nie mogę zrozumieć jego zachowania :( - Netkobiety.pl

nie

słuszne wrażenie

Ty w szpitalu autorko, a to ON musi odpocząć i mieć spokój?

Żałosny dupek..

Acha, "pogubiłem się" to eufemistyczne określenie na spotykam się/myślę o spotkaniach z kimś innym (to w wersji light - przed zdradą )

Kończ tę farsę dziewczyno, facet ma Cię totalnie w 4 literach i jeśli cokolwiek robi, a raczej robiŁ w kierunku waszej relacji, to było to absolutne minimum konieczne do tego, byś 'nie odeszła' do innego, bo masz być kołem zapasowym, kandydatką na Tą Jedyną to Ty nie jesteś.

Twój facet nie zdał najważniejszego testu w życiu. Nie potrafił, nie chciał Ci pomóc, gdy jesteś w trudnej sytuacji.
Moim zdaniem to jest koniec tej relacji.

To jest jasne.
A nie zakańcza go definitywnie tylko dlatego, że widzi wiernopoddańczą postawę autorki, więc jakby co..w razie co -jak nie znajdzie kogoś ciekawszego to sobie pokorzysta. I to tyle

"Powiedział, że kocha"..nie bądź naiwna.

Hmm..Co to może oznaczać, zastanówmy się..

- Chce pobyć sam (mieć cisze i spokój).
-> Kochanie, czyżbym Ci się narzucała, słoneczko Ty moje??? Powiedz tylko słowo, a przestanę. Ale kochanie, kochasz mnie prawda? :* Do szpitala nie musisz przyjeżdżać. To ile tego spokoju potrzebujesz kochany mój: tydzień, dwa, pięć m-cy? Mów mi tu zaraz szybko, Perełko. <a titi>
- Tak. Dobranoc.
--> Ach, jednak kocha...

Przetłumaczyłam Ci wasze dialogi, ale pewnie jeszcze przez pół roku będziesz rozkminiała czy można kochać kobietę i zostawić ją sama w szpitalu, nie odbierać tel. wiedząc, że dzwoni, itp itd.

Zaraz pewnie zrobisz kolejne sprostowanie, że to nie on, to Ty..

Jasne, że nie jest to odwzorowanie waszego dialogu 1:1 , tylko ogólny wydźwięk.

On ma Cie w tyłku. Niezależnie ile jeszcze nieistotnych szczegółów przytoczysz.

Autorko, przypomina mi to sytuację jak zwykle podobną do rozpadu mojego związku. Primo też potrzebowałam pomocy ze strony ex'a(zabieg, podwózka do domu), nie odzywał się chyba z tydzień. Jak już się dobiłam, secundo on potrzebuje spokoju i ciszy i przerwy na dwa tyg. na co ja że chyba jest niepoważny(bo cel był mi nieznany), z perspektywy czasu jak na to patrzę miał zawsze swobodę na nic nie naciskałam, może na końcu jak się oddalał potrzebowałam wyjaśnień, sic! normalka jak ktoś od jakiegoś miesiąca Ciebie zlewa. U mojego ex'a była to ewidentna próba zrzucenia na mnie decyzji o zerwaniu, co też uczyniłam, bez drążenia tematu, też wysyłał mi dobranocki i tego typu pierdoły. Kontakt się urwał i tak 4 miesiące, spotkałam się z nim na kawie, okazało się że ma dziewczynę którą niby poznał 2tyg. po zerwaniu , co nie przeszkadzało mu na podsycanie znajomości ze mną w sumie jest też trochę w tym mojej winy, nie będę się rozwodzić o motywacji. Poznałam innego faceta i powiem tak, facet któremu zależy nie ma fochów, tylko rozwiązuje problem. Dałaś mu wolną rękę, założę się że to było działanie pod jego wpływem, na które poszłaś by nie stracić tej miłości.  Przykro mi, ale uwierz mi nie ma co się łamać i przejmować się ludźmi którzy nie mają dla Ciebie czasu, bez niego będzie Ci lżej, czułam się w związku bardziej samotna niż po zerwaniu, paradoks. Wiem że jest to ciężka dla Ciebie decyzja i nie jest łatwo się pozbierać i ją podjąć, jednak liczy się konsekwencja.
Trzymam kciuki za Ciebie .

P.S Gdzie był mój były ex, jak nie odbierał telefonów ano dobrze się bawił, ja mu tylko przeszkadzałam. Słowa kocham, dobranoc to tylko po to by podtrzymać Twoje zainteresowania i wzbudzić nadzieję.

Czy pomyślałaś, jak wyglądałby Wasza wspólna przyszłość? Ludzie są ze sobą na dobre i na złe, przynajmniej tak powinno być.
Gdybyś związała się z nim i np mielibyście dziecko, lub zachorowałabyś, czy straciła pracę, jakie wsparcie dostaniesz od takiego gościa?
Wymówi się depresją zimową, trudnym charakterem? Ta sytuacja dobitnie pokazała, że on ma Cię gdzieś. Nawet, gdyby faktycznie zastanawiał się nad sensem trwania Waszego związku, to jednak szacunek do Ciebie choćby ze względu na to co Was do tej pory łączyło, nakazywałby troskę i zaangażowanie, gdy znalazłaś się w szpitalu. Tymczasem ten pan zdyskwalifikował się sam jako kandydat na partnera.

Pitu Pitu, jaka histeria, jest Sylwester, kobieta w szpitalu, najlepiej ją olać. Wiadomo że poradzić sobie samemu można w wielu sytuacjach, więc rodzi się pytanie po co Nam ta druga osoba, nawet w prozaicznych momentach, ano do wsparcia, dobrego słowa, bliskości. Ważne jest poczucie bezpieczeństwa, bez tego poczucia nawet nie ma co zaczynać.
Jeżeli biedakowi ta owa histeria przeszkadzała mógł to zakończyć a nie tchórzyć i pisać jakieś pierdoły że kocha, że dobranoc, bokiem mi wychodzą tacy goście bez jaj, identycznych historii na forum jest sporo, jak to faceci nie potrafią wziąć odpowiedzialności za swoje decyzje, to na co można liczyć w sytuacjach kryzysowych przy takiej osobie, nawet szkoda komentować.

Może i spanikowałam. To była dramatyczna dla mnie sytuacja, może lepiej jak wam opiszę lepiej jak to wyglądało.
Podczas nocy sylwestrowej doszło do konfliktu, w efekcie zostałam... pobita, dość dotkliwie. Wybiegłam z telefonem z domu , zadzwoniłam do niego cała roztrzęsiona i wystraszona... zadzwoniłam do niego,bo jego numer znałam na pamięć, i nie miałam zbytnio czasu by zastanawiać się gdzie dzwonić, nie odbierał nagrałam mu się na pocztę z płaczem,nawet nie pamiętam co mówiłam ale byłam bardzo wystraszona... Później pogotowie, bo zasłabłam z nerwów, zabrali mnie na opatrzenie. Wróciłam do domu, próbowałam się z nim po południu dodzwonić, powiedziałam co się stało. Wydawało się ,że jest wszystko w porządku, opowiedziałam mu całą sytuację. Na drugi dzień on nie chciał ze mną wcale rozmawiać, i wyszło to że mamy od siebie odpocząć.  Wiem,że mu się narzuciłam,ale co miałam zrobić? Normalne ,że człowiek w takich chwilach szuka wsparcia i bezpieczeństwa u bliskiej osoby, a mną kierowały emocje, byłam roztrzęsiona. On tego nie potrafi raczej zrozumieć,do dziś nie doszłam do siebie po całej tej sytuacji. Zawiodłam się na nim strasznie.

Powiedzcie mi... czy ja z siebie zrobiłam psychopatkę przed nim ?  Byłam wystraszona, potrzebowałam pomocy,dzwoniłam do niego... pisałam... zbłaźniłam się? Nie chcę czuć się temu winna. Ale on swoim zachowaniem próbuje mi pokazać,że to moja wina.
Jeszcze wtedy jak dopiero pod wieczór zadzwonił do mnie , zapytałam się dlaczego nie reagował... powiedziałam,że załamałam się tym wszystkim opowiedziałam mu, on dziwny był w głosie jakiś taki no ciężko mi to powiedzieć. Powiedziałam,że myślałam ,że go nie obchodzę ze przykro mi było bo miałam wrażenie jakbym była mu już obojętna. a on powiedział,że jakbym była to by nie zadzwonił. Później coś tam powiedział,żebym się trzymała,uważała na siebie,powiedział że mu smutno i tyle. Pisał jeszcze na komunikatorze,żebym szła spać. Następnego dnia jakoś zaczęliśmy pisać dziwnie ze mną zapytałam o co chodzi jakby był jakiś zły na mnie nie rozumiem a on na to ,że nie i po prostu nie ma ochoty rozmawiać. ZApytalam dlaczego on powiedział  ze nie musi co dzien rozmawiać jak nie ma o czym albo mu się nie chce... od słowa do słowa mu powiedziałam,że w tej sytuacji lepiej odpocząć on stwierdził ze teraz potrzebuje się wyciszyć poukładać przemyśleć,bo pogubił się. dziwne to wszystko...

I czy to ,że mam taką a nie inną rodzinę to moja wina? Raczej nie. Nie miałam wpływu na to co się stało.

Moim zdaniem zawiódł po całości i nie chciałabym z kimś takim być,bo w życiu są jeszcze trudniejsze sytuacje i co będzie wtedy???
A zwyczajnie podwinie ogon i ucieknie.

Nie zrobiłaś z siebie żadnej psychopatki! Zachowałaś się normalnie jak na taką sytuację.

Za to Twój facet to dupek i prostak. Uciekaj od niego, nawet się nie zastanawiaj.

Dziewczynka znów nie ma nic do napisania w temacie wątku, to se poubliża.Rozrywka niedzielna.
Na nudę polecam lekturę słownika ortograficznego- właściwa kolejność; dopiero potem ocenę cudzej inteligencji.

Kosmiczny, mój Bodyguardzie :*:D (no, może nie 'body', ale coś blisko ) Nie ma co dyskutować z frustratem.
To jest taki maczo co jakbym z nim kilka słów na żywo zamieniła to uszy po sobie

Jedynym cebulakiem w tym wątku jesteś ty. Twoje spostrzeżenie jest bardzo "odkrywcze", zwłaszcza, że niemal od początku wszyscy pisali jej mniej więcej to samo, tylko innymi słowami.

Jak zwykle gubisz się gdy rzecz zahacza o głębszy poziom- emocje i zaczynasz racjonalizować.

Można mieć kogoś dość i nie zachowywać się jak prostak. Szczególnie jeśli to osoba, z którą spędziło się trochę czasu i ma poważne kłopoty.

Nie wspominając już o tym, że to już zwykły ludzki odruch żeby nie przejść obok cudzej krzywdy obojętnie.
Zawsze mówię, że największym sk..wem jest obojętność.

Mentalność chłopaczków, którzy zaliczają "wpadkę" i w międzyczasie nudzą się zabawą w związek.

Łącze sie z Tobą w bólu.
Towarzystwo wzajemnej adoracji.

Dobrze napisałeś, krótko i treściwie. To dociera.