Czy mam szanse na miłość... ? - Netkobiety.pl

Witam Was!
Chciałabym tu krótko opowiedzieć moją historie i usłyszeć jakieś opinie na temat mnie trapiący. Otóż jak z nicku można wyczytać mam już 24 lata a nigdy nie byłam jeszcze w związku. Nigdy nie byłam jakąś wyrywna i imprezową osobą to też w czasie szkoły średniej rzadko bywałam na imprezach i raczej moi znajomi ograniczali się do szkolnych, z żadnym chłopakiem też nigdy nie miałam bliższych kontaktów. Chociaż trochę się zaczęłam podkochiwać w koledze z którym byłam na studniówce i nawet poszłam przez niego na studia do Warszawy bo i on tam szedł. Ponadto rodzice też zawsze mnie pilnowali aż za nadto i tez nie chcieli żebym gdzieś wychodziła. Myślałam, ze coś odmieni się jak pójdę na studia, znajdę tam chłopaka życia. Wyprowadziłam się na studia do dużego miasta i byłam taka zastrachana. Nie miałam nikogo bliskiego, ale po malutki się zaaklimatyzowałam, poznawałam coraz więcej osób ale nikogo kim bym się jakoś zainteresowała, bo też w głowie miałam tego mojego kolegę, trochę utrzymywałam z nim kontakt ale jak kiedyś po prostu zaproponowałam żebyśmy się spotkali gdzieś w Warszawie to on strasznie zareagował i to było coś w stylu czego ty ode mnie chcesz. Zraziłam się wtedy trochę i próbowałam sobie go wybić z głowy długo to trwało, ja się zblokowałam na chłopaków i lata mijały a ja nadal nikogo nie miałam a większość moich znajomych to były pary więc ciężko było nawet iść gdziekolwiek na imprezę. Próbowałam nawet kogoś poznać przez internet ale moja internetowa randka okazała się także totalna klapą. Więc do takiego sposobu poznawania nowych ludzi się zrosiłam.lata mijały studia się kończyły, aż na przedostatnim roku moja przyjaciółka rozstała się ze swoim chłopakiem wyprowadziła do akademika politechniki i tam poznała mnóstwo osób próbowała mnie trochę wkręcić w to towarzystwo, ja jednak miałam wtedy nawał nauki i pracy i średnio tam mi się uśmiechało chodzić na imprezy. A chłopaków wręcz do wyboru do koloru tam było ale któregoś dnia czerwcowego poszłam tam pod jakimś pretekstem i poznałam jak za każdym razem jak tam byłam kilku nowych chłopaków. I może to się dziwne wyda ale jeden z nich mimo, że kompletnie nie w moim typie bo i niski, blondyn, taki generalnie przeciętniaczek nie w moim typie zrobił na mnie bardzo duże wrażenie. Ale, że od mojej przyjaciółki nigdy nic o nim nie słyszałam do tej pory po prostu zapomniałam o nim i jakoś tematu jego nie wgłębiałam, poza tym jestem dość zamkniętą osobą toteż nie lubię mówić o swoich uczuciach. I tak mijały kolejne miesiące mej samotności po drodze przewijali się jacyś chłopcy ale to nigdy nie była żadna relacja tylko takie przelotne znajomości, zapomniałam o tamtym chłopaku który wtedy zrobił na mnie to wrażenie wtedy w akademiku PW. Ale w styczniu zdarzyła się impreza urodzinowa właśnie tej mojej przyjaciółki i była dość gruba impreza i był tam też ten koleś, przyszedł dosyć późno nie pamiętam nawet czy wtedy się zapoznawaliśmy po raz drugi  bo chyba nie wszystko pamiętam z tej imprezy, ale tańczyliśmy wtedy razem długo i on jak mnie do tańca poprosił to wiedział jak mam na imię, i bardzo dobrze mi się z nim bawiło. Ale nic więcej się nie wydarzyło. Ania moja przyjaciółka której to były urodziny nawet coś zaczęła sugerować, że może bym się nim zainteresowała bo to fajny chłopak ale mi wtedy się bardziej inny spodobał i mówię że nie tam gdzie on, on mnie nie interesuje. ale niedługo po tym znowu się z nim spotkałam na kartach u Ani. I wtedy jakoś miałam wrażenie, że cały czas się na mnie patrzy no i zaczęłam o nim myśleć więcej zazanajomiliśmy się po tym na fb, później on mnie na imprezę mała zaprosił którą organizował. Coś wtedy zaczęliśmy mówić o bieganiu bo i on i ja biegaliśmy trochę. Więc później zaczęliśmy się ustawiać na wspólne bieganie, tak raz w tygodniu się widzieliśmy. Później on mnie zaprosił na 2 wesela. No co prawda nie jedna osoba na nich brała nas za parę ale my to obracaliśmy bardziej w żart, chociaż po cichu chciałam żebyśmy się stali parą, bo coś więcej do niego poczułam , on też lubił mnie przytulić czasem jaki się widzieliśmy już nie wspominając o tych weselach kiedy jak tylko się okazja nadarzała to byliśmy bardzo blisko siebie dobrze się z nim czułam. Minęły wakacje czasem się spotykaliśmy ale tak w grupie znajomych ale zawsze on się kręcił gdzieś blisko mnie, od paru osób słyszałam, że byśmy do siebie pasowali, ale ani ja ani on nigdy nic nie poruszaliśmy tematu naszych uczuć. W końcu on wyjechał do rodzinnego miasta  nasz kontakt się urwał. Czasem on się odezwał, żeby się spotkać jak był w Warszawie ale ze względu na moją pracę nie mogłam. Później jeszcze parę razy jakieś krótkie rozmowy się zdążały. Aż w końcu dowiedziałam się pokątnie, że on się wprowadził do Warszawy znowu nikomu nic nie mówiąc. I znowu się spotkaliśmy po 5 mesiącach. I jakieś uczucie odżyło, jak tylko przyszłam od razu do mnie podszedł i cały wieczór się kręcił koło mnie, ja też nie chciałam wychodzić stamtąd i byłam z nim i jeszcze z trzema innymi osobami do końca na imprezie, nawet jubilatka  wcześniej wymiękła, trochę się poprzytulaliśmy on mnie co chwila za rękę łapał, komplementował i w ogóle było tak miło. Aż następnego dnia miałam rozmowę z koleżanką z którą wracałam do siebie, że on na mnie leci i w ogóle niego pierwszy raz widziała. No i potem coraz częściej udawałam się do mojej przyjaciółki, która mieszka z nim w jednym akademiku i siła rzeczy widujemy się . Ostatnio byliśmy razem i w kinie i na pizzy ale do niczego nie doszło nie rozmawialiśmy o nas. No a ja jestem w nim zakochana ale boje się odrzucenia z jego strony no i  teraz moje pytanie co ja powinnam teraz zrobić? Bo ciężko mi też ze względu na to że nigdy nikogo nie miałam, i boję się zwyczajnie otworzyć się.... Czekam na jakieś porady