Dowiedziałam się właśnie... - Netkobiety.pl

owacje na stojąco dla osoby, która na 1,5 roku związała się z kolesiem i kobietą jego życia - jego starą odnoszę wrażenie, że to jego stara Cię rzuciła i że to chodzi o to, że się ze starą nie dogadujecie, bo Twoje psy czochrają pchły na jej parkiet za osiem kafli.

panibaronowa kiedys to był jej parkiet... ale teraz nie mieszka w tym mieszkaniu bo se nowe kupila...

IsaBella77 wiem... tym bardziej ze jest jedynakiem wychowywanym przez mame... jego ojciec jest zupelnie inny...

Nie ogarniam tego wszystkiego... po prostu

Jak to nie ogarniasz? Ja nie ogarniam, że Ty nie ogarniasz, że powinna Ci się zapalić czerwona lampka, włączyć alarm, szalupy ratunkowe się powinny zrzucić, jak tylko się dowiedziałaś, że to synalek mamuśki, powinnaś wskakiwać do szalupy i wiosłować w nieznanym kierunku! Sama tego chciałaś. Było pastować parkiecik... wazeliną.

panibaronowa za pozno sie widocznie dowiedzialam

Isa jestem po 30stce... mam za soba nieudane malzenstwo...
Chcialam po prostu byc szczesliwa... i bylam. Myslalam ze tak juz zostanie...
Najgorsze jest to ze jest to dla mnie jakbym dostała siekiera w łeb... z dnia na dzien...

No kuTwa, ja tam jestem po 40-tce i jeszcze z trójką dzieciaków, a to chyba coś gorszego niż czochrajace się psy
A nijak nie czuje że mam bardziej siekierę w głowie niż Ty.
Wiele jest kwestią postrzegania, myślenia ...

Isa a dzieciaczków zazdroszcze:)
wiesz zalezy kto co ceni w zyciu... niestety ja jestem nauczona ze dom ma byc domem... a nie muzeum. A Ona ma chyba inne zdanie...
Coz ja bylam wychowywana w biedzie... i dla mnie najwiekszą wartoscia było ciepło rodzinne... a nie najlepsze sprzety...
Ostatnio kupila se patelnie... za 150 zł... dała ja nam mowiac "kupilam taka droga patelnie a ona nie nadaje sie na indukcje... dam ja wam ale uwazajcie i ostroznie korzystajcie bo ona byla taka droga"
Nie uzylam tej patelni ani razu...

Nie no coś Ty.
Powinnas tą swiatobliwa patelnie pod szkło i nad kominek pierdyknac

A tak poważnie ... Wyjdziesz z tego.
Tylko porozmawiaj z nim najpierw, bo coś mi nie wygląda że maminsynek ma świadomość konsekwencji ...

Wiesz moja ex tez byla podatna na to co kto mowi, ona im narzekala ze ja taki czy taki choc sie staralem jak moglem a one ja podkrecily bym dzis zostal singlem. Ona nie podjela tego sama w 100% ale glupia ze slucha innych.Dlatego cie rozumiem ze koles buc bo zamiast sam decydowac o swoim zyciu jest pod wladaniem mamusi. Nienawidze tego i osob trzecich takze rozumiem twoj ból. Wytrwalosci życze.

Ja tez mam zlosc ale marze by za miesiac moja glowa byla obojetna od tych zakichanych wspomnien. Tylko o tym marze a ona niech sobie życie po swojemu, szkoda wiadomo ale nic na sile.

Alaya, ja też jestem jedynakiem i jak jedynak Ci podpowiem . Usiądź z nim i szczerze porozmawiaj z kim chce żyć? Z Tobą czy ze swoją mamą. On jest dorosły facet i powinien nauczyć się myśleć samodzielnie. Potrafić rozgraniczyć uczucie do Ciebie i do matki, ze wskazaniem na Ciebie. Jeśli tego nie pojmuje i nie potrafi otrząsnąć się z wpływu matki to daj sobie z tym człowiekiem spokój, bo ta kobieta będzie się zawsze wtrącać w wasze życie. Ja bym tak nie potrafił żyć, gdyby moja mama czy teściowa wchodziła mi w życie z butami. Nie po to odchodzimy z rodzinnego domu jako dorośli ludzie aby być pod wpływem rodziców.

Wiem ze Ci ciezko bo mi tez jest.zawiodlem sie jak cholera i kochalem jak glupek. Nie mam z nia kontaktu bo skoro chciala odpoczac to nie moge nalegac. Chce tylko jak najszybciej zapomniec.

Wiem i to boli najbardziej. Zajalem sie soba i każdy maly sukces sprawia mi radoche.

Wiesz, że mam podobnie, choć nieco inaczej. Podobnie w tym sensie, że dowiedziałem się, że ma luba nie chce być ze mną. A inaczej, dlatego że nie ma jasnych powodów.

Wspolczuje z całego serca. Domyslam sie co czujesz.
Ja jestem niesamowicie rozdarta... bo sie nie spodziewałam. Chciałabym zasnac i obudzic sie jutro i zeby okazało sie to złym snem.
Nie wiem jak sobie poradze... co dalej... mam pustke w glowie a z drugiej strony natłok mysli...

Posłuchaj, Ty nie możesz czuć się jak rzecz. Ty w tym związku masz się czuć jak unikat, skarb, ktoś kto jest najważniejszy. Takie poczucie ma Ci dać Twój facet, jeśli tego nie czujesz, a widzisz, że on tak traktuje swoją matkę to uciekaj jak najdalej, bo szczęścia w tym związku nie zaznasz. Ile on ma lat? Był kiedyś w jakimś poważniejszym związku z kobietą?

Daj spokój i nie wracaj do żadnej rozmowy z nim, bo skoro tak Cie potraktował to nie ma sensu do niego wracać, nie jest Ciebie wart! Widać, że jesteś fajną, normalną dziewczyną, a on to zwykły rozpieszczony dupek, skoro rezygnuje z Ciebie na rzecz mamusi bez żadnych powodów i jeszcze wypomina takie rzeczy jak mieszkanie.
Teraz będzie ciężko, ale nie bez powodu mówi się, że czas leczy rany. Dasz radę! Powodzenia

Nie będę się licytował. Niestety z doświadczenia wiem, że potrzebujesz czasu dla siebie i tylko dla siebie.
Przewartościowanie całego Twojego świata będzie Cię kosztować, lecz długofalowo to naprawdę będzie korzystne dla Ciebie.

Ja miałem tyle lat jak brałem ślub z dziewczyną, która znałem pół roku, fakt teraz rozwaliło się nasze małżeństwo, ale 14 lat żyliśmy szczęśliwie i mam nadzieję, że to nie jest jeszcze koniec. Jeśli go kochasz, ale tak naprawdę a nie z wątpliwościami to walcz, wyrwij go z ramion matki. On musi zrozumieć, że dzieciństwo się skończyło i kobietą która powinna być dla niego na pierwszym miejscu jesteś Ty. Dopóki tego nie zrozumie to nie ma szans na wasz szczęśliwy związek. Jak masz możliwość to może wyprowadź się od niego na jakiś czas, żeby zrozumiał co może stracić.

Jeśli zrozumie na czym polega życie dorosłego człowieka, że nie ma w nim miejsca na mamusie tylko na kochaną kobietę, to się nie powtórzy. Ale to Ty go znasz najlepiej i tylko Ty możesz podjąć odpowiednią decyzję. Gratuluję odwagi, że potrafiłaś się przeprowadzić do faceta na drugi koniec Polski . Nie masz tam teraz żadnych znajomych, którzy mogliby Ci pomóc? Pracujesz? Wynajmij sobie jakieś lokum, daj mu poczuć, że może coś stracić. Coś co może mu się nigdy w życiu więcej nie przytrafić. On musi to poczuć, że nie jesteś mu przypisana na wieczność tak jak jego matka.

Nie ma za co. Skoro on sam Cię wygania, to szkoda Twojego czasu na niego, niech sobie dalej życie układa z mamusią, życz mu powodzenia. To nie jest facet. Jedź do domu, znajdź pracę a przede wszystkim mężczyznę a nie dziecko do dalszego życia. Dobrze, że nie macie dzieci, wiec bilans startowy nadal masz zerowy. A doświadczenie ze swoim obecnym partnerem potraktuj jako nauczkę, aby drugi raz nie wpuścić się w taki kanał.

Może kochasz, a może Ci się wydaje, że kochasz bo boisz się jak będzie wyglądał następny dzień bez niego. Ja myślę, że to raczej to drugie. Nie można kochać człowieka, który na każdym kroku Cię poniża i pokazuje, że to nie ty jesteś dla niego najważniejsza. Alaya pakuj swoje bagaże i jedź do domu, jeśli on faktycznie Cię kocha to pojedzie za Tobą, ale nie pozwól mu nigdy na to, abyś ty była na drugim miejscu za jego matką. Mówię Ci to jako jedynak, który miał bardzo silną więź ze swoją matką. Dla mnie nigdy moja mama nie była ważniejsza od mojej żony.

No wlasnie.Prosby, rozmowy - to walka  o naprawe zwiazku.Ale pogodzenie sie z rozstaniem, to tez walka.Ja bym dzisiaj na Twoim miejscu do niego zadzwonila, powiedziala, ze akceptujesz jego decyzje bym sie pozegnala i zyczyla szczescia z mamusia.A, i patelnie oddaj..
Jak mamusia wyjedzie, zostanie sam na tej podlodze za 8 tys zl, to bedzie mial czas na przemyslenia.Na 99 % bedzie chcial wrocic.A Ty wowczas spokojnie sie zastanow, czy zgodzic sie na jego powrot.

Koniec końców, jaki powód by nie był, powinnaś go zostawić i nie wracać nawet jeśli on nagle oprzytomnieje. Uważam, że jak ktoś raz tak Cię potraktował (zupełny brak szacunku i zero zaangażowania) to już się nie zmieni. Są ludzie którzy z natury są egoistami, więc jeśli nie byłaś tą dla której mógł "rzucić wszystko" to wydaje mi się że nigdy nie będziesz. Wiem, że to boli i nie chcę być niedelikatna, ale teraz powinnaś zawalczyć o siebie mimo wszystko, mimo tego wszystkiego co Cię przytłacza i pokazać mu że sobie poradzisz bez niego. Po prostu zwyczajnie unieść się dumą, zacisnąć zęby i nie pokazać mu jak Ci ciężko.