nie chcę być z facetem ale nie mogę o nim zapomnieć - Netkobiety.pl

Ponieważ chcę o nim zapomnieć i ruszyć naprzód. Z tamtym nie widzę przyszłości. Decyzja rozstania była naprawdę dla mnie trudna, ale uważam, że postąpiłam słusznie.

skoro założyłaś ten temat i nie możesz o nim zapomnieć
- w takim bądź razie... podjęłaś decyzję o rozstaniu zbyt pochopnie...
trzeba było dać sobie jeszcze trochę czasu i zobaczyć czy problemy przez które będziecie przechodzić są problemami które można wspólnie rozwiązać czy też nie, a ty podjęłaś decyzje o rozstaniu zbyt wcześnie, moim zdaniem.
Żałujesz tego w głębi serca, szkoda ci tego, tak to odczuwam...

wcześniej sobie z tym radziłaś a teraz nie? co masz na myśli....?
moim zdaniem czas nie wyleczy cię z tego, oczywiście pozytywnie patrząc na świat znajdą się takie momenty że nie będziesz rozpamiętywać, ale to ogólnie wraca. A nie możesz tego jakoś odkręcić, a jak się nie uda być już razem to mieć przynajmniej ze sobą dobry kontakt?

Zamierzałem odpowiedzieć w ten sposób, ale zrezygnowałem bo według mnie, Autorka wcale nie chce, by tamten się odczepił. Bo go kocha...
Machnąłem więc ręka.

Słońce1 mam na myśli to, że na początku mimo, iż było mi ciężko podjąć taką decyzję- nie żałowałam jej wręcz przeciwnie- czułam ulgę, a teraz po takim czasie ciągle o nim myślę.
Wielokropek jak wyżej nie mogę pozwolić sobie na zmianę numeru. Ale może faktycznie powinnam wziąć sobie do serca Twoje pozostałe wskazówki, ale kusi strasznie odpowiedzieć na wiadomość, odebrać telefon. wiem to głupie, ale tak jest.

Problem w tym, że ja nie chcę tego czuć do niego

Problem (?) w tym, że na uczucia nie masz wpływu, na swoje zachowanie oraz myślenie - tak.

Powinnaś wziąć do serca wskazówki?
NIE. Możesz z nich skorzystać, jeśli chcesz. Możesz z nich nie skorzystać. Ważne, moim zdaniem, by samej sobie nie mydlić oczu.

Przeczytaj zdania z mej sygnatury.
Szukasz sposobów czy powodów? Jeśli tych pierwszych, to masz ich podanych wystarczająco dużo (łącznie ze zmianą numeru telefonu - to jest jednak wykonalne), jeśli tych drugich - to... przyznaj przed samą sobą, że nie chcesz niczego zmieniać. Będzie Ci, wbrew pozorom, łatwiej żyć.

Excop

na miłość najlepsza jest kolejna miłość... może coś w tym jest
Ile masz lat?

ale ty nie chcesz o nim zapomnieć...

to przełam swoją upartość bo nie warto się męczyć...
zobaczysz co zyskasz, no bo o stracie to raczej nie można mówić...
jak nie spróbujesz to się nie przekonasz.
Lepiej żałować że się coś zrobiło niż żałować że się czegoś nie zrobiło.
To jest ostatnio moje motto życiowe i wciąż se je powtarzam....

Sytuacja sama się nie rozwinie.
Ja też próbuję - wyprasować rzeczy. Tylko nie biorę żelazka do ręki.

Przyczynę Twojego dylematu autorko idealnie określa słowo "próbowałam" - co w wolnym tłumaczeniu oznacza nic innego jak: zamierzać coś zrobić, ALE robić to na tyle niedokładnie/nieskutecznie by można było zawsze zatrzymać się w pół drogi i udać zdziwienie "O rany..znowu nie wyszło.. "

Jak napisała Ci Wielokropek: chcesz --> robisz (pomiędzy jest jeszcze szukanie sposobów), nie chcesz - masz tysiąc wymówek i kłód pod nogi.

Trochę szczerości w stosunku do siebie nigdy nie zaszkodzi przy podejmowaniu ważnych rzekomo decyzji.

oby tak było, powodzenia i zyczę ci tego!

Ale to KOMU dawałaś kolejną szansę, bo się pogubiłam? Temu nowemu czy temu starszemu?

co do numeru to ja jestem zwolennikiem teorii, że wystarczy sobie zmienić numer w głowie Jak człowiek jest przekonany, że chce coś skończyć to jest skończone i nie trzeba wyjeżdżać na Alaskę ani zmieniać numerów.

Wydaje mi się, że dość jasno dałam znać, że chodzi o tego jednego, starszego i nie- nie chcę mieć dwóch.

NinaLafairy kuszące, zastanowię się nad tym

Dobra trzeba ogarnąć ten Twój temat, bo widzę, że wiele osób kompletnie nie czai tego tematu. Najzabawniejsze było to jak ktoś zapytał ile masz lat! Ludzie, ona dokładnie napisała ile lat miała podczas spotkania się z tamtym i ile minęło czasu gdy przestała, więc można było się domyśleć ile lat mniej więcej ma teraz, tym bardziej, że ma to napisane w profilu...
Otóż droga autorko mam do Ciebie jedno pytanie: czemu zerwałaś z tym facetem? Przecież on miał prawo wyrażać swoje zdanie! Czy jesteś pewna, że nie miał racji zwracając Ci uwagę?
Bo ja odnoszę wielkie wrażenie, że jeszcze bardzo nie dorosłaś do związku. Zafascynował Cię straszy facet, bo było jak na filmach romantycznych, wydawał się taki dorosły, mądry i cudowny lecz czar Ci prysł jak zaczął mieć jakieś uwagi do Ciebie. Już nie było jak na filmie, więc go zostawiłaś. Lecz z racji tego, że jesteś niedojrzała to nie potrafisz brać konsekwencji za swoje decyzje i się miotasz, bo ten nowy chłopak już pewnie nie wydaje Ci się taki dorosły, już nie ma historii jak z romansu...
Moja rada: nie pakuj się teraz w związki, bo nie jesteś jeszcze na nie gotowa, zajmij się nauką i wykształceniem.:)

czyli nie jesteś gotowa na poważny związek z tym mężczyzną, ani na nic poważnego ani na romans, przeszkadza ci jego zachowanie. Więc dlaczego nei potrafisz o nim zapomnieć? Z reguły jak ktoś cię mocno zawodzi zapominasz o nim i po sprawie.
W takim bądź razie co byś od niego chciała? Przyjaźni?

ale nie odpowiedziałaś na pytanie. Co byś od niego chciała? Jakich relacji?

fakt jest taki że się zakochałaś i to na poważnie problem z tym że miłość nie zawsze jest gwarantem udanego związku niestety. Aby zbudować dobry związek trzeba czasu, pracy i wielu kompromisów i tak mimo wszystko zawsze będą jakieś ale. Idealne historie miłosne są w bajkach tak jak idealni faceci. Nikt nie przeżyje życia za ciebie zastanów się jak silne uczucie cie z nim łączy bo tylko ty to wiesz. Moja rada jeżeli na prawdę go kochasz to walcz o was. Jeżeli będziesz szukać idealnego związku to się nie doczekasz a życie może nie dać ci drugiej szansy na prawdziwą miłość.

Ale czemu nie chcesz do niego wrócić jak Ci na nim zależy i jemu na Tobie też?

różnica wieku z czasem nie będzie taka istotna dla ciebie, a jak będziesz mieć 29 lat to to nie będzie dla ciebie żadną barierą, ale zobaczysz jak dojdziesz do tego okresu, zakochałaś się w nim i tyle, bronisz się tego i uciekasz od tego, nawet przed samą sobą nie chcesz się do tego przyznać.