Rozstanie, znalazła innego po 3,5 roku, nie wiem co robić.. - Netkobiety.pl

Jeśli masz ochotę pogadać , to napisz na emaila kinga_majka_94@o2.pl może coś ci pomogę doradze

Przeżyłem coś bardzo podobnego do Ciebie. W moim przypadku to były 2 lata, podobnie ideał kobiety, dobry kontakt z rodziną i... podobnie wymuszona rozłąka. Mieszkała daleko ode mnie. Kończyłem studia dzienne i chciałem je dokończyć, a następnie wyprowadzić się w jej strony. Wszystko przebiegało zgodnie z planem, aż w pewnym momencie zupełnie coś w niej pękło. Z dnia na dzień stała się dla mnie bardzo szorstka i robiła wszystko by mnie jak najbardziej zranić. Chodziło o to, bym to ja zerwał, mając przekonanie, że to jedyne słuszne rozwiązanie. Bardzo to przeżyłem, bo nie mogłem zrozumieć dlaczego się rozstaliśmy, skoro do tej pory było moim zdaniem idealnie...

Dziś wiem, że nie było tak dobrze jak myślałem. Przez te lata idealizowaliśmy nasz związek. Długie rozłąki sprawiały, że nasze wspólne chwile były bardzo intensywne, pełne emocji, namiętności i miłości. Tylko, że to były tylko chwile, a brakowało tej bliskości na co dzień. Myślałem, że damy radę, ale to też z mojej strony było trochę egoistyczne, by skazywać ją na lata czekania na mnie. Podobnie jak Ty, miałem wówczas 20 lat i myślałem, że już wszystko ogarniam. Próbowałem do niej wrócić, ale zawsze kończyło się tak jak u Ciebie... "kocham Cię, ale nie będziemy już ze sobą"... Po prostu nasze byłe partnerki szukają czegoś innego dla siebie, ale boją się przyznać do tego, że muszą skrzywdzić partnera, który przez wszystkich jest już akceptowany i lubiany. By sobie usprawiedliwić zerwanie, specjalnie nas ranią, bo "tak jest ponoć łatwiej".

Cóż.. wybacz, że się tak rozpisałem trochę o sobie. Dziś mam już 28 lat, moja ex dziewczyna ma już męża ( którego poznała 1 miesiąc po naszym rozstaniu... ) i dziś mogę powiedzieć, że to była jedyna słuszna droga, byśmy się rozstali. Skoro krótkie przerwy potrafią zniszczyć związek, to co byłoby gdybyś uległ wypadkowi, bądź zachorował? Też by Cię zostawiła? Po prostu to nie jest kobieta dla Ciebie. Wiem, jak to brzmi, ale po wszystkim będziesz silniejszy. Trafisz w końcu na kogoś, kto zrobi dla Ciebie wszystko. Ja sam przeszedłem przez kilka związków po tamtej dziewczynie... sporo doświadczyłem wzlotów i upadków... ale dziś mam wspaniałą kobietę, która w końcu wybiła mi z głowy ten fałszywy wzór "idealnej" kobiety, jaką była ta pierwsza dziewczyna. Pierwsza miłość zawsze jest wyjątkowa, ale rzadko ta najlepsza.

Trzymaj się chłopie i trzymam kciuki za Ciebie byś zdobył w sobie tyle siły, by przetrwać te trudne chwile i dał sobie szansę na kogoś lepszego w niedalekiej przyszłości.

Przepraszam, że być może ustosunkuję się do Twoje posta, ale Twoim zdaniem jeśli Jej było źle w tym związku (coś Jej mocno przeszkadzało), ale dla Ciebie było wszystko w porządku to pomimo tego powinna "na siłę" ciągnąć ten związek? W zaistniałej sytuacji krzywdziłaby Siebie, a być może w przyszłości Ciebie (zdrada, odejście po dłuższym zżyciu ze Sobą). A dla mnie zdanie znajomych/rodziny/przyjaciół nie ma jakiegokolwiek wpływu czy z kimś zostanę czy nie . To ja będę z tym kimś w związku (będę przebywać codziennie, częściej), a nie Oni.
Fakt wymuszenie zerwania na Tobie było co najmniej niewłaściwe. Ale po Twoich poglądach widzę, że właśnie jesteś typem osoby co by zaczął wzbudzać w niej poczucie winy, że miała czelność wybrać własne szczęście, bo z Tobą nie mogła go już mieć . Może dlatego szukała usprawiedliwienia?

Napisałem o tym tylko by przedstawić podobne podejście do sprawy, jak autor tego tematu, gdy miałem tyle samo lat co on. Przeczytaj dalej posta, to zobaczysz, że z czasem zdanie się zmienia. Specjalnie opisałem dawne lata, by autor zrozumiał, że "czasem tak po prostu bywa" i nie może się za wszystko winić. Owszem... wówczas winiłem ją, ponieważ nie potrafiła tak po prostu powiedzieć dlaczego chce się rozstać. Dziś wiem, że nie była gotowa jeszcze na poważny związek, potrzebowała odskoczni i doświadczeń, by zrozumieć własne potrzeby, a ja sam zrozumiałem, że nie da się budować związku tylko na obietnicach i na dużą odległość. To były nasze błędy... ale każdy musi to pojąć... w ten, czy inny sposób.

Myślę, że oskarżenie Ciebie o rzekome plotki na jej temat było tylko pretekstem do zerwania. Twoja, już była, dziewczyna nie zachowała się wobec Ciebie w porządku.
Nie zrywa się w taki sposób kilkuletniej znajomości. Byłeś za granicą, ciężko pracowałeś, tęskniłeś czekając na powrót, a ona dobiła Cię takimi informacjami.
Zdradziła Cię, nie mając, jak widać żadnych wyrzutów sumienia, racząc Cię jeszcze szczegółami jej nowego związku.
Nawet, jeśli przestała Cię kochać, a Ty tego nie zauważyłeś, należała Ci się uczciwa rozmowa w "cztery oczy".
Swoim zachowaniem okazała Ci brak szacunku, jednocześnie wystawiając sobie opinię osoby dla której kultura osobista nie jest najmocniejszą stroną.
"nie masz do czego wracać"? wybacz, ale panna uważa się chyba za pępek świata.
Zignoruj ją całkowicie, nie szukaj z nią kontaktu, niczego już nie próbuj wyjaśniać. Brak kontaktu pomoże Ci w dojściu do równowagi, jednocześnie nie dasz jej satysfakcji pokazując jak bardzo Cię zraniła.

Ah właśnie... ze ona zaczęła spotkać się z nim dlatego ze pomógł jej bratu ?! No po prostu masakra! I tak ok prostu była w stanie przerwać  tak długi związek?  Chyba podobało się jej to ze chłopak ma kasę... a on ją najwyraźniej  przekupić.. skoro była w stanie zrezygnować  z wieloletniego związku. ... mi osobiście nie mieści się to w głowie. ! A daleko od siebie mieszkacie  czy blisko ?