Ile czasu powinienem poświęcać dziewczynie? - Netkobiety.pl

Tak, co do Twojej pierwszej uwagi święta racja. Źle się wyraziłem. Oczywiście, że ją akceptuję. Z resztą nie wyobrażam sobie też być z kimś, kto by mnie fizycznie nie pociągał. Bardziej chodziło mi o to, że nie podchodzę do tego na zasadzie: ładnie wygląda, zaliczyć i odhaczone. W zasadzie, to nigdy do nikogo tak nie podchodziłem, ale bardzo cenię jej wnętrze.
Jednak dobrze, że poruszyłaś tą kwestię bo dziwne sygnały zauważyłem również odnośnie wyglądu. Pewnego dnia rozmawialiśmy na ten temat i wyglądało to równie dziwnie. Ja opowiedziałem jej co mi się w niej podoba, oczywiście zaznaczyłem, że całość, ale podkreśliłem kilka cech (chodzi o wygląd fizyczny). Była zniesmaczona, ale nie wynikało to z tego, że ja to źle przedstawiłem, ale z tego, że jak sama powiedziała, ona ma mnóstwo kompleksów i samej siebie jako takiej nie akceptuje. Mało tego, mam wrażenie, że równie dziwnie wygląda to w odwrotną stronę. Dlatego, że ona poczuła motylki absolutnie mnie nie znając ? nie byliśmy nawet na ?cześć?. Tak więc co innego mogło jej się we mnie spodobać, jak nie wygląd? Potem zaczął się jej rekonesans poprzez moich znajomych. Dowiadywała się wszystkiego o mnie. Doszło do tego, że te koleżanki same mi powiedziały o niej bo jak same stwierdziły, nie mogły już same o mnie słuchać podczas, gdy z nią się spotykały. Jednak na dzień dzisiejszy nie zauważa w zasadzie niczego, fryzjer, zmiana ubioru czy czegokolwiek? ja jestem w stanie powiedzieć jakie kolczyki miała wczoraj, ale w drugą stronę to nie działa. To akurat duperel bo ludzie są różni. Jedni zwracają uwagę na szczegóły, drudzy nie. Ale w zasadzie ona nie jest w stanie mi bezpośrednio powiedzieć czy ja jej swoim wyglądem pasuje czy nie. Mam nadzieję, że wynika to z jej nieśmiałości.

Dlaczego zmieniłem temat? Mieliśmy już parę takich rozmów. Najlepsze jest to, że nigdy nie traktowałem ich jako kłótnie. Jednak ona zawsze twierdzi, że za dużo analizuję i jak mówię co o tym myślę i staram się wybronić swojej racji, to ona nie potrafi rzucić żadnym argumentem tylko zaraz się obraża na dzień czy dwa.

Co do kontaktu telefonicznego. Może i racja i w zasadzie też tak przez długi czas myślałem. Jednak czasami mam wrażenie, że ona chce tą adorację jakoś ograniczyć, do czasu kiedy to jej jest wygodnie. Tak jakby chciała odizolować mnie od całego środowiska wokół.
Czasami sama dąży do kontaktów czy spotkań i potrafi być, może nie tyle romantyczna, co ciepła na jej specyficzny sposób. I wtedy jest naprawdę bardzo miło. Ale niekiedy jest tak zimna, jak bym rozmawiał z jakąś koleżanką. Nie wiem, może to ja jakiś za bardzo uczuciowy jestem, ale nigdy nikt na to nie narzekał.

I najbardziej martwi mnie Twoje ostatnie pytanie ?Może nie jesteś w jej typie a jest dla ciebie żeby z kimś być?? Jak ja mam to wyczuć? Nie zadam jej tego pytania wprost bo to tak jakbym sam jej to sugerował, albo faktycznie zacznie tak myśleć (o ile już tak nie myśli).

W sumie odnośnie kwestii wyglądu, to co piszesz nawet by do niej pasowało, także mam nadzieję, że masz rację.

Kwestię spotykania się chyba na jakiś krótki czas pozostawię bez zmian, zobaczę jak ona odniesie się do tego co jej ostatnio na ten temat powiedziałem i wyjdzie wtedy czy wzięła w ogóle to do siebie, czy też nie. Ale tak czy siak, trzeba będzie to w najbliższej przyszłości wyjaśnić.

Zauważyłem, że czym bardziej się w niektórych momentach staram, tym jej coś bardziej zaczyna nie pasować. Czym więcej ?wymyślam?, chcę ją jakoś pozytywnie zaskoczyć, zrobić jakąś niespodziankę, czy zorganizować więcej spotkań, tym ma większą pożywkę żeby jej się coś nie podobało.

Mówią, że kobiety zmienne są, może i tak jest w tym przypadku. Jeśli tak, to jest to dość specyficzny ?przypadek? bo takiej zmienności jeszcze nie doświadczyłem. Przykład: pisałem wcześniej, że są dni kiedy to w ogóle się sama nie odezwie i tak było np. 2 dni temu. Dzisiaj natomiast postanowiłem inaczej do tego podejść i postanowiłem wysłać tylko standardowo smsa na dobranoc. Nie odzywałem się przez cały dzień i postanowiłem się zająć czymś innym, a mianowicie trochę zrelaksować na świeżym powietrzu bo była ładna pogoda. Ona natomiast zaczęła od popołudnia dzwonić, akurat nie mogłem odebrać. Oddzwoniłem po prawie 2h i miała jeszcze pretensje, że tak długo.

Co do znajomych. Nie ma ich wielu. Jak już wspominałem, ona w gronie swoich znajomych jest uważana za bardzo nieśmiałą albo niedostępną. Jej znajomych znam niewielu, zaledwie 2-3. Jeżeli chodzi o znajomych z naszych studiów, ma tam swoją niewielką ?grupkę?, ale z uwagi na to, że w zasadzie z mojego powodu się z nimi dość mocno ostatnio pożarła, to postanowiłem zbytnio się do nich nie zbliżać. Nie chcę ograniczać jej kontaktów, których i tak jest niewiele. Jak sama przyznała, ona bardzo bierze do siebie zdanie innych, ja natomiast mam otoczenie głęboko? i z tym też są tarcia bo początkowo, przy wspólnych znajomych, nie mogłem się nawet przywitać jak na parę przystało (na szczęście to akurat się zmieniło). Mimo tego na uczelni kontakty nasze są dość ograniczone. Mało tego, długo nikt niczego wśród nich nie wiedział i w zasadzie od niedługiego czasu zaczynają się pojedynczo dowiadywać. Martwi mnie, że bardzo duży wpływ mają na nią koleżanki. Z jednej strony być może nie powinienem się niepokoić bo zawsze narzeka, że czymkolwiek się z nimi dzieli, to zawsze stają po mojej stronie (chyba chodziło jej o jakieś różnice poglądów lub tym podobne). Z drugiej jednak mieliśmy już tarcie przez jedną ?koleżankę? bo z naszej wspólnej głupoty, wszystkim tym co się nam nie podobało, zamiast wyjaśniać między sobą, to dzieliliśmy się z jej koleżanką, a moją przyjaciółką. Najgorsze jest to, że ta ?przyjaciółka? zaczęła sama mieszać i lecąc na dwa fronty zaczęła przedstawiać nam obojgu zniekształconą wersje każdej ze stron i dalej nie muszę opowiadać, co z tego wynikło?
Co do rodziny? znam oboje rodziców. Są bardzo sympatyczni. Jej mamie kupiłem nawet bukiet kwiatów na pierwszej wizycie. Jej wydaje się, że bardzo przypominam jej ojca, ale to chyba dobrze bo gość jest naprawdę w porządku, przynajmniej według mnie. Znam również jej siostrę, która ma zupełnie inny temperament i jest o wiele bardziej śmiała niż ona, także otwarta na różne środowiska. Chociaż dziwni mnie trochę, że w moim towarzystwie jest raczej bardzo cicha i myślę, że ma jakieś ukryte, nie do końca pozytywne intencje, ale to już zostawmy. Ona zna również moich rodziców, może nie tak dobrze jak odwrotnie, ale jednak. Myślę jednak, że w jej rodzinie też chyba są przyzwyczajeni do jej specyficznego charakteru. Niby oficjalnie nie wiedzą, że jesteśmy razem, a może inaczej ? nie powiedziała im tego tak wprost. Jednakże z jej rozmów z rodzicami, o których mi nieraz opowiada jednoznacznie wynika, że oni nie traktują mnie jako jakiegoś kolegę. Zważywszy, że nikogo wcześniej nie miała, to nawet cieszą się, że ktoś wokół niej zaczął się kręcić.

No nic, pozostaje mi na razie być w niewiedzy, przynajmniej postaram się bo jestem raczej człowiekiem, który z góry lubi wiedzieć na czym stoi. Może powinienem zacząć używać częściej rozumu niż serducha.

Kolego jestem w Twoim wieku, więc może napiszę coś co Ci się przyda. Może nie spotkałeś wcześniej takiej dziewczyny, ale są takie i może jest ich mało ale są. Są też oczywiście tacy faceci - introwertycy. Nieśmiałe, niepewne, strachliwe, reagujące lakonicznie, lub krótko, mówiące, że nie mają nic ciekawego do powiedzenia do tego posiadają niską samoocenę. Niby same złe cechy? Według mnie masz szczęście, że spotkałeś taką dziewczynę i na dodatek tak blisko mieszkacie. Taka dziewczyna ma według mnie dobry charakter jest wierna, szczera może poświęcić Ci czas a nie poświęcać go 50% znajomym (w tym również kolegą). Na dodatek nie ma foch i innych tego typu zachowań - ideał na żonę.

Mimo wszytko nikt Ci nie powie tutaj jaka jest przyczyna - usiądź z nią porozmawiaj, powiedz co zauważyłeś, czego się obawiasz i zapytaj co o tym myśli, nie naciskaj, ale pamiętaj, że tylko szczera rozmowa jest w stanie załatwić wszystko (może czasem wystarczy po prostu przytulić i nic nie mówić).

Teksty w stylu "nie wygląda jak modelka" możesz sobie odpuścić, bo sam wątpię, że nie wyglądasz jak model tym bardziej, że jak powiedziałeś nie przywiązujesz nawet do ubioru uwagi. Po co chcesz aby wyglądała jak modelka, aby się przed kolegami popisać - wybacz, ale jesteś studentem a nie jakimś chłopczykiem z gimnazjum, ważne jest aby Ci się podobała, ale uwierz, że tak która będzie Ci się mocno podobała nie koniecznie będzie super ładna.
Ja kiedyś myślałem o jednej dziewczynie: inni by powiedzieli, że nic w niej nie ma przeciętna, ale dla mnie jest ideałem kobiecości i w zasadzie od razu jak ją zobaczyłem to mi się strasznie podobała i miała to "coś". Dodam również że sam lubię kobiety spokojne takie jak wcześniej opisywałem.

Daj spokój z tym wysyłaniem smsów co chwilę, na prawdę Ci na tym tak, zależy, aby wysyłała Ci codziennie ten sam szablon lub jeden z kilku klikając Kopiuj-Wklej?

Qwer123456789 - nie jestem pewien czy w pełni zrozumiałeś mój pierwszy post

"Nieśmiałe, niepewne, strachliwe, reagujące lakonicznie, lub krótko, mówiące, że nie mają nic ciekawego do powiedzenia do tego posiadają niską samoocenę. Niby same złe cechy? Według mnie masz szczęście, że spotkałeś taką dziewczynę i na dodatek tak blisko mieszkacie. Taka dziewczyna ma według mnie dobry charakter jest wierna, szczera może poświęcić Ci czas a nie poświęcać go 50% znajomym (w tym również kolegą). Na dodatek nie ma foch i innych tego typu zachowań - ideał na żonę."

Co do jej cech, prócz lakoniczności i małomówności, to wszystko się zgadza. Mało tego, nigdzie nie napisałem, że uważam te cechy za złe, więc nie wiem skąd te pytania. Mało tego, właśnie charakterologicznie pasuje do mnie bardziej taka introwertyczka niż jakaś imprezowiczka
Co do wierności, mam taką szczerą nadzieję. Co do szczerości, właśnie w tym problem, że nie wiem jakie są jej intencje, a dla mnie szczere gesty, to gesty zdecydowane i jednoznaczne. Nie widzę szczerości w ograniczaniu kontaktów między facetem a kobietą bez podania konkretnych powodów. Z tym czasem to nie wiem skądś żeś urwał Właśnie o to chodzi, że widujemy się raptem 1-2 razy w tyg. i cała ta okoliczność mieszkania blisko siebie w tym przypadku jest bezużyteczna. Szczerze, myślę że właśnie o wiele więcej czasu znalazłaby dla znajomych, w tym koleżanek czy jej jednego kolegi/przyjaciela z podstawówki, niż dla mnie (niedawno miała się z nim spotkać i nie widziałem chyba jej jeszcze takiej uradowanej na możliwość wyjścia gdzieś ze mną; w końcu spotkanie kolega odwołał ).
Nie ma foch? Znowu nie doczytałeś Ma i to dużo, nie można z nią porozmawiać! (nie kłócić się) na poważne tematy bo albo milczy, albo strzela focha.

Co do tekstu "nie wygląda jak modelka" sprostowałem to w moim drugim poście. Nie, nie wyglądam jak model, ale też nie wiem gdzie przeczytałeś, że nie przywiązuję nawet uwagi do ubioru Całkowicie obróciłeś sytuację do góry tyłkiem. Napisałem, że wisi mi kto i co mówi na mój czy nasz temat. Zupełnie odwrotnie jest z nią.
Pewnego dnia "zaszalałem" bo dla niej to dużo i przy jej znajomych, podszedłem do niej, ładnie się przywitałem cmokając w policzek. Co za tym idzie, jej znajomi, jak to ludzie, nie w jej obecności, zaczęli mówić między sobą, że najprawdopodobniej jesteśmy razem. Gdy to do niej doszło, uznała to za totalną zdradę z ich strony i się z nimi pokłóciła. Zrozumiałbym ją, ale oni tak na dobrą sprawę nie powiedzieli na jej temat, ani mój żadnego złego słowa, prócz tego, że właśnie jesteśmy razem. W zasadzie gdyby nie ta kłótnia z nimi, to podejrzewam, że w murach uczelni zachowywalibyśmy się względem siebie jak jakieś dalekie koleżeństwo bo tak ograniczała kontakt między nami wśród właśnie znajomych. Także o żadnym rzucaniu się na szyję i Bóg wie czym nie ma mowy. Teraz kontrastujesz porównując jedną skrajność do drugiej. Wystarczy podejść, przywitać się należycie i normalnie rozmawiać, a ona nawet z tym ma problem.

Co do smsów, to przykład na drobnym szczególe. Chodzi po prostu o kontakt. Jeżeli już nie chce się spotykać, to zostaje kontakt telefoniczny. Miałeś kiedyś dziewczynę, od której dostawałeś 1 smsa dziennie (bo jej karte pożera), albo która nawet nie da sygnału żebyś do niej oddzwonił, żebyście się na chwilę usłyszeli ? Co do "smsa na dobranoc", to zwykły symboliczny sms. Na początku znajomości jej jednego wysłałem, spodobał jej się i stwierdziłem, że będę jej go wysyłał co dziennie przed snem. Niby duperel, ale według mnie miły. Niedawno nawet o nim zapomniałem bo byłem zmęczony bo ciężkim dniu i otrzymałem wtedy od niej wiadomość z zawodem, iż nie dostała właśnie takiego smsa.

Nektarynka53

Jestem uparty bo dążę do odpowiedzi jeżeli stąpam po niepewnym gruncie. Nie chcę zmieniać osoby, którą zaakceptowałem na początku i nadal akceptuję. Chcę dociec czy ona tratuje to wszystko na poważnie i faktycznie po prostu taka jest, czy po prostu, jak napisała wcześniej jedna z forumowiczek, tylko kogoś chce mieć. A że ona nigdy nikogo nie miała, to mogłem posłużyć za królika doświadczalnego. Jeżeli ona ma problemy z wyrażaniem w jakiś sposób swoich uczuć i tym to się objawia, to ok i nie byłoby tematu. Może nawet nie przeszkadzałyby mi te nieczęste spotkania bo przynajmniej miałbym pewność, że jest ok. Nie mam zamiaru zmienić jej w żadną "typową" bo takich jest niestety na pęczki.
"A być może Ty również po dłuższej znajomości nie okazałeś się dla Niej księciem z bajki" - myślisz, że jej o to nie pytałem? Zapytałem czy coś ją rozczarowało bądź czy miała przed naszą znajomością jakieś inne oczekiwania, bez głębszego namysłu odpowiedziała stanowczo, że nie. To co ja mam zrobić? Zrobić jej test wykrywaczem kłamstw? Chyba na tym to polega żeby jedne drugiemu ufało. Jeżeli faktycznie się nie okazałem "księciem", spoko, miała jednak kilka okazji i to dobrych by mi to powiedzieć. Mało tego, ostatnio co mnie zdziwiło, stwierdziła nawet, że początkowo miała wątpliwości czy chce ze mną być, ale teraz już nie.

Jedyne co na razie mogę, to poczekać i wybadać. Mam nadzieję, że coś niebawem dostrzegę. Ale już kilka razy pokazała, że coś tam dla niej znaczę i wydawało mi się wtedy wszystko jasne. A krótko potem palnęła coś takiego, że nie wiedziałem już czy się śmiać czy płakać.

Teraz na sam koniec dnia znowu bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła bo sama zaaranżowała spotkanie-niespodziankę późnym wieczorem. Może jednak coś się w niej poruszyło Wykorzystałem też sytuację i zapytałem o to czy coś się nie psuje, albo czy jej oczekiwania względem mnie były różne od tego jak mnie widzi dzisiaj. Uśmiechnęła się i zaprzeczyła. Więc może na prawdę ona jest specyficzna, a ja trochę przesadzam. Czas pokaże, mimo tego jest sporo do dopracowania, a sam ten fakt nie świadczy o zniknięciu wszystkich problemów, jednakże skoro sama doszła do tego, że po naszej ostatniej rozmowie faktycznie spędzaliśmy zbyt mało czasu, to jest jakiś krok. Co prawda nie zaplanowała dalszych spotkań, a i to dzisiejsze było zaledwie kilkunastominutowe, ale myślę, że to gest się liczy.
Mało tego, zapytałem też co jest odnośnie tego, że czym bardziej się staram tym gorzej idzie. Stwierdziła, że o to właśnie chodzi, ja się mam starać, a ona się droczy... zrozum kobietę.
Na ten tydzień dam jednak spokój, a od przyszłego spróbuję stopniowo zwiększyć częstotliwość tych spotkań.

To miało charakter takiego niespodziankowego spotkania późnym wieczorem
Co do czasu spotkań, to są one dość długie bo jak już się spotykamy, to w zasadzie jesteśmy ze sobą od południa do wieczora, niekiedy 5-8h. Tylko ich częstotliwość jest raczej niepokojąca.

Wczoraj była na imprezie, na której być nie mogłem z czysto organizacyjnych przyczyn. Ile dzisiaj się nasłuchałem z iloma facetami tańczyła i że odkąd jest z kimś w związku, to nagle zaczęli się do niej kleić bo tak to ponoć zazwyczaj stała i nikt nie zwracał na nią uwagi Nawet ją podobno jakiś gość o 10 lat starszy podrywał i chciał od niej nr telefonu puszczając przy tym sprośne teksty.
Gryzło mnie, żeby jej powiedzieć, że wystarczyło by zakomunikowała mu, iż już jest zajęta Ale w ostatniej chwili ugryzłem się w język i puściłem, to bokiem, chociaż nie ukrywam, że mnie to ruszyło
Jakiś tydzień temu próbowała się ze mną umówić o kilka lat młodsza dziewczyna. Oczywiście odrzuciłem propozycje, ale pomyślałem, że będzie fair jeśli powiem o tym mojej dziewczynie. W sumie wpuściła, to jednym uchem i wypuściła drugim i nie wiem czy się tym przejęła. Ponoć zazdrosna nie była. Tylko dziwnie to się zbiegło wszystko w czasie, może to jakaś kontra...