Witam. Może to nie najlepszy pomysł ale nie wiem jak mam sobie z tym poradzić.Byłem w związku z kobietą wyjątkową jak dla mnie nie będe jej opisywał bo to nie ma sensu.Pół roku temu stwierdziła , że musimy się rozstać bo nasz zwiazek nie ma sensu żebym znalazł sobie kogoś innego.(Ona była po rozwodzie miała córeczke)Tak też się stało pomimo wzajemnych wyznan miłosci przez prawie 5 lat rozstalismy się ,pozostaliśmy w kontakcie ale tylko tyle...Cały czas nie rozumiałem jej decyzji bo wiem co czuła do mnie co ja czułem do niej...to nie miało sensu.Aż dwa tygodnie temu okazało się że jadąc autem miała wylew i doszło do wypadku .Walczyła o życie przez tydzien ...przegrała Cały czas przez te pół roku miałem nadzieje że to chwilowe rozstanie że wszystko będzie dobrze a tu teraz jej nie ma nie mogę usłyszeć jej głosu zobaczyć jej spojrzenia.Gdzie jest sprawiedliwość na tym swiecie ze zabiera tak dobre istoty z tego świata że zabiera matke małemu dziecku...Probowałem spotykac sie z inną kobieta ale co z tego jak myślami jestem gdzie indziej.I czas nie leczy ran ...ponad pół roku miałem zeby się odkochać i nic z tego.Teraz ciągle myśle o spędzonych wspólnie chwilach o tym jak się usmiecha .Łzy same się leją ...Nawet jej nie powiedziałem po rozstaniu jak bardzo ją kocham...
- lukas22
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Witam. Może to nie najlepszy pomysł ale nie wiem jak mam sobie z tym poradzić.Byłem w związku z kobietą wyjątkową jak dla mnie nie będe jej opisywał bo to nie ma sensu.Pół roku temu stwierdziła , że musimy się rozstać bo nasz zwiazek nie ma sensu żebym znalazł sobie kogoś innego.(Ona była po rozwodzie miała córeczke)Tak też się stało pomimo wzajemnych wyznan miłosci przez prawie 5 lat rozstalismy się ,pozostaliśmy w kontakcie ale tylko tyle...Cały czas nie rozumiałem jej decyzji bo wiem co czuła do mnie co ja czułem do niej...to nie miało sensu.Aż dwa tygodnie temu okazało się że jadąc autem miała wylew i doszło do wypadku .Walczyła o życie przez tydzien ...przegrała Cały czas przez te pół roku miałem nadzieje że to chwilowe rozstanie że wszystko będzie dobrze a tu teraz jej nie ma nie mogę usłyszeć jej głosu zobaczyć jej spojrzenia.Gdzie jest sprawiedliwość na tym swiecie ze zabiera tak dobre istoty z tego świata że zabiera matke małemu dziecku...Probowałem spotykac sie z inną kobieta ale co z tego jak myślami jestem gdzie indziej.I czas nie leczy ran ...ponad pół roku miałem zeby się odkochać i nic z tego.Teraz ciągle myśle o spędzonych wspólnie chwilach o tym jak się usmiecha .Łzy same się leją ...Nawet jej nie powiedziałem po rozstaniu jak bardzo ją kocham...
Współczuję, Lucas, ale zapewniam Cię, że czas jednak leczy. Wiem, co mówię, bo mnie spotkało to samo (dawno temu) z tym, że byliśmy małżeństwem.
Minęło, co prawda, 5 lat, nim zdecydowałem się związać z inną kobietą, ale minęło kolejnych kilka lat, nim ją pokochałem.
Tobie ból również minie i znajdziesz kogoś, kto stanie się równie bliski, jak Ona.
Nie doszukuj się przyczyn, dlaczego od Ciebie odeszła.
Przyjmij jej punkt widzenia, że zrobiła to dla Twojego dobra.
Pozdrawiam
- madoja
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Bardzo mi przykro, współczuję Ci.
Czy nie jest jednak tak, że po śmierci zacząłeś ją trochę idealizować?
Skoro po rozstaniu nie powiedziałeś jej co czujesz, to może jednak wtedy pogodziłeś się z rozstaniem, a teraz znów masz z tym problem (gdy umarła)?
- lukas22
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Dziękuje za słowa wsparcia.Czy się pogodziłem z rozstaniem ,nie ale na tyle ją szanowałem i kochałem by uszanować jej wolę. Z nikim nie mam tyle wspaniałych wspomnien jak z nią...Mieszka nie daleko i za kazdym razem jak wychodzę z domu widzę jej domu i od razu wspomnienia wracają ,czuję jej dotyk widzę uśmiech.Nigdy nie sadzilem ze mozna kogos tak pokochac mialem w swoim zyciu kilka zwiazkow ale ona byla wyjatkowa.I fakt ze nie jestesmy razem moglbym przezyc i moglbym tak zyc bo wiedzialbym ze ona jest ale jak wybrazam sobie ze jej nie ma...Nie radze sobie z tym.To nie jest sprawiedliwe .
- Sponi
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Dziękuje za słowa wsparcia.Czy się pogodziłem z rozstaniem ,nie ale na tyle ją szanowałem i kochałem by uszanować jej wolę. Z nikim nie mam tyle wspaniałych wspomnien jak z nią...Mieszka nie daleko i za kazdym razem jak wychodzę z domu widzę jej domu i od razu wspomnienia wracają ,czuję jej dotyk widzę uśmiech.Nigdy nie sadzilem ze mozna kogos tak pokochac mialem w swoim zyciu kilka zwiazkow ale ona byla wyjatkowa.I fakt ze nie jestesmy razem moglbym przezyc i moglbym tak zyc bo wiedzialbym ze ona jest ale jak wybrazam sobie ze jej nie ma...Nie radze sobie z tym.To nie jest sprawiedliwe .
Bardzo mi przykro. Bardzo. Czy jej dziecku nie dzieje sie krzywda?
- lukas22
- Niewinne początki
- Nieaktywny
lukas22 napisał/a:Dziękuje za słowa wsparcia.Czy się pogodziłem z rozstaniem ,nie ale na tyle ją szanowałem i kochałem by uszanować jej wolę. Z nikim nie mam tyle wspaniałych wspomnien jak z nią...Mieszka nie daleko i za kazdym razem jak wychodzę z domu widzę jej domu i od razu wspomnienia wracają ,czuję jej dotyk widzę uśmiech.Nigdy nie sadzilem ze mozna kogos tak pokochac mialem w swoim zyciu kilka zwiazkow ale ona byla wyjatkowa.I fakt ze nie jestesmy razem moglbym przezyc i moglbym tak zyc bo wiedzialbym ze ona jest ale jak wybrazam sobie ze jej nie ma...Nie radze sobie z tym.To nie jest sprawiedliwe .
Bardzo mi przykro. Bardzo. Czy jej dziecku nie dzieje sie krzywda?
Tyle szczescia ze dziecko jest z biologicznym ojcem ktory caly czas utrzymywal kontakty z dzieckiem i ma juz druga rodzine.Nie jestem w sobie co przezywa 10letnie dziecko kiedy sam sobie z tym nie radze.
- EXTRA_terrestrial
- Net-facet
- Nieaktywny
/.../Nawet jej nie powiedziałem po rozstaniu jak bardzo ją kocham...
Lepiej nie myśl czemu nie chciała być z tobą, bo nie będzie ci lżej. Przyjmij do wiadomości, że wiedziała co robi i myślała głównie o tobie. Twoje wyznanie miłości by jej nie pomogło, wręcz przeciwnie. Tyle mi mówi intuicja i te trochę wiedzy, które posiadam.
Miałes 5 lat lajfu z kochającym cię człowiekiem. Nie wszystkich stać na taki luksus. A przyszłość jest czystą tablicą, którą możesz sobie narysować od nowa.
Sponiewierana napisał/a:lukas22 napisał/a:Dziękuje za słowa wsparcia.Czy się pogodziłem z rozstaniem ,nie ale na tyle ją szanowałem i kochałem by uszanować jej wolę. Z nikim nie mam tyle wspaniałych wspomnien jak z nią...Mieszka nie daleko i za kazdym razem jak wychodzę z domu widzę jej domu i od razu wspomnienia wracają ,czuję jej dotyk widzę uśmiech.Nigdy nie sadzilem ze mozna kogos tak pokochac mialem w swoim zyciu kilka zwiazkow ale ona byla wyjatkowa.I fakt ze nie jestesmy razem moglbym przezyc i moglbym tak zyc bo wiedzialbym ze ona jest ale jak wybrazam sobie ze jej nie ma...Nie radze sobie z tym.To nie jest sprawiedliwe .
Bardzo mi przykro. Bardzo. Czy jej dziecku nie dzieje sie krzywda?
Tyle szczescia ze dziecko jest z biologicznym ojcem ktory caly czas utrzymywal kontakty z dzieckiem i ma juz druga rodzine.Nie jestem w sobie co przezywa 10letnie dziecko kiedy sam sobie z tym nie radze.
Rozumiem, Twój ból, jak mało kto. Moja żona zmarła mając zaledwie 30 lat. Zostałem sam z dwojgiem dzieci, w tym jej synem z poprzedniego związku. Ból nie do opisania zwłaszcza, że nic tego nie zapowiadało. O dzieciach nie wspominam, bo do tej pory czuję gul w gardle, gdy o tym pomyślę.
Nigdy jej nie zapomnę, to była miłość mojego życia, ale życie toczy się dalej. Po pięciu latach związałem się z kobietą, którą z czasem pokochałem, ale pamięć o tamtej pozostanie jedną z tych rzeczy, których nie dam sobie odebrać.
Głowa do góry Autorze. Choć nigdy jej nie zapomnisz, czas leczy rany.
Pozdrawiam
- alpengold
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Współczuje. Czas leczy rany...
- zozi45
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Cześć. Pół roku to za mało. Czas leczy,ale bardzo powoli. Pozdrawiam
- samotna_radom
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
Witam. Sama straciłam kogoś rok temu... Również miał wypadek. Walczyliśmy wspólnie ponad 3miesiące ale nagle jego stan się pogorszył i zmarł...
Każdy mi mówił że czas leczy rany, ale tak naprawdę one się tylko zabliźniają ale nigdy nie znikną...
Zwłaszcza te na naszym sercu...
Rozumiem Twój ból i wiem jak jest ciężko...
Sama do tej pory odchodzę nie raz od zmysłów.
Bywają dni kiedy płacze do jego zdjęcia bądź chwytam telefon i chce do niego zadzwonić...
Ale wiem też że trzeba żyć dalej, chociaż nie jest to proste...
Gdy cząstka nas zmarła wraz z ukochaną osobą...
- MagicRose95
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Staraj się, nie załamuj się, bądź potrzebny ludziom a w końcu znajdziesz nowe szczęście. Ale o tym nigdy nie zapomnisz.
Na twoim miejscu znalazłabym jakieś hobby czy coś, Wyobrażam sobie jak musi być Ci ciężko ;(
- selfiontko
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Nie znam Was, ale siedzę i płaczę....
Bardzo ciepło Was pozdrawiam...
