samobójstwo - Netkobiety.pl

Pomyśl o tym jak będziesz się czuć, gdy próba samobójcza nie uda Ci się, coś pójdzie nie tak. Samobójstwo nie jest wcale dobrym rozwiązaniem, tylko z pozoru pomaga, a tak na prawdę to jest tchórzostwo przed życiem. Jestem pewna, że jesteś silną osobą i mimo wszystko poradzisz sobie w życiu. Tylko daj temu życiu szansę.

ile masz lat?

Mam 21 lat. Przyczyny opisalam w moim wcześniejszym poście

napiszę tak kiedyś miałem też takie myśli i powracają często. Ale zebrałem się w garść papiery i dostałęm pracę po pracowałem zwolniłem się zacząłem pić na potęgę w domu nie poznawali mnie. Ale pomyślałem, co mi da picie ? Będę jak ten menel ? Każdy będzie się śmiał ze mnie ? I powiedziałem sobie jeszcze ja z nich będę się śmiał. Za papiery kwity i do firm i mam pracę już przeszło rok pracuje staram sie nie myśleć o tym co było, ale  wszystko wraca czasami. Tb radzę idz znajdz robotę i jakoś sie ułoży.
A jak byś chciała popełniać samobójstwo sznurek czy cos to zeby nikt Cb nie znalazł... Bo tak kilku moch znajomych jest w nie typowej sytuacji czyli odcieli ich ale co ? Leżą jak te kłody ani ręką ani mogą kręgi naderwane i możesz sobie pomarzyć o spotkaniu się czy wyskoczyć na imprezę.  I będziesz myśleć żeby skończyć  sobą ale co ? Nic sobie nie zrobić bo jesteś bezwaładna do końca życia!

tylko tchórz nie podejmujący walki z własnym życiem chce popełnić samobójstwo, zamiast się mazać weź się w garść i walcz!!!!!!!!!

witaj.koniecznie udaj sie do lekarza-psychiatry po leki na depresje(byc moze to depresja) i do psychologa na terapie.Napisz cos o swoim zyciu,dlaczego chcesz to zrobic itd.Pzdr.

Chyba sama siebie oszukuje. Brak mi odwagi żeby to zrobić, ale jak mam dalej żyć? Czy w końcu pogodzę się z bolesną przeszłością? Ciągle za dużo myślę. Czuje się samotna. Ciągle mam koszmary. Sni mi sie przeszłość z która nie mogę się pogodzić. Ciągle pamiętam jak matka mnie bila wyzywała mnie, i tatę moje rodzeństwo. Ciągle nie mogę się pogodzić z tym, czemu nie miałam mamy która mnie wspierala kochana opiekowała się mna. Zawsze bylam tylko ja. Czym sobie na to zasłużyłam... Popełniłam w mym krótkim życiu tyle błędów wiec boje sie co będzie dalej. Nie lubię okazywać swoich uczuć mówić słowa kocham przepraszać. Przychodzi mi to z trudnością gdyż nigdy nie słyszałam tych słów. Mój mąż nie rozumie ile wysiłku i poświęcenia włożyłam w milosc do niego jest jedyna osobą łącznie z moim 2 letnim synkiem di których wypowiedziałam te słowa. Czasem czuje sie okropnie rodzina mi mówi ze jestem za zimna dla syna ze za sztywno chce go wychować. Mi po prostu ciężko przychodzi okazywanie uczuć. Oczywiście tobie wszystko co dobra mama powinna przytulam mowie ze kocham i wogóle ale ciągle się boje ze nie podołam  ze w końcu będę taka jak moja matka,przez to ze nie radze sobie z emocjami. Czasem kazda drobnostka doprowadza mnie do szalu. Oczywiście nie okazuje tego powierzchownie jestem spokojna a w środku cala się trzęsę z gniewu, żalu. Co robić?czasem sie zastanawiam czy ja naprawde wiem czym jest miłość. Czy potrafię kochać czy tylko te uczucia to kolejna maska która zakładam żeby czuć się normalną. Ja nie chce juz cierpieć...

Kora Masz kochanego synusia i męźa , masz dla kogo źyć . Pozdrawiam

Czuje się tak bardzo samotna. Uciekające dni dobijają mnie jeszcze bardziej. Każdy jest taki sam chłopak w pracy ja sama w domu z dzieckiem i nic więcej. Czuje pustkę. Czuje ze przegrałam swoje życie. W wieku 21 lat liczyłam na cos innego. Kocham mojego syna cieszę sie ze go mam ale czegos mi brakuje. Czuje ze nie jestem sobą. Ze to nie tak powinno wyglądać. Nie mam z kim nawet pogadać nigdy nie miałam prawdziwego przyjaciela zawsze czułam sie wyobcowana ale ale zwierałam jakies tam płytkie znajomości. Dzieki temu czułam się troszke lepiej nieraz naprawdę dobrze się bawiłam. Gdy poznałam mojego chłopaka bylam szczęśliwa on mnie rozumiał ale teraz po 4 latach razem i z dzieckiem nie układa nam sie juz tak dobrze on nie ma dla mnie czasu. Pracuje albo gra na komputerze. Staram sie ze wszystkich sil żeby ratować ogień w naszym związku romantyczne kolacje kąpiele fikuśne koronki proszę go aby wychodził ze mba na randki ale to nic nie daje pójdzie ze mna do lóżka i co z tego jak ja juz nie czuje z jego strony tego co wczesniej. Mówi ze mnie kocha ale zaniedbuje nie chce być tylko matka i lura domową czy ti zle ze oczekuje od zycia czegos więcej. Juz z nim rozmawiałam na ten temat szczerze powiedzial ze się postara ze będzie taki jak kiedys ze nie będzie tylko siedział przed głupia gierka. Ale on tylko obiecuje a przychodzi co do czego to i tak szuka wolnej chwili żeby usiąść przed komputerem. Co ja mam robic nie chce takiego zycia. Nie potrafię sie z tym pogodzić z takim życiem jakie mi zapewnił zrobił mi dziecko żebym go nie zostawila co to wogóle ma być kiedys sie do tego przyznał dobra mamy juz rodzine ale to nie znaczy ze mamy zachowywać sie jak stare małżeństwo chce żeby wciąż byla miedzy nami pasja. Nie chce czy się tak samotna i zraniona bo nie wiem jak mam z tym zyc

Nie patrzę na faceta jako sens zycia. Jestem spełniona jako matka chce po prostu poczuć sie spelniona jako kobieta czy to zle ze pragnę odrobiny romansu nie jestem stara baba żeby zajmować sie tylko domem i pieluchami. Nie chce żeby moje życie bylo szare i nijakie chce dalej będą czy ekscytacje i szczęście nie chce żeby nasze życie bylo szare i codzienne. Chce aby nadal laczyla nas namiętność staram się ze wszystkich sil żeby ja podtrzymać o on tylko obiecuje będzie jak kiedyś będę taki jak kiedyś i na tym sie kończy.

Facet na Ciebie tyra, a Ty masz labę że możesz sobie siedzieć w domciu z małym, eh chciałbym mieć takie życie, nie wiem na co tu narzekać ;P Chyba nie zdajesz sobie sprawy jak inni ludzie żyją, a mając o wiele gorzej nie myślą o samobójstwie :] Nie bałbym się że zostaniesz ukarana ale wstydu jakiego sobie narobisz gdy się zabijesz. Samobójstwo to chyba najbardziej samolubne posunięcie jakiego może się dopuścić człowiek. Jak jeszcze jest sam, nie ma rodziny i przyjaciół to kij z nim, nikt się nie przejmie jego śmiercią, ale jeśli ma zostawić za sobą osoby które go kochały to już tragedia, zwłaszcza dla dziecka. Chcesz skrzywdzić swoje dziecko ? Jakiś czas temu poznałem dziewczynę której matka popełniła samobójstwo. Ona dowiedziała się o tym stosunkowo niedawno, nawet nie pamiętała swojej matki. Teraz ma 17 lat i sama wiadomość o jej samobójstwie była takim szokiem, że od tej pory ma odpały nadające się do leczenia u psychologa, ucieczki z domu, wymyślne historie o przemocy w rodzinie zastępczej, doprowadza ludzi którzy ją przygarnęli do białej gorączki.
To co się z Tobą dzieje to nie wina Twojego stylu życia tylko wyobrażeń w Twojej głowie. Może nie głupim pomysłem byłaby wizyta u psychologa. Wiadomo że nawet sławni i bogaci popełniają samobójstwa z jakichś tylko im znanych, wyimaginowanych powodów. Miałaś ciężko w dzieciństwie i teraz musisz o tym zapomnieć i żyć od nowa. Musisz sobie z tym poradzić z pomocą chłopaka lub bez, innego wyjścia nie ma, bo masz już dziecko więc jak wspomniałem wyżej samobójstwo odpada :] Twój chłopak faktycznie nie pomaga siedząc sobie po pracy na komputerze. Ja sobie nie wyobrażam mając rodzinę robić takie samolubne rzeczy, no ale teraz takie czasy że nawet dorośli i dojrzali ludzie grają sobie w gierki, marnotrawiąc w ten sposób czas No chyba że on na tym komputerze pracuje, wtedy po prostu przynosi pracę do domu co też nie jest godne pochwały.
Wg mnie powinnaś porozmawiać z najbliższą Tobie osobą, a więc Twoim chłopakiem. Pisałaś że kiedyś się rozumieliście, dogadywaliście i byliście szczęśliwi. On nadal jest tą samą osobą która tak dobrze Ciebie rozumiała, tylko może po prostu teraz jest zmęczony pracą, codziennością. Z mężczyznami trzeba rozmawiać, mówić im bezpośrednio i wprost czego się chce. My strasznie tępi jesteśmy i często nie rozpoznajemy subtelnych sygnałów które są tak oczywiste dla kobiet Fajnie że próbujesz urozmaicić wasze życie, robisz coś w tym kierunku. On również powinien coś robić w tym kierunku, zaskakiwać Cię, robić niespodzianki, porozmawiaj z nim na ten temat i powiedz że brakuje Ci tego co było między wami na początku znajomości. Umów się z nim np. że raz Ty coś przygotujesz a drugi raz on, niech to będzie taka wasza małżeńska zabawa

Uwielbiam takie teksty . Zostawienie męża na tydzień z bliźniaczkami odmienił Jego światopogląd o 180 stopni. Dla mnie powrót do pracy to było spełnione marzenie (no ale też zależy kto jaką pracę ma). A masz dzieci? Czy kolejny "starszy" kawaler z bogatym teoretycznym doświadczeniem o dzieciach i opieką nad nimi ?

Kora060111 to, że dałaś radę po takich przeżyciach stworzyć rodzinę to ogromny wyczyn, wielu ludzi by się poddało! Trudno mi jest sobie w ogóle wyobrazić, że matka MOGŁABY znęcać się nad swoją rodziną. Jesteś wielka i to prawda. A psycholog/psychiatra pomogą Ci spojrzeć na Siebie z boku, z obiektywnej strony i pomogą dokonać zmian.
A jeśli chodzi o wychowanie dziecka to nie pozwól wtrącać się nikomu, niech się zajmą Swoim idealnym życiem. Niestety wiele osób nie jest gotowa na dzieci. A Twój mąż ma typowe podejście "pogada sobie i się Jej znudzi". Radzę Tobie Mu dosłownie powiedzieć, jak się czujesz w tym związku i rozpocząć rozmowę jak to ma w przyszłości wyglądać. Jeśli będzie zbywał rozmowę to będzie tylko o Nim świadczyło .