Nie potrafię stworzyć związku - Netkobiety.pl

Może wystarczy zwyczajnie wyluzować? bo to nie jest czasem tak że się śpinasz bo za bardzo chcesz?

Spodziewałam się, że będą odp w stylu, że jak mogę od kogoś żądać bliskości skoro sama jej nie umiem dać.
To nie jest jednak takie proste i nie sądzę, żeby osoby, które nie mają z tym problemu zrozumiały to. Nie jest to tak, że ja nie chcę i robię to specjalnie. Ja bardzo potem przeżywam to, że tak postępuję, ale nie umiem tego zmienić. Staram się i robię coś w tym kierunku, więc nie mam postawy wyłącznie roszczeniowej.
Może się spinam, nie wiem sama. Czasami to nawet nie jest spinanie się, tak bym tego nie nazwała. To jest jakiś wewnętrzny strach. Może blokada przed odrzuceniem? Upośledzenie emocjonalne? Nie umiem sobie na to odpowiedzieć.

Petram- też podchodzę z dystansem do znajomych, ale z tymi nowo poznanymi mężczyznami jest inaczej. Nie we wszystkich przypadkach, ale w większości tak. Nie wiem czy bycie samemu jest lepsze czy gorsze- to chyba zależy od osoby i jej podejścia. Uważam, że samotność nie jest fajna jakby na nią nie patrzeć. Wszystkie rzeczy, które robisz teraz możesz przecież robić z drugą osobą. Gorzej jak emocjonalna blokada nie pozwala Ci zbliżyć się do kogoś. Wtedy nie ma mowy o bliskości.
Cieszę się, że zrozumiałeś o co mi chodzi.

Nie wiem czy tutaj czas coś pomoże. Chyba wcale nie pomaga tylko jest gorzej. Skoro wcześniej się tak blokowałam to nie idzie to teraz w lepszą, ale gorszą stroną. Z jedną osobą czułam się swobodnie, ale mimo to nie potrafiłam pociągnąć tej znajomości, po prostu już się bałam co będzie dalej i czy będę się musiała jeszcze bardziej otworzyć emocjonalnie. Czasami czułam coś, ale mówiłam, że tak nie jest, nie odsłaniałam swoich prawdziwych uczuć. Potem udaję, że mi nie żal znajomości, a to wcale nieprawda, tylko nie mogę tego dać po sobie znać. I tak już marnuję którąś szansę z rzędu- uciekaniem od bliskości, obojętnością wobec drugiej osoby, sama nie wiem- to jest odbierane tak jakby mi w ogóle nie zależało.
Ta metafora z błotem i grudką złota nie przemawia do mnie;)

Cześc, przeczytałam z zainteresowaniem to, co napisałaś. Ja chyba ogólnie jestem zamknięta w sobie i nie chce pokazać swoich prawdziwych uczuć. Na zewnątrz niby wszystko ok, ale od środka blokada. To prawda, że głębsze relacje budzą się przez uczucia, ale z tymi uczuciami i ich wyrażaniem mam najwidoczniej spory problem. Moi znajomi nie mają problemów z poznawaniem drugich połówek, ja niestety duże. Relacje są płytkie i szybko się kończą. Czasami chcę coś na siłę, to prawda, a czasami totalnie odpuszczam. Co bym nie robiła to i tak klapa. Lęk przed odrzuceniem? Na pewno jest, ale nie paraliżujący, bo próbuję jednak się przełamać.
Co prawda rzadko kiedy znajomość przeradza się w coś głębszego, zazwyczaj jest taki martwy punkt, którego już nie mogę przekroczyć i znajomość nie rozwija się dalej.

Masz podobne doświadczenia? Piszesz, że wiesz co czuje z autopsji.

liliaq ja mam podobnie, jeśli znam kogoś to zachowuje się swobodnie, przy nowych się peszę, ale nie do końca, tak naprawdę to z jednymi rozmawia się lżej i fajnie od początku z innymi nic się nie klei tak chyba ma każdy, ale trzeba być szczerym i otwartym na drugą osobę, a dziś mało jest takich osób, uważam, że trzeba być sobą i tyle Też bym chciała stworzyć fajny związek, ale albo nieśmiali albo szukają przygód, czy jest ktoś wolny?

tez tak miałam dopóki nie znalazłam odpoiwedniej osoby. także się nie martw rob swoje a i związek kiedyś z kims tez ci się ulozy.

Zdecydowanie łączę się z Tobą i Twoim problemem. Miałam zawsze straszne problemy tego typu, bałam się sama nie wiem czego, później wyjechałam na rok za granicę, na studia i poznałam mnóstwo nowych osób. Myślałam, że po powrocie moje obawy znikną, a będzie wręcz odwrotnie, że poradzę sobie z moimi kompleksami czy cokolwiek to jest, bo podczas wyjazdu przeżyłam kilka nowych miłostek i całkiem dobrze się z nimi czułam, jednak wiedziałam, że są czasowe. Chyba jakoś przeraża mnie myśl o tym, że jak zaczynam spotykać się z kimś 'na miejscu' to jest to bardzo wiążące. Z drugiej strony zdaję sobie sprawę z tego, że co ma być to będzie, i może akurat ten związek wyjdzie na ciekawą i rozwijajacą znajomość, ale mimo to, tak jak teraz, mam ogromny problem nawet z odpisaniem na głupią wiadomość na Facebooku.. What the fuck. A wiem, że spotykanie się z kimś to nie jest z góry oświadczenie, że tu teraz i na zawsze razem, bo to jest chyba ta przerażająca myśl..

Właśnie, bo niektórzy wola kompa od pójścia na spacer czy wypicia kawy na żywo