Zanim przejdę do głownej myśli, pomogę sobie wstępem 
.
W ubiegłym tygodniu szwedzka telewizja publiczna wyemitowała program dla dzieci, którego bohaterami były śpiewające i tańczące narządy płciowe - penis i wagina, te jednak otrzymały zdrobnienia ?snopp? i ?snippan?, co można tłumaczyć jako "ptaszek? czy "siusiak? i "cipka?. Całość opatrzona została kolorowym, wesołym teledyskiem.
Spójrzcie:
Sam tekst można przetłumaczyć mniej więcej tak:
"Oto siusiak w pełnym galopie,
Ten, kto nie ma majtek, dynda siusiakiem i pokazuje goły tyłek.
Cipka jest świetna, uwierz w to
Nawet u starszej damy wygląda elegancko.
Są tak różne, ale właściwie to taka sama rzecz.
Sikasz przez penisa albo cipkę, jeśli jesteś dziewczynką.
Siusiak i cipka to wspaniały gang.
Siusiak i cipka śpiewają nasz refren.
Siusiak i cipka mieszczą się w naszym ciele.
Wiszą i machają na małym ciałku.
Cipka jest świetna!
Baby I Love You!"
(źródło tłumaczenia: Newsweek)
Całość od kilku dni robi furorę w sieci, a w samej Szwecji rozpętała się dyskusja - bo choć większa część rodziców poparła sposób przybliżania dzieciom tematu, to jednak niektórzy uznali, że nie jest to najlepsza metoda przybliżania ludzkiego ciała maluchom w wieku 3-6 lat.
Reżyserka programu, Kajsa Peters, tak argumentowała swój zamysł:
"Celem 'Bacillakutens' (nazwa programu - przyp. red.) jest edukacja dzieci na temat ciała i jego funkcji. Mieliśmy nadzieję, że piosenka w tej nauce pomoże. Jest częścią zabawy, a to naszym zdaniem najlepszy sposób na dotarcie do dzieci. Chcemy też w zabawny sposób porozmawiać z dziećmi o tym, dlaczego mamy 'siusiaki i cipki' i zachęcić dorosłych do rozmawiania na ten temat ze swoimi dziećmi."
Pomysł wydaje się kontrowersyjny, o czym zresztą świadczy sama dyskusja, którą wywołał, ale zawsze może stanowić punkt wyjścia do rozmowy z dziećmi na temat płci i różnic, jakie pomiędzy nimi występują.
Uważacie, że to dobry sposób edukowania dzieci, metoda właściwa, warto?
Czy - i jeśli tak, to w jaki sposób - sami rozmawiacie z maluchami o sprawach płci? Kiedy jest dobry moment, aby zacząć?
Oprócz szóstej linijki, która przekazuje jakąś informację, jest to zbieranina bezsensownych wykrzykników. Czy zachęci dorosłych do rozmawiania z dziećmi - wątpię, bo obawiam się, że tych rodziców, którzy i tak już mieli jakieś opory przed poruszaniem takich tematów, zgorszy, zniesmaczy i zawstydzi jeszcze bardziej.
