nie radzę sobie ze zdradą męża :( - Netkobiety.pl

alez jesteś uzalezniona od padalca

padalec ma cie gdzies,zadnej milosci jak tu nie widze,wyqrwil sie i wrocil ,przyjelas z otwartymi ramionami,nic nie musial,zobacz traktuje cie tak jakby nic sie nie stało,jakby wyszedł rano po gazete a nie sobaczyl sie miesiące ...........

jest wygodny,potrzebuje cie do prania gaci,ty już to wiesz ,wiedz tez ze przycichnie na moment a potem będzie powtorka z rozrywki,wiesz dlaczego? bo on cie nie kocha i nawet nie szanuje.....
jesteś dla niego jak mebel,jestes bo tak mu wygodnie,korzysta z ciebie i ni nie musi

Jestem z nim ponad 10 lat, od 3 lat jesteśmy małżeństwem, nie mamy dzieci. Przez całe wakacje siedział na delegacji, złożył pozew  o rozwód, mówił w oczy, że nie kocha, że mam go "ku*** nie dotykać", że mam obwisłą dupe, że jestem mu obojętna, że moge być z kim chce i może mnie dotykać kto chce. Jeszcze nigdy nikt mnie tak nie zranił. Zawsze myślałam, że on mnie mocno kocha, że nie mógłby zrobić mi takiej krzywdy Płakałam, uwierałam od środka, to tak bardzo bolało, a ja tak bardzo kochałam go całe życie, był moim promyczkiem szczęścia, moim kochaniem, był najdroższą osobą w moim życiu. Całe życie się o niego troszczyłam, pomagałam we wszystkim, wyciągałam z kłopotów, byłam gdy był biedny, gdy się zadłużał, gdy robił głupoty. Kiedy pomogłam mu w założeniu firmy i zaczął więcej zarabiać stwierdził, że nie jestem mu potrzebna, zdradzał mnie całe wakacje podczas gdy ja zanosiłam się płaczem, chudłam, nie umiałam się pozbierać bo cały czas pragnęłam, żeby ten koszmar się skończył, żebym znów mogła się przytulić, zasnąć obok i czuć jego zapach. Przez ten czas gdy on chciał rozwodu zakochał się się we mnie wartościowy, mądry i przystojny mężczyzna. Pocieszał mnie, był przy mnie. Ponadtwo otworzyłam oczy i przestałam być tak ślepo wpatrzona w męża. Dostrzegłam, że jestem wartościową i ładną kobietą i dopiero teraz zauważyłam ilu facetów za mną szaleje. Teraz wycofał pozew o rozwód, znów jestemy razem. Ale ja nie potrafię poradzić sobie z tym co zrobił. Mam przed oczami, że jego usta i ręce pieściły inne kobiety. Lubiłam patrzeć na niego rano jak śpi, pogłaskać go i myślałam jak go kocham, jak kocham te ustka moje. A teraz patrze na niego i same łzy mi do oczu napływają. jeszcze kolega, który był z nim na delegacji powiedział mi, że on mnie nie kocha, ze to jest kamuflaż, że potrzebuje kogoś kto bedzie mu sprzątał, prał i gotował a zdradzać będzie dalej tylko teraz bardziej uważa. Kocham go choć nie jest to to co było, zawsze za nim tęskniłam, miałam motyle w brzuchu. On twierdzi, że za mną nie tęskni,że motyle są na poczatku, że to już przyzwyczajenie. Ja chciałabym znów go tak pokochać. Całe wakacje starał się o mnie inny, przynosił kwiaty, rafaello do pracy bo uwielbiam, słuchał i naprawde potrafił rozmawiać, był szczery, zabierał w fajne miejsca. A mój mąż myśli, że jak do mnie wrócił, to wszystko wróciło do normy. Moje uczucia gasną z dnia na dzień, coraz bardziej zaczynają opadać emocje a pojawia się rozsądek. Nie potrafię zaufać, wszyscy wokół mówią, że on to zrobi znów, nie potrafię uwierzyć, że on mnie kocha i potrafił coś takiego zrobić. Nie ma dnia by nie poleciała łezka. Jest mi tak bardzo ciężko, nawet byłam pare razy u psychologa a mój mąż powiedział tylko:"zastanów się bo ja nie chce byc z kimś kto się ze mną męczy". To było tak egoistycznie, nie interesuje go jak bardzo mnie skrzywdził! Gdybym jeszcze widziała, że się stara, chce mnie zdobyć od nowa, że zależy mu żebym go pokachała tak mocno jak dawniej! Gdyby przyniósł piekne kwiaty, zaskoczył mnie czymś, powiedział kochanie ubierz się ładnie idziemy na randke albo jedziemy na super weekend do hotelu. Ale on kompletenie sie nie stara, mi mowil ze mam obwisłą dupe a nowo poznanym laskom potrafil pisac piekne i czule slowa. Nie pamietam kiedy mi napisal ze jestem piekna albo ze za mna szaleje:( nie pamietam kiedy dostalam kwiaty albo zaprosil mnie na randke. Mysli, ze w zwiazku nie trzeba sie starac. A ja naprawde zaczynam mysleć ze to jest odpowiedni moment zeby odejść bo moje uczucia słabną. Chciałabym namietności, spontanicznego seksu np. rano, ale on chyba mnie nie pragnie. Zrobił się nudny, nie ma w nim szalenstwa, spontaniczności, nie stara się, nie zaskakuje mnie. Kazdy związek tego wyamaga. On nie zdaje sobie sprawy, że to co zrobił tak mocno wpłynęło na mnie i zachwiało mą psychikę, że mnie straci. Nie wiem co robić jeszcze ten płomyczek zwany miłością nie wygasł, ale ja psychicznie nie daje rady, gdyby on jeszcze o mnie zawalczył... gdybym zobaczyła, że zależy mu i żałuje całym secem, ale on myśli, że jak z nim jestem to wszystko ok. Nic nie jest ok:((( tak mi ciężko. a to wszystko za to, że nigdy go nie zdradziłam i całe życie kocham :,(