Co Teraz...rozwód - Netkobiety.pl

Dlugo to trwa ?
Jestes niespelniona w malzenstwie, byc moze dlatego zainteresowalas sie innym.Meza nie kochasz ?
Czy to co czujesz do tego drugiego jest szczere ? Dlaczego on w wieku trzydziestu kliku lat jest samotny ? Kawaler ? Nie chodzi mu o to, zeby wyrwac mezatke ? Kolega meza ?
Ja bym na  ten moment nie podejmowala zadnych drastycznych decyzji.Musisz powoli i spokojnie wszystko przemyslec.I nie na pewno nie zaczynac od rozwodu.Mozna tak na jakis czas sie rozstac, aby dac sobie czas na uporzadkowanie swoich uczuc.
Bo skoro zalozylas ten watek na forum, to znaczy, ze nie jestes pewna jak postapic.

Tu już osoby wyżej pisały o fałszywym przyjacielu poddając w wątpliwość czy takiej osobie można ufać, więc nie będę tego powtarzać. Znam jednak sytuację z nieco innej strony - takiej pseudo przyjaciółki mego już byłego.
Znajoma od lat pojawiła się nagle chcąc odnowić koleżeńskie relacje z moim ówczesnym facetem. Jak naprawdę wyglądała ich przyjaźń tego się pewnie nie dowiem, niemniej jednak kobieta po tym jak usłyszała od mego ex, że ode mnie nie odejdzie i żeby na nic więcej nie liczyła w przypływie "solidarności" postanowiła mi zakomunikować, że mnie z nią zdradzał.
Nie możesz mieć pewności jak ten wasz pseudo przyjaciel się zachowa, kiedy postanowisz zmienić wasze relacje. Skoro nie ma skrupułów, by sypiać z żoną kolegi, to i nie będzie miał przed zrobieniem innego świństwa, nawet Tobie. On jest wolny, za to Ty masz rodzinę.

Kolejna kobieta, której oczy na "prawdziwy obraz małżeństwa" otworzył kochanek.
Samotny przez tyle lat. Nieśmiałość zapewne nie była tego powodem. Ciekawe więc, co?
Zastanawiałaś się nad tym?
Jeśli ta samotność  to jego styl życia,to winszuję.

Nie otworzył mi oczu kochanek... nie wiedziałam co mam zrobic juz dawno.Robiłam zawsze to co mąż chciał. Nigdy sie nie sprzeciwiałam. Nie mam na kogo liczyć rodziców nie mam, wiec nikt mi nie mógł pomóc. Wiem że to co robie jest obrzydliwe. chciałam skonczyc to juz z 3 razy. Ale zawsze wracamy do  siebie. boje się czasami ze on sobie cos zrobi. Twierdzi, że jestem jego całym światem że mnie b kocha. Z mężem nie sypiam od jakiegos roku. Nie mogę ...

Da38,
Powinnaś sama wiedzieć czego chcesz i nie liczyć, że ktoś Ci pomoże ? bo to Twoje życie. Jeżeli nie kochasz męża, a dziecko jest prawie dorosłe, to jaki jest sens trwać w małżeństwie? Dla zasady? Dla dziecka, które zaraz się usamodzielni i  wyprowadzi z domu?
Jesteś zakochana, to widać, chociażby po tym jak piszesz o kochanku. Pytanie, czy chcesz z nim być?
Wiem, że trudno podjąć konkretną decyzję, ale chyba gorsze to trwanie w zwieszeniu, bo to psychicznie wykańcza. 
Ja jakiś czas temu przechodziłam przez podobną sytuację, tylko byłam jakby po drugiej stronie ? to ja byłam wolna a on miał żonę i dziecko. Wydawało się beznadziejna sytuacja. Zakochałam się po uszy, on we mnie też. Nie chciałam rozbijać jego rodziny, ale on mi wciąż powtarzał, że nie powinnam mieć wyrzutów sumienia, że jego małżeństwo to pomyłka i że nie wyobraża sobie życia beze mnie. Stawał niemal na głowie, bym nie miała wątpliwości a mi było coraz ciężej z tym wszystkim. W końcu trzeba było podjąć decyzję albo w jedną albo w drugą stronę, bo byśmy się oboje w tej sytuacji wykończyli, a na pewno ja?. No ale i tak się nam zeszło prawie 2 lata?
Trzeba naprawdę dużo siły by rozwiązać tą sytuację, w którą się wplatałaś, bo chyba sama wiesz, że tak dalej być nie może, że musisz coś z tym zrobić...bo inaczej, jak sama napisałaś - "zwariujesz".

Tak jesteśmy razem, ale nie było łatwo. Szczególnie ten okres przed jego rozwodem. Potem poznawanie dziecka itd.
Byłam nawet zdecydowana zerwać z nim definitywnie. Przez pewien czas nie mieliśmy kontaktu - dałam mu czas na poukładanie swoich spraw. Męczyłam się bardzo, ale to była jedyna słuszna decyzja. Wróciliśmy do siebie po jego rozwodzie.

Do Julkii...Nie mam wytłumaczenia dla swojego postępowania. Jestem oszustką i obłudna. Ale potrzebuje wsparacia i miłości jak kazdy z nas. Nie wiem czy da mi kochanek ale mąż nie dawał mi szansy nigdy aby mu cos poopowiadac..a ten chociaz mnie słucha.

Męża nie kochałaś wcale od samego początku. Jedynie potrzebowałas 3 drinków aby sobie uzmysłowić swój stan. Napatoczył się przyjaciel męża (fajny przyjaciel czy tam znajomy) i nabrałaś wielkie chęcie na niego, zainponował Ci.
Ach... baby, mężatki jakie one są samotne w małżeństwie, jakie one są niedoceniane.
Dla polepszenia stanu znajdą sobie kochanka, rozwalą cały związek dla niby miłości.
A jak uważam, że kochanek jest do kiedy trwa małżeństwo, skończy się małżeństwo to i zniknie kochanek.
Na co mu cudza baba, ale frajda jak się ją popycha, no, jakby  nie było, na konto męża.

Słuchaj dziewczyno- ostatni raz do Ciebie piszę.
Twoje wykształcenie nie ma nic do rzeczy, bo człowiek może skończyć nie wiadomo, jakie to fakultety i przeczytać wagon książek, a być głupim życiowo, jak but z lewej nogi i na dodatek być też zepsutym do szpiku kości. Co ma piernik do wiatraka?
Są ludzie prości, którzy nie pokończyli żadnych szkół, a przecież mają taką życiową mądrość, że mogłabyś z takich ludzi czerpać garściami wszelkie życiowe mądrości i źle byś na tym nie wyszła.
wiesz  co powinnaś zrobić?
Usiądź sobie i jeszcze raz na spokojnie przemyśl  czy rzeczywiście słusznie robisz pokładając aż tak wielkie nadzieje w facecie, który oszukał Twojego męża i wlazł w Twoją rodzinę robiąc w niej rozpierduchę dla własnego widzi mi się. Czy według Twoich standardów, takie postępowanie dyskwalifikuje kogoś, jako człowieka, któremu można ufać, czy też uważasz, że to normalne i właściwie nie ma o czym dyskutować?
Skoro wynik Twoich przemyśleń na temat wartości tego człowieka, jako takiego, wyjdzie Ci na korzyść kochanka, to  powiedz kochankowi, że właśnie się do niego przeprowadzasz, bo Ty sprawę przemyslałaś i niech dzieje się, co chce, Ty zdecydowałaś się na zycie z nim na co dzień. Powiedz mu też, że zabierasz ze sobą prawie dorosłego syna i że masz wprawdzie troszkę długów i różnych niedokończonych spraw na głowie, ale niczego się nie boisz, bo wiesz, że to, co was łączy pokona wszystkie przeszkody, jakie staną wam na drodze. Powiedz mu, że już jesteś spakowana i żeby przyjechał po Ciebie za godzinę, weźmiesz na razie podstawowe rzeczy, a resztę Twoich maneli sprowadzicie później. Powiedz, że tak go kochasz, że ani minuty dłużej nie wytrzymasz już tego oczekiwania w napięciu- raz kozie śmierć.
Zrób tak- co Ci zależy? Przecież jesteś taka pewna jego miłości i jego uczciwych zamiarów wobec Ciebie- on też wie, że kochasz go nad własnego syna, więc jaki widzisz problem? Niech rzecz się wyda już teraz- przecież inne osoby, w tym Twój mąż, i tak domyslają się prawdy. Gdy zaczniesz rozwodzić się, to sprawa gacha i tak ujrzy światło dzienne, więc co to za róznica, kiedy rzecz się wyda. Miłość silniejsza nad wszystko.
Jeśli natomiast wynik Twoich rozmyślań na temat kochanka wyjdzie na niekorzyść dla niego, to zakończ tę znajomość i to natychmiast. Potem nie odbieraj od niego telefonów, nie pisz do niego, nie dzwoń, niczego mu nie wyjaśniaj i siedź cicho, jak mysz pod miotłą i módl  się, żeby syf nie zrobił się jeszcze większy.
Potem zastanów się, co dalej z Twoim małżeństwem- czy chcesz ciągnąć aż tak nieudany związek, czy też popracujesz troszkę nad waszym związkiem i jakoś powolutku ogarniesz swoje zycie osobiste.
Nie tłumacz się w taki sposób, że mąż nie dał Ci szansy, że Ciebie nie słucha, bo naprawdę jest mocno żenujące to, że tak ględzisz. Twój maż dał Ci szansę, bo ożenił  się z Tobą, macie syna i jesteście razem od wielu lat. On kiedyś przed laty mógł sobie Ciebie uzyć, kopnąć w zadek i dopiero zobaczyłabyś, co to znaczy, gdy ktoś nie daje Ci szansy.
Masz, moim zdaniem, za dobrze i dlatego poprzewracało Ci się w głowie od nadmiaru dobrostanu i braku prawdziwych kłopotów.
Sama prosisz się więc o baty i jesli dalej będziesz się upierała, to ja zapewniam Cię, że doprosisz się kłopotów, bardzo wielkich kłopotów. Wtedy dopiero zrozumiesz, co takiego sobie narobiłaś, jednak na poprawę sytuacji bedzie troszkę za późno.
Zamiast myśleć o głupotach i szukać guza, zacznij myśleć rozsądnie, jak dorosła i mądra kobieta.
Przestań się puszczać, bo nie wiesz z iloma kobietami, oprócz Ciebie, używa sobie Twój cudowny wybranek, nie wiesz więc czy nie złapiesz od takiego jakiegoś choróbska. Jeśli już tak bardzo uparłaś się na tego człowieka, to sprawdź sobie przynajmniej, jakie naprawdę są jego intencje wobec Ciebie. A potem, w zalezności od tego, co stwierdzisz, będziesz działała dalej albo skończysz z zaprzaństwem..
Ja radzę Ci zakończenie tej znajomości, bo wiedzę na temat wartości tego człowieka, masz przecież podaną, jak na tacy. Co jeszcze miałabyś sprawdzać? Mnie wystarczyłoby to, co wiem na ten moment. Powodzenia.

julkaxx dobrze napisałaś.
Sprawdź autorko swojego kochanka, czy on ma dobre intencje w twoim kierunku.
Jak Ci powie, że nie jest przygotowany na przyjęcie cię w domu własnym , tzn, masz odpowiedź.
Ma cie tylko do posuwania.

W sumie nie dziwią mnie komentarze, bo większość tu zdradzonych. Więc swoją złość muszą gdzieś rozładować, najlepiej obrażając innych. Ale ci zdradzeni, też nie są święci jak starają się pokazać.  Poza tym facet, który zdradził łatwiej nie wiedzieć czemu uzyskuje wybaczenie niż kobieta. Zdradził, opamiętał i wrócił, więc już cacy. To kobieta która go uwiodła jest zła. Kiedy kobieta zdradziła i nawet wróciła to ona nadal zła. A jak odeszła z kochankiem to jest zła do potęgi n-tej. A tak naprawdę zdrada nie bierze się z niczego.
Czasy małżeństw z przymusu się skończyły. Uzależnienia kobiety od mężczyzny też. Każdy ma prawo do własnego szczęścia. I nie rozumiem pomówień, że jak ktoś się rozwiódł, to buduje szczęście na innym nieszczęściu, bo szczęśliwe małżeństwa się nie rozwodzą!  To że jednej stronie jest wygodnie w małżeństwie i się nie musi starać, bo przecież klamka zapadła i zawsze tak będzie (że ma wszystko dane jak na tacy), a tu nagle się okazuje że niekoniecznie i jest tym wielce oburzona, no cóż... trzeba było docenić to co się ma w domu.
Ja pomimo, że związałam się z rozwodnikiem, jestem przeciwna rozwodom. Ale nie pro forma. Ale na zasadzie, masz związek (decydujesz się na niego) to dbaj. A jeśli nie dbasz to się licz że stracisz tą osobę. Nic nie jest dane na wieczność. Paradoksalnie gdyby wszyscy tak do tego podchodzili nie byłoby zdrad i rozwodów, albo nie aż tyle.

Anastacja, jest pewna różnica pom?ędzyzakończeniem związku z powodu zdrady, a rozstaniem się dwojga ludzi bo wypaliły się w nich uczucia i każde układa sobie życie na nowo.
Tak jak napisałaś, nic nie trwa wiecznie, ale czy masz pewność, że Twój partner nigdy Cię nie zdradzi? Dałabyś sobie za to rękę uciąć.
Powiedz jaki byś miała stosunek do kobiety która Ci go zabierze i do niego samego, gdyby wasze rozstanie nastąpiło na skutek jego zdrady poprzedzonej stertą kłamst?
Nadal uważałabyś, że to porządny człowiek, a ona kobieta z zasadami?
Czy nie zupełnie inaczej odbierałabyś ich, gdyby nie oszukiwali Cię, tylko uczciwie załatwili sprawę i związali sie ze sobą dopiero wtedy, kiedy Twoj pan zakończyłby uczciwie związek z Tobą?
Nikt nie lubi być oszukiwany myślę, źe Ty równieź. I nie uwierze, że nie gardzisz kłamstwem, a czymże innym jak nie kłamstwem jest zdrada i pozostawanie w związku mając na boku kochankę czy kochanka.
Chciałabyś być tak potraktowana?

Anastazjo,
Twoja sytuacja znacząco odbiega od dytuacji Da38. Gdyż ona zakochała się i zdradziła a Twój lowelas ruchał, co napotkał na drodze pomimo, iż był żonaty.  Ale widocznie na razie mu się znudziło skakanie i postanowił podobnie jak poprzednio przy żonie zagrzać dłużej miejsca przy jednej d...ie. Zobaczymy jak długo.
W każdym bądź razie oboje nie mieliście żadnych obiekcji moralnych w przeciwieństwie do autorki.

Ja napisałam co łączy. Czyli w domyśle co skłoniło do zdrady. W końcu w każdym z tych 3 przypadków była zdrada.  Nie wiem jak sobie zaprzeczam, że nie znam małżeństw które się rozwiodły z powodu wypalenia uczuć. Mylisz 2 rzeczy.To nieszczęśliwe małżeństwo, prowadzi do zdrady a ona do rozwodu najczęściej. I nie są to zazwyczaj perfidne działania. Ktoś znajduje to czego mu brakuje gdzie indziej. A serce nie sługa. Znasz mój watek czy Kroteczki, teraz ten - w każdym mowa o głębszym uczuciu do nowej osoby. Owszem lepiej myśleć że nie odwzajemniona, bo zdradzonemu łatwiej to przyjąć. Ale tak jak u mego faceta tak i u Ciebie, choć zona wróciła, małżeństwa już nie ma i tylko czekać aż się rozpadnie. Tylko że Ty wtedy będziesz miał pozorną przewagę, że to Ty zakończyłeś, po jej powrocie i że jej się nie udało. Ot taka różnica.

Anastazjo, pleciesz androny- naoglądałaś się chyba za dużo amerykańskich filmów i coś Ci się pomieszało.
Do zwykłego [wulgaryzm] dopisujesz jakieś ideologie.
Facet, z którym jesteś, rozwiódł się z żoną, ponieważ pojawiłaś się Ty i skutecznie namieszałaś mu we łbie. W przeciwieństwie do jego poprzednich bocznych dup, Ty nie dałaś zrobić z siebie jego darmowej dziwki, bo postawiłaś mu określone warunki i trzymałaś się ich konsekwentnie. Sama napisałaś, że przeciągnęłaś go po podłodze za kudły i że trwało to jakies dwa lata, zanim chłop ten ostatecznie zostawił swoją żonę. Inne jego kochanki (nie wierzę w to, że byłaś pierwszą, skoro on był aż taki niezadowolony ze swojej zony- może była, według jego oceny, za stara dla niego?)pewnie nie były takie sprytne i nie potrafiły poradzić sobie z tym panem? Może wydzwaniały do niego dniami i nocami, płaszczyły się przed nim, więc on znudził się nimi? Ty byłaś kumata a wte klocki i raz podsuwałaś mu pod nos marchewkę, a za chwilę odstawiałaś go od cycka- w ten oto prosty sposób rozpaliłaś żądze tego chłopa, aż na koniec doczekałaś się tego, że chłoptaś zostawił dla Ciebie żonę. Pewnie jesteś bardzo z siebie dumna- a ja powiem Ci tak- smród za Tobą będzie ciągnął się do końca Twoich dni. Możesz opowiadać tu różne bajki i wymadrzać się, ale jednego faktu nie zmienisz- rozwaliłaś czyjeś małżeństwo i spowodowałaś, że przez Ciebie cierpiała jakaś kobieta, która nie zrobiła Ci żadnej krzywdy.
I kogo Ty dostałaś w nagrodę? dostałaś faceta, który potrafi zdradzać i kogoś okłamywać- cóż to za zwycięstwo.
Ja nawet nie przyznawałabym się do czegoś takiego- Ty wprost przeciwnie, jeszcze się obnosisz ze swoim [wulgaryzm] oraz głupotą.
Piotr nie rozwalił swojego małżeństwa, ponieważ to nie on poszedł bzykac się z inną. to jego zona zdradziła i nie tylko raz to zrobiła, żeby była jasność.
Dzisiaj wróciła do męża, bo gach pokazał jej, gdzie zgina się dziób pingwina i zachowuje się tak, jakby nic się nie stało. Ot, wróciła baba, ponaparzała się z jakimś etatowym uwodzicielem, amatorem mężatek, otrzepała mokre pióra niczym kaczka na deszczu i siedzi w domu, pewnie do następnego gacha.
To nie wina Piotra, że ta kobieta ma taką, a nie inną mentalność- to pani sklepowa, która lubi być adorowana przez klientów. Może ona wychodzi z założenia, że jej się przecież nie wymydli? Jaką to głupią trzeba być kobietą, żeby zachowywać się tak, jak ona. Ja nie wiem, jakim cudem Piotr może szanować tę kobietę, liczyć się z jej zdaniem i w ogóle znosić jej obecność w domu? Ale spokojnie- to małżeństwo praktycznie już nie istnieje. Jest tylko kwestią czasu, gdy pojawi się następny super men i wtedy Piotr bez żalu podziękuje pani za dalszą współpracę.
Nie pisz bzdur, jakoby wina zawsze leżała po środku- tak nie jest. Gdy w grę wchodzi zdrada, czyli świństwo w najbardziej ohydnej postaci, to zawsze jest to winą tego, który zdradza. Wszystkie inne powody i niedociągnięcia którejś ze stron bledną w obliczu tego rodzaju zaprzaństwa. Zdrada jest podłością najwyższego rzędu i nie ma żadnego usprawiedliwienia dla kogoś, kto robi takie rzeczy. W życiu nie przekonasz mnie, że są jakieś wyjątki w tej dziedzinie- zdrada jest chyba jedyna rzeczą, która podchodzi pod kategorię niewybaczanych czynów.
W wracając do wątku autorki- czy Ty naprawdę nie widzisz o co chodzi w jej sprawie, czy też dalej, jako zaprawiony demagog, będziesz zawijała gówno z sreberko?
Autorka wdała się w szujowaty romans z jakimś chłopem, który niczym złodziej wkradł się z cudze zycie udając przyjaciela czy tam znajomego jej męża. Nie odrzuca Ciebie od takich ludzi? Nie widzisz w takim postępowaniu niczego obrzydliwego? Dlaczego mącisz w głowie tej dziewczynie i próbujesz wmanewrować ją w układ z takim człowiekiem?
Jeśli tak jej źle i niefajnie z mężem, to niech się z nim rozwiedzie, ale niech w żadnym wypadku niech potem ona nie wiąże się z tą szują. Niech potem żyje samotnie albo znajdzie kogoś porządnego, ale tego konkretnie gościa ona powinna odstawić i to natychmiast.
Powinna to zrobić dla siebie i dla swojego syna przede wszystkim.
Co Ty sobie dziewczyno wyobrażasz? Myślisz, że życie, to jakiś film? Za złe wybory płaci się wysoką cenę, bardzo wysoką cenę- kiedyś na własnej skórze przekonasz się o tym. Ktoś powie Ci że jesteś [wulgaryzm], a Ty tylko się obliżesz, bo nie bedziesz miała żadnych argumentów na swoją obronę. Może tak powie do Ciebie nawet ten, który dla Ciebie się rozwiódł? Życie pisze różne scenariusze- nawet nie jesteś w stanie wyobrazić sobie, jak podli potrafią być ludzie. A Ty podskakujesz i pysznisz się tym, że złapałaś cudzego chłopa.  Wstydź się kobieto.

Zgodnie z Regulaminem Forum używanie słów obraźliwych i wulgarnych jest zabronione. Proszę o dostosowanie języka do panujących u nas zasad.

Ani nie wstydzę, ani nie pysznię. Nie jestem za rozwodami, ale za tym by ludzie którzy decydują się być razem o siebie dbali i szanowali.  Może tak myślę, bo znam wiele osób co się rozwiodły i wyszło im to zdecydowanie na lepsze. Stworzyli bardziej dojrzałe związki, oparte na doświadczeniu, niż te zawarte we wczesnej młodości pod wpływem pewnej presji. Owszem można być nieszczęśliwą mężatką do usranej śmierci bo tak trzeba. I na odwrót. Ile kobiet, zwykle kobiet tu na forum pisze, jak jest traktowanych przez mężczyzn, mężów ? aż się włos na głowie jeży. Uważasz, że powinny dalej w tym tkwić, bo trzeba? Właśnie ta niezależność powoduje, że nie musimy. A dzieci wcale nie muszą na tym ucierpieć jeżeli ma się ich na względzie. Inaczej jak są powodem do przepychanek. Myślisz, że lepiej jakby się wychowywały w toksycznej rodzinie, gdzie i tak nie ma miłości?
I nie mówię tu o zdradach, a bo komuś brakuje seksu, ale wtedy taka osoba nie szuka, nie buduje więzi emocjonalnej z inną. Wiele się tu pisze o różnicach pomiędzy jednorazową zdradą a romansem. Akurat w moim przypadku i żona mego faceta kogoś miała. I to dłużej niż nasz trwał romans. Uważasz, że takie małżeństwo mogło funkcjonować, tylko dla dziecka? Zdrada emocjonalna była dużo wcześniej z obu stron. Zamiast współżycia tylko kłótnie i unikanie siebie nawzajem. Teraz każdy żyje własnym życiem, bez napięć. Ona się nie ukrywa ze swoim nowym i my także. A dziecko nie uważam, że jest skrzywdzone, bo tak jak matce tak i ojcu na nim zależy. Tylko teraz ma 2 domy z fajną atmosferą zamiast jednego w którym ciepła brak. Ot tyle.
I nie mące w głowie, mówię jedynie że jest i 2 strona medalu, o której tu się nie mówi, z racji tego że większość zna sytuację od strony zdradzonych.
Autorka sama zdecyduje co zrobić.

No i? Mój tez się rozstał w zgodzie i traumy nie było. Teraz każdy żyje własnym życiem bez skakania sobie do gardeł.
Można? Można!
Już nie wiesz co wymyślić... tak wiem, zaraz napiszesz, że zdrady itd. Że nie ta kolejność. Z 2 str. ok zdradził, więc się rozwiódł. Może czekał na odpowiedni moment? Może dlatego, że poczekał i wszystko przemyślał, rozstali się w zgodzie?

Rozsatsli w zgodzie tylko dlatego, że ten twój fagas jest oprócz kłamcy również tchórzem i nie przyznał się do zdrad
Dziewczyno nie ośmieszaj się dłużej.
Albo naiwna jesteś albo niezbyt rozgarnięta

GUUUFFFNO ZAWINIĘTE W SREBERKO NADAL ŚMIERDZI JAK GUUUFFFNO !

Jak można się cieszyć związkiem z wieloktotnym zdradzaczem, który nie czuje niewłaściwości swojego postępowania.
Oboje jesteście żałośni

Piotr74, sam masz swoje za uszami, ktoś Cię teraz wspiera. Załóżmy że twoja ex, może nie, ale załóżmy. Dalej Ci się nie układa, z tamtą osobą coraz więcej Cie łączy, masz w niej wsparcie, zrozumienie itd. W domu obojętność (spowodowaną zdradą o której wiesz, ale mógłbyś nie wiedzieć) i dalej ta znajomość się rozwija.. w końcu widzisz w niej kobietę z która chciałbyś być, w przypływie słabości, namiętności zdradzasz. Ale wiesz że się oboje kochacie i chcecie być razem. Co teraz? kiedy wiesz, że żona zdradziła może i powiedziałbyś jej prosto w twarz że ty też. A gdybyś nie wiedział skąd wynika ta jej obojętność? Czy dumnie przyszedłbyś zakomunikować jej, że zdradziłeś i kochasz inną? Czy wolałbyś w spokoju zakończyć to co i tak nie ma sensu i zacząć od nowa? Można oceniać, ganić. Ja jednak uważam że rozstanie, kiedy oboje się na to zgodzili nie wymagało tłumaczeń. Bo i po co? Punkt widzenia zależy od punktu patrzenia.

Anastacjaa ja Ciebie absolutnie nie krytykuję, obrałaś taką drogę, Twój wybór, masz do niego prawo. Ale czy z czystym sumieniem możesz powiedzieć, że w kwestiach światopoglądowych i moralnych punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Masz swoje wartości, których tu bronisz. Ja to szanuję. Ale zgodnie z filozofią ,,miejsca usadowienia", którą przytaczasz, wychodzi, że Twoje zdanie może się zmienić jak pan zafunduje Ci to co swojej żonie.
Ja nie twierdzę, że jestem ideałem, ale mojej żony nie zdradziłem.
Owszem mam teraz wsparcie, nie jest to ex tak dla Twojej wiadomości, ale jest to kobieta.
Powiem Ci jedno, w tym momencie jestem w 50% czlowiekiem wolnym, pozew rozwodowy nie został wycofany i nie zostanie.
Natomiast jeżeli chodzi o kwestię rozstania z żoną, to tak potrafiłbym przyjść i uczciwie powiedzieć, że to jest koniec naszego małżeństwa.
Nie pptrafiłbym żyć z myślą, że okłamuję dwie kobiety. Albo jedna albo druga, po co się męczyć i męczyć partnera?

Ale ja nie udaję świętoszki jak ty.
Mówię wprost, iż oboje zachowywaliśmy się niemoralnie i bez zasad - tak jak ty i twój fagas zostsliśmy pochłonięci przez żądzę. Ale ja nie bzykałam się z nim po hotelach i wiem, iż tylko ze mną zdradził żonę. I naprawdę miał w domu toksynę, o czym świadczy przyznanie mu dzieci przez sąd.
A ten twój pożal się boże gach, który wieloktotnie zdradzał i ty która przyszłaś na forum po instrukcje jak go przekonać do porzucenia żony. Ale jeszcze się doczekasz.

Dlatego proszę, odpuść, bo to żałosne.
Pozwól że sama się zajmę swoim życiem. Jakbyś nie zauważyła to nie mój watek. Jak chcesz się wypowiadać to do autorki nie do mnie.
bez odbioru

Autorko, jest tu kilka dobrych rad dla Ciebie. Pisza tez panowie. Pisza ci, ktorzy byli zdradzeni.. Posluchaj ich.
Domyslam sie, ze nie bylas w pelni szczesliwa i tak latwo przyszlo utoniecie w cudzych ramionach..  Ale ... przemysl to. Czy naprawde juz nic nie czujesz do meza? Widac ze on jest zazdrosny, ze nadal mu zalezy, ze czuje cos do Ciebie. Przeciez daje Ci wyrazne komunikaty. A "przyjaciela" juz pogonil bo zorientowal sie, ze jest cos nie tak. Jesli juz nie chcesz byc z mezem, to zakoncz malzenstwo. Ale wczesniej zakoncz romans. Serce Twojego meza rozpadnie sie na 1000 kawalkow, kiedy sie dowie... A jesli kiedykolwiek go kochalas, to i Ty zle to zniesiesz. Nie warto. Porozmawiaj z mezem, ratuj to, jesli jeszcze sie da. Kochanek.. Wszysto co napisalas jest tak typowe i schematyczny. Bo zainteresowanie, bo slucha... bla, bla , bla.. Nie widzisz tego? Kazda kobieta miala pewnie nie jeden podobny kryzys i mysli, ze maz ja ignoruje i poswieca za malo czasu. I mysle, ze wiele z nich mialo okazje na romans lub skok w bok. Ale nie zrobily tego. Opamietaly sie w odpowiednim momencie z zdaly sobie sprawe, ze nie tedy droga. Za 10 lat bedziesz pisala to samo, co teraz. Tylko o obecnym kochanku i nowym, ktory okaze Ci wiecej zainteresowania. Moze sie myle, obym sie mylila. Przemysl wszystko, zebys nie stracila tego, co najcenniejsze. Wierze, ze madrze wybierzesz.
Piotr, czytam Twoja historie.. Zycze Ci, abys byl szczesliwy.
Paulo..
Kazdy zasluguje na szczescie, ale nie cudzym kosztem. Jesli nie jestesmy szczesliwi, moze partner tez nie jest.  Jesli uczucie sie wypalilo i nie ma szans na naprawe zwiazku, to pozostaje rozstanie. Byle nie klamstwo i zdrada. Traci sie wtedy szacunek do samego siebie. Warto? Chyba nie...
pozdrawiam

Kochanek jest DDA....
nie potrafił sobie ułożyć życia w związku, a teraz trafiła mu się jak ślepej kurze ziarnko kobieta której po 3 drinkach zaszumiało w głowie a na dodatek jest znudzona małżeństwem.

Myślisz, że bedzie potrafił ułozyć sobie związek z Tobą ?
romans to nie codzienne życie z drugą osobą.

Z bagażem DDA, zachowuje się jak bluszcz i nie potrafił ułozyć sobie związku z kobietą - chcesz być Samarytanką ?
Ale, cóż tam najważaniesze żeby poczuć się jak nastolatka z motylkami w brzuchu

Piotrze, mnóstwo jest hipokryzji na tym forum, szczególnie w tym temacie dotyczącym zdrad, romansów itd. Każdy (też poniekąd ja) chce się wybielić czy chociaż znaleźć zrozumienie dla swoich błędów.  Czasem jednak obiektywnie złych postępowań.
Nie jestem święta. I bynajmniej nikogo nie umoralniam, ale czytając Twój wątek, widząc jaką masz postawę, też mam negatywne odczucia. Był tu na forum jeden taki, udzielający się m. in. w moim wątku, który się chlubił tym, że zrobił wszystko w należytej, akceptowalnej, jedynej właściwej kolejności - nie zdradził będąc w małżeństwie, choć miał wiele możliwości. Podkreślając jednocześnie że od kilku lat podobała mu się pewna kobieta z którą prowadził intensywną korespondencję, często na pikantne tematy, pomagał jej kiedy tego potrzebowała, ale był twardy i "wierny" .. Jak się nie trudno domyślić małżeństwo zaczęło się sypać, on nie starał, ale wciąż miał się za "przykład", bo jest ktoś z kim mógłby zdradzić, ale tego nie (z)robił. Fantazje rosły, pewnie jego ego też, tamta niejednoznacznie dawała mu nadzieję a on żył w przekonaniu, że tylko rozwód go dzieli od tej piękności. W końcu mając już ustaloną datę rozwodu, niby w przyjaźni, zakomunikował tamtej (a zwlekał by zrobić wrażenie) że się rozwodzi czekając na fanfary i podskoki z radości. Tamta jednak się na niego wypięła bo w międzyczasie znalazła innego. A on już nie wiem ile czasu ale chyba ze 2 lata czy więcej żył w marzeniach o tamtej i się ślinił na każdą jej wiadomość, uwagę. No ale dalej sądzi że postąpił moralnie, bo nie zdradził do rozwodu i chlubił się tym, że można nawiązując do mojej sytuacji.
Chyba wiesz, co chciałam powiedzieć w kontekście twojej sytuacji...