Jak mam sobie poradzić z niepotrzebną szczerością żony - Netkobiety.pl

Wydaje mi się, że to taka swoista "kobieca suczowatość" (wybaczcie za określenie). Czasami kobiety czują chęć skrzywdzenia drugiej osoby. Jako, iż są tą "słabszą płcią" potrafią nieźle dogryźć facetom w niektórych sprawach.
Nie zaprzątaj sobie tym głowy, DS. Wyrzuć ją z głowy. Już nic Cię z nią nie łączy c:

Kochasz obecną żonę, czy nie?
Bo jak nie, to nie marnujcie sobie wzajemnie czasu.

Moim zdaniem to jest robienie afery z niczego. Powiedziałeś jej chociaż wprost, że nie chcesz słuchać o takich szczegółach?

Witam.

A jest możliwe, że Ona chce Ci tym mówieniem dać do zrozumienia, że może nie do końca spełniasz Jej oczekiwania w sferze intymnej?
Poprzez takie rozmowy możliwe, że chce Cię nakierować na swoje potrzeby seksualne... .

A co do Twoich przypuszczeń, czy masz 100% pewność, że Cię okłamała?

Zapytałem czy spełniam oczekiwania, powiedziała , że "jestem najlepszy, mężczyzna jej życia" itp.

Tak, mam 100% pewości.

W sumie masz rację , tylko mi chodzi jeszcze o coś innego. Sam nigdy nie bawiłem się w jednorazowy sex i nie akceptuję podobnego zachowania u innych, zwłaszcza u partnerki.

Muszę sobie jakoś z tymi negatywnymi emocjami poradzić bo ją kocham i nie mam zamiaru się rozwodzić .

Może istotnie rozmowa jest rozwiązaniem ale nie wiem jak się do niej zabrać, i jak pisałem boję się tego co mogę usłyszeć.

Myślę, że ona nie zdawała sobie sprawy, że to sprawi Ci ból.
Porozmawiaj z nią szczerze, to przecież Twoja żona, nie trzeba podchodów.

Dla mnie , to nie jest wydumany problem..

Przede wszystkim powiedz jej , co czujesz( jak nam tutaj)
Jak to wyglada z twojego punktu widzenia....

To tez fakt!
Rychlo w czas, te rozmowy.

Excop- powiedziec o kontaktach, to jedno, a opowiadasc ze szczegolami, to co innego.

Jasne, ze zanim poznala meza, miala jakies znajomosci,
Jasne, ze one moga sie odezwac
Ale pikantne szczegoly sa zbedne...

Bardzo dziwne i niesmaczne jest to zachowanie twojej żony.Myślę, że większość kobiet nie byłaby skłonna do takich zwierzeń, nawet na prośbę partnera.Wbrew pozorom, to może nawet zniszczyć związek.Powiedz jej wprost i zdecydowanie ,gdy znowu zacznie się ekscytować swoimi podbojami,że nie chcesz tego słuchać i zraża cię to do niej.Jeśli jej na tobie zależy i nie jest to gierka, o jakiej wspomniał Excop, to przestanie.

I to chyba jedyne właściwe rozwiązanie, którego efektów Autor jednak się obawia. Ale innej drogi nie widzę i ja.

Różnie bywa - są mężczyźni, którzy chcą znać szczegóły, a są tacy, którzy nie chcą.
Jeszcze inni uważają, że jak kobieta nie chce opowiedzieć o swoich wcześniejszych doświadczeniach, to zapewne ma coś do ukrycia.
Każdemu nie dogodzisz, jak widać.

Ja widzę większy problem w czymś innym.
A mianowicie w tym, że Autor nie toleruje ''seksu bez zobowiązań''.
Obawia się, że jeśli jego żona takowy seks uprawiała, to jego to obrzydzi, nie zaakceptuje tego, związek się rozpadnie.
No to ja pytam - co to za miłość (jeśli w ogóle), która się skończy przez taką pierdołę?
Przeszłość jest przeszłością. Czas na takie rozmowy i przemyślenia był przed ślubem.

No to powiedz Jej kategorycznie, że nie interesuje Cię to z iloma i w jaki sposób uprawiała sex.

A czy to nie jest tak, że Ty dowiedziawszy się, że Twoja Żona potrafiła uprawiać przygodny sex bez zobowiązań obawiasz się, że Ona może Cię zdradzić?

Młoda jesteś i dlatego tak kategoryczna we wnioskach i a do tego kulą w płot strzelasz.
Żonę kocham bardzo, nie ma wspanialszej kobiety, nie mam zamiaru się z nią rozstawać zwłaszcza, że dała mi cudownego syna.
Co do jednego tylko  masz rację zasiało mi się ziarno niepewności i aby mnie ono nie zniszczyło a tym samym mojego małżeństwa, zastanawiam się jak je usunąć. I najbardziej interesuje mnie sposób w który mógłbym je usunąć bez konieczności  poznawania dodatkowych szczegółów czy faktów których znać nie chciałem i nie chcę.

Autorze, porozmawiaj z żoną.  Może uda Ci się wyjaśnić, czy ma jakiś cel w tym mówieniu "o szczegółach". Jeśli nie jest to idiotycznie zawoalowany komunikat, że chce zmiany w waszym pożyciu, to być może jest to po prostu "sobiegadanie" w ramach wygadywania się parnerowi-przyjacielowi (nie ma koleżanek do tego?). A może coś innego, ale tu trzeba pogadać.
Ty masz prawo nie chcieć, żeby Ci o tym mówiła i jej to powiedzieć. Jeśli raz rozmowa pomogła, to może jeszcze raz trzeba porozmawiać. Tak jak napisała Krejzolka.
J
Jeśli jedna rozmowa nie wystarczy, to porozmawiaj drugi i trzeci. I dziesiąty i piętnasty. Po prostu jej przypominaj.

Na odległość nie ma co robić psychoanalizy autorowi i zastanawiać się, czy ufa czy nie ufa żonie. Akceptowanie partnera z całym dobrodziejstwem inwentarza to jest piękna teoria, a w praktyce niestety trzeba czasami iść na pewne kompromisy, żeby jakoś żyć.  I przełykać raz na jakiś czas jakąś sprawę.

A Ty Autorze też rozwiąż bieżący problem czyli nadmierną szczerość żony i nie szukaj następnego pt. "zbrzydzanie". Skoro jest super kobietą i Wam się układa, to na tym się skoncentruj, a nie na przeszłości lub przyszłości. A może zona zachoruje na raka za pół roku? Jest więc się sens martwić o potencjalną degradację waszej relacji już teraz?. Jeśli faktycznie pojawi się ten drugi problem, to się nad nim zaczniesz zastanawiać.

Nie wiem czy czytasz to co piszę ale czytając co piszesz podejrzewam, że nie a przynajmniej mało dokładnie.

Pisałem że na samym początku powiedziałem jej , że nie interesuje mnie to co było zanim się poznaliśmy. Myślę, że to wystarczyło. Nie pytałem bo mnie to nie interesowało, proste. To, że nie pytałem, nie oznacza że nie jest to dla mnie ważne tylko że nie chciałem wiedzieć.

Myślisz strasznie zero-jedynkowo. Życie jest bardziej skomplikowane.

Podajesz przykład skrajny. Mnie chodził o subiektywnie pojmowane drobne sprawy stanowiącej również dobrodziejstwo inwentarza, które nie dyskryminują partnera ale powodują powiedzmy uszczerbek na jego "obrazie". Nie przeszkadzają w bieżących sprawach, ale potrafią trochę podkopać pozytywne zdanie, które się o partnerze ma.  Podaję PRZYKŁAD, choć oparty na faktach: dziewczyna o nazwijmy to konserwatywnych poglądach ma od dłuższego czasu partnera i nagle okazuje się, że facet miał w młodości wyrok w zawieszeniu za jazdę po pijanemu. I kobieta może się zacząć zastanawiać, czy na pewno jej wybranek jest dla niej odpowiednio odpowiedzialny. I może tego nie zaakceptować a może przemyśleć, że skoro to było jakiś czas temu, a on jest odpowiedzialny teraz, to może był to jedynie wybryk młodości, który nie będzie rzutował na jego zachowanie. Może jeszcze powinnam zaznaczyć, że ja nie wierzę w związki, w których akceptacja jest bezgraniczna - jak dla mnie jest to podejście możliwe tylko do pewnego wieku i to u idealistów. Potem większą rolę odgrywa pragmatyzm (i nie oceniam czy to dobrze, czy źle, taka jest moja indywidualna obserwacja).

Nie przeczę, że pewne rzeczy warto wyjaśnić sobie przed wejściem w związek małżeński. Tylko rzeczywistość jest taka, że ludzie tego nie robią - z jakich powodów to tutaj nieistotne -, bo może potem rozwodów też byłoby mniej.
Natomiast problem niechcianego gadania żony o przygodach erotycznych a erozja związku wskutek nieakceptacji zachowań partnera z przeszłości to są dla mnie na dwa różne zagadnienia. I na chwile obecną to problemem zgodnie z postem Autora jest to pierwsze.

Moja rada jeszcze raz:  porozmawiać z żoną, o co jej naprawdę chodzi (jeśli w ogóle, o coś chodzi), stanowczo uciąć jej gadanie (jaja trzeba mieć też jako facet) i nie grzebać w tym, co było i minęło, a co w dodatku - jak potwierdza np. Twoje zdanie, dla innych ludzi zupełnie nie jest problemem.  (przełknąć ten element dobrodziejstwa inwentarza, jeśli pozostały inwentarz jest w porządku).

EDIT: A do akceptacji pomoże może świadomość, że przeszłość jakakolwiek by nie była, ukształtowała tę osobę, z którą się jest. I skoro ta osoba nam odpowiada, to czemu się grzebać i martwić na zapas? Zmiany i problemy przychodzą czasem z zupełnie innych źródeł niż te, o które się martwimy.

Nie wiem, czy istnieje prosty sposób na to, by wyrzucić z siebie to ziarno zwątpienia. Chyba musiałbyś zapomnieć o całej sprawie, a do tego potrzeba czasu i jej zaangażowania, czyli musiałaby przestać o tym gadać. Innym sposobem jest oczywiście oczyszczenie, przez rozmowę, ale wiadomo, że to ryzykowne.

Cyniczna, musisz coś zrozumieć. Czasem jest tak, że chcemy coś wiedzieć, ale tylko wtedy, kiedy odpowiedź będzie, przez nas akceptowalna, a jednocześnie nie chcemy, bo kiedy nie będzie akceptowalna, może wypaczyć obraz pewnej osoby lub rzeczy. Tak odczytuję autora. Sprobuj to zrozumieć. To nie jest tak, że poprzednie życie nagle ma ogromne znaczenie, po prostu obraz osoby się zmieni. Autor mógł myśleć, że to normalna, dobrze poukładana [wedle jego zasad] kobieta, kiedy mogła być po prostu inna.

Zastanawiam się, czy nie grają tutaj roli obawy o to, czy ona tego nie powtórzy. Sam się zastanawiam, czy bym się o to nie bał, gdyby się okazało, że moja partnerka uprawiala niezobowiązujący seks. Z jednej strony, to irracjonalne, bo nie można przez to oceniać ludzi po latach, każdy może się zmienić, ustatkować, zakochać. Z innej pozostaje obawa, że kiedyś zabraknie jej poprzedniego życia. W sumie zdążyłem już udowodnić, że jestem dziwny i raczej nie sugerujcie się moimi opiniami.

Dzięki za ten wpis, dokładnie mnie rozumiesz. Z dwojga opcji, wdrażam pierwszą. Rozmowa to za duże ryzyko.

Gdy poznałem moją żonę wiedziałem, że jest wyjątkową kobietą bo dla mnie stworzoną. Gdy poszliśmy do łóżka wiedziałem, że jest doświadczona, było naprawdę świetnie. Nie chciałem jednak wiedzieć skąd to doświadczenie, dlatego od razu zastrzegłem, że do przeszłości nie wracamy. Po co , ewentualnie, psuć sobie tak dobry obraz partnerki.

Cyniczna niczego nie wyjaśniałem przed ślubem bo nie czułem takiej potrzeby. Wiązałoby się to z koniecznością opowiadania o sobie , na co nie mam ochoty. Żona / wtedy jeszcze dziewczyna/ to zaakceptowała. A potem, po ślubie złamała to ustalenie. Nie wiem dlaczego. Podejrzewam, że czuła potrzebę wyspowiadania się, może ją gryzło to co kiedyś robiła. Nie wiem. Nie zamierzam dociekać. Nie chcę wiedzieć nic więcej  i gryzie mnie to co już /niestety/ wiem. Nie ma tu sprzeczności.

Dziś powiedziałem jej aby oszczędziła mi tych opowieści bo mam po nich doły, obiecała że da spokój.

Nie to, że nie możemy. Pisałem, znam siebie i wiem, że pewnych rzeczy wolę nie wiedzieć i podkreślam, nigdy nie chciałem wiedzieć. Nie wiem co mógłbym usłyszeć i nie chcę się przekonać ... Każdy jest inny.

Życie, jak i umysł ludzki, są skomplikowane. Mam wrażenie, że po prostu błędnie odczytujesz to, co napisał autor tematu. To, że nie akceptuje pewnych rzeczy, nie sprawi nagle, że przestanie kochać żonę. Po prostu mógłby na nią już nie patrzeć w taki sam sposób jak wcześniej. To dość normalne, zwłaszcza że to, o co ją podejrzewa, jest dla niego bardzo ważne. Myślę, że też masz coś takiego, co w przeszłości mógłby zrobić Twój partner, byś po latach zmieniła o nim zdanie. Nie przestała kochać, ale przestała patrzeć w taki sam sposób. Tak właśnie rozumiem autora.

To, jak obecnie postępuje, czyli uciekanie, od rozmowy o problemie jest jak najbardziej logiczne. To nie jest temat, który będzie rzutował na przyszłość. To nie jest coś, co trzymane w tajemnicy rozwali związek. Nie kłócą się, jest im dobrze, po prostu jedna z osób chce zapomnieć o przeszłości, by móc normalnie żyć. Lepsze rozwiązanie, niż rozmowa, z której wyniknie coś negatywnego. Tak uważam.

O ile się nie mylę, Ty jesteś ze swoim pierwszym mężczyzną. Autor i jego żona są ludźmi z przeszłością.
I rozumiem dylemat,  choć nie mam nic przeciwko przygodom. Byle zachowywać przeszłość dla siebie.  Kiedy umawialam się z mężczyzną, i on wyskakiwal z opowieściami o swoich dokonaniach w łóżku, przechodziła mi na niego chęć. A najgorzej, kiedy okazywał się swingersem. Włączała mi się wyobraźnia, i nie wiem, czy bałam się,  że nie sprostam tej konkurencji, czy nadmierne zużycie tego pana, ale działało to odrzucająco.

Dokladnie.
Mam takie same doswiadczenia...

Na wyobraznie nie ma rady, a takie szczegolowe opowiesci sa zniechecajace....

A to przepraszam, dlatego dodałam możliwość pomyłki, nie byłam pewna. Skojarzyłam Twój wiek z długością stażu małżeńskiego. Niemniej wiek autora i jego żony oraz przejścia są  dużo bogatsze. I kontrowersyjne zarazem.
JuliaKaa,  nie uważam, żeby to był problem, wymagający przepracowania. Bez świadomości niektórych rzeczy,wbrew pozorom, śpi się spokojniej. A niektórzy naprawdę potrafią odciąć przeszłość i nie są jej ciekawi. Bo i w czym ona jest potrzebna?
Autorze, podtrzymaj  stanowczo wobec kobiety swoje zdanie, że jej szczerość może Wam tylko zaszkodzić. Może zrozumie i odpuści.

Fakt. Tylko to działa w obie strony, ona niech się nie przyznaje, ale czy jeśli Ty po zachowaniu coś będziesz podejrzewał,  zapytasz i liczysz na szczerość, czy nie będziesz drążył?

ja mam identycznie, w sensie że fajnie gdy kobieta nie jest w łóżku jak posąg, ale nie interesuje mnie gdzie i z kim tych czy innych umiejętności nabyła.

Pewnie spora ilość zdrad nigdy nie wychodzi na jaw. Pół biedy jeszcze, jeśli to wyskoki, nie romans.
W każdym razie nie życzę :-)

jasne , napisz maila

poszedl mail

Super
Mam nadzieję, że ta Twoja przemiana jest na stałe, a nie chwilowa.

A pomogło Ci coś pisanie na forum w podjęciu tej decyzji, którą podjąłeś?
Pytam, bo jestem ciekawa czy Ludzie tutaj piszący i proszący o pomoc, tak naprawdę rozważają przynajmniej to co się do Nich pisze.

Aha, czyli tak naprawdę nie pomogły Ci posty z Twojego tematu, no chyba, że opisywały podobną sytuację.
Dzięki:)

Spoko.
Ja po prostu zapytałam, bo mnie interesuje czy to forum Komuś pomaga i tyle.