej chce być znim i dopuki starczy mi siły bede walczyc.

A mój pierwszy post był pisany pod wpływem emocji ze łami w oczach wiec jest troszke haotyczny.

Dziekuje bardzo

Ewka 1727 jeśli on jest dla Ciebie obojętny, nie daje Ci ani wsparcia ani miłości, to do czego w zasadzie jest Ci potrzebny skoro najwyraźniej przestał Cię kochać? Wiem, że to jest trudna sytuacja, ale zastanów się czy chcesz, żeby tam wyglądało całe Twoje życie - wzajemnie się unieszczęśliwiając. Jesteś jeszcze młoda i całe życie przed Tobą.

?

Byłaś pewnie bardzo młoda jak wzieliście ślub, pewnie nie miałaś też dużego doświadczenia w związkach. Twój mąż pewnie poznał coś nowego. Pozwólcie sobie żyć szczęśliwie. Masz 22 lata to jest proste, że przez okres bycia razem przyzwyczaiłaś się do niego i nie wyobrażasz sobie bez niego życia, ale skoro z dnia na dzień z miesiąca na miesiąc nie zanosi się na jakąkolwiek poprawę to po co się ranić. Przecież Twój mąż napewno nigdy nie zostawi cię samą z dziećmi i na pewno pomoże Ci je wychowywać, bo nie wierze w to, że nie kocha swoich dzieci. Miałaś jakąś styczność z jego kochanką? Bo z tego co piszesz wynika, że chyba miałaś z nią jakiś kontakt. Trzymaj się. Napewno się rozwinie jakoś cała sytuacja.

Uważasz, że przez uczucie do niego chcesz sobie zmarnować życie, będąc z mężczyzną, który cię nie darzy miłością, uczuciem, bliskością i wsparciem? Powinnaś teraz skupić się na dzieciach i przelać na nie całą swoją miłość. Pomysl o sobie jak o KOBIECIE czy warto być z mężyczną przy którym nie czuje się jak prawdziwa kobieta.

gretchen a co ma doświadczenie do udanego związku?? bo nie rozumiem twojej wypowiedzi. doświadczenie to nic! najważniejsze to otwarcie na drugą osobę, rozmowa, poczucie związku w pełnym tego słowa znaczeniu to jest to dzieki czemu związek moze być udany. związek dwojga ludzi to docieranie się, uzupełnianie.. Co do reszty twojego postu to się w zupełności zgadzam.
ewka1727 jesteś młoda i jak sama widzisz życie cię doświadczyło dosyć boleśnie jak na twój wiek, to że sobie poradzisz sama to nie mam żadnych wątpliwości - my kobiety potrafimy wiele znieść- jest tylko jedno "ale".. nie działaj pochopnie, postaraj się z nim porozmawiać i powiedzieć że Cię to boli- boli wszystko zachowanie, słowa, obojętność.. z jednej strony dobrze by było żeby on się wkońcu ogarnął i ulżył ci z drugiej jeśli masz cierpieć..to chyba nie warto bo niczym sobie na takie zachowan ie nie zasłużyłaś.
trzymam kciuki i pozdrawiam gorąco!

powód edycji: reklama

Nie da sie Pokochać od nowa zawsze bedzie bolało . A jak sa dzieci to kobiety sie poświęcają dla dzieci i ich  dobra

Można wybaczyć, ale aby budować coś od nowa muszą chcieć tego dwie osoby, niestety w moim przypadku mąż wybrał kochankę.

Teraz cieszę się narodzinami drugiego dziecka.
Wiem że będzie dobrze, musi być dobrze.

Tak zostałam sama Ciesze się że ich mam.

Chociaż wiem że nie będzie łatwo.

Najbardziej boli to że przestał kochać mnie dla kogoś innego i jest z nią. Bo kiedyś to ja byłam na jej miejscu, ja byłam dla niego najważniejsza a tak szybko się to zmieniło.

Ciężko jest zapomnieć ale będę musiała bo nie można żyć wspomnieniami i nadal rozpatrywać to co było trzeba patrzeć w przyszłość choć wiem że tak powinno być to i tak mi jest bardzo trudno

....

Teraz nie myślę żeby szukać kogoś nowego bo nie potrafiłabym być z kimś inny- może narazie z czasem pewnie będzie łatwiej.

Mam narazie mężczyznę który zajmuje mi cały czas to mój synek i oczywiscie córka.

najgorsze jest gdy mam sie z nim spotkac

Boli i to bardzo a jak sobie pójdzie to jest smutek łzy

Chciałabym być mila dla niego mimo wszystko co się stało ale czasami nerwy same mi poszczają. Na sama myśl ze jest z Nią. Dla dzieci postaram zrobić wszystko żeby były szczęśliwe choć wiadomo nie pełna rodzina nie da takiego szczęścia jak mama i tata.

Chce żeby On utrzymywał z nimi kontakt bo to Jego dzieci. Może gdy uczucie moje do Niego wygaśnie będzie łatwiej z porozumiewaniem się nie będzie tych kłótni mówieniu co kto zrobił źle.

Że nie wróci to wiem ale sama myśl bo kiedyś obiecał mi że jeśli nie bedzie ze mna to też nie bedzie z nia i dlatego to mnie tak meczy ale pewnie kiedys sie z tym pogodze bo innego wyjscia nie bedzie

nie wnikam

ewka, nie możesz teraz płakac, zamartwiać się...masz maleńkiego synka, który bedzie niespokojny jeżeli Ty bedziesz nerwowa i płaczliwa. Dzieci wyczuwają sytuację i stres matki i same są bardzo niespokojne. Przeszłam to 1,5miesiąca po porodzie. Przypadkiem dowiedziałam się że mój tata lezy w szpitalu. Cała rodzina ukrywała przede mną ten fakt przez tydzien, bo wiedzieli, że bardzo sie zdenerwuje, a mam małe dziecko. Jak sie dowiedziałam myślałam że oszaleje. Bałam się o mojego tatę, a jednoczesnie miałam straszne nerwy na to, że rodzina ukrywala to przede mną. Oczywiscie udzieliło się to mojemu dziecku. Nastepnej nocy plakał tak strasznie przez trzy godziny i nie mogłam go uspokoić.
Jestescie bardzo młodzi. Niestety bardzo często zdarza się tak, że młode małżenstwa szybko przechodzą kryzys. Jak pojawia sie dziecko kobieta musi zająć sie jego wychowaniem, pielęgnowaniem. Facet natomiast szuka przygód. Z żoną wyjsc nie może bo jest małe dziecko, a sam czuje sie jeszcze tak młodo, że nie potrafi wysiedziec w domu. Idzie na impreze, jest tam mnóstwo pięknych, wolnych i kuszących kobitek. Takiemu to wystarczy żeby zapomnieć, że w domu jest żona i dziecko.
Musisz byc silna przede wszystkim dla dzieci. One potrzebują Cię teraz najbardziej. Może Twój mąż opamięta się i wróci. Bedzie Ci ciężko, ale my kobiety damy sobie rade w każdej sytuacji.

....

Ale jaką zbędną ofiarę??? Kobieta zostaje sama z małymi dziećmi i to ma być zbędna ofiara? A tatuś sobie do panienki odchodzi? No proszę Was...

Tak, tu na pewno muszę się z Tobą zgodzić. Nie ma sensu ciągnąć czegoś co nie ma szans na naprawę. Pozostaje tylko kwestia czy to już było małżeństwo nie do uratowania czy po prostu On uciekał od problemów, bo tak było łatwiej? Widzisz, każda sprawa ma dwie strony medalu...

karina problemy zawsze sa w zwiazkach niestety tak ten swiat jest zbudowany ale kazdy problem, mozna wspolnie rozwiazac. To ze mu czegos brakowało to nie oznacza ze musial szukac tego u innej. kontakt z mezem jest, corke zawiozlam mu na 1 tydz ferii a synek jest ze mna ma on prawie miesiac a on go widzial tylko raz, raz go trzymal na rekach. A jak ja bylam w ciazy to jego zachowanie w stosunku do mnie bylo takie jakby to nie bylo jego dziecko.

A co do ratowania malzenstwa z czystym sumieniem moge powiedziec ze ja sie naprawde staralam a z tego co sie dowiedzialam to on w tym czasie nadal z nia byl wiec to on sie nie staral - to boli bo ja wybaczylam wszystko on tego nie docenił. Pokochal inna trudno ale niech nie liczy na to ze ja mu bede zyczyc szczescia i patrzec na to z usmiechem, bo tak poprostu sie nie da.
Wciaz go kocham i nie wiem jak zapomniec a w takiej sytuacjii bardzo bym chciala. Zyc dniem dzisiejszym i jutszejszym staram sie lecz sa chwile gdy poprostu nie daje rady nie da sie tego tak opanowac.

Zawsze moim siostra powtarzam kto tego nie przezył nie wie jakie to uczucie jest a zwlaszcza gdy ukochana osoba wybiera ta droga kobiete.

Zycie tczy sie dalej i kiedys zapomne tylko kiedy...

A co do nicku karina 28 to osoba ktora chce pokazac jaki moj maż jest wspanialy -jest to jego kochanka, wiec dlatego tak waznie bylo dla niej pokazanie jak to sie kochaja.

Nazywaj sie jak chcesz dla mnie i tak nia bedziesz bo kkobieta ktora wie ze facet ma zone dziecko i drogie w drodze nie pchala by sie w taki zwiazek.

Skąd ty jesteś taka pewna kiedy to małżeństwo umarło nie wiesz przecież jak było to co sie działo miedzy nami wiem tylko ja i on.

Nie badz taka pewna ze cie nie oklamal słowa to tylko słowa w które nie można wierzyc.

.

..