trudny związek - dzieci partnera - Netkobiety.pl

No to pisz.
Uklad z partnerem z dziecmi nie nalezy do latwych.
I z punktu widzenia emocjonalnego i finansowego.Wzielas jego z dobrodziejstwem inwentarza, musisz sie z tym pogodzic.I zaakceptowac niektore okolicznosci.Jak nie potrafisz, odejdz.

No niestety, ale to są „uroki” podwójnej rodziny. Sytuacja patrząc z boku trochę przesadzona, jednak każdy ma trochę swojej racji i jej się trzyma. Osobiście nie przepadam za rodzinnymi imprezami, ale niektóre trzeba po prostu „zaliczyć”, do nich m.in. należy właśnie 18-tka. Piszesz, że Twój syn jest dużo starszy, że nie mają jakiejś zażyłej więzi, mimo to zawsze jak dotąd pojawiał się na urodzinach syna twojego męża. Akurat teraz musiała się miarka przebrać? Nie mógłby z tym poczekać jeszcze rok?  Tak wiem, łatwo mówić, ale ludzie czasem sami tworzą problemy. Pytanie dlaczego Twój syn nie był nigdy u niego? Może za duża różnica wieku? Może urodziny powiedzmy 25 to nie żadna impreza?
Najlepsze rozwiązanie by było chyba takie by Twój syn jednak się przełamał ten ostatni raz i choćby na chwilę wpadł z czystej kurtuazji. 19-te urodziny nie są już aż takie ważne
Pytanie, czy uda Ci się go przekonać, chociażby za argument podając zażegnanie konfliktu, dla czystego spokoju.
Zawsze lepiej wpaść na chwilę niż ostentacyjnie nie przyjąć zaproszenia. Ja tak często robię, jak nie mam ochoty brać udziału w jakichś imprezach, ale po prostu wypada chociażby się pojawić. Wymówka by szybciej wyjść znajdzie się zawsze. A byłam? Byłam! Ale ja dużą wagę przykładam do dyplomacji - ot takie zboczenie zawodowe. Może ktoś coś innego doradzi...

dziękuję za odpowiedzi .Problem jest naprawdę spory bo nie tyle powoduje konflikt między dziećmi ale głownie między nami . Nie wiem czy uda mi się przekonać syna żeby jednak zaproszenie przyjął . Różnica wieku to 6 lat ,niestety ze strony syna męża nigdy inicjatywy nie było nawet na głupim facebooku najlepszego mu nie napisał .To przykre .Nawet na dzień ojca się nie pojawia .

Zgadzam się z wcześniejszymi wypowiedziami. Syn powinien zachować się jak facet i przełknąć dumę, bo nie ma już nastu lat i powinien być mądrzejszy. Nastolatek nie jest święty, ale wiek jakoś usprawiedliwia jego bunty. Poza tym, jeśli zależy mu na obecności Twojego syna, to może byłaby dobra okazja do nawiązania jakiejś lepszej nici porozumienia? Tym bardziej, że to właśnie 18-stka, a nie któreś z kolei urodziny, więc synowi korona z głowy nie spadnie. Dorośli ludzie czasami muszą robić rzeczy, których robić nie lubią. Nikt mu nie każe siedzieć tam kilku godzin, ale chociaż na 1,5-2 h może wpaść, nic mu nie będzie. Więcej czasu zajmują Wam te rozdmuchane kłótnie i Wasze zacietrzewienie niż realnie zajęłoby mu odbębnienie tej imprezy. Szkoda psuć atmosferę w domu dla głupio urażonej dumy.

Przychylam się do porad poprzedniczek. Z drugiej jednak strony nie zmusisz syna aby się tam pojawił, możesz go to to poprosić . A się uparł właśnie teraz. Śmiej się z tego, tak będzie ci lepiej.

rozmawiałam z synem , poprosiłam żeby odpuścił,żeby zrobił to dla mnie .Nie wiem co z tego wyniknie .Prosiłam żeby choć przemyślał sprawę .Co z tego wyniknie nie wiem .Powiedziałam synowi że mąż ze mną nie rozmawia .Za wszystko obwinia mnie i pokazał swojego focha jak zwykle , teraz ze mną nie będzie gadał tydzień albo dwa , to dla mnie jakaś masakra .Najgorsze są jego stwierdzenia typu ,, my nigdy nie będziemy rodziną ,,bo dla niego rodzina to tylko żona mąż dziecko ...a my wspólnych dzieci nie mamy ..nie udało się

Myślę, że sama również podkręcasz sytuacje. Oboje jesteście dumni i nikt nie chce ustąpić. Bardzo lubię twój wątek, bo z boku wygląda to tak, jak małe dzieciaki w piaskownicy, które się na siebie obrażają, zabierają zabawki i pokazują język .

No ale jest na to sposób. Po prostu zrób inaczej niż do tej pory. Nie rób po prostu z tego końca świata. Może twój syn przyjdzie na tę 18 - wtedy twój mąż będzie zadowolony, jego syn także, a twój syn pokaże, że jest ponad wszystkim. Ty również teraz możesz stanąć nad tym wszystkim, zostawić męża w nadąsaniu i sama pójść na imprezę. Korona ci z głowy nie spadnie, zajmiesz się sobą, może do tego czasu sam zmądrzeje. Uśmiechnij się . Spojrzyj z boku na wasz problem - na prawdę nie ma o co się tak napinać .

Uważam, że nie powinnaś namawiać syna, żeby szedł na tą osiemnastkę, jeśli nie ma ochoty.
Nie ma musu, chłopaki nie są braćmi, nawet się nie lubią.

Twój mąż zachowuje się jak rozpieszczony bachor niestety, szkoda, że pozwoliłaś mu na takie zachowanie i przyzwyczaiłaś do tego, że trzeba mu zawsze ustępować.

Ignorowałabym jego marudzenie. Po prostu.

Życzę Ci dużo odwagi. I powodzenia!

Ja przychylam się do tych głosów, gdzie jednak dorosły facet powinien pokazać klasę i pójść na ważną imprezę rodzinną. I nie dla Ciebie, ale dla WAS - waszej patchworkowej rodziny - dla siebie samego, dla Ciebie i Twojego partnera. Wpaść chociaż na krótko, złożyć życzenia i wyjść. 18 urodziny to ważne wydarzenie dla wielu młodych ludzi i nie uważam, żeby to był najlepszy moment, aby demonstracyjnie wyrażać swoje - choćby autentyczne - nastawienie do przyrodniego brata. A swoją drogą, to czemu młody nie zrobi tej samej taktyki, czyli nie pójdzie na chwilę do brata, żeby złożyć życzenia i potem wyjść?
I niestety 18 lat nie świadczy bynajmniej o byciu dorosłym i umiejętności podejmowania optymalnych z punktu widzenia harmonii w rodzinie decyzji. To jeszcze nie to rozumienie relacji międzyludzkich. A są lepsze okazje, żeby się tej dorosłości uczyć. Pewnych rzeczy nie da się już odwrócić, a fakt że się chłopaki nie lubią teraz nie znaczy, że nie mogą do relacji dorosnąć. Tylko jak spalą mosty, to nie będzie do czego dorastać. A taka sytuacja z osiemnastkowymi fochami jest właśnie jednym z takich mostów.

W patchworkach nie jest łatwo, mocno trzeba pracować nad komunikacją w obydwie strony.

Witam , dziękuję za poświęcony wasz czas żeby napisać coś dla mnie .Relacje z mężem poprawiły się tzn. rozmawia ze mną , czasem mam wrażenie że miłość z jego strony zgasła .Rozmawiałam z nim na ten temat ,choć temat jego syna to bardzo cienki lód i trzeba ważyć każde wypowiedziane słowo .Sama nie wiem co myśleć o tym ,powiedział że to jemu mój syn sprawił ogromną przykrość  bo młodemu to wisi czy oni przyjdą czy nie .Zbyt.zaradny ,masz rację mój mąż nie dorosnął chyba bo uważa się za najmądrzejszego i najbardziej ważnego na świecie .Nasz związek jest super tylko wtedy gdy się z nim zgadzam , tylko gdy mu przytakuję .Nie interesują go mój ulubiony ogród , nie chce żebym mu o nim opowiadała , bo go to nudzi i się powtarzam .Dlatego nie zadręczam go już moimi kwiatami .Jak on siedzi w warsztacie to staram się mu potowarzyszyć gdy naprawi coś ,mówie mu ''jesteś wielki ''.Naprawdę się staram ,ale on wiecznie mnie krytykuje ,siostra na kawę idzie ..przewraca oczami , zaprasza nas na grila ...''mam inne plany '', powinna sie zapowiedzieć kilka dni wcześniej .Odnoszę wrażenie że najlepiej byłoby gdybym się wyrzekła rodziny , to by mu pasowało .Jest mi naprawdę ciężko . On zauważył że jest coś nie tak bo przestałam mu mówić że go kocham .Gdy pyta czy go kocham potwierdzam że tak . Nie wiem jak mu wytłumaczyc że w ten sposób zniszczy to co nas łączy .Czy coś ze mną nie tak ?

Jak dla mnie problemem nie są synowie, bo to młode i będą się czubić, ale to, że Ty i Twój mąż się zaangażowaliście w ten "konflikt" to jakaś komedia.
Powiedz mu może, że pora dorosnąć i przestać unosić dumą z powodu każdej pierdoły. Jak dla mnie musisz się zdystansować, iść sama i się tym kompletnie nie przejmować, że książe się z Tobą nie pojawił. Ile on ma lat?
Czas przestać się przejmować jego fochami i szantażami emocjonalnymi, i zacząć go głaskać po główce przy każdym takim głupim wyskoku. Skoro zachowuje się jak dzieciak, traktuj go jak dzieciaka, dopóki nie zacznie rozsądnie gadać. Nanieś do domu piasku, przynieś małe grabki i wiaderka, i zawiąż włosy w dwie kitki. Zaproś go do piaskownicy się pobawić. Taka terapia szokowa. Może odbierze aluzję i da Ci kiedyś znać, po tym jak się już wybawi, że pora wyjść z piaskownicy.