Anglia życie w czarnym scenariuszu - Netkobiety.pl

witam.
Wiem i rozumiem cię doskonale jak jest ciezko byc samemu zagranica ale nawet jak kogos masz to i tak jest ci ciezko bo ta druga osoba niby jest a jakby jej nie bylo.

Mamy tak ciezkie czasy ze trudno stworzyc zdrowy normalny zwiazek.
Sama wiem jak to jest bo jestem juz mocno dosw. przez zycie......gdybym zostala w pl. moze i bym stanela w miejscu (nie poznala swiata ludzi i nie znala 2 jezykow) ale i tak tesknie za polska.

Trzeba miec duzo szczescia aby tam kogos poznac....moze wyjsciem byloby poznac dziewczyne w pl. i tam ja do siebie zaprosic?

Zanim zaczniesz próbować znaleźć tę jedyną może postaraj się odświeżyć stare znajomości, poszukać nowych kumpli, wypełnić wolny czas jakimś hobby.
Tak będzie łatwiej i płynniej wyjść z fazy samotności

A to akurat jest tylko i wylącznie twoją wlasną zaslugą i użalanie się nad sobą na pewno przyjaciół ci nie przysporzy.

Rozumiem, że przeżyłeś nieszczęście, bardzo ci współczuję, bo niewiele jest w życiu większych tragedii niż utrata ukochanej osoby, ale tak jak napisałeś - pora ten etap zostawić za sobą.

Nie możesz oczekiwać, że jakaś kobieta się w tobie zakocha skoro SAM SIEBIE widzisz jako nudziarza. Jak się ma ktoś w tobie zakochać jezeli tobie samemu nie chce się odrobinę wysilić.

Oglądanie telewizji jako hobby? No na miłość boską! Ruszże d*** człowieku!

bo nikt nie ma gotowej recepty na zycie....
zycie to materia nieprzewidywalna...planujesz - a potem okazuje sieze twoje plany nawet w 1% sie nie sprawdzily.
Zyj tak aby ktos spotkal cie na drodzze i powiedzial ci ze jestes wartosciowym czlowiekiem...wtedy i przyjaciol znajdziesz i kobiete zycia (no chyba ze co do drugiego masz jakies wymagania) wiesz? takie cos jak wymagania psuja zwiazek a ratuja go kompromisy.

Nigdy na wygląd nie patrzyłem bo już raz się przekonałem że to błędny pomysł zawszę patrzę na charakter ponieważ ja jestem bardzo spokojny a tym bardziej nie lubię się kłócić poza tym kocham prawdę bo wiem że kłamstwo tylko i wyłącznie prowadzi do rozstań wolę już najgorszą prawdę niż kłamstwa tylko po to bo komuś wydaje się że tak jest lepiej.

Witaj ponownie

Fajnie, ze sie odezwales ta rozumie cie tobie los zabral to co bylo najwazniesze wpadles w letarg ale  mysle powoli zaczynasz sie budzic u mnie zycie potoczylo sie tez nie pomyslnie na pewne sprawy nie mialam zbyt wielkiego wplywu zostalam postawiona przed faktem dokonanaym(jestem tak zwana kobieta po przejsciach), zwiazek z nowym partnerem to kwestia wyboru, praca ktorej nie znosze to juz troche mniej bo dzis ciezko cokolwiek  tu znalesc szczegolnie jak sie jest obcokrajowcem, nie wiem jak ta sprawa wyglada w Anglii. Nowy parner wiem ze w pewnym sensie pomylka i glowie sa mysli o odejsciu ale oczywiscie jest tez strach co dalej przeciez nikt nie chce byc sam.Kurcze a i tak chociazby dzis mam wolne od pracy a on jest w drodze do Madrytu na mecz oczywiscie jako fan a ja sobie siedze prawie tak jak zwykle w pustym mieszkaniu sacze  jem obiadek i sacze kieliszek czerwonego winka i tak sie zastanawiam dlaczego ciagle spadzamy czas wolny osobno.
Wiem jak dobijajaca jest samotnosci, moze to banalne ale byc moze czas poszukac jakiegos hobby, byc moze czeste wizyty w kraju troche zmienia ten stan.
Jasne wokol jest sporo ludzi ale te znajomosci sa bardzo powierzchowne ale wszyscy jacys zabiegani za wlasnymi sprawami, tubylcy maja tez inne podejscie do zycia, zwiazkow etc i tym bardziej trudno nawiazuje sie znimi nowe przyjaznie czy nawet kolezenskie znajomosci, byc moze lezy to tez w moim charakterze.
Ten temat jak przestac czuc sie samontna za granica podobnie jak ciebie boli mnie i nurtuje juz pare ladnych lat ale jednak do tej pory nie znalazlam prawie zadnego rozwiazania.
Czesto przychodza mi mysli do glowy o powrocie do Polski ale zarazem przytlacza strach o zaczynaniu wszystkiego poniekad od nowa.

Ja tez niestety nie wroce do kraku, oczywiscie chicalabym wrocic ale chyba nie poradzilabym sobie jeszcze bardziej niz tutaj mam na mysli kwestie finansowe to znaczy raczej pracy bym nie znalazla.
U mnie jakgorsze jest cost takiedo ze stoje czasem w takim rozkroku pomiedzy Polska a zyciem tutaj.
Wracajac do twojego tematu ja podobnie jak ty czuje sie do bolu samotna mimo ze podloze mojej samotnosci jest inne. Moze znajdzie sie na tym forum ktos kto ze swoja samotnoscia za granica  sobie poradzil i bedzie w stanie udzielic wielu osobom w podobnej sytuacji jakis wskazowek.
Czasem zwyczajnie fajnie jest tutaj popoisac to pomaga chociaz troche poczuc sie mniej samotnym.
Zycze Ci zeby twoje zycie potoczylo sie w kieruku w ktorym sobie zyczysz.

Mam wrazenie ze wartosciowy, cieply z ciebie czlowiek i na pewno jak troche sie otworzysz na swiat znajdziesz wartosciowe przyjeznie, eh fajnie sie pisze ale trudniej z tym w praktyce:).

Witaj.

Ja kiedyś mieszkałam w uk ...miło to wspominam bardzo.
Ale życie potoczyło się inaczej.

Ja tęsknie za pl. tam mam swoją rodzinę swój dom chyba już ten wiek nie pozwala mi się przyzwyczaić do nowego miejsca.

a w którym miejscu jesteśw uk?

Co do poznania osoby swojego życia musisz sam odp. sobie na pytanie czy naprawde tego chcesz i czy jestes na to gotowy?

ja wyemigrowalam do de.....deutschland.....jes tu wiecej pracy ale za to strasznie mi ciezko sie przyzwyczaic powiem szczerze.
najprawdopodobniej w przyszlym roku zjezdzam do polski....jeszcze dokladnie niewiem kiedy ale czuje ze tam jest moje miejsce.

moge odwiedzac przyjaciol czy to w de czy w uk ale to raczej tylko bylyby odwiedziny.

wiem jak jest w pl. zdaje sobie z tego sprawe ale jestem dobrej mysli....musze nie mam wyjscia:)