JAK ROZWIĄZAĆ ADOPCJĘ??? - Netkobiety.pl

Chyba sobie żartujesz - zrobił wiele?

Ot, mała sprawia kłopoty, nie jest idealnym dzieckiem - pozbywamy się balastu.

Gratuluję partnera. Lepiej nie zachodź w ciążę z tym Panem... chociaż, zawsze można oddać, jak zacznie sprawiać problemy...

Prawo polskie dopuszcza rozwiązanie adopcji w pewnych ważnych przypadkach.
Jednym z nich jest rozwód rodziców przysposobiających, pozostanie dziecka przy jednym z rodziców, które zawarło nowy związek i brak związków uczuciowych z drugim z rodziców.

Twój mąż ma duże szanse na eozwiązanie adopcji ale o tym decyduje sąd biorąc pod uwagę dobro dziecka.
Rozwiązanie adopcji będzie jednostronne. Matka nadal będzie matką adopcyjną.

To jest jego córka, nie jest ważne, że ją adoptował (choć dla niego na pewno). Jego rodzona córka jak najbardziej mogłaby się zachowywać tak samo. Dzieci bywają samolubne, roszczeniowe, interesowne, złośliwe itp. zupełnie jak dorośli - tylko rozumu często mniej. Teraz nie chce kontaktów, ale może jeszcze dojrzeć do tego że nie warto go odtrącać.

Znudziło się płacenie alimentów - to rozwiążemy adopcję! Super pomysł!

Niedobrze się robi. Prawdziwa miłość do dziecka nigdy nie ustaje, czy dziecko ją odtrąca, czy też nie.

Nie prosiłam o ocenę ale o porade kogoś kto ma o tym pojecie. Nie będę się tłumaczyć , bo tylko mój mąż wie tak naprawdę co się działo a co nie. I nikt nie chce rozwiązać adopcji bo mała zaczęła sprawiać problemy. Jakoś specjalnie nigdy ich nie sprawiała, niczego takiego nie napisałam. Jeśli już czytacie to róbcie to ze zrozumieniem. Matka dziecka po prostu doprowadziła do sytuacji, kiedy mąż nie ma ŻADNEGO kontaktu z dzieckiem i na skutek braku kontaktu więź uległa zniszczeniu niestety. Na uczucia nie mamy wpływu. A żeby kochać obce dziecko potrzeba dużo samozaparcia i przede wszystkim stałej bliskości, której tu nie ma. Mąż jest wspaniałym ojcem. Mogę swobodnie o tym powiedzieć. mamy wspólną córeczkę. jest RÓWNIEŻ CUDOWNYM TATA DLA MOJEGO DZIECKA Z POPRZEDNIEGO ZWIĄZKU. Zatem i dla tego dziecka potrafiłby pewnie być taki. Zresztą był kiedy się poznaliśmy. Niestety trudno było utrzymać uczucie nie mając kontaktu ŻADNEGO. Tak czy siak jest w miejscu, w którym jest. Nie jest z tego powodu ani dumny, ani szczęśliwy. Paniom posiadającym monopol na ocenę życia innych serdecznie dziękuję za udział. Tym, którzy mogą służyć mądrym słowem będę wdzięczna. KLEOMA - ogromnie dziękuję.

Jakby Twojemu mężowi zależało, to by poszedł do sądu o ustalenie widzeń, skoro matka jest durna i nie da się z nią dogadać.
Także nie pisz bzdur.

To forum publiczne - każdy może wyrazić swoją opinię.

Mąż powinien złożyć wniosek do sądu rejonowego o rozwiązanie przysposobienia. W miejscu zamieszkania dziecka.
Może się  zdarzyć też taka sytuacja, że mimo rozwiązania przysposobienia alimenty będą nadal zasądzone jeśli matka wykaże, że sama nie jest w stanie dziecka utrzymać.
Razem z wnioskiem trzeba wpłacić 200 zl chyba.

Przykłady wniosków o rozwiązanie są w internecie. Dobrze jednak jest zwrócić się do prawnika aby poprawnie uzasadnić wniosek o rozwiązanie.

Sąd kieruje się dobrem dziecka. We wszystkich aspektach dotyczących życia dziecka.
Czasem właśnie dla dobra dziecka wskazane jest rozwiązanie przysposobienia z ojcem przysposobiającym  aby nadać dziecku  nazwisko nowego partnera życiowego matki, aby dziecko mogło z matką i jej nowym partnerem stanowić nową rodzinę w nowym miejscu gdzie nie chcą aby otoczenie wiedziało o adopcji. Przypadki są różne.

Cyniczna.

Tego nie wiemy. Dlatego ja nie oceniam. Niech to sąd oceni.
Być może dziecko jest bardzo mocno już związane emocjonalnie z nowym partnerem matki i nie jest jej potrzebny "stary" tata.
Może go nie lubi, od zawsze lub od jakiegoś czasu gdy stracili kontakt.
Żądanie kontaktów z dzieckiem przez sąd uważam za pomyłkę jeżeli dziecko naprawdę tego nie chce.
Bo jak można zmuszać dziewczynkę do kontaktów z osobą, której nie ma ochoty widywać?
Ona ma już 9 lat. W tym wieku dziecku nie można nakazać spotykać się z ojcem bo nic dobrego z tego i tak nie wyjdzie.

Jeszcze jest do wyjaśnienia jedna rzecz.
Autorko, czy dziecko wie, że jest adoptowane?

Mam koleżankę, która w wieku 5 lat zamieszkała z matką u jej nowego partnera. I mimo, ze pan krzywdy jej nie robił, zawsze był dla niej dobry, wykazywał przyjacielskie zamiary, zagadywał, dawał prezenty, poświęcał z własnej inicjatywy czas dla niej , wyrażał chęć zabawy, rozmowy  to ona nigdy z nim nie była związana emocjonalnie, był jej obojętny.
Nigdy nie miała potrzeby zwierzać się mu, rozmawiać z nim, nawet była skrępowana gdy dorastała, że mieszka z obcym facetem.
Wiedziała, że nie jest jej ojcem i nie potrafiła się przełamać, traktowała go z szacunkiem ale żadnych uczuć, był jak sąsiad, nauczyciel, jakiś znajomy, daleki krewny.
Może i tutaj tak jest.

A finansowo sąd dziecku krzywdy nie zrobi.

Tak Kleomo. Ona wie, że jest adoptowana. Kiedyś zwierzyła się mojej córce, że nie chce tu być. Że chce wrócić do swoich rodziców. Nie wie, że rodzice to patologia. Zawsze miała mówione, że ją kochali tylko nie mieli pieniążków i było im ciężko. Kiedyś też przepadała za moim mężem. Ale "praca" mamy jaką włożyła aby zepsuć ich relacje przyniosła efekty. Myślę, że nie bez znaczenia jest też świadomość tego, że nie jest ich biologiczym dzieckiem..... Pewnie wszystko po trosze ale fak jest taki, że mąż nie chciał wchodzić po nią z policją i siłą zabierać na widzenia, bo jak powiedział miała już w życiu dość atrakcji. Niestety to wszystko doprowadziło do tego, że właścwie od dawna nie ma jej w jego życiu i stało się jak się stało. Zbieram się do rozmowy z nim tylko nijak nie wiemco powiedzieć. Bo nie wiem co czułabym na jego miejscu. Trzeba pochodzić w czyichś butach aby móc oceniać.

jej matka nie wie, bo to świeży temat. Dopiero wczoraj mąż mnie poinformował, że myśli o tym. Ale pewna jestem, że nie będzie z nia niczego konsultował. Bo nie ma z kim rozmawiać. Ta kobieta to.... szkoda słów. Podam Ci przykład na jej mądrość i miłość matczyną. Kiedy mój mąż kilka tygodni z rzędu dzwonił i żądał aby dała dziecko wrzeszczała, że nie bo mają swoje plany, bo wyjeżdżają, bo... tysiące innych powodów. Bądź że mała jest chora. Zawsze na przekór. Kiedyś wpadłam na pomysł i poprosiłam aby nie dzwonił, że chce zabrać tylko wysłał krótkiego sms a o treści: Nie wezmę jutro dziecka, gdyż mamy swoje plany i nam nie pasuje.... Odpowiedź była natychmiastowa i taka jak się spodziewałam. Absolutnie kazała przyjechać po dziecko. O czym rozmawiać z kimś takim?

A uważasz, że jakbyście się rozstali i nie widywał się z Waszym wspólnym dzieckiem, to też by machnął w końcu ręką i olał? Bo się nie widuje? Śmieszna jesteś. Faktycznie, cudowny tatuś.

Przyznam,że dawno temu spotkałem się ale z innym przypadkiem.
Ale ok myślę,że problem da się rozwiązać.Z tym ,że musisz chwilę poczekać bo powoli powoli dochodzę do siebie.Ciężko jest się wymiksować z obowiązku alimentów,nie mniej jest kilka furtek i luk prawnych zwłaszcza,ze nie jest biologicznym ojcem.

Luc - skoro piszę przysposobienie pełne, to pełne. Nie całkowite.
Wszystkim bardzo dziękuję za każde mądre słowo.
Słodko-kwaśny - a jak już ochłoniesz to moglibyśmy porozmawiać? Większość przyszła tu pouczać a ja poszukuję rozeznania w sprawie, którą nie ja spieprzyłam. Czytam tu, że ta adopcja była błędem.... Cóż za odkrycie. O tym to ja wiem od dawna. Mam na temat tej adopcji własne zdanie i mąż niejednokrotnie usłyszał ode mnie co o tym myślę. Kiedy wali się małżeństwo ludzie nie powinni decydować się na dziecko nawet własne a co dopiero obce. Nie chodzi tu ani o moją opinię, bo nie ja adoptowałam to dziecko, ani o opinię kogokolwiek innego. Chodzi o to, że sytuacja zawędrowała do takiego a nie innego momentu i jakoś trudno mi o tym nie myśleć. Nie twierdzę ani że mąż idzie w dobrym kierunku ani że w złym. Nie oceniam. Zresztą sama to póki co przerabiam w sobie. Ale znam sytuację, bo żyję z mężem od kilku lat. Widziałam jego walkę, szarpaninę, a teraz rezygnację. Nie wiem, czy na jego miejscu też nie miałabym dość. Nie wiem... Dość nie dziecka, tylko sytuacji jaka zaistniała. A fakt jest taki, że od roku nie widuje córki, nie ma ŻADNEGO kontaktu.....Płaci na kogoś, kto de facto w jego życiu nie istnieje... Wczoraj powiedział mi, że bardzo chciałby aby sąd zniósł również obowiązek alimentacyjny, bo finansowo wesprzeć może ją zawsze ale wtedy ona, kiedy dorośnie, przynajmniej miałaby świadomość, że dawał coś bo chciał, a nie bo był zmuszony. Na chwilę obecną mama wmawia jej, że tata jej nie chce, że bił mamę i mama musiała uciekać na policję co jest absolutną bzdurą. Opowiada historie rodem z horroru, aby tylko zrazić małą. Kiedyś mała powiedziała, że mama Cię tato nie lubi i cieszy się jak ja nie chcę z  Tobą czegoś robić.... O czym tu mówić....Nie wybielam męża ale wiem, że zabiegał o małą długi czas. Nie wypiął się po rozwodzie. To była żona w odwecie za to, że ją zostawił kara go w ten sposób. A skoro uważa, że mąż do małej nie ma praw i nie jest potrzebny, to może niech też weźmie na siebie utrzymanie? Co do tego jednego nie jest taka chętna. Co rusz upomina się o dodatkowe pieniądze. Więc uważam, że albo w tę albo we wtę....Albo jest ojcem albo nie. Na dzień dzisiejszy mogę powiedzieć jedno, to co zaobserwowałam. On już nie jest jej ojcem. Bo nie ma uczuć takich jak być powinny. Powiem szczerze, że jakiś czas temu obawiałam się, że to się tak może skończyć i się nie pomyliłam....Do budowania więzi z takim dzieckiem potrzebna jest bliskość...Bliskość, której tu nie ma.

A nie lepiej byłoby dogadać się z matką sądownie? Jeśli mu zależy na córce, to powinien próbować aż do skutku.
Ja tu nie widzę niechęci do ojca ''bo tak'', tylko przez matkę, która dzieckiem manipuluje.
To MOŻNA naprawić, nie trzeba od razu rozwiązywać adopcji!

Twojemu mężowi nie zależy, bo gdyby mu zależało, szukałby innego rozwiązania, a nie szedłby na łatwiznę, jak teraz.

Cyniczna

ale jak ojciec może to naprawić jeśli wszystko zawiodło i matka nie dopuszcza go do dziecka?
Podaj przykłady co on może jeszcze zrobić.

Skąd wiesz?
Pamiętaj, że znamy sytuację z punktu widzenia tylko jednej ze stron.

Kleomo, masz dzieci?
Jak wiele byś dla nich zrobiła?
Ja bym spała pod drzwiami dziecka, gdybym musiała.
Przychodziłabym codziennie, gdyby dalej matka nie zgadzała się na widzenie z dzieckiem, dzwoniłabym na policję i tak aż do skutku!
Rozmawiałabym z dzieckiem, przychodziłabym pod szkołę.
Dziecko musi widzieć, że rodzicowi zależy, wtedy nie przekonałyby go manipulacje drugiego rodzica.
Poszłabym znowu do sądu.

Ludzie, no WALCZYŁABYM O MOJE DZIECKO! A nie rezygnowałabym z rodzicielstwa!! Kochający rodzic walczy o dziecko do samego końca.

I niech nikt nie waży się napisać (tak, do Ciebie to kieruję, Autorko wątku), że nie wiem, o czym piszę! Bo wiem doskonale, byłam małą dziewczynką, gdy rodzice się rozwiedli, było dużo awantur, ograniczenie praw, oj działo się, działo. Dlatego dziś wiem, że o dziecko się walczy, dziecko na to czeka. O mojego syna, gdybym musiała, walczyłabym z całych sił. Dobro dziecka jest najważniejsze. Dziecko potrzebuje rodziców. I tyle. Nikt mi nie wmówi, że rozwiązanie adopcji jest dobrym rozwiązaniem.

Sorry, piszę z emocjami, ale jako kiedyś opuszczone dziecko, nie potrafię zrozumieć, jak kochający (podobno) rodzic może rozważać w ogóle coś takiego i jeszcze śmie twierdzić, że to dla dobra dziecka!

Teraz to już nie ma nic do rzeczy, zaadoptowali dziecko, nie wyszło im, mleko się rozlało.
Rozwiedli się, każde z nich ma nowe życie.

Ale kurczę, trzeba walczyć o przyszłość tego dziecka, przecież może mieć oboje rodziców...

Na tym polega właśnie dyskusja na forum. Ludzie wyrażają swoje opinie.
Forum ma pomagać.

Jeśli zależy im na dziecku tak, jak napisała - powinni wziąć pod uwagę inne rozwiązanie.
Mam prawo o tym napisać, nawet, jeśli to nie do końca taka odpowiedź, na jaką liczyła Autorka.

Nikt nie przewidzial, ze malzenstwo sie rozpadnie. Tylko wraz z rozwodem, nie przestaje sie byc matka lub ojcem.  Wiele osob tego nie rozumie i poprostu nie ma poczucia odpowiedzialnosci za swoje czyny.

Nie zgadzam się z tym. To nie jest prawda. Wystarczy odrobina dobrej woli, cierpliwość i konsekwencja.

9-latka może nawiązać kontakt z ojcem poza kontrolą matki? Wątpię. 9-letnia dziewczynka to jeszcze dzieciak.

Dziecko jest zmanipulowane przez matkę. Dlatego nie ma możliwości/nie potrafi nawiązać kontaktu z ojcem.
Moim zdaniem.

A może ustalenie kontaktów przez Sąd? Jak matka nie będzie dawał dziecka to można ją ukarać grzywną za każdy niezrealizowany kontakt. Trochę to wszystko trwa, ale lepiej walczyć o dziecko.

A ja widze, ze najbardziej was bola te pieniadze(alimenty). Najpierw corka byla plastrem, a teraz bedzie pucharem przechodnim, bo matka ma partners (on adopcji nie podpisywal). Moze zaproponujcie mu sprzedanie adopcji to jeszcze na tym zarobicie.

Elfina

Przesadzasz.

Każde rozwiązanie czy to pozostawienie sprawy tak jak do tej pory jest  czy rezygnacja z adopcji    niczego za bardzo nie zmieni w życiu dziecka.
Kontaktów nie ma i tak i nie zapowiada się aby były, alimenty jeżeli sąd uzna to być może nadal ojciec będzie płacił.

Weźcie pod uwagę, że ten człowiek też ma jakieś uczucia i świadomość niesprawiedliwości powoli doszła do granic jego wytrzymałości.
Która z was by tak chciała aby traktowano ją tak jak jego? Ma płacić i cicho siedzieć, nie wolno mu przebywać z dzieckiem, nie wolno uczestniczyć w jej życiu, nie wolno patrzeć jak rośnie ...
Ma tylko obowiązek a nie ma prawa do przyjemności obcowania z dzieckiem.
I nie ma w tym jego winy, nie zrobił nic złego aby kontaktu z dzieckiem go pozbawiać. Tylko taka jest wola matki i jej dręczenie go sprawia przyjemność, odgrywa się na nim.
Ludzie się rozstają nie pierwszy i nie ostatni raz, jedno z biologicznych rodziców opuszcza dom. Jedne rodziny jakoś sie dogadują, mądrze to rozgrywają, inne nie- i używają dzieci do rozgrywek, zemsty.
Tu jest rodzina adopcyjna ale powinno być tak samo.
Nie wiadomo czy tak samo zachowywałaby się ta matka gdyby to było jej biologiczne dziecko. Czy też utrudniałaby kontakty.

Dlatego, nie oceniajcie.

Z tym instynktem to różnie bywa.

Cynicznahipo nie przejmuj się masz rację w 100%

To jest A D O P C J A  a nie zwrot towaru. Mam nadzieje, ze sad wyda madry wyrok.

mariola38, widzisz, doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, że Twój mąż i jego żona skrzywdzili tę dziewczynkę. Więc chociaż Twój mąż poprzez te alimenty wesprze ją finansowo. Wiadomo, że pieniądze są potrzebne przy wychowaniu dziecka. Nie zastąpią rodzica, ale dadzą jaki taki komfort życia. A może to kiedyś zaprocentuje... to, że córka kiedy już w miarę dorośnie może pomyśli, że jednak ma ojca który się na nią jednak nie wypiął... I dla samego męża, że jednak będzie mógł spokojnie patrzeć w lustro przy goleniu...

POMOGĘ CI DAJ MI CHWILE.
Opinia innych jakoś mnie nie interesuje ten wątek jest po to aby pomóc nawet w sprawach trudnych.Daj mi po prostu chwilę aby się zebrać do kupy.Jestem według lekarza alkoholikiem im dłużej nie piję tym bardziej cierpię i źle się czuję.Daj mi moment i musisz mi po prostu zaufać.

SA zawsze dwie strony medalu. Tak jak poprzednio napisalam, niech sad rozstrzyga, a moja opinia dalej pozostanie taka sama i mam do niej prawo.