Problemy w zwiazku przez slub corki Partnera - Netkobiety.pl

Muzułmaninem, a nie "muzułmanem", to raz.

Dwa, na ślub na 80% pojedzie sam i się na to przygotuj.

Trzy, jak się bierze faceta z zupełnie innej kultury i wiary, to wypadałoby najpierw tę kulturę poznać dokładnie, bo to, że mamy XXI wiek, to o niczym nie świadczy. Oczekujesz od swojego partnera zachowań przeciętnego Europejczyka, co jest Twoim głównym podstawowym błędem.

On jedzie sam, bo to on i jego była żona są rodzicami jego córki, a nie Ty. Jeśli córka i jej partner są wierzący i w jakimś stopniu ortodoksyjni, to Twoje pojawienie się tam byłoby obrazą i skandalem.

Na żonę nie psiocz skoro jej nie znasz. Jeśli się rozwiedli, to na 90% ona się z nim rozwiodła, a nie on z nią, a jeśli jej się udało to jest mądrzejsza i silniejsza niż Ci się wydaje.

W czasie, kiedy partnera nie będzie w domu sugeruję naukę o jego kulturze i poznanie zwyczajów, przyda Ci się na przyszłość.

Czujesz się zranioną? Ok. Nikt nie może ani tego prawa zabronić, ani narzucić.
Zamiast hodować sobie urazę, złość, wściekłość i inne nieprzyjemne uczucia oraz tworzyć czarne scenariusze, może byś powiedziała swemu partnerowi, że też chcesz jechać na to spotkanie?

By uniknąć niepotrzebnych komentarzy. Jestem, podobnie jak Teo, kobietą.

Zorganizowanie dwóch spotkań uważam za przesadę. Wszak to spotkanie rodziców. Niezależnie od Twej (i nie tylko) oceny byłej żony Twego partnera, oboje są rodzicami córki. I oboje spotykają się z rodzicami jej narzeczonego.

Nie wyobrażasz sobie tego, że partner jedzie na to spotkanie?
Hm... Współczuję. Jemu. Jego córce też.

Moja rada: pozbądź się złości, bo jad, którego masz tak wiele, zatruje Twoje życie, nie moje.

Pisząc na forum warto jest mieć świadomość, że każdy może napisać swoją opinię. W moich postach wyrażam swoją opinię, nie musisz się z nią zgadzać, ale też nie masz żadnego wpływu na to, bym jej nie wyrażała. To zależy wyłącznie ode mnie.

Prostując, nie napisałam ni słowa o tym, że jesteś niedobrą, a ja dobrą. Moje współczucie dla Twego partnera i jego córki wynika z Twych prezentowanych tutaj emocji. Podejrzewam, że w realu również dają/dadzą o sobie znać.

Gdybym była na Twoim miejscu (pod warunkiem, że tak bardzo zależałoby mi na poznaniu rodziców narzeczonego) zrobiłabym to, o czym napisałam już na początku: powiedziałabym o tym, że też chcę uczestniczyć w tym spotkaniu. Nie jako zazdrosna partnerka, tylko jako osoba bliska dziewczynie, macocha i zainteresowana jej losem.

Autorko ma podobna sytuacje w otoczeniu .
Małżeństwo rozwiedzione około 15 lat .
On ma partnerkę , ona samotna.

Wszystkie oficjalne spotkania rodzinne ( ur. śluby )  ich dzieci , wnuków odbywają sie bez partnerki rozwiedzionego. Oczywiście dzieci i wnukowie znają partnerkę, spotykają sie na nieformalnych spotkaniach przy kawie czy grillu.

Tak jest od lat i nikogo nie dziwi ta sytuacja. To jest decyzja rozwiedzionego ze nie zabiera swojej partnerki nikt mu tego nie narzuca. Miałby ochotę ja zabrać na np. ślub nikt nie miałby nic przeciwko . On wyszedł z założenia ze mimo ze ma partnerkę jego rodzina jest jego rodzina a nie ich wspólną.

Odpuść to spotkanie poznania sie z jej rodzicami .Ty nie jesteś jej rodzicem a partnerka jej ojca.

Hahahah, ale groźna jesteś. Sam nie pojedzie, to ja Ci gwarantuję... powiało grozą, serio. Masz partnera, który posiada wolną wolę, czy roślinkę, którą hodujesz? Nie, nie musisz odpowiadać.

On Twoją musi, ale to, co się dzieje, nie ma nic wspólnego z Twoją kulturą. No sorry, to są sprawy jego córki, ona w ogóle nie musi brać Ciebie pod uwagę, nie jesteś jedyną ważną osobą dla swojego faceta. Moi rodzice są po rozwodzie i są w dobrych stosunkach. Ostatnio byli nawet razem na weselu mojego kuzyna, bo oboje zostali zaproszeni. I wyobraź sobie, że nie udawali szczęśliwej rodzinki, mimo że razem tańczyli, gadali większość imprezy, ale jakoś nie zamierzają do siebie wrócić. Ot, dobrzy znajomi. Bogu dzięki, że żadne z nich nie ma takiej partnerki, jak Ty.
Jakbym miała wychodzić za mąż, to też życzyłabym sobie, żeby MOI RODZICE poznali rodziców partnera. Gdyby byli z kimś związani, to nie widziałabym żadnego powodu, dla którego ich partnerzy mieliby się tam pojawić. Bo kim by byli dla mnie? Zwykłymi znajomymi, nic więcej, więc z jakiej racji? A jakbym np. chciała zrobić cichy ślub i zaprosić tylko i wyłącznie rodziców i świadków, to co? Też partnerka któregoś mogłaby dać zakaz? No litości, jak się wchodzi w związek z kimś, kto ma dzieci, to trzeba brać pod uwagę, że dla dzieci rodzice pozostaną rodzicami i będą spełniać swoje "obowiązki".