Co Robić ? - Netkobiety.pl

Strasznie dramatycznie do tego podchodzisz...
ale faktycznie jakieś zalety trzeba posiadać. To nie prawda, że liczy się tylko wygląd. Liczy się zaradność, pogodne usposobienie, poczucie humoru, inteligencja...
Może szukasz kobiet, które są dla Ciebie nieosiągalne, może masz za wysokie oczekiwania.

Poza tym, pomimo, że piszesz, że jesteś miły, uczynny kobiety nie lecą do Ciebie jak muchy na lep. Może otoczenie tego tak nie odbiera? Masz zaniżoną saomocenę - silnie związana z wyglądem i wadą wymowy... czy byłeś u logopedy? Chcesz byc postrzegany jako miły, ale może otoczenie wyczuwa, że to maska mająca na celu ukrycie kompleksów - czy myślałeś o wizycie u psychologa, który profesjonalnie "przerobiłby" z Tobą twoją samoocenę?

A nie jest tak, że odpychasz ludzi właśnie tym zachowaniem typu ''jestem brzydki, zdołowany, nikt mnie nie lubi''?
Polub siebie, zadbaj o siebie, a inni to zauważą.

Być może faktycznie jesteś przez społeczeństwo odbierany jako taki maskujący się, bądź też po prostu odrzucasz ludzi swoją zaniżoną samooceną. To trochę jak z kobietami... Jeśli czuje się piękna, atrakcyjna, dba o siebie to przyciąga ludzi... Skoro uważasz, że z Twoją urodą nie jest za dobrze, to wszyscy to czują. Czują że jesteś zdołowany, więc też automatycznie nie lgną do Ciebie, a raczej wprost przeciwnie. Spróbuj się bardziej otworzyć na ludzi, popracować nad własną charyzmą.
I co tu dużo mówić, tak jak przedmówcy wspominali - psycholog byłby dobrym rozwiązaniem. Popracujcie nad Twoją samooceną, pewnością siebie, otwartością na innych ludzi. Zagadaj może do jakiegoś kolegi, wyjdźcie np do klubu napić się, może tam "poćwicz" zagadywanie do dziewczyn? Generalnie kobiety z takimi zainteresowaniami jak Twoje znajdziesz w tych miejscach, które sam lubisz, tak zazwyczaj jest.
Podobno niezłym treningiem pewności siebie, otwartości itd jest portal randkowy. Zanim się umówicie - pogadajcie trochę, opowiedz o sobie, pytaj o Nią... Musisz po prostu zapomnieć o tym, że wiele razy słyszałeś "jestem brzydki" i zacząć sobie powtarzać "jestem w porządku, jestem mądry, miły, mam wykształcenie, jestem świetny!". Pewność siebie, trening otwartości, charyzmy... Działaj, nie użalaj się

Hm, nie ukrywajmy że jak koleś idzie ulicą to pierwsze co inni widzą to wygląd, nikt nie widzi czy jest życzliwy, pracowity, czuły. To samo będzie podczas jakichkolwiek spotkań. Żeby coś ruszyło, żeby jakkolwiek się otworzyć na nowe znajomości to niestety nie ma innej drogi niż uwierzyć w siebie i może znaleźć jakąś cechę, którą należy pielęgnować i szczycić się nią. W ten sposób można nabrać pewności siebie- myśleć o tej jednej sprawie i powoli zapomina się o innych mankamentach. Może masz coś takiego w sobie wyjątkowego?

Manna z nieba nie spadnie (czyt. dziewczyna), czasem trzeba polować i zawalczyć.

Przemyślałem sobie co tu napisaliście.

Czy mam za duże wymagania ? - Nie nie mam, życie jako nieatrakcyjna osoba nauczyło mnie czegoś, aby nie zwracać uwagi jak kto wygląda lub jakie ma ciuchy, każdą osobę traktuje identycznie z identycznym szacunkiem, nie interesuje mnie czy ma twarz jak gwiazda filmowa lub nie, to jest bez znaczenia.

Co do mojej samooceny faktycznie teraz może być zaniżona, ale jak byłem na studiach, było zupełnie inaczej, byłem i po części jestem teraz pewną siebie osobą. Do logopedy chodziłem, mam ćwiczenia które robię i są postępy, ale nadal wada jest.

Dlaczego nie masz przyjaciół i znajomych ?? - Nie wiem, zawszę byłem 5-kołem u wozu dla innych, starałem się poznawać nowych ludzi ale zawszę i tak zostawałem sam na wieczorne Weekendy, nigdy mnie nikt nigdzie nie zapraszał, takie życie mi się trafiło, jestem wysoki 183 cm i chudy 62 kg i do tego jak pisałem szpetny jak noc, królem balu nigdy nie byłem, jeżeli rozumiecie o co mi chodzi.

Zauważyłem że wiele osób piszę o wizycie u psychologa,niedawno zapisałem się do logopedy aby pokazała mi jakieś nowe ćwiczenia na moją mowę okazało się że jest także psychologiem i trochę sobie też porozmawialiśmy, ogólnie tylko straciłem pieniądze wyszedłem od niej chyba głupszy niż przyszedłem i odczuwałem że próbuje mnie spławić jak najszybciej, ogólnie powiedziała mi :  takie jest życie, walcz za marzeniami, nie poddawaj się, Do widzenia i tyle.
ktoś napisał o wyjściu do klubu, rozumiem że to była dobra rada ale 2 razy w życiu byłem w klubie i nie lubię takich miejsc, poza tym nie umiem tańczyć w ogóle 0.     

W przyszłym tygodniu będę miał zakładany aparat na zęby, to chyba będzie Wisienka na Torcie pod względem Mojej Atrakcyjności.

Wydaje mi się że walczę w przegranej wojnie, urodziłem się brzydki z kilkoma defektami i tyle. Najlepsze w tym wszystkim jest chyba to że dookoła panuje przesłanie że Wygląd się nie liczy, najważniejsze jest jaka dana osoba jest i chyba ja tylko byłem taki głupi wierząc w to, obojętnie jak próbowałem zagadać zawszę wynik jest ten sam NIE !!!!!

Czemu uważam że jestem Brzydki - ponieważ kilka kobiet powiedziało mi to w twarz, żadna nie chciała mieć ze mną nic wspólnego (chyba że potrzebowały mojej pomocy), dlatego że ludzie śmiali się z mojej wady wymowy prosto w twarz (i mężczyźni i kobiety). Tak, napisałem że dla mnie wygląd jest bez znaczenia, ja nie oceniam ludzi po tym. Tak chodzę do fryzjera aby skrócić, co ma fryzura do tego jaki ja jestem ?, ktoś chce mieć fryzurę jednego z One Direction Ok jego wybór, mi coś takiego się nie podoba i szczerze szkoda mi byłoby pieniędzy na prawdziwego fryzjera, nie mam za co kupić sobie butów na zimę a mam stracić 30-50 zł. na fryzjera. Co do siłowni  ja mam bardzo szybki metabolizm, przez 6 miesięcy trzymanie się ścisłej diety i ćwiczenie, ani kilograma nie przybyło, nawet robiłem badania krwi nic nie wykazały jestem chudy i tyle a sterydami nie będę się faszerował.

Naprawę ja nie chcę wychodzić na takiego co ciągle narzeka czego on nie ma a inni mają i na wszystko jest na NIE ale już wszystkiego co znam i wiem próbowałem aby jakoś zmienić siebie i swoje życie, efekt jest taki sam zawszę.

Kiedyś usłyszałem że definicja szaleństwa to - Robienie w kółko tych samych rzeczy oczekując innych efektów, a ja nie chcę być szalony. Chciiałbym być szczęśliwy, nie piszę nawet o kimś bliskim w moim życiu, ale o spokoju abym chociaż raz w życiu powiedział sobie że jest dobrze.

A ja tam go rozumiem.
Robercie ja nie pytałam co inni ludzie myślą o Tobie, tylko czy Ty jak patrzysz w lustro to czy widzisz brzydkiego człowieka? Jeśli tak, to czemu?

A pytałeś się takiej dziewczyny czemu uważa Cię za szpetnego i co najbardziej jej w Twoim wyglądzie przeszkadza? Bo dzięki tej informacji mogłeś się dowiedzieć co ludziom w Tobie przeszkadza i to zmienić. Ja rozumiem, że Ci ciężko, ale Ty chyba w życiu za bardzo nad sobą nie lubisz pracować. Wszystkich obwiniasz za swoje nieszczęście tylko nie siebie. Każda kobieta zła, bo ma wymagania. A no ma, bo ma do tego prawo. Denerwuje mnie też powoli pogląd: na dyskoteki nie chodzę, bo nie lubię, a nie lubię bo nie potrafię tańczyć. To się naucz! Jeszcze nigdy nie spotkałam się z poglądem: tańczę podobno bardzo dobrze, ale na dyskoteki chodzić nie lubię. Wiesz to nie jest ani moja wina, ani żadnej innej kobiety, że Ty nie potrafisz tańczyć! Chcesz czekać aż zjawi się kobieta, która zaakceptuje Ciebie w całości i pokocha takiego jakim jesteś to czekaj sobie, ale nie miej żalu do ludzi, że się do tej pory nie doczekałeś.

A jaki szpetny jest Maleńczuk.:D A i tak go uwielbiam, bo ma to coś w sobie.:)

Od tego trzeba zacząć: siatkówka... co jeszcze?

Nie, nie liczy się kasa i fryzura... nie tylko...
Brak Ci pozytywnego nastawiania, brak ci hobby, pasji... no człowieku!!! zwalasz wszystko na brzydotę, a to nie jest sedno problemu.

Nie chciałabym się z Toba przyjaźnić bo pompowanie czyjegoś ego i samopoczucia mnie już nie interesuje.
Sama mam wiele zainteresowań, świetnie się czuję sama ze sobą i swoją rodziną, pomimo tego, że życie mnie nie oszczędzało... ale nie siedzę, nie płaczę i nie marudzę...

A Ty siebie nie lubisz, no to sorry - oczekujesz od innych tego czego sam od siebie nie potrafisz uzyskać. Wstydź się.

No to słabo trochę, bo gdybyś zapytał to byś się dowiedział czemu one tak uważają. Gdyby mi ktoś w oczy powiedział: jesteś szpetna, to bym zapytała czemu tak uważa. A poza tym, takim właśnie podejściem pokazujesz, że wolisz tylko siedzieć i narzekać, zamiast działać.

Co żeś Ty się tak tego fryzjera uwziął? Nikt Ci nie każe płacić 50 zł za taką wizytę. Wchodzisz i pytasz jaka fryzura Ci pasuje, jak się obciąć by poprawiło Ci to wygląd i co możesz robić samemu w domu, aby utrzymać fajny wygląd włosów. Ot i cała filozofia. A jak kasy nie masz to zarób i odłóż sobie na ten żel np.

Wiesz ja też kiedyś źle się czułam na dyskotece jak tańczyć nie potrafiłam i też tego nie lubiłam robić. Nie chcesz nawet spróbować się nauczyć i przekonać się czy by Ci się wtedy spodobało, to ok Twoja sprawa, ale nie miej żalu, że kobiety lubią tych co tańczą dobrze. Lecz są takie, które też dyskotek nie lubią i były by zadowolone z tej Twojej cechy.:)

No to my Ci radzimy co możesz zrobić, to wiecznie piszesz, że się nie da. Nawet uwierzyć nie chcesz w to, że każdy jest w stanie zmienić swoje życie jak tylko chce. Ty zaś nam piszesz, że chcesz ale się nie da, bo całe społeczeństwo uważa, że jesteś szpetny i tyle udało się ustalić w Twoim temacie.

Mój chłopak ma identyczne wykształcenie i jakoś dla mnie nudny nie jest. Można rozmawiać o innych rzeczach.:)

Masz 25 lat, będziesz żył jeszcze ze 2 razy tyle. Jak możesz więc twierdzić, że tego, co się wydarzyło przez 25 lat nie da się odkręcić przez kolejne 50?
Człowiek zmienia się cały czas. Ty też. Ale Ty zmieniasz się w coraz bardziej zgorzkniałego smutasa. Możesz tak. Kto Ci zabroni? Mało tego - nikt się tym nie przejmie. Bo to Twoje życie i tylko Ty wybierasz czy będziesz narzekał czy dążył do zmian na lepsze. Ale też tylko Ty poniesiesz konsekwencje swoich wyborów.

Kluczem jest Twoje nastawienie. Czy Ci się to podoba czy nie. Ludzie to wyczuwają bez słowa. I wieją. Żebyś ich nie utopił w swoich żalach.

Wygląd nie jest przyczyną Twoich niepowodzeń. Gdybyś był fajnym facetem to otaczałoby Cię liczne grono znajomych, choćbyś był brzydki jak noc listopadowa. Więc nie o wygląd chodzi. Uczepiłeś się tego wyglądu, bo łatwiej zwalić winę na to czego się zmienić nie da niż wziąć się do roboty nad czymś co się zmienić da (a co jest faktyczną przyczyną).

Prezentujesz postawę: "jestem beznadziejny, taki się urodziłem, taki umrę, świat jest okropny, bo kobiety śmią oczekiwać, że facet ma mieć coś do zaoferowania".

Wymieniasz listę swoich dramatów, z których niemal każdy jest do przeskoczenia. Źle wyglądasz? To popraw to co możesz poprawić. Nie masz kasy? To zarób (nie doczytałam nic o braku kończyn czy mózgu). Wspomniany wcześniej nieszczęsny fryzjer milionów nie wymaga. Jesteś marudą? To przestań być. Owszem, tego się nie zmieni w ciągu tygodnia, ale jeśli zaczniesz nad tym pracować to za kilka lat możesz być duszą towarzystwa. Jeśli nie będziesz z tym nic robił (a przecież nie musisz) - kilka lat i tak minie a Ty będziesz dalej użalał się nad swoją samotnością. 25 lat to nie koniec życia. To początek. I tylko od Ciebie zależy jak dalszy jego ciąg będzie wyglądał.

75 lat chciałbym dożyć, a czy da się odkręcić, straciłem 25 lat i nadal leci. 

Ok przyjmę twój tok myślenia, czyli co może być tego przyczyną jeżeli nie moja uroda ??. 

I tu jest pies pogrzebany Żadna kobieta nie dała mi nawet szansy aby pokazać co mam do zaoferowania.                                                           

Nie mam nikogo naprawdę, mam siostrę jest troszkę starsza, ona już sobie poukładała życie. Na chwile obecną mieszkam z matką, nie pracuje w zawodzie (wszędzie chcą Doświadczenie) ale szukam nadal, jestem na stażu ale w pracy nie w moim zawodzie. Ojca nie mam, nie wiem gdzie jest (ostatni raz go widziałem jak miałem 8 lat). W pracy większość osób to Kobiety najmłodsze są po 30 lub przed, wszystkie ktore ja znam mają już rodziny, próbuje coś tam pogadać z nimi raz odpowie innym razem kompletne olanie, ale ja jestem tam tylko stażystą więc z definicji jestem traktowany niżej w statusie firmy (pomijając to że 2x szybciej wykonuje prace od nich).

Może być Robert, nie przeszkadza mi.

Do niedawna sądziłem że wystarczy być sobą, ale wychodzi na to że to jednak nie to. Teraz to już chyba nic nie wiem i do niczego (oprócz tańczenia ) nie jestem w 100% już przekonany. Nie wiem co napisać (oprócz = Być Sobą) uważam że zostałem wychowany na dobrego człowieka, szanuje kobiety, uważam że posiadam (normalne) poczucie humoru, są mi znane dobre maniery. Nic więcej nie przychodzi mi do głowy poza Fizycznymi cechami i $

Niestety rozumiem dlaczego tak jest. Budzisz antypatię. Mimo szczerych chęci, już mnie zniechęciłeś do siebie...

Teksty:

Pomimo braku pewności siebie, tupetu Ci nie brakuje. No uwzięli się... i tutaj nie wygląd jest barierą tylko twój status stażysty...

No chcą, bo każdy chce zatrudnić dobrego pracownika. Powinieneś szukac stażu w swoim zawodzie, bo co daje ci staż w innym...

No właśnie uważasz, ale czy to pokrywa się z tym co inni o Tobie uważają? Są oczywiście ogólnospołeczne normy, które są takie same dla wszystkich np. nie zabijaj. Ale już poczucie humoru określane mianem "normalne"? Dla mnie normalny jest Adam Sandler, dla innych głupi. Jedni zachwycają się Jasiem Fasolą - mnie zupełnie nie bawi... Normalne to poczucie względne i raczej subiektywne.

Zastanawia mnie to, że jak na osobę otwartą, miłą i kulturalną - jak siebie określasz, wyjatkowo łatwo ferujesz wyroki, oceniasz innych ludzi, krytykujesz - powód jeden jeżeli ktoś nie chce sie z Toba kumplować i jest na ciebie mało otwarty to znaczy - jest niedobry.
Ludzie mają prawo wyboru - powinieneś to uszanować. I pomimo swojej zaniżonej samooceny, która moim zdaniem wynika z braku relacji z ojcem, brakiem autorytetu /co powinieneś serio skonsultować z psychologiem/ powinienes krytycznie ocenic także swoje zachowanie, ale czy patrząc na te słowa stać Cie na to... :

Logopeda to nie psycholog. A Tobie uważam potrzebny jest specjalista.

Pieniądze szczęścia nie dają ale bez pieniędzy szczęścia nie ma.
Ale nie sądzę, aby ktoś kto pierwszy raz ma z Tobą styczność wiedział coś o twoim statusie majątkowym /chyba, że widać to po twoim ubiorze/... nie może to być przyczyną niechęci.

Osobiście uważam, że jest wielu ludzi, którzy nie skupiają się na pieniądzach, ale mój drogi - każdy musi coś do garnka włożyć...  życie miłością przeważnie kończy się tragiczną śmiercią... ale prędzej rozwodem.
Nie mówię, że każda napotkana kobieta patrzy na ciebie jak na kandydata na męża... ale w pewnym wieku nie jest to bez znaczenia.

Twoim problemem jest ... natłok problemów... najpierw uczepiłeś się wyglądu... później wady wymowy, następnie płynnie przeszłeś do tego, że jesteś bez kasy...
Ignorujesz natomiast fakt nieszczęśliwego dzieciństwa i braku ojcowskiego wsparcia.

Ale Oni czują twoją niechęć... bo to aż bije z twoich słów. Zamiast się wykazać, zapracowac na to by kiedyś też sobie robić kawę... marudzisz i ich oceniasz.

A skąd wiesz, że Ci ludzie, których w życiu spotkałeś też nie są materialisami? Czemu innych w ten sposób oceniasz? To że ktoś się z Tobą nie chce zadawać (i słusznie, też bym nie chciała) nie oznacza, że jest materialistą!

Czyli co, wszystkie moje problemy wiążą się z tym że ojciec się znęcał a później  opuścił rodzinę TAK ?? Ja tego tak nie widzę pogodziłem się z tym co było jak byłem mały i nie rozdrapuje ran z przeszłości, bo po co.

Dzieciaki robiły sobie ze mnie zabawę, wyzywanie upokarzanie, podstawówka + gimnazjum, w szkołach są podziały na grupy ja nie pasowałem do żadnej. Obojętnie co robiłem i tak byłem na przegranej pozycji
Opcja :

1: Nic nie robiłem - słowa innych ludzi "Jeżeli nie będziesz zwracał uwagi na to - Znudzi im się" każda osoba chyba to słyszała !, problem jest w tym że im się to nie nudziło i było coraz gorzej.

2: Próbowałem nie być im dłużny, jednemu, drugiemu przywaliłem. Rozmowa u pedagoga "- Bo ty musisz być mądrzejszy od nich" i 2 tygodnie kary dla mnie a dla nich nic.

Obojętnie co bym nie wybrał, zawszę JA byłem tym złym.

Tyle razy pisałem że mnie nie obchodzi, jak ktoś wygląda, jaki gruby ma portfel albo jakie ciuchy ma, a ty chcesz mnie dodać do kręgu ludzi, którzy tacy są.

Tak odczuwam ZŁOŚĆ, ale uważam że znam siebie, wiem co lubię a czego nie, wiem jaki jestem, tylko dlaczego inni nie chcą tego dostrzec.

Taa jestem wyjątkowy, 25 lat i brak kogokolwiek, czegokolwiek.

jak już pisałem JA NIKOGO NIE OBWINIAM ale widzę że ty chcesz na siłę przylepić mi tą łatkę.

Na forum pierwszą wiadomość napisałem 2014-10-22, zmieniło się tylko to że mam już aparat na zębach, odezwała się do mnie jedna dziewczyna nawet tu się wypowiedziała, ma mi jakoś poradzić dać wskazówki, dużo także mi dały wszystkie odpowiedzi w tym temacie.

Ja już chyba kompletnie zwariowałem, teraz już sam nie wiem co i jak, nie wiem co jest prawdą a co kłamstwem czy ja się we wszystkim myliłem czy miałem racje ?. Pisaliście że emanuje złością, frustracją, niechęcią, antypatią że nie jestem otwarty na ludzi itp ..............  Do każdej osoby podchodzę z otwartym sercem, ja nie mam wypisane na twarzy SPIER***AJ ODE MNIE a jednak ludzie traktują mnie jak trędowatego aby tylko się przypadkiem nie zarazić

Widzisz ja Ci żadnej łatki przypiąć nie chcę! Ty sobie ją sam przypinasz. Cały czas twierdzisz, że robisz wszystko, aby ludzie Cię lubili, a oni Cię źle oceniają, mówią że jesteś szpetny, odsuwają się od Ciebie itd. Tutaj nikt Cię nie widział, a mało jest osób, które chętnie by Cię chciało zobaczyć (no chyba, że z ciekawości czy na żywo też taki ciężki w rozmowie jesteś). Ja naprawdę nie piszę tego Tobie po to, aby Ci cisnąć. Chcę Ci pomóc, bo widzę jak Cię boli samotność. Widać, że Tobie brakuje kogoś obok i cierpisz. Domyślam się, że naprawdę nie jest Ci łatwo i ja to widzę. Ale chcę Ci uświadomić, że w ten sposób nigdy nikogo w swoim życiu możesz nie zyskać.
Musisz przestać wmawiać sobie, że jesteś szpetny, bo to na pewno nie od tego. Wydaję mi się, że Ty za bardzo chciałeś mieć kogoś bliskiego i ludzie czuli Twoją desperacje. W pracy zagadujesz każdego i to jest Twój błąd. Najpierw obserwują ludzi i sam wybierz sobie takiego, którego chciałbyś za przyjaciela. Kogoś kto jest miły, uczynny, pomocny i dobry. I zagadaj o czymś naturalnym. Nie wiem czy teraz masz możliwość poznać kogoś nowego, ale dobrze by było. Mój chłopak (też informatyk) ma wiele znajomych z sieci. Był kiedyś adminem jednego forum, grał w jakieś gry, jest redaktorem jednego portalu o komputerach. Może Ty też najpierw w sieci kogoś poznaj? I uśmiechnij się trochę, my naprawdę źle nie chcemy dla Ciebie!

Nie mam żadnych znajomych i nigdy nie zostałem nigdzie zaproszony. Mandaryna napisał więcej trochę jeszcze, przeczytałem i przyjąłem do wiadomości. 

całe życie to słyszę, więc coś tym musi być.

Nie siedzę dużo na komputerze, nie gram w gry, jeżeli już to czytam i uczę się o IT i to jest jedyne forum na jakim piszę, założyłem sobie rok temu konto na portalu randkowym/towarzyskim, 3 tygodnie i nic, nikt do mnie nie napisał, nawet nikt nie odpowiedział na moje wiadomości, aż w końcu pojawiła się dziewczyna Justyna pisaliśmy trochę (~1 miesiąc) aż tu nagle napisała że ona to ON i razem z 2 kolegami chcieli się zabawić, założyli konto, wrzucili zdjęcie jakiejś koleżanki i dla zabawy i śmiechów udawali ją i pisali ze mną, miałem ochotę roztrzaskać Laptopa o ścianę, nawet sobie nie wyobrażacie jak się czułem. I to nie było największe upokorzenie jakiego doznałem w życiu, w gimnazjum jak jeden zaczynał się ze mnie śmiać i mi docinać po chwili cała klasa dołączała się do niego, CAŁA KLASA możecie sobie to wyobrazić, w średniej żadna dziewczyna nie zgodziła się ze mną iść na studniówkę jak ludzie z mojej klasy śmiali się ze mnie jak siedziałem sam przy stoliku, całe życie jest upokorzeniem za upokorzeniem.

Na kosza chodziłem sam i rzucałem sam, pytałem się ludzi z mojej dzielnicy których znam aby przyszli, w grupie raźniej, NIKT nigdy nie przyszedł, na siatkówkę przestałem chodzić, jak pisałem i tak traktowany byłem jak powietrze tam.   

Wiesz co, może i macie racje, widzę że próbujecie pomóc i to jest miłe. Wyobraźcie sobie że każda rzecz wam w życiu nie wychodzi albo kończy się przegraną, nie macie i nigdy nie mieliście nikogo bliskiego, żadnych przyjaciół, znajomych i obojętnie jak byście się starali, jak walczyli aby było lepiej zawszę jest tak samo.

Coraz częściej płaczę, znikąd się zaczyna i trwa kilka minut nie mogę przestać ani już nad tym panować, to musi wyglądać żałośnie, nawet w trakcie pisania tej wiadomości nie wytrzymałem. Mam dość życia, takiego życia, za dużo razy byłem pomijany, wyśmiewany, ośmieszany abym teraz mógł funkcjonować normalnie, jestem przegranym TYLE, możecie mnie nazwać jak chcecie ale ja już mam dość.

Dziękuje za wiadomości wiem że próbowaliście i staraliście się mi pomóc.

Czy mam depresje to nie wiem ale już mnie nic nie zaskoczy, czemu nie, dopisać jeszcze Depresji do mnie, mam bardzo często wahania nastroju ale nie takie lekkie, kompletny obrót nastroju o 180 stopni w przeciągu kilku minut.

Ja nie wiem chyba co to nawet radość, nigdzie nie dostrzegam niczego co by mi dało zalążek radości.

Witam Cię!

Włączę się do romowy choć nie czytałam wszystkich wypowiedzi. Żal mi Ciebie Robert jak się miotasz. Nie chcę się jednak użalać ale dać kilka rad:

1. Faktycznie potrzebny Ci psycholog, tak żeby Ci pomógł "poukładać" się wewnętrznie. Zebrać i podbudować się. Jak Ci jakiś psycholog nie będzie pasował to znajdź innego. A może jakaś grupa wsparcia? Dla ludzi z różnymi problemami. Wtedy zobaczysz, że nie jesteś sam. Ludzie mają naprawdę różne problemy. Warto poczuć się razem w problemach.

2. Może wydać Ci się to śmieszne ale idź do wizażysty . Albo do kogoś kto się zna na poprawie wizerunku. Kobiety tak robią , dlaczego Ty jako mężczyzna nie mógłbyś? Czasami zmiana niewiekla fryzury, styl ubierania sprawia, że człowiek jest ciekawszy. W historii choćby kina jest wielu brzydali a jednak są ciekawi. Choćby Gérard Depardieu.

3. Zmień myślenie o świecie i sobie a pomoże Ci w tym patrz pkt 1.

Pozdrawiam

Witam

Co do psychologa to na NFZ nie mam co liczyć a prywatnie mnie nie stać, grupy wsparcia - ja nie umiem otwierać się z moją przeszłością przed obcymi osobami, tu pierwszy raz powiedziałem (opisałem) moje życie.

Niedawno odezwała się do mnie pewna osoba i próbuje wbić mi coś do tej mojej głowy.
Ale jak to będzie to nie wiem