Potrzebuje pomocy, bo inaczej nie wiem co ze mną będzie... - Netkobiety.pl

Witam
postanowiłam tu zajrzeć, ponieważ nie jestem w stanie poradzić sobie sama ze sobą. Musze wyrzucić z siebie złe emocje i po prostu się wyżalić, więc może od początku.
Mojego męża poznałam na pierwszym roku studiów, byłam młoda i szaleńczo zakochana. Zrezygnowałam dla niego z całego mojego życia, zerwałam kontakt z przyjaciółmi bo według niego tylko on powinien się liczyć. Nigdy nie powiedział tego wprost, ale dawał do zrozumienia. na początku sielanka, miłośći zauroczenie. Później pojawiły się problemy, na początku potrafił przestawać się odzywać na kilka dni, więc płakałam dzwoniłam prosiłam, aby mi wyjaśnił o co chodzi, milczał jak zaklęty, po czym dowiadywałam się np, że ktoś mu powiedział że go zdradzam. cios. ale zawsze sobie to tłumaczyłam jego miłością. potem wszystko znów wracało do normy.
kiedy zachorował mój ukochany tatuś, był przy mnie wspierał mnie, pocieszał, albo po prostu pozwalał się wypłakać po jego śmierci.
Czułam że jest tym jedynym i właściwym, aby założyć własną rodzinę i wypełnić pustkę po jednym z rodziców.
po ślubie dobrze było może z miesiąc, obraził się bo były chłopak wysłał mi życzenia świąteczne. zmieniłam nr tel. przestałam się kontaktować z całym światem i miałam nadzieje ze będzie dobrze. kochałam go nad życie, ale czułam że go tracę. próbowałam rozmów o tym co mnie boli, co chce zmienic, starałąm się, on nie widział problemu. po urodzeniu synka było coraz gorzej. Ojcem jest wspaniałym, ale ja przestałam dla niego istnieć. seks był jak zawsze cudowny, ale nic poz tym zero czułości, rozmów, całusów. wydawało mi się że po prostu taki jest, że nie umie inaczej.
kiedy rozpoczęłam prace, było tylko gorzej, nie umiał zaakceptować tego że spotykam się z ludźmi, i z cichego męża zaczeły wypływać emocje, ale tylko złe. wiec ciągle słyszę ze go zdradzam, ze kogoś mam. to nie było prawdą, zawsze liczyl się tylko on. milczałam kiedy pił i wygłaszał monologii, że jestem fałszywa, ze nigdy go nie kochałam, ze go zdradzam i ze jestem załosna. milczałam i wierzyłam że to się zmieni że się opamięta.
on nigdy nie stronił od kobiet,przystojny lubił sie podobać, nigdy nie udowodniłam mu zdrady, ale nie jestem pewna czy tak właśnie nie było.
coś we mnie pękło w weekend po jakiejs imprezie mąż wrócił wczesniej do domu, kiedy ja wrociłam , rozmawiał z moją mama, był kompletnie pijany i mówił coś na temat jaką jest piękną kobietą itd. nie umiem sobie z tym poradzić. mama jest lojalna ale mąz zrobił mi najgorszą krzywde w zyciu. nie wyrzuciąłm go z domu, mamay dziecko. jestem wykształconą osobą, mam dobra prace a nie umiem sie wydostac z tego związku. boje się że będę sama już  zawsze, a tego nie chce. zawsze marzyłam o rodzinie. mam 28 lat a moje życie legło w gruzach. mój maz  woli moją matkę. nie jestem w stanie tego przeżyć. nie umiem sobie z tym poradzić. to chyba największy cios jaki mogłabym sobie wyobrazić.
gdyby nie dziecko, nic nie trzymałoby mnie przy życiu.
zcuje do męża odrazę, ale mimo wszystko tęsknie za jego czułością.
nie wiem co robić , albo raczej wiem ale nie mam odwagi.