chce wrocic! - Netkobiety.pl

Szczerze? Nie! Wybacz, ale Twój mąż miał duzo czasu na opamietanie sie zrozumienie co jest w życiu, w związku, w małżeństwie i w rodzinie wazne. Nie zrozumiał. Teraz chce wrócić - gdy stanęłas na nogi, poczułaś sie wreszcie wartosciowa kobietą? Wiesz dlaczego chce? Bo widzi, ze mu sie wymykasz, ze przestajesz być tylko jego własnością, którą moze dowolnie dysponować i niszczyć. A robił to dotychczas jak sama widzisz... Wybacz, ja na Twoim miejscu nie chciałbym już, szczególnie w momencie "odbicia się" i nabrania wiatru w skrzydła. Zaczęłas wreszcie żyć i rób to nadal, ale bez jego obecnosci. Wybacz, to nie jest jakiś sztubak, młokos, by "dorósł" - to powinien być (choćby z racji wieku) juz dojrzały i rozumny mężczyzna... Nie był i wątpię by nim stał sie tak nagle... Popełniłabys błąd pozwalając mu na powrót.
Na marginesie: swoje w zyciu juz przeżyłem i znam podobne relacje - piszę na podstawie własnych doswiadczeń... A lat mam ponad czterdzieści... Zatem i to weź pod uwagę, proszę.
Pozdrawiam

Piszesz że byłaś na spotkaniach z psychologiem, że te wizyty ci pomogły, że dzięki nim stanęłaś w pionie i odnalazłaś się w tym świecie. Ale nie napisałaś jakie wnioski wypłynęły z tych spotkań.
Spotkania z psychologiem to sesje w których terapeuta zadaje pytania, a pacjent odpowiada. gdy odpowiedzi są zbyt ogólne lub wymijające pacjent dostaje ciąg pomocniczych pytań aby się otworzył.
Mąż i jego stosunek w małżeństwie to jedno. A jaka była twoja postawa w tym związku to drugie.
Nie ma skutku bez przyczyny. Mąż może unikać kontaktów z żoną właściwie z dwóch powodów.
1. Zauroczenie tą trzecią.
2. Wredna zołza we własnym gnieździe.

Nie piszesz nic o ewentualnych kontaktach męża z inną kobietą, więc pozostaje pkt 2.
A co na to terapeuta ?
Piszesz o nim, o jego wadach, o jego "niestosownym" zachowaniu, o jego unikaniu bliskości.
Skądś się to musiało wziąć. Ktoś musiał doprowadzi do takiej sytuacji.
Więc jaka jest w tym twoja rol, albo zasługa.
W kryzysach w małżeństwie zawsze są winne obie strony konfliktu. Jedna ma więcej za uszami, druga czasem mniej. Ale wina jest obopólna. Piszesz o dawaniu trzeciej szansy.
Ale właściwie to komu chcesz ją dać ? Jemu, sobie czy wam obojgu ?
Kto jest bez winy, niech podniesie ten kamień i rzuci.
Rzuciłaś kamieniem, ale czy jesteś niewinna ?

Jeżeli nie chcesz przezyć kolejnego rozczarowania mężem, zmianę jego planów (bo znowu mu się coś odmieni i wyprowadzi się z domu, jego niestabilność i niedojrzałość, może nawet zdrada ciebie(?) ), to sama sobie odpowiedz, czy warto.
Jeżeli jest ci samej z dzieckiem dobrze jak jest teraz i chcesz się z nim rozwieźć, bo masz stabilną sytuację , "spokój " w domu, radzisz sobie bez niego, to po co ci on.
Możesz sama sobie układać scenariusz swojego zycia tak jak ty tego chcesz i z kim chcesz.
Twój m myśli, że to on kontroluje ciebie, manipuluje tobą tak jak on chce- odchodzi, przychodzi i nie jest za nic odpowiedzialny. To duże dziecko i traktuj jego "propozycję" jako zachciankę, żart, bo Dorośli tak nie postępują.
Może przez ten czas ok 5-6 mieś, a może nawet wcześniej zdradzał ciebie z kimś, traktował ciebie i dziecko jak powietrze, a teraz może z wyrachowania (boi się płacenia alimentów, rozwodu z jego winy), może mu kochanka kazała wybierać lub dała kosza; tak nagle przypomniał sobie o was, o rodzinie.
Odetnij się od niego i żyj swoim życiem, doprowadz sprawy prawne do końca. Jeżeli będzie chciał poprawy waszej relacji, to musi dorosnąć sam bez twojego udziału, i ty wcale nie musisz z nim być.
On porzucił ciebie i dziecko i to może być twój główny argument w sprawie jego winy, zaniedbywanie ciebie i dziecka, może nawet udowodnienie mu zdrady. Może właśnie to "pomoże" mu dorosnąć, bo w końcu każdy w życiu odpowiada za swoje decyzje i wybory.

Ty sama kierujesz swoim życiem i wiesz co jest dla ciebie dobre, jak i z kim chcesz żyć.
Nie uzależniaj się od bycia w związku, w toksycznej relacji bo przegrasz. Życżę tobie mądrego wyboru, kochania siebie i szanowania.

Iwona, czy przeczytałaś link który wstawiłem ?
Autorka sama tam opisuje że nie kocha męża, że zdaje sobie sprawę o swojej niedoskonałości., że mąż był jedyną osobą pracującą o 5 rano do 22 wieczorem. Pani pomimo tytułu mgr. nie chciała pracować poniżej swojego tytułu bo to poniżej jej godności...............
Facet w końcu wymiękł. Coś si w nim skumulowało. Przeciążenie materiału i pękło.
O jego prawdziwym uczuciu świadczy fakt że chce być razem z rodziną, pomimo inwektyw jakie jego żona tu przedstawia.On to gnój i palant..
A jaka naprawdę jest ona ?

Artagnan punkt 2.
Przez pierwsze lata małżeństwa cel był jeden- warsztat stolarski-. To mialo być jego miejsce pracy inzrodlo dochodu. Ja dalam lokal, rodzice dali mu kasę na maszyny. On te maszyny robił sam. Pięć lat, dzień w dzień tam siedział. Ja robilam sama wszystko przy dziecku, zajmowała się wszystkimi drobnymi sprawami, czasem też grubszym jak np.remont. sama latalam dziury, gladziowalam, malowalam. Nawet mi nie przyszedł pomoc meble wynieść. Ale cierpliwie to znosilam. Tylko że lata płynęły, kasa się kończyła a on chodził do warsztatu głównie pograć na telefonie i posłuchać muzyki.
Dziecko rosło, my w domu. Z nim nigdzie bo mu nie pasowało nigdy, same nie, bo nawet sobie obiadu nie nałożył sam, więc pom15 musiała być w domu bo by padl z głodu. Odsunęłam się od rodziny, koleżanek. Więc jak zaczął wyjeżdżać na tygodnie, nawet nie miałam z kim pójść na piwo. A z nim to nawet mowy nie było o wyjściu, rozerwaniu się. Ponieważ on to wyniósł z domu. Tam robi za nich wszystko jego mama. Ja. Chciałam by miał tak dobrze jak w domu. I dlatego uległa mu we wszystkim. Na objąć to co lubił, w telewizji to co on lubił, itp. Ale ja zaczęła się do pominąć o czas, o wyjścia, o zajęcie się dzieckiem, o np.prezent na dzień kobiet. Ciężko mu to szło, wiecznie wymowki, że on nie wie co mi kupić, że nie wie jaka wedlina jest dobra, że papiery w banku źle wypełni, że on nie ma gustu do ubrań itd. Duże dziecko, na którego wychowanie nie miałam wpływu. Co mi powiedziala psycholog- Czego się Pani spodziewała?!!! Że w domu nic nie musiał, a tu obowiązki.! Wszystko było na nie, wszystko było z wielką laską i pytaniem : dlaczego ją?! A ty nie możesz, a ojciec nie może?! Dodam że mam wiekowych rodziców. Tata 81 mama74 lata.
I klocilam się z nim. Bo ogrodzenie się rozwala, bo po gaz trzeba jechać, bo opał trzeba przywieźć, drzewo pociasc. I do kogo miałam z tym iść?! Raz poprosiłam szwagra, raz sąsiada a jemu to pasowało. Tylko, że mi było cholernie glupio. A on nie widział w ty nic złego, no bo pracuje.
Wiesz teraz bez problemu mi ludzie pomagają. Bez łaski;)

Nie, nie i jeszcze raz nie.

Nie są winni obije tylko on. Kto zdradza ten jest winny.

Nie. Po co?

Zgadzam się nie szanowalam siebie i nie miał żadnych obowiązków! Fajnie, że stawiacie mnie do pionu:)

Nie wiem dlaczego większość Cię tak bezkrytycznie broni.

1. Nie pracowałaś, ale wciąż chciałaś kasy.
2. Wyrzuciłaś go z domu, bo oglądał pornosy (!)
3. W kłótni BIJESZ GO i obrażasz najgorszymi słowami.

Ja na jego miejscu już dawno bym odeszła od takiej kobiety.

No też nie rozumiem. Przecież powinna mu była tyłek miodem smarować i przez próg przenieść po tym jak szanowny zechciał łaskawie dupsko do domu znów wprowadzić. No  taka łaska  spłynęła na nią , a tu tyle agresji ze strony żony i matki. Może teraz nadrobi. Dywan czerwony rozłoży i kapcie w zębach przyniesie. A jak łaskawca znów się wyprowadzi, to się na chwilę dywanik zwinie. Do następnego razu. Bo to wiadomo co "pana" urazi.

Zadam pytanie:
Żalisz się w końcu jak ci źle bez niego ?
Czy chwalisz się że zdobyłaś się by kopnąć go w jaja ?
Jeśli chwalisz to straciłaś w jego oczach bo jego te jaja bolą,
jeśli żalisz się to widać że sama wiesz ile winy jest również z twojej strony.
Więc i tak jak nie patrzeć dupsko zawsze z tyłu.
Napraw najpierw siebie, potem rodzinę, a dopiero na końcu spróbuj go podsumować.
Okaże się że facet nie miał w domu tego co znalazł na porno stronach.
Koszulka pod szyję, sek przy zgaszonym świetle.... Nie proszę pana, do ręki nie wezmę, co to, to nie. Panną byłam, dzieci miałam z nieślubnego łoża, ale takie numery Bruner to nie ze mną Klos.

Więc w czym rzecz ? Zadajesz pytanie na forum i nie potrafisz podać konkretów.
Podobnie jest w relacji ty i twój mąż. Masz do niego żal o coś co facet sobie funduje z netu.
Ogląda sobie strony z autami, nowymi ścigantami lub crossowcami, albo seks dupeczkami które rozkładają szeroko nogi.
On tego chce spróbować, dlaczego mu nie podać na tacy. Chcesz i masz, ale tylko ze mną.
Te fotki wywieś kolesiom w kiblu w pracy.
Ja ci to dam, bo jestem twoja i dla ciebie/
A ty jesteś mój i dla mnie

Tak to działa. Albo hipokryzja albo świętoszkowatość.

A któryś facet to ma?

Skoro poruszylas ten temat to ci powiem jak było.
Pytam go po wyprowadzeniu do drugiego łóżka: co jest?! Mi coś brakuje, tobie?! Co się dzieje? ( w tym czasie ja miałam ochotę na seks, on nie). Pytam, co ci?! Zawsze taki ochoczy, a nagle co?!!! I wydało się co!tak.. A więc mówisz masz. Więcej seksu, ekstra bielizna, co PAN chce PAN ma. Myslisz, że mnie to nie wkurzylo, że nie dało do myślenia. I powiem ci, że nawet to go tak rozochocilo, ze było co wieczór i było fajnie. No ale życie rodzinne to nie tylko łóżko. A tymczasem mój mąż widział tylko to....a innych obowiązków to mąż nie maial. No super, że w łóżku fajnie ale poza nim ch..owo.
On 3dni przed wyprowadzką ( bo 2si? nie odzywaliśmy) sobie pobzykal, wstał rano powiedział kocham a swoje w ciągu dnia robił, a po dwóch dniach zrobił na dobre. Tylko myślał, że ją się nie zmienię.
On mi pisze teraz,: czemu się tak zmieniłas? Nie tesknisz, pewnie kogoś masz! Przecież tak mnie kochałas, przecież byłas najważniejszą zawsze, w łóżku najwspanialsza! A ja pytam, to czemu mnie zostawiłes na 5 miesięcy, po raz kolejny, gdzie byłeś, co robiles?! On się pomylił, on już dojrzał, on myśli, kocha, on to zrobił dla naszego dobra, żebyśmy teraz mieli lepiej.
Rozumiecie go, bo ja już nie!

Zielony domek tak zamierzam zrobić. Odmowilam spotkania, napisałam, że nie życzę sobie więcej smsów ale obawiam się że on wejdzie do domu jak przyjedzie po córkę i mnie będzie czarował. Obawiam się reakcji serca, bo to dopiero 5 miesięcy, nie wiem jak zareaguję na jego widok. Czy znowu będą nieprzespane noce, wspominanie, szukanie swojej winy...czy przejdę normalnie do rzeczywistości, tej obecnej, którą sobie z trudem przez te miesiące budowałam

Modaja jestem w szoku , że to pisze kobieta.
Ty zapewne robisz za Matkę Teresę.  Jeżeli chcialabyś mieszkać z darmozjadem dla którego uczucia partnera/partnerki wogóle się nie liczą to jest Twoja sprawa.
Ty zapewne jeszcze donosiłabyś mu nowe pornuski co by mu się repertuar odświeżył.

Ja też trochę przeżyłem lat i jak to w związkach bywa, raz jest lepiej a raz gorzej.
Ale wiem, że mogę zawsze na swoją żonę liczyć ( aczkolwiek wiem, że nie jestem słodkim mężem).
Tylko ja nigdy żony nie okradłem ( on sprzedał w tajemnicy na Allegro maszyny na które kasę dali jej rodzice).
Na miejsu autorki nie dałbym mu żadnej szansy i kopnął w .
Tym bardziej, że dziewczyna podniosła się z podłogi a jej ego bardzo urosło.
I wiesz co bym jeszcze zrobił...., pozwoliłbym żebyś sobie wzięła go na zawsze.

Zahir, ale Ty sobie sama, na własne życzenie chomąto założyłaś. Wiele kobiet wchodzi w ten wzorzec Matki Polki Utyranej: same przejmują większość obowiązków, bo miś się do nich nie kwapi, a w zamian oczekują docenienia i wdzięczności (zamiast tego dostają zazwyczaj przekonanie misia że taka jest naturalna kolej rzeczy, a cała praca w domu robi się sama) i tłumią w sobie żal, że miś się jednak nie kwapi. Kiedy w końcu mają dość, miś się tylko dziwi dlaczego wół przestał ciągnąć, przecież do tej pory tak dobrze mu szło. Kiedy wychodzi, ze oni mają też się starać i też wkładać wysiłek, to sie czują pokrzywdzeni: jak to? Przecież do tej pory nie musieli i było dobrze.
On to jedna sprawa, niedojrzały wygodny chłopczyk, ale Ty sama jesteś również odpowiedzialna za swoją sytuację: To Ty zrobiłaś z usuwania mu przeszkód spod nóg cel swojego życia, Ty pozwalałaś się traktować tak a nie inaczej, to Ty odpuszczałaś, kiedy on odmawiał współpracy, to Ty zrezygnowałaś ze swojej samodzielności. Nie patrz na to proszę, w kontekście winy, tylko w kontekście konsekwencji i odpowiedzialności.

Najważniejsza jest praca, żebyś nigdy więcej nie była od niego zależna finansowo.
I jeśli pozwolisz mu wrócić, to za miesiąc będzie tak samo jak było, o ile nie postawisz twardych warunków (serio, zapiszcie je na kartce i się pod tym podpiszcie) i nie będziesz się ich konsekwentnie trzymać. Podział obowiązków, kto co finansuje, etc.
Nic z tego nie wyjdzie, jeśli on też nie będzie się czuł odpowiedzialny za rodzinę.
Pogadajcie. Opowiedz mu o tym jak się czułaś, ale bez złości i żalu, o ile możesz. Pozwól mu opowiedzieć jak on się czuł. Powiedz, że powrót do dawnego modelu życia nie wchodzi w rachubę, bo nie byłaś w nim szczęśliwa i Wasze dalsze życie musiałoby wyglądać inaczej.
Potem zadecydujesz czy pozwolisz mu wrócić czy nie. Szczerze, ja bym raczej nie pozwoliła, bo nie wierzę, że ludzie są w stanie zmienić się tak bardzo z dnia na dzień.
Swoją drogą, uważam że porno jest w porządku, o ile nie zastępuje kontaktów seksualnych z żoną czy mężem.