Do zdradzaczy i zdradzonych - Netkobiety.pl

Mnie życie nauczyło tego, że nikt nie jest idealny. I moze ktoś być dobrą żoną, praczką, kucharką, sprzątaczką, ale  może być złą kochanką. I wtedy faceci szukają tego co im brakuje gdzieś indziej. Można w to nie wierzyć, ale jak się jest tą kochanką to nie ma żadnej satysfakcji, z bycia nią. Bo niby co? "On przychodzi do mnie czyli woli mnie!" NIE. Bo to nie z tobą spędza każdy dzień. A poza tym, trzeba sobie postawić pytanie, czy taka kochanka chciałaby mieć na stałe zwiazek z takim facetem?  By każdego dnia sie zastanawiać gdzie jest i czemu nie odbiera telefonu? NIE. Seks to seks. Moze wychodzić lepiej lub gorzej z każdym. Przepraszam, ale ja jestemz tych co zdradę akceptują, o ile nie jest krzywdząca.
I NIE MÓWICIE MI TERAZ ŻE ZAWSZE JEST. dobrze wiecie, ze to nie prawda.

Po pierwsze jakim cudem zdrada może nie być krzywdząca? Po drugie - jeśli żona nie jest dobrą kochanką, to sory ale widziały gały co brały,poza tym jeśli facet jest dobrym kochankiem, to i z kamienia wykrzesze iskry A poza tym są rozwody.To żadne usprawiedliwienie zdrady wybacz.
pannapanna, masz rację,zdradzacze nic nie chcą zrozumieć, bo tak im wygodniej.A co do tej pani, o której piszesz, to zwykły worek na spermę,kurew jak kto woli, to już w ogóle nie ma o kim gadać.Ale zastanawia mnie jakiego pokroju muszą być faceci, którzy z nią bywają.

Jeśli kto lubi, to proszę bardzo.Można też zwyczajnie umówić się między sobą,że prowadzi się związek otwarty, np.gdy okaże się, że jednak nie dopasowali się pod jakimś względem.Znam taką parę.Jest wiele sposobów żeby się dogadać, ale zdrada to najprostsza rzecz,na jaka stać co niektóre istoty.
Mnie to już wisi,ale widzę jak strasznie męczą się zdradzone kobiety, pomijając własne przeżycia.Nie tylko kobiety, dzieci cierpią najbardziej.Takie coś często zwichnie im nieodwracalnie psychikę do końca życia.Ale z tego zdaje sobie sprawę tylko ten z rodziców, który został zdradzony, ten drugi unika takich dylematów,udaje, że to nie jego wina,wypiera ze świadomości.Mało tego nieraz zwala winę na swą ofiarę ( tak, tak ofiarę - nazywajmy rzeczy po imieniu ),która nie ma żadnego oparcia.Bo zdrada ma przyzwolenie społeczne,ludzie obok stwierdzą - oj, daj spokój każdy zdradza,lub właśnie sławetne - a może w łóżku nie była dobra, a może zupa była za słona Kretyństwo.

A może warto to roztrząsać.Widzę, że nie podchodzisz do życia dojrzale,może szkoda?

Czyli, że można zdradzać tylko cichcem Fajna filozofia życiowa, gratuluję twojej partnerce dobrego wyboru

Strasznie tendencyjne odpowiedzi No trudno spodziewałam się tego.Masz rację, niech ta zraniona osoba chowa się przed ludźmi i wstydzi się, że ma męża sk...lub żonę sucz.Ale was boli hehe A co do podpisu, to nie czujesz ironii.Nic dziwnego...

zdrada jest dla mnie czyms obrzydliwym...Obok zlodziejstwa jest to najbardziej ohydne ludzkie zachowanie-w moim subiektywnym odczuciu,oczywisciwe.Bylam zdradzana i to w sposob wyjatkowo brutalny i wyrafinowany-w ten spoob karal mnie psychopata za probe odejscia od niego.Niech go szlag najjasniejszy trafi.Uwazam,ze aby zdradzac ,trzeba to juz miec w sobie-to bylejaka sklonnosc.Wiecej juz nie chce pisac,nie mam zamiaru sie denerwowac.

Jaki cel? Chyba tylko podbudowanie własnego ego, samopoczucia poprzez naubliżanie innym tu: zdradzającym.
Już sama agresja świadczy o tym, że autorka nie pogodziła się wciąż z faktem że została zdradzona.
I takie pisanie o zdradzie, że ktoś wszedł z butami w czyjś związek i ukradł to co do innej osoby należało jest trochę śmieszne. Nikt nie jest niczyją własnością i nikt nikogo do zdrady nie zmusza!
Pewnie ile przypadków tyle powodów.  Jedni mają potem wyrzuty sumienia, inni nie.
Zdradzić czy też skrzywdzić drugą osobę można na wiele sposobów. Tak jak ktoś wcześniej napisał nie musi być to koniecznie seks. Czasem wystarczą słowa czy czyny wobec drugiej osoby (współmałżonka). Tak łatwo "oceniać" zdradę czy zdradzających nie przebierając w słowach....
Ja się więc pytam, co taka osoba, która ma  w sobie tyle jadu i agresji, sobą reprezentuje? Czuje się lepsza i upoważniona do tego tylko dlatego, bo nie zdradziła? Słabe...

Ja nie zdradziłam, zostałam zdradzona.
Tylko podchodzę do tego w zupełnie inny sposób. Nie w głowie mi wylewanie pomyj na głowę tego, który to zrobił i obnoszenie się z tym w każdym towarzystwie. Nie jestem ofiarą i nigdy, przenigdy w roli ofiary nie wystąpię. Każdy ma wybór, chce być ofiarą i żyć zdradą lub nie.
W każdym razie powodzenia.

A njabardziej irytuje mnie jak zdradzacze argumentuja swoje postepowanie.Moj byly np mowil,ze zdradzal moja [poprzedniczke,bo...byla gruba i musial od czasu do czasu miec seks z normalna kobieta.W ten sposob usprawiedliwiaja swoja bylejakosc i spaczony system wartosci.Koszmar...

Autorka zostala pogromiona przez forumowiczow odbierajacych zdrade i bycie oszukiwana jako (matko boska!)...cos normalnego.A byc moze jest to nawet jakis przywilej?

Nie zauważyłam ani jednego miłośnika zdrady tutaj. Wręcz przeciwnie.

Jestem w szoku heheh, chyba pierwszy raz na tym forum spotykam się z tak płytką interpretacją tego, co mają do przekazania inni komentujący.

Ja powiem tylko tyle:
"Odchodzenie z godnością" w naszym społeczeństwie znaczy tyle, co "Pokaż, że masz gdzieś kilka(naście) lat wspólnego życia, wszystkie wspomnienia, plany i nadzieje. Wychodź jak najczęściej do ludzi i pokaż im, że jesteś szczęśliwą, pewną siebie kobietą [posłużę się formą żeńską] nie potrzebującą takiego faceta jak on. W ogóle zacznij go ignorować z dnia na dzień. Niech się bawi i szaleje, jeśli ma na to ochotę, niech sobie układa życie z kochanką skoro chce, albo niech bierze udział w orgiach. Ty się jednak szanuj, oczywiście, bo kobiecie nie przystoi, poza tym nie pozwól by pomyślał, że jesteś taka jak on. NIGDY, ALE TO NIGDY nie obgaduj go w towarzystwie, miej swoją godność. Wszystkie doniesienia na to co on mówi o Tobie znoś z kamienną twarzą, choćby bolało jak cholera. Masz gorszy dzień i już nie możesz wytrzymać? To 1. usiądź w kącie, rycz i wyrywaj sobie włosy z głowy w myśl zasady 'cierpienie uszlachetnia'; 2. zaproś przyjaciółkę i jej się pozwierzaj - ona na pewno nikomu nie wygada, że Tobie jest zwyczajnie źle po jego romansie; 3. idź do psychologa."

Teraz się zapytam:
Dlaczego jako stworzenie czujące, zdolne do uczuć i emocji, mam niepisany zakaz uzewnętrzniania swojego cierpienia na forum publicznym? Dlaczego mam się z nim zaszywać w domu, grając wśród znajomych silną-wreszcie-niezależną-kobietę, skoro moje ciało i umysł rozrywa niewyobrażalny ból? W imię czego? Żebym nie przeszkadzała ex w zabawie i nowym, wspaniałym życiu? Dlaczego to on może dać w tym momencie upust swoim emocjom, a ja nie? Dlaczego niekiedy bywa, że winy byłego zostają w magiczny sposób trochę zmazane, gdy zranione kobiety mówią "Zdradzał mnie, według mnie jest śmieciem i k...rzem, nienawidzę go z całego serca"? Dlaczego mam być fair w stosunku do osoby, która mnie zdeptała? Dlaczego mam nie okazywać słabości?

A czy to co napisała Była Narzeczona dotarło do was ? Bo jaśniej to już się chyba nie da.

Zachowaj proszę swój protekcjonalny ton na prywatny użytek, ponieważ wszyscy tutaj jesteśmy dorosłymi ludźmi, inteligentnymi, z jakąś tam przeszłością, ze swoim życiem i swoimi wyborami a także ze swoimi systemem wartości.
Więcej w tym wątku nie napiszę.

...
Nie wiem co napisać.
przecież ja nigdzie zdradzaczy nie usprawiedliwiałem...
Pisałem w innym kiedyś wątku ze jak ktoś nie dotrzymuje słowa to jest kłamcą. A ja kłamców nie lubię.
I co mam napisać? Truizm że kłamstwo, niedotrzymywanie słowa jest moralnie naganne? Toż to truizm i sadzilem że wszyscy to tu wiedza. Jednak tak samo naganny jest brak poszanowania czyjejś prywatności. Dociekanie za wszelka cenę czy on już mnie zdradził czy jeszcze nie jest żenujący. Jeśli nie ufa się partnerowi to po jaką cholerę z nim się jest? Aby go traktować jak dziecko? Jak się nie podoba taki związek, jak się partnerowi nie ufa to niepptrzeba jego zdrady. Mam nadzieje ze jasno się wyrazilem. Bo nie chce sie znów powtarzać, ze nie jestem fanem zdrad.

Zdrada to najgorsze świństwo i nie rozumiem, czemu inni myślą inaczej. Albo się kogoś kocha i się z nim jest, zakłada się z nim rodzinę, jest się jednocześnie przyjaciółmi i kochankami albo się z kimś zrywa i szuka przygód. I nie ma żadnego usprawiedliwiania się. Coś się w związku wypaliło to trzeba to spróbować naprawić albo związek zakończyć - dopiero po zakończeniu można "zaszaleć".

zbytdelikatna nie szkoda Tobie czasu na zastanawianie się, dlaczego inni ludzie dokonują takich lub innych wyborów ? Nie lepiej zająć się sobą i czymś bardziej rozwijającym, niż analizowanie przyczyn cudzych zdrad ? Większość z nas jest dość słaba przez co nie zawsze postępuje uczciwie. Dotyczy, to różnych aspektów życia, niekoniecznie tylko sfery "łóżkowej". Czynimy innym zło najczęściej z głupoty, czasami z chęci zysku lub z potrzeby podłechtania swojego ego. Nie twierdzę, że zdrady należy akceptować, ale życie tylko zdradą partnera, rozdrapywanie ran własnych i zamęczanie latami najbliższego otoczenia opowieściami o tym jak bardzo zostaliśmy zranieni, też nie wydaje mi się ciekawym sposobem na życie. Uważam, że dla dobra własnego należy jak najszybciej uporać się z bólem i zacząć na nowo cieszyć się życiem.
Nie chcę Cię zniechęcać ale Twoje umoralnianie "zdradzaczy", to raczej strata czasu...

Anastaciaa, czytałaś mojego posta w tym temacie?

Mam wrażenie, że reprezentujesz podobny poziom, do tej mojej "znajomej"....

Zastanawiam się nad jednym: jest już kilka wątków "ogólnych" z tematem zdrady w tytule, w żadnym nie została określona definicja zdrady, ani jej przyczyny. Dlaczego? - bo nie da się tego określić jednoznacznie i ując w uniwersalne ramy. Tyle pojęć zdrad, ilu ludzi wypowiadających się. Każdy ma inne, swoje granice dopuszczalności zachowania partnera, które zdrada nie są, a przekroczenie ich, zdradą już się stają.
Nie będę bronił zdradzaczy teraz, jak nie broniłem do tej pory, ale w jednym z wątków napisałem o innej stronie zdrady:
- Kolega z pracy w podczas rozmowy dał przykład ze swojego życia - ma dwoje dzieci, starszego syna i młodsza córkę. Syn w szkole, córka powinna iść do przedszkola, ale w żadnym nie chcą jej przyjąć. Na zebraniu w szkole syna poznaje mamę koleżanki syna i okazuje się, że jest ona dyrektorka przedszkola. Mało tego, jest samotną matką. Nie zastanawiał się długo, zawarł z nią głębszą znajomość i... znalazło się miejsce dla jego córki w przedszkolu.
Czy taka zdrada może być równoznaczna z długotrwałym romansem, destrukcyjnym dla związku? Inaczej to wyglądało dla niego, inaczej dla mnie, a na pewno jeszcze inaczej dla żony tegoż kolegi.

Witajcie drogie panie i drodzy panowie . Jestem osoba, która nigdy nie zdradziła i nie została zdradzona przez chłopaka. Tak jak autorka tego tematu uważam, że zdrada to najgorsze co można zrobić drugiej osobie. Tej osobie , która w pewnym czasie była dla nas wszystkim. Przecież to tak bardzo rani . jeśli ktoś ma choć trochę serca to powinien najpierw się rozstać a później robić co zechce.

Pisałam o tej sytuacji w 1 poście.
Starr, no to facet poświęcił się dla dobra rodziny Toż to bohater Ciekawe, czy kiedyś pochwali się córce jak załatwiał jej przedszkole ?
No i widzicie jaka dziwna sytuacja,ktoś twierdzi, że zdrada to zło ( dziękuję tym którzy mnie poparli - dzięki wam wraca mi wiara w ludzi i wyższe wartości ),wg społecznie przyjętych zasad w naszym społeczeństwie,że już nie wspomnę o religii - to ewidentne zło,społecznie szkodliwe,a jednak są ludzie, niestety przynajmniej na forum w większości, którzy twierdzą, że wcale tak nie jest,że to tylko taka niewinna zabawa lub asekurują się w ten sposób, że : no ja to nie wiem, bo życie jest nieprzewidywalne,bo okoliczności, bo bo bo.Smutne to bardzo. Obrazuje jak podchodzimy do innych spraw,miłości,oddania dla drugiego człowieka,dziecka,empatii itd.Pociąga to za sobą całą lawinę negatywnych postaw i zachowań.Konsumpcja na 1 miejscu.:(

gdzie Ty to przyzwolenie widzisz? w jaki sposób się ono ukazuje?

Bardzo czesto jest tak,ze kobieta odchodzi od takiego bawidamka-skurveenssona i w oczach tzw"otoczenia"(czyli sasiadek,"zyczliwych'kolezanek z pracy,tesciowej) to ona jest lafirynda.To ona(czy tez on-bo kobiety tez zdradzaja)bedac zdradzana,oszukiwana,zyjaca w klamstwie i cierpieniu jest spolecznie pietnowana.A zdradzacz jest rehabilitowany.

Jeśli to o mnie chodzi z tym argumentem jazdy po pijanemu to trafiłeś jak kulą w płot.
Już wczesniej gdzieś tu na forum pisałem że prawne karanie za coś co nikomu postronnemu krzywdy nie robi jest chore i głupie. Sama jazda po pijaku takiej krzywdy nie robi. Te Twoje wyprzedzanie również. Jednakże (!) jeśli już ktoś spowoduje wypadek tak nieroztropną jazdą i jeśli ta brawura, alkohol okaże się ze miała na to negatywny wpływ, to takie osobniki winny być karane znacznie dotkliwie niż normalnie, a to po to, aby nauczyli się brać odpowiedzialność za swoje czyny. Skoro nie znał umiaru i nie znał siebie na tyle ze nie wiedział (a może wiedział!) że nie jest w stanie po alko jechać autem to tylko wyłącznie jego wina.
Dokładnie tak samo widzę sprawę zdrady. Im ktoś dłużej kusi los, to się doigra, ze się wyda. I pewnie będzie zmuszony ponieść odpowiedzialność, choćby moralną. W przypadku rozwodu tez finansową. Tyle ode mnie, bo nie jestem hipokryta jak mi powyżej się zarzuca.

nie wiem, nad czym tu deliberowac...

jesli ktos kradnie jest zlodziem- i tyle
jesli ktos zdradza, jest nie lojalny.
nie mozna darzyc go zaufaniem, bo co innego deklaruje, co innego robi.

mezczyzni duza wage przywiazuja do przyjazni- do lojalnosci w grupie/zespole.
jesli facet zawiedzie zaufanie przyjaciela- to traci w jego oczach wszystko(godnosc, zaufanie, oddanie)

jesli facet zdradza kobiete- to sie wybiela....dlaczego?
bo kobieta to nie przyjaciel- kobieta, to OBIEKT ktory warto posiadac(przydaje sie w domu)

dlatego jak poznaje zdradzacza- nie traktuje go powaznie, (jakkolwiek by tego nie argumentowal)
jak poznaje zlodzieja- to pilnuje sie, zeby mnie skroil...

facet, dojrzaly, ktory ma jaja zalatwia problemy deficytow w zwiazku z partnerem,
albo przyznaje, ze nie jest zdolny do monogamii- i to deklaruje otwarcie
tylko pipy robia bokami, zeby pancia sie dowiedziala- bo bedzie zla....

Zbyt Delikatna, upraszczasz i to znacznie sprowadzając wszystko do chuci, do zwierzęcych zachowań. To rzadko kiedy chodzi tylko o to. Ja też raz zdradziłam ówczesnego chłopaka i przez pewien czas zdarzyło mi się spotykać z żonatym facetem. I nie chodziło o chuć. Ani mnie w żadnym z tych wypadków, ani temu żonatemu facetowi też nie.

Gdyby w zdradzie chodziło tylko o pożądanie, to właśnie łatwiej byłoby z tym żyć, łatwiej wybaczyć, zrozumieć. Ale to nie jest aż tak proste.

Jako kobieta wierzę, że można seks traktować tylko jako seks. Mozna kochać jedną osobę a uprawiać seks z innymi i nie ma to żadnego wpływu na uczucia wobec tamtej osoby.
To nasza kultura kazała nam wiązać jedno z drugim, podczas gdy wg natury coś takiego jak monogamia u człowieka nie istnieje.
Bociany są monogamiczne i pan bocian nie musi się "pilnować" bądź "mieć silnej woli" by nie zrobić czegoś z inną bocianicą, bo po prostu nie ma na to ochoty. A ludzie muszą się pilnować by ni zdradzać, unikać okazji itd., ponieważ ich natura jest poligamiczna. Mężczyźni chcą uprawiać seks z jak największą ilością kobiet, natomiast kobiety chcą uprawiać seks z najlepszymi samcami.
Owszem, jesteśmy ucywilizowani, ale to nie znaczy że nasza prawdziwa natura się zmienia.
Już nawet Freud powiedział, że przyczyną największych frustracji jest walka między tym co wypada, a tym czego chce prawdziwa natura.

Przez tysiąclecia ludzie się zdradzali. Tak zawsze było i zawsze będzie. Nie masz racji pisząc, że jest na to w tej chwili pozwolenie, bo zawsze było. Ciche pozwolenie. Z tą róznicą że kiedyś kobiety nie rozwodziły się z powodu zdrady męża. To dlatego dziś jest tyle rozwodów i dzieci z rozbitych rodzin, bo ludzie do zdrady dopisali jakieś ideologie, podczas gdy to może być sam seks.

Statystyki mówią że w 70% związków była zdrada którejś ze stron. Ja sądzę że są zaniżone. Myślę że to oscyluje w granicach 90%. Trudno dokładnie takie coś zbadać, skoro ankietowani kłamią (nawet jeśli anonimowo), a poza tym nie jest wiarygodne pytanie o to 30-latków, którzy dopiero zaczynają życie. Wiarygodnym byłoby badanie ludzi na skraju życia, którzy już umierają.

Nie kojarzę żadnej DOROSŁEJ (mam na myśli ludzi 40+, 50+) pary, w której nie było zdrady.

Ja nie zdradziłam i nie byłam zdradzona, jeszcze młoda jestem, wszystko może się w życiu zdarzyć. Ale takie właśnie mam poglądy.

Zdradzacz nigdy nie przyzna się dobrowolnie... on na pewno nie upowszechni tej informacji w rodzinie.

Podałem tylko przykład zdrady odmienny od najbardziej rozpowszechnionej, jako materiał do dyskusji. Nie jestem zwolennikiem zdradzania, nie popieram żadnej jej formy, a w szczególności tej "odwetowej"...

Fakt, smutne to bardzo, bo obrazuje, że człowiek to tylko zwierzę ulegające instynktom, a wolna wola jest w tym wypadku destrukcyjna
A pierwszy lepszy przykład Masz poniżej w tekście madoi...

Oczywiście, można i tak. Oddzielenie seksu od uczuć i ciała od umysłu, jest typowe dla wszystkich osób trudniących się najstarszym zawodem świata, a jednocześnie posiadających stałych partnerów. Wszystko jest ok, jeżeli obie strony to akceptują. W przypadku nieświadomości jednej ze stron, o postępowaniu drugiej, jest to zwykłe oszustwo i narażenie na niebezpieczeństwo utraty zdrowia, lub wychowywania nie swojego potomstwa. 

Oczywiście, w świecie zwierząt stadnych, szczególnie ssaków, monogamia nie istnieje. Człowiek, przez duże "Cz" jednak powinien respektować kodeks zasad, który wyróżnia go od zasad panujących w stadzie ssaków. Po to między innymi mamy kreatywny mózg i proces myślowy który stworzył kulturę. Aczkolwiek postawa niektórych ludzi wskazuje, że ich pradziadowie jako ostatni przyjmowali postawę pionową, bądź schodzili z drzewa... Tylko czy wszyscy zaraz muszą brać z nich przykład?
Rozważmy taki proces: wszystko idzie w kierunku totalnego zaniku zasad moralnych. Biorąc pod uwagę tempo zmian, idąc Twoim tokiem myślenia, za kilkanaście lat pojęcie gwałtu powinno samoistnie zaniknąć. Każdy mężczyzna będzie mógł uprawiać seks z dowolna kobietą w dowolnym miejscu i czasie. Czyż nie jest to dla Ciebie wspaniała perspektywa? Mało tego, wszystko pewnie w zgodzie z prawem!.
Tylko pozostanie jedno pytanie bez odpowiedzi: Na jakiego grzyba, potrzeba było przez prawie trzydzieści tysięcy lat układania kodeksów moralnych? Może chodziło o ekonomię, a może o zdrowie...

Wśród ptaków monogamia istnieje...

Mylisz mężczyzn z facetami... Ci pierwsi może maja takie chucie, ale powstrzymują je zgodnie z zasadami jakich zostali nauczeni w dzieciństwie i potrafią swoje myślenie skierować na inne dziedziny, w których wykazują swoja kreatywność...

Proszę, zdefiniuj swoje pojęcie słowa "ucywilizowani".

Zgodzę się, jeżeli ograniczymy się do kręgu wyznawców ST i NT. W innych przypadkach dopuszczane jest posiadanie więcej niż jednego partnera. Tam pojęcie zdrady, w naszym znaczeniu, nie istnieje.   

No cóż...

Biorąc pod uwagę to co napisałaś poniżej, Masz wszelkie prawo przypuszczać, że zostaniesz zdradzona i zdradzisz... Tylko mając taka pewność, po co się wiązać z kimkolwiek?

Skąd sa te statystyki?

Zbytdelikatna dziekuje za ten wpis Zgadzam sie z tym co napisalas. My zdradzone mamy plakac z zalu i bolu w czterech scianch , nie wolno nam tego pokazac, nie wolno nam sie pozalic, poplakac  ....mamy wziasc sie w garsc i udawac szczesliwe ....tylko jak to robic skoro sie kochalo naprawde i mocno i wierzylo sie ze to do konca zycia ? Ja wiem ze ja mojego meza bede zawsze kochac bo to byla milosc moje zycia, tak nigdy nie kochalam wczesniej i juz wiem ze tak kochac nie bede a tym bardziej  po tym co on mi zrobil po 25 latach naprawde  szczesliwego malzenstwa.